ตอนที่40 ปรบมือข้างเดียวไม่ดัง

“เงินมากมายขนาดนี้ฉันรับไว้ไม่ได้หรอกค่ะ ถ้าคุณจะช่วยฉันจริง ๆ ก็ทำเป็นสัญญาเงินกู้ดีกว่าค่ะ” มุกดาหันไปบอกธาราเสียงอ่อยแต่ในใจลึก ๆ เธอก็แอบดีใจที่ชายหนุ่มยื่นมือเข้ามาช่วยเธอขนาดนี้ แต่เธอจะไม่ฉวยโอกาสนี้เอาเปรียบเขาอย่างแน่นอน

“คุณทำมาให้ผมเซนต์แล้วกัน ผมไม่ว่างทำ”

“ได้ค่ะ พรุ่งนี้ฉันจะรีบร่างสัญญาส่งให้คุณดูนะคะ ขอบคุณค่ะที่ช่วยเหลือ” รอยยิ้มจริงใจส่งไปให้ชายหนุ่ม

“ดอกเบี้ยผมเก็บรายวันนะ ผมบอกไว้ก่อน”

“อะไรนะคะ เก็บดอกเบี้ยรายวันแล้วฉันจะเอาเงินที่ไหนมาจ่ายให้คุณทุกวัน” มุกดาร้องเสียงหลงหันขวับมองหน้าชายหนุ่ม

“แต่ผมไม่ได้เก็บเป็นเงิน”

“แล้วคุณต้องการให้ฉันจ่ายเป็นอะไร หุ้นบริษัทเหรอคะ” มุกดานึกถึงสิ่งที่น่าจะเป็นไปได้มากที่สุดแล้วถามกลับไป

“เย็นนี้จะบอกคุณเอง”

ตอนเย็น

"ฉันขอตัวกลับก่อนนะคะ ส่วนเสื้อผ้าฉันที่อยู่ห้องคุณ คุณทิ้งได้เลยค่ะ" มุกดาหันไปบอกธาราพร้อมกับคว้ากระเป๋าสะพายลุกขึ้นจากโต๊ะทำงานหลังจากเซนต์เอกสารแฟ้มสุดท้ายเสร็จ

"รอผมสิบนาที ผมขอเคลียร์งานตรงนี้ให้เสร็จก่อน" ธาราตอบกลับขณะที่สายตายังจับจ้องอยู่ที่เอกสารในมือ

"ฉันกลับเองได้ค่ะ ส่วนรถฝากคุณไว้ก่อนพรุ่งนี้จะให้คนไปเ