ตอนที่ 2 ผมทำให้คุณขึ้นสวรรค์ได้

แดเนียลขับรถสปอร์ตหรูเปิดประทุน มาบนถนนหลวงด้วยความเร็ว อีกทั้งเปิดเพลงดังพอสมควรมุ่งสู่ใจกลางเมืองหลักในย่านการค้า เขาทอดสายตามองดูสองข้างถนนพลุกพล่านพอสมควรแม้จะเป็นช่วงเช้า แดเนียลขับมาจนถึงไฟแดงหมายจะฝ่าไป แต่ว่าหญิงสาวที่กำลังข้ามถนนตรงนั้นเกือบโดนชน แต่ดีที่ว่าเขาเบรกรถไว้ได้ทันก่อนที่จะชนเธอ ทำให้เอกสารของเธอหล่นลงบนพื้น หญิงสาวจึงมองมายังคนขับรถอย่างหัวเสีย

“เวรเอ๊ย...ขับรถดูไฟแดงบ้างสิวะ” เธอตะโกนอย่างหัวเสีย ทำให้เขาเผยยิ้ม และก้าวลงมาจากรถ ยืนมองเธอที่เก็บเอกสารอยู่หลายใบ เขาสังเกตว่ามันเป็นเอกสารจากบริษัทเขา และเป็นเอกสารสมัครงานอีกด้วย เขาจึงก้มลงหยิบเอกสารขึ้นมา หญิงสาวจึงดึงมาจากมือเขาทันที ทำให้เขาเห็นใบหน้าของเธอ เธอดูสวยและอวบอิ่มมีน้ำมีนวลไม่เหมือนผู้หญิงที่เขาเคยหลับนอนด้วย เธอดูสมบูรณ์แบบเฟอร์เฟค เนื้อนมมาครบ เขาคิดว่าถ้าเธอนอนอยู่บนเตียงเขาคงไม่ยอมให้เธอลุกไปไหนแน่นอน จะกดให้จบดินเลยทีเดียว ทันใดนั้นหญิงสาวตะโกนต่อว่าเขาทันที

“ขับรถหัดดูคนด้วย คุณเห็นไหมว่ามันเป็นไฟแดงให้คนข้าม” หญิงสาวเอ่ยเช่นนี้ แต่เขายังไม่ล่ะจากใบหน้าเธอ

“ขอโทษด้วยครับคุณผู้หญิง ตอนนี้ไฟเขียวแล้วครับ” เขาเอ่ยบอกเช่นนี้ หญิงสาวจึงหันไปมองสัญญาณไฟถนน จึงได้รู้ว่าตอนนี้ไฟเขียวแล้ว แดเนียลเอ่ยอีกครั้ง

“เป็นจริงอย่างที่ผมบอกใช่ไหม” เขาเอ่ยบอกจบ เธอจึงลุกขึ้นยืนทันที หมายจะเดินหนี เขาจึงเอ่ยบอกอีก

“แล้วเราจะเจอกับคุณผู้หญิง” เขาเอ่ยบอกเช่นนี้ ทำให้เธอหันกลับมา

“ไปลงนรกชะ” หญิงสาวเอ่ยด้วยน้ำเสียงดุดัน ทำให้เขาเผยยิ้ม

“ผมทำให้คุณขึ้นสวรรค์ได้ ถ้าคุณต้องการ” เขาเช่นนี้และเผยยิ้มกว้างหญิงสาว จึงรีบสาวเท้าเข้าถนนไปยังตึกสูงตระหง่าน เขาจึงเผยยิ้มอีกครั้ง และก้าวขึ้นรถทันที

หญิงสาวก้าวเดินเข้ามาในตัวอาคารของบริษัทคาสโตร อินเตอร์เนชันแนล จำกัด เธอจึงก้าวเดินไปที่โต๊ะประชาสัมพันธ์ หญิงสาวส่งเอกสารการสัมภาษณ์ให้กับพนักงานประชาสัมพันธ์ หญิงสาวเอ่ยบอกทันที

“ฉันมีนัดสัมภาษณ์กับมิสเตอร์สมิธค่ะ”

“สักครู่ค่ะ” พนักงานประชาสัมพันธ์หนึ่งในสองคนเอ่ยบอก พนักงานคนเดิมกดต่อสายทันที

“มิสเตอร์สมิธ นัดของผู้จัดการมาถึงแล้วค่ะ” พนักงานกล่าวจบ แล้วปลายสายพูดเพียงสามคำ ‘ขึ้นมาได้’ และได้ยินเสียงวางสาย

“เชิญค่ะ” พนักงานเอ่ยบอกเธอด้วยรอยยิ้ม หญิงสาวจึงเดินตามพนักงานทันทีไปที่ลิฟต์

พนักงานพาหญิงสาวก้าวเดินมายังห้องกระจกสีขาว คล้ายกับห้องประชุมขนาดเล็ก พนักงานเปิดประตูให้เธอก้าวเดินเข้าไปทันที เธอจึงก้าวเดินเข้าไปในห้องนี้ พนักงานจึงเอ่ยบอกกับเธอ

“เดี๋ยวสักครู่ผู้จัดการจะมาพบคุณค่ะ” พนักงานเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม และก้าวเดินออกไป หญิงสาวจึงเอาเอกสารจากถุงผ้าวางบนโต๊ะ ทันใดนั้นชายหนุ่มบุคลิกดี ดูภูมิฐานก้าวเดินเข้ามาภายในห้อง หญิงสาวได้เห็นเขาจึงลุกขึ้นยืนให้ความเคารพ ชายหนุ่มจึงยิ้มให้เธอ แล้วยืนมือเพื่อจับมือกับเธอ

“ผม จอนสัน สมิธ คุณคือ เอลล่า บรู๊ค ใช่ไหมครับ” เขาเอ่ยถามเช่นนี้ หญิงสาวจึงยิ้มให้เขา

“ใช่ค่ะ ฉันเอลล่า บรู๊ค ค่ะ” เอลล่าเอ่ยเช่นนี้ เขาจึงผายมือออก

“เชิญนั่งก่อนครับ”

“ขอบคุณค่ะ” หญิงสาวเอ่ยบอกเช่นนี้ แล้วส่งเอกสารให้เขา เขามองมาที่เธอแล้วเอ่ยถาม

“ผมขออนุญาตนำโทรศัพท์เข้ามาด้วย เพื่อให้บอสได้รับฟังด้วย”

“ด้วยความยินดีค่ะ” เอลล่าเอ่ยเช่นนี้ จอนสันจึงเอาโทรศัพท์ออกมาวางบนโต๊ะ และกดปุ่มต่อสายทันที ทันใดนั้นปลายสายก็กดรับทันที เขาจึงเอ่ยถาม

“แนะนำตัวเองให้ฟังหน่อย”

“ฉันเคยทำงานเป็นเด็กเสิร์ฟในร้านอาหารอิตาเลียนในช่วงเวลาเย็นตอนอยู่มัธยมปลายประมาณสองปีก่อนเข้ามหาวิทยาลัย พอฉันขึ้นมหาวิทยาลัย ฉันมาพาร์ทไทม์เป็นพนักงานโรงหนังขายตั๋วหนัง เพื่อส่งเสียตัวเองและน้องได้เล่าเรียน หลังจากพ่อแม่ได้เสียไป”

“ผมเสียใจด้วย” ชายหนุ่มเอ่ยบอกเช่นนี้ หญิงสาวจึงเอ่ยต่อ

“ตอนนี้ฉันพึ่งจบมหาวิทยาลัยในคณะบริหาร จึงคิดจะมาสมัครงานที่นี่ ฉันไม่ได้จบบริหารเพียงอย่างเดียว แต่ฉันอ่านและเขียนได้อีกสามภาษา คือภาษาอิตาลี ภาษาสเปน และภาษาฝรั่งเศส ฉันคิดว่าความรู้ในด้านการเรียนบริหาร และหลักของการใช้ภาษาเหล่านี้ อาจมีประโยชน์กับทางบริษัทแห่งนี้” หญิงสาวเอ่ยบอกเช่นนี้ ทันใดนั้นเสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น ทำให้ชายหนุ่มหันไปมองมือถือ ชั่วครู่หนึ่งและเอ่ยบอกกับเธอ

“บอสของผมบอกว่า รับคุณเข้าทำงานเลย ในตำแหน่งเลขานุการส่วนตัวของท่าน” เขาเอ่ยเช่นนี้ มันทำให้เธอดีใจอย่างมาก จึงเอ่ยเอ่ยถามเขาอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ

“จริงหรือคะ”

“ครับ เริ่มงานได้วันไหน” เขาเอ่ยถามด้วยรอยยิ้ม

“พรุ่งนี้ค่ะ” เอลล่าเอ่ยด้วยรอยยิ้มอย่างมีความสุข เธอรู้สึกหัวใจพองโตด้วยความตื่นเต้น

“เดี๋ยวผมจะให้เลขาเอาเอกสารมาให้คุณกรอก” เขาเอ่ยบอกจบ แล้วกดปุ่มข้างมือ ทันใดนั้นหญิงสาวใบหน้าสวยก็เข้ามา เขาจึงเอ่ยบอกกับเธอทันที

“เอาเอกสารที่เตรียมไว้มาให้เธอ”

“ค่ะท่าน” พนักงานรับคำสั่ง แล้วก้าวออกไปทันที ไม่ช้าเลขาสาวก็เข้ามาพร้อมกับเอกสารมาวางตรงหน้าเธอ ชายหนุ่มจึงเอ่ยบอกกับเธอ ก่อนที่เธอจะเซ็น

“ทางบริษัทมีสัญญาผูกมัดให้เลขานุการและพนักงานระดับหัวหน้า โดยเซ็นสัญญาสองปี เพื่อที่จะว่าพวกเขาจะไม่ลาออกระหว่างทำงานที่นี่” ชายหนุ่มเอ่ยบอกเช่นนี้ ทำให้หญิงสาวเอ่ยด้วยรอยยิ้ม

“ฉันว่าฉันทำงานเกินห้าปีค่ะ” เอลล่าเอ่ยบอกเช่นนี้

“เงินเดือนของคุณอยู่ที่ห้าพันดอลลาร์ ที่บอสของผมตั้งเอาไว้” เขาเอ่ยบอกเช่นนี้ ทำให้เธอตกใจและประหลาดใจไม่น้อยเงินห้าพันดอลลาร์มากพอที่เธอจะซื้อรถหรูได้อีกคันในระยะเวลาครึ่งปี

เอลล่าเธอก็ดีใจที่ได้ทำงานที่บริษัทใหญ่และมีความมั่นคงเช่นนี้ ตอนแรกเธอสมัครเข้ามาทำงานที่นี่ในตำแหน่งพนักงานทั่วไป และไม่คิดไม่ฝันว่าจะเป็นเลขานุการของซีอีโอของบริษัทแห่งนี้ เธอรู้สึกอยากของคุณพระเจ้านับล้านๆ ครั้งจริงๆ

ขณะที่หญิงสาวกำลังดีใจอยู่นั้น มีชายหนุ่มที่นั่งสังเกตการณ์อยู่ด้านหลังกระจกมองเห็นเพียงด้านเดียวคือฝั่งของเขา เขานั่งไขว่ห้างบนเก้าอี้ ในมือของเขาถือวิสกี้ทอดสายตามองเธอด้วยรอยยิ้ม