Chapter 5

Chapter 5

@อะพาร์ตเมนต์

06.00 น.

ในขณะที่ไลลากำลังไขประตูเข้าห้อง ห้องพักที่อยู่ติดกันสองห้องก็เปิดประตูออกมาพร้อมกันราวกับว่าพวกหล่อนรอฟังเสียงไลลาไขกุญแจห้องอย่างนั้นแหละ

“เจ๊เพิ่งกลับมาเหรอ?” ตันหยง เพื่อนสาวคนสนิทเอ่ยทักทายไลลาทันทีที่เห็นหน้า

ไลลายังไม่ทันได้ตอบตันหยง จินนี่เพื่อนสาวคนสนิทอีกคนก็เอ่ยถามขึ้น “นั่นสิเจ๊ ทำไมวันสุดท้ายถึงได้เลิกงานเช้าเลยล่ะ” จินนี่มองหน้าไลลา เพื่อรอคำตอบ

“พอดีพี่ ๆ เขาเลี้ยงส่งน่ะ ก็เลยพากันดื่มจนเมาเละ พอเมาก็เลยพากันนอนที่คลับจนถึงเช้า” ไลลาไม่อยากที่จะโกหกเพื่อนสนิทหรอกนะ แต่จะให้บอกว่าที่กลับเช้าเพราะเธอไปนอนกับผู้ชายมา มันก็ไม่ใช่เรื่องที่น่าเล่านัก

“อ๋อ ๆ งั้นเจ๊เอาข้าวเหนียวหมูปิ้งไหม เค้าจะเดินไปซื้อหน้าปากซอย” ตันหยงเอ่ยถามไลลา

“ไม่เอา...ที่ห้องยังมีแซนด์วิชอยู่ 2 ชิ้น กะว่าจะรีบกิน แล้วจะนอนสักงีบ”

“งั้นเจ๊นอนพักผ่อนเถอะ ช่วงบ่ายเราจะได้เดินทางไปเชียงใหม่กัน” 

“โอเค”

หลังจากที่ไลลาและตันหยงคุยกันจบแล้ว จินนี่ก็เอ่ยขึ้นมาบ้าง “ยัยตันหยง ฉันฝากซื้อหมูปิ้ง 5 ไม้ ข้าวเหนียว 1 ห่อ” 

“แกไม่ต้องมาฝากฉันเลยนะยัยจินนี่ แกต้องไปกับฉัน” ว่าแล้วตันหยงก็ดึงจินนี่ออกจากห้องพัก แล้วเดินกอดคอกันไปซื้ออาหารเช้าด้วยกัน

ไลลา ตันหยงและจินนี่ เป็นคนเชียงใหม่ เมื่อได้มาเรียนที่กรุงเทพฯ สาขาวิชาเดียวกัน ทำให้ทั้งสามคนได้เจอกัน ยิ่งมารู้ว่าอยู่จังหวัดเดียวกัน ทั้งสามคนก็เลยสนิทกันโดยปริยายตั้งแต่เรียนปี 1 ยันปี 3 ระยะเวลาสามปีที่คบกันเป็นเพื่อน พวกเธอมีแต่ความปรารถนาที่ดีต่อกัน

ไลลามองตามเพื่อนสนิททั้งสองอยู่สักพัก จากนั้นเธอก็เปิดประตูเข้าห้อง เมื่อเข้ามาในห้อง ไลลาก็เดินตรงดิ่งไปยังห้องน้ำ ไลลาใช้เวลาอาบน้ำนานกว่าทุกวัน เพราะเธออยากขัดถูเนื้อตัวให้สะอาดจะได้ไม่มีคราบของผู้ชายคนนั้นติดตัว หลังจากอาบน้ำเสร็จ เธอก็สวมแค่เสื้อยืดสีขาวตัวใหญ่และแพนตี้สีชมพู จากนั้นเธอเอนตัวลงนอนบนเตียงแล้วดึงผ้าห่มมาคลุมตัว แต่ในระหว่างที่กำลังจัดท่านอนให้สบายตัวเสียงมือถือก็ดังขึ้น เมื่อหยิบมือถือขึ้นมาดูแล้วเห็นว่าใครโทรมา ไลลาก็รีบกดรับสายทันที จากนั้นก็หันกล้องเข้าหาหน้าตัวเอง

(หม่ามี้)

“ขาคนสวยของหม่ามี้”

(พ่อเหมบอกหนูว่า... หม่ามี้จะกลับบ้านวันนี้เหรอคะ)

“ใช่แล้วค่ะลูก”

(เย่ ๆ หม่ามี้จะกลับมาหาหนูแล้ว)

“หม่ามี้จะรีบกลับไปหานะคะคนเก่ง”

(โอเคค่ะ รอนะคะหม่ามี้) หลังจากเด็กน้อยพูดจบ เด็กน้อยก็ส่งต่อมือถือให้กับ ‘พ่อเหม’ ได้คุยกับไลลาต่อ

(ขึ้นเครื่องกี่โมงน่ะเรา)

“บ่ายโมงค่ะเฮีย”

(โอเค จะนอนใช่ไหม)

“ค่ะ”

(งั้นก็นอนเถอะ เดี๋ยวเฮียพาน้องใบชาไปอาบน้ำก่อน)

“โอเคค่ะ แล้วเจอกันนะคะเฮีย”

(อืม...แล้วเจอกัน) 

เมื่อปลายสายพยักหน้าโอเค ไลลาก็กดวางสาย จากนั้นก็วางมือถือไว้บนหัวเตียง ก่อนจะที่หลับตาลง สักพักเธอก็หลับสนิทด้วยความเพลีย