로그인ช่วงบ่ายแก่ ๆหลังจากแอชตันเลิกเห่อของเล่นใหม่แล้ว สองหนุ่มก็ย้ายไปนั่งริมสระว่ายน้ำด้านนอก มองเด็กชายตัวเล็กว่ายน้ำไปกลับอยู่ในสระใหญ่ โดยมือทั้งคู่มีเหล้าราคาแพงที่อีวานซื้อติดมือมาฝากเพื่อนที่ไม่ชอบขี้หน้าเขานัก ส่วนหญิงสาวเจ้าของบ้านขอแยกตัวไปคุยงานของตัวเอง ทำให้เควินและอีวานนั่งกันอยู่ตามลำพัง
“อีวานนนนน ~”“ไงสุดหล่อ คิดถึงลุงไหม” หนุ่มเอเชียอุ้มเด็กชายเอาไว้เอ่ยทักทายเป็นภาษาอังกฤษ ซึ่งเขาก็สามารถตอบกลับได้อย่างคล่องปร๋อเนื่องจากเธอเลี้ยงลูกสองภาษาอยู่แล้ว“คิดถึงสุด ๆ ครับ รอบนี้มีอะไรมาฝากแอชตันบ้าง”“แอชตัน! ลุงเพิ่งมาถึงก็ถามหาของฝากแล้ว ไม่น่ารักเลย” คนเป็นแม่เอ่ยปรามลูกน้อย ก่อนจะ
ห้าปีต่อมาคฤหาสน์เควินเด็กชายผิวขาวจั๊วะจนสามารถมองเห็นเส้นเลือดฝอยบนพวงแก้ม วิ่งหน้าตั้งลงบันไดบ้านมาด้วยความตื่นเต้น ขาสั้นป้อมรีบลัดเลาะผ่านห้องกินข้าวไปยังห้องครัวซึ่งพ่อแม่กำลังนั่งรับประทานอาหารเช้าอยู่ในนั้น“มัม ยุงอีวานจะมาถึงตอนหนาย”“เฮอะ!”ฝรั่งหนุ่มผู้พ่อถึงกับกลอกสายตาระอา อดน้อยเนื้
“ไม่ต้องห่วง เพื่อนเธอไม่เหงาหรอก...ไปถ่ายรูปเล่นตรงนั้นไหม”ร่างสูงชี้ไปยังขอนไม้ใหญ่ริมหาดไม่ไกลจากหน้าที่พักมาก แววตายามเควินหันมองมันเปี่ยมล้นไปด้วยความสุขจนเธอสามารถรู้สึกได้ ส่งผลให้ใบหน้าหวานอดอมยิ้มไม่ได้“ค่ะ”ร่างเย้ายวนในชุดเดรสยาวสีขาวรับตัวลูกชายมาอุ้มพลางเดินย่ำทรายละเอียดไปยังจุดที่เข
บรรยากาศน่าอึดอัดในตอนแรกดีขึ้นบ้างแล้วหลังจากอิงฟ้าเห็นว่าชินคอยเฝ้าดูแลลูกน้อยของเธอไม่ห่าง และเด็กชายก็ยังหลับสบายอย่างที่เควินอ้าง ทำให้เมื่อแวะจุดดำน้ำต่อไปเธอจึงยอมให้มาเฟียขี้หวงลงมาว่ายน้ำกับเธอได้ แถมยังถูกเขาแอบลวนลามในน้ำไปหลายทีใบหน้าหวานเงยขึ้นจากน้ำ นิ่วหน้าหันมองพฤติกรรมแปลก ๆ ระหว่า
“เควินไง”“อ้าว! หมอนั่นยอมเหรอ”“ก็ยอมแหละ เพราะฉันไม่ไว้ใจให้ลูกน้องเขาดูแลลูกให้แน่นอน”อิงฟ้ายกยิ้มสะใจ นัยน์ตาเป็นประกายวิบวับ ก้มหน้าเย้าแหย่กับลูกชายต่ออย่างอารมณ์ดีสามสิบนาทีต่อมาเรือใหญ่จอดนิ่งสนิทบนพื้นน้ำสีฟ้าใส หลังจากกัปตันโยนสมอลงไป แล้วสิ่งที่อิงฟ้าคาดไว้ก็เกิดขึ้นจริง ๆ หลังจากเธอบ
แม้จะได้ฟังคำสารภาพจากปากเขาแล้ว แต่คนที่เคยถูกหลอกมาครั้งหนึ่งก็ไม่แปลกที่จะกลัว และไม่เชื่อมั่นคำพูดของเขาง่าย ๆมือน้อยเลื่อนไปบีบกระชับฝ่ามือเล็กของลูกน้อยเอาไว้เหมือนต้องการหาที่พึ่งทางจิตใจ“แอชตันคิดถึงพ่อไหมครับ”“หนูจะมีความสุขหรือเปล่าถ้ามีแม่แค่คนเดียว”“แม่ควรทำยังไงต่อไปดีนะ”คำถามมากมา
ชายหนุ่มพ่นลมหายใจยาว กระชากเนกไทบนปกเสื้อให้คลายออก แต่ก็ไม่อาจดับความร้อนรุ่มที่เกิดขึ้นได้ พลางตวัดสายตาหันไปมองหญิงสาวข้างกายอย่างเป็นห่วง อิงฟ้านั่งนิ่งเหมือนตุ๊กตาไร้วิญญาณบนพวงแก้มยังคงเปรอะเลอะไปด้วยคราบหยดน้ำใส เส้นผมยาวสลวยสีดำถูกลูกชายตัวน้อยกุมเอาไว้แน่นขณะเจ้าตัวผล็อยหลับไปแล้วด้วยความเ
“!!!”“ฉันยอมเธอทุกอย่างแล้ว ถ้าอยากเป็นอิสระ ขอร้อง...ช่วยยิงฉันทิ้งไปซะ”น้ำตาของเขาไม่ต่างจากน้ำกรดสาดเข้าหาร่างเธอ สีหน้าสิ้นหวังนั้นกรีดแทงใจดวงน้อยซ้ำ ๆ จนเธอเองก็ไม่อาจจะกลั้นน้ำตาได้อีกต่อไปแต่ก่อนที่อิงฟ้าจะได้พูดอะไรออกไปเสียงโครมครามด้านนอกก็ดังขึ้น พร้อมเสียงปืนสนั่น ร่างเล็กรีบกอดเด็กช
โรงแรมแกรนด์ เดอ ลาสห้องสูทส่วนตัวยังชั้นบนสุดของคาสิโนหรูใจกลางกรุงเทพฯ เงียบสงัดไม่มีเสียงพูดคุยกันแม้แต่น้อย ขนาดเสียงลมหายใจยังเบา คงมีแต่เสียงจ๊วบจ๊าบของทารกน้อยซึ่งกำลังดูดนมจากขวดในอ้อมแขนมารดาเท่านั้นตอนนี้อิงฟ้านั่งอยู่บนโซฟายาวกลางห้องนั่งเล่น กำลังป้อนนมลูกชายสุดที่รัก ไม่ได้ใส่ใจสีหน้า







