เข้าสู่ระบบช่วงบ่ายแก่ ๆหลังจากแอชตันเลิกเห่อของเล่นใหม่แล้ว สองหนุ่มก็ย้ายไปนั่งริมสระว่ายน้ำด้านนอก มองเด็กชายตัวเล็กว่ายน้ำไปกลับอยู่ในสระใหญ่ โดยมือทั้งคู่มีเหล้าราคาแพงที่อีวานซื้อติดมือมาฝากเพื่อนที่ไม่ชอบขี้หน้าเขานัก ส่วนหญิงสาวเจ้าของบ้านขอแยกตัวไปคุยงานของตัวเอง ทำให้เควินและอีวานนั่งกันอยู่ตามลำพัง
“อีวานนนนน ~”“ไงสุดหล่อ คิดถึงลุงไหม” หนุ่มเอเชียอุ้มเด็กชายเอาไว้เอ่ยทักทายเป็นภาษาอังกฤษ ซึ่งเขาก็สามารถตอบกลับได้อย่างคล่องปร๋อเนื่องจากเธอเลี้ยงลูกสองภาษาอยู่แล้ว“คิดถึงสุด ๆ ครับ รอบนี้มีอะไรมาฝากแอชตันบ้าง”“แอชตัน! ลุงเพิ่งมาถึงก็ถามหาของฝากแล้ว ไม่น่ารักเลย” คนเป็นแม่เอ่ยปรามลูกน้อย ก่อนจะ
ห้าปีต่อมาคฤหาสน์เควินเด็กชายผิวขาวจั๊วะจนสามารถมองเห็นเส้นเลือดฝอยบนพวงแก้ม วิ่งหน้าตั้งลงบันไดบ้านมาด้วยความตื่นเต้น ขาสั้นป้อมรีบลัดเลาะผ่านห้องกินข้าวไปยังห้องครัวซึ่งพ่อแม่กำลังนั่งรับประทานอาหารเช้าอยู่ในนั้น“มัม ยุงอีวานจะมาถึงตอนหนาย”“เฮอะ!”ฝรั่งหนุ่มผู้พ่อถึงกับกลอกสายตาระอา อดน้อยเนื้
“ไม่ต้องห่วง เพื่อนเธอไม่เหงาหรอก...ไปถ่ายรูปเล่นตรงนั้นไหม”ร่างสูงชี้ไปยังขอนไม้ใหญ่ริมหาดไม่ไกลจากหน้าที่พักมาก แววตายามเควินหันมองมันเปี่ยมล้นไปด้วยความสุขจนเธอสามารถรู้สึกได้ ส่งผลให้ใบหน้าหวานอดอมยิ้มไม่ได้“ค่ะ”ร่างเย้ายวนในชุดเดรสยาวสีขาวรับตัวลูกชายมาอุ้มพลางเดินย่ำทรายละเอียดไปยังจุดที่เข
บรรยากาศน่าอึดอัดในตอนแรกดีขึ้นบ้างแล้วหลังจากอิงฟ้าเห็นว่าชินคอยเฝ้าดูแลลูกน้อยของเธอไม่ห่าง และเด็กชายก็ยังหลับสบายอย่างที่เควินอ้าง ทำให้เมื่อแวะจุดดำน้ำต่อไปเธอจึงยอมให้มาเฟียขี้หวงลงมาว่ายน้ำกับเธอได้ แถมยังถูกเขาแอบลวนลามในน้ำไปหลายทีใบหน้าหวานเงยขึ้นจากน้ำ นิ่วหน้าหันมองพฤติกรรมแปลก ๆ ระหว่า
“เควินไง”“อ้าว! หมอนั่นยอมเหรอ”“ก็ยอมแหละ เพราะฉันไม่ไว้ใจให้ลูกน้องเขาดูแลลูกให้แน่นอน”อิงฟ้ายกยิ้มสะใจ นัยน์ตาเป็นประกายวิบวับ ก้มหน้าเย้าแหย่กับลูกชายต่ออย่างอารมณ์ดีสามสิบนาทีต่อมาเรือใหญ่จอดนิ่งสนิทบนพื้นน้ำสีฟ้าใส หลังจากกัปตันโยนสมอลงไป แล้วสิ่งที่อิงฟ้าคาดไว้ก็เกิดขึ้นจริง ๆ หลังจากเธอบ
น้ำหวานใสถูกขับออกมาช้า ๆ พร้อมเรียวขาของเธอถูกแยกอ้าให้ร่างด้านบนได้บดเบียดความร้อนรุ่มเข้ามา แล้วอิงฟ้าก็ต้องผวาเฮือก เสียวซ่านยามริมฝีปากร้อนครอบครองปานสีหวานอย่างหิวกระหาย“อ๊ะ...อ๊า...”ใบหน้าหวานสะบัดส่ายไปมาด้วยความหวามไหวทรมาน แต่ถึงแบบนั้นกลับเป็นฝ่ายกระดกเอวขึ้นหาความใหญ่โตนั้นอย่างเต็มใจเ
หญิงสาวผลักประตูห้องสูทหรูกลับเข้ามาในเวลาเที่ยงคืนนิด ๆ มีเพียงบอดี้การ์ดหน้าโหดรูปร่างสูงใหญ่คนหนึ่งยืนเฝ้าหน้าประตูเท่านั้น เขาผลักประตูเปิดให้เธอโดยไม่มีคำพูดใด ๆดวงตากลมติดอ่อนล้ากวาดสายตาทั่วห้องกว้างซึ่งปิดไฟมืดสนิท ราวกับไม่มีสิ่งมีชีวิตใดอยู่ คาดว่าเควินคงไม่อยู่แน่ นั่นพอทำให้เธอสบายใจได้
“ทุกใบ!”“ฮะ?”“ฉันบอกให้ล้างใหม่ทั้งหมด”“แต่ว่า...”“จะทำหรือไม่ทำ”บัวเท้าเอวถามกลับด้วยท่าทางหาเรื่องชัดเจนทำให้คนตัวเล็กใจฝ่อ หดคอไม่กล้าโต้เถียงอะไรอีกทั้งสิ้น พยักหน้ารับพร้อมขอบตาที่ร้อนผ่าว แล้วจึงเริ่มหยิบจานทั้งหมดที่ล้างเกือบเสร็จแล้วนำมาเริ่มต้นล้างใหม่อีกรอบตามคำสั่งมุมปากพนักงานรุ่นพ
ดวงตาน่ารักบ้องแบ๊วมองเงาสะท้อนของตัวเองในกระจกก็ต้องทำหน้าพิลึกออกมา เนื่องจากชุดยูนิฟอร์มที่สวมอยู่มันสั้นเต่อเสียเหลือเกินตอนนี้เธออยู่ในชุดยูนิฟอร์มขาวดำของร้าน ด้านบนเป็นเสื้อเชิ้ตแขนยาวสีขาวเข้ารูป มีเนกไทเล็ก ๆ พันรอบลำคอ ปลายเสื้อถูกสอดเข้าไปใต้กระโปรงทรงเอตัวจิ๋ว ซึ่งมีระดับความสั้นเพียงแค







![เมียช่างสัก [PWP] + [BDSM] + [NC30+]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)