ตอนที่ 16 แบ่งปันความสุข

สถานบันเทิงสุดหรูใจกลางกรุงอบอวลไปด้วยแสงสปอตไลต์ที่สาดส่องวูบวาบ แข่งกับจังหวะดนตรีเร้าอารมณ์ดั่งชีพจรที่เต้นรัวไม่เป็นจังหวะ ท่ามกลางฝูงชนที่โยกย้ายส่ายสะโพกไปตามท่วงทำนอง ร่างสูงสง่าในชุดเชิ้ตแบรนด์เนมที่ปลดกระดุมเม็ดบนออกอย่างจงใจ เขาดูโดดเด่นจนกลายเป็นจุดนำสายตาเพียงหนึ่งเดียว

อาทิตย์นี้หลานสาวคนโปรดไปทัศนศึกษาต่างจังหวัด ความเงียบเหงาในคอนโดกว้างทำให้คุณหมอหนุ่มมาดเนี้ยบวัยสามสิบสองตัดสินใจเยื้องกรายเข้าสู่โลกกลางคืนเพื่อหาเครื่องดื่มรสแรงมาย้อมใจ รอยยิ้มกรุ้มกริ่มที่ประดับบนใบหน้าคมเข้มนั้นมีอานุภาพทำลายล้างหัวใจสาวๆ ไม่ว่าจะเป็นดารา นางแบบ หรือพริตตี้ ต่างก็พร้อมจะถวายตัวเพียงแค่เขาขยิบตาเรียก

ทว่าสำหรับพีรชา... ทุกอย่างคือเกมที่ไร้ข้อผูกมัด เขาชัดเจนในความสัมพันธ์แบบชั่วคราวและถือคติว่า น้ำแตกแล้วแยกทาง มันคือกฎเหล็กที่เขาใช้ปกป้องหัวใจและความเป็นส่วนตัวมาตลอด ทุกอย่างเริ่มต้นด้วยไฟสวาทและจบลงบนเตียงที่เร่าร้อนก่อนจะแยกย้ายกันไป

“เขาไม่ได้หล่ออย่างเดียวนะแก... เรื่องบนเตียงนี่โคตรเด็ดเลยล่ะ” เสียงกระซิบกระซาบจากมุมมืดดังขึ้น เมื่อสองสาวเพื่อนซี้จ้องมองเหยื่อรายใหญ่ที่นั่งจิบวิสกี้อยู่ลำพังบริเวณเคาน์เตอร์บาร์

“พูดเหมือนแกเคยขึ้นเตียงกับเขามาแล้วอย่างนั้นแหละ เล่ามาเดี๋ยวนี้เลยนะยัยชุ... ว่าแกไปแอบแซ่บกับเขาตอนไหน!” กวีนตรา กระซิบถามเพื่อนสาวตาโต แต่สายตากลับจ้องมองมัดกล้ามรำไรภายใต้เชิ้ตขาวอย่างหลงใหล

“ความลับจ๊ะ” ชุติมน ตอบพลางเลียริมฝีปากเบาๆ เมื่อภาพสัมผัสอันดุดันในคืนนั้นย้อนกลับมาในมโนภาพ

“อื้อหือ! แกพูดจนฉันอยากจะแกล้งป่วยไปให้เขาตรวจดูบ้างเลยนะเนี่ย”

“จะตรวจภายในหรือจะให้เขาพาไปตรวจบนเตียง เอาดีๆ”

“ถ้าเป็นอย่างที่แกว่า... ฉันก็อยากลองสักครั้ง” กวีนตรากัดริมฝีปากพลางจัดแจงดึงเสื้อปาดไหล่ลงให้เห็นผิวเนียนละเอียดหวังดึงดูดสายตา

“เอาสิ... เห็นเขานั่งอยู่คนเดียวมาพักใหญ่แล้ว ลองเข้าไปทักดู เผื่อจะฟลุ๊ก” ชุติมนยอมเปิดทางให้เพื่อนอย่างใจกว้าง เพราะเธอรู้ดีว่าคนอย่างพีรชาไม่เคยกินใครซ้ำสอง

“ได้! งั้นแกรออยู่ตรงนี้นะ ถ้าฉันแห้วค่อยว่ากัน”

กวีนตราในชุดเดรสสีหวานคล้องคอที่เว้าลึกอวดแผ่นหลังเนียนกริบเดินนวยนาดเบียดเสียดผู้คนเข้ามาหยุดอยู่ที่เคาน์เตอร์บาร์ เธอส่งยิ้มหวานหยดให้ชายหนุ่มเป้าหมายอย่างเป็นมิตร

“สวัสดีค่ะ... นั่งดื่มคนเดียวแบบนี้ ไม่รู้สึกเหงาบ้างเหรอคะ” พีรชาละสายตาจากแก้วในมือ เงยหน้าขึ้นมองสาวเซ็กซี่ที่จงใจหยิบยื่นไมตรี สายตาคมกริบไล่สำรวจเรือนร่างใต้ชุดเดรสสีหวานนั้นอย่างเปิดเผยจนกวีนตรารู้สึกร้อนวูบวาบไปทั้งตัว

“อืม... ก็ไม่เชิงครับ แต่ถ้าคุณรู้สึกเหงา... จะนั่งดื่มกับผมก็ได้นะ” เขาตอบด้วยเสียงทุ้มลึกมีเสน่ห์

“ขอบคุณค่ะ” หญิงสาวหย่อนสะโพกกลมกลึงลงบนเก้าอี้ข้างกายเขา

“แก้มนะคะ”

“ผมพีร์ครับ” คุณหมอหนุ่มขยับแก้วเครื่องดื่มในมือเล็กน้อย

“คุณแก้มมาที่นี่คนเดียวเหรอครับ”

“เปล่าค่ะ มากับเพื่อน... แต่รายนั้นกำลังจะกลับแล้ว แก้มก็เลยอยากหาคนคุยต่อ”

เธอส่งสายตาเชิญชวนอย่างเปิดเผย มือเรียวสวยแสร้งลูบไล้ไปตามขอบแก้วของตัวเองเบาๆ เป็นเชิงสัญลักษณ์ว่าเธอพร้อมแล้วที่จะเริ่มเกมล่าในคืนนี้ โดยที่เสือหนุ่มอย่างพีรชาเองก็จ้องมองเธอด้วยสายตาที่พร้อมจะขย้ำเหยื่อสาวได้ทุกเมื่อ

“คุยอย่างเดียว... หรือจะจีบด้วยครับ” พีรชาถามโพล่งออกมาอย่างตรงไปตรงมาจนกวีนตราแทบสำลักเครื่องดื่ม เขาเป็นชายหนุ่มประเภทที่ไม่ชอบเสียเวลากับความสัมพันธ์ที่ยืดเยื้อไร้จุดหมาย หากหัวใจตรงกันเพียงเพื่อความสนุกชั่วข้ามคืนเขาก็พร้อมจะตอบสนอง แต่หากอีกฝ่ายคิดจะผูกมัดหรือสานสัมพันธ์ยาวนาน เขาก็พร้อมจะตัดไฟเสียแต่ต้นลมอย่างไม่ใยดี

“แล้วถ้า... จีบด้วย จะได้หรือเปล่าคะ” หญิงสาวปรายยิ้มยั่วยวน ดวงตาคู่สวยฉายแววท้าทาย

“ได้ครับ... แต่ต้องเตือนก่อนนะว่าผมมันพวกเจ้าชู้ไม่เลือก” พีรชากระตุกยิ้มที่มุมปากอย่างเจ้าเล่ห์ สายตาคมกริบจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของเธอราวกับจะบอกเป็นนัยว่าคนอย่างเขาไม่ใช่ใครที่จะมาถอดเขี้ยวเล็บได้ง่ายๆ “คุณจะรับได้หรือเปล่าล่ะ”

“ของแบบนี้... ก็ต้องลองดูก่อนค่ะ” กวีนตราตอบกลับเสียงพร่า

“ชนแก้วครับ” เขาขยับแก้วเครื่องดื่มในมือกระทบกับแก้วของเธอเบาๆ เสียงคริสตัลดังกังวานใสท่ามกลางเสียงเพลงกระหึ่ม ราวกับเป็นเสียงสัญญาณนับถอยหลังสู่เกมรักครั้งใหม่

“ขอบคุณค่ะ” กวีนตราแย้มยิ้มพลางขยับกายเข้าไปใกล้จนกลิ่นน้ำหอมและไออุ่นจากร่างกายเบียดชิดกับท่อนแขนแกร่งของเขา

“ผมรู้สึกคุ้นหน้าเพื่อนของคุณจังเลย...” พีรชาเอ่ยขึ้นทันทีที่เธอนั่งลงเรียบร้อย สายตาคมกริบไม่ได้มองอยู่ที่คนข้างกาย แต่มองตรงไปยังโต๊ะที่ชุติมนนั่งรออยู่

“เธอชื่ออะไรเหรอครับ”

“เพื่อนแก้มชื่อชุค่ะ... ชุติมน” เธอแกล้งบอกชื่อจริงเพื่อหยั่งเชิงปฏิกิริยาของเขา

“พอจะคุ้นๆ ชื่อนี้บ้างไหมคะ”

“คุ้นสิครับ”

“ถ้ายังไง... เชิญเพื่อนคุณมานั่งด้วยกันที่นี่ก็ได้นะครับ”

“ได้ค่ะ! งั้นแก้มขอตัวสักครู่นะคะ เดี๋ยวแก้มไปตามยัยชุมาให้”

กวีนตราบอกด้วยความลิงโลด เธอรีบกึ่งเดินกึ่งวิ่งกลับไปที่โต๊ะเพื่อลากตัวชุติมนมาตามคำเชิญอย่างรวดเร็ว โดยหารู้ไม่ว่าเสือร้ายในคราบคุณหมอผู้สุขุมกำลังเริ่มสนุกกับเกมที่เขาสร้างขึ้น... เกมที่มีเหยื่อสาวสองรายเดินเข้ามาให้เขาขย้ำพร้อมๆ กันในคืนเดียว

“สวัสดีค่ะคุณหมอ... ขอบคุณนะคะที่ยังจำชุได้” ชุติมน เอ่ยทักเสียงหวานขณะทรุดตัวลงนั่งข้างเพื่อนสาว ดวงตาฉ่ำวาวจ้องมองชายหนุ่มตรงหน้าด้วยความหมายลึกซึ้ง

“เคสของคุณชุนานๆ จะเจอสักครั้งหนึ่งครับ ผมเลยจำได้ไม่ยาก” พีรชายิ้มละไม สายตาคมกริบกวาดมองใบหน้าสวยที่เคยครวญครางอยู่ใต้ร่างเขาในห้องตรวจวันนั้น

“ว่าแต่อาการอาการป่วยของคุณ ดีขึ้นบ้างหรือยังครับหรือว่า.... ต้องให้รักษาอีกสักรอบสองรอบดี”

“ที่คุณให้เพื่อนไปตามชุมา ก็เพื่อจะเช็กอาการแค่นี้เองเหรอคะ” ชุติมนแสร้งตัดพ้อ

“จะว่าอย่างนั้นก็ได้ครับ เพราะหลังจากคืนนั้นคุณก็ชุก็เล่นหายไปเลย การรักษาที่ขาดช่วงมันไม่ค่อยดีต่อตัวคนไข้นะครับ” คุณหมอหนุ่มหัวเราะเบาๆ ในลำคอ ท่าทางดูสุขุมทว่าแววตากลับลุกโชนไปด้วยไฟปรารถนา

“ชุไม่ได้ตั้งใจจะหายไปหรอกค่ะ อยากให้คุณหมอช่วยเลี้ยงไข้ไปนานๆ มากกว่า แต่คำพูดของคุณหมอ มันทำให้ชุ...” เธอขยับเข้าไปใกล้จนกลิ่นน้ำหอมฉุนกะทัดรัดปะทะกับกลิ่นกายสะอาดของเขา

“อย่าคิดมากสิครับ หน้าที่ของหมอคือทำให้คนไข้ถึงจุดหมายของการรักษา” พีรชาตอบเน้นคำว่าถึงจุดหมายอย่างมีเลศนัย

“แหม... นี่แกมีคุณหมอเก่งๆ คอยดูแลแบบนี้นี่เอง ถึงได้ดูมีน้ำมีนวลผิดปกติ” กวีนตราที่นั่งเงียบอยู่นานรีบแทรกขึ้นบ้าง

“แก้มชักอยากจะฝากเนื้อฝากตัวเป็นคนไข้ของคุณหมอขึ้นมาบ้างแล้วสิคะ”

“แล้วคุณแก้มป่วยเป็นอะไรล่ะครับ” พีรชาหันไปถามสาวเซ็กซี่อีกคนอย่างรู้ทันเกม

“อย่าเลยแก้ม คุณหมอเค้าคิวเยอะ” ชุติมนปรามเพื่อนเพราะไม่อยากให้เพื่อนเสียใจอย่างที่เธอต้องเจอมากับตัว

“สำหรับคนสวยๆ อย่างคุณแก้ม... ถ้าต้องการจะตรวจจริงๆ ผมยินดีจะลัดคิวให้เป็นกรณีพิเศษครับ” คำพูดของคุณหมอทำเอาคนฟังใจสั่นสะท้าน

“ตกลงค่ะ! งั้นช่วยลัดคิวตรวจให้แก้มคืนนี้เลยได้มั้ยคะ” กวีนตรายิ้มแก้มปริ มือเรียวบางลูบไล้ไปตามหน้าขาแกร่งของหมออย่างยั่วยวน

“แต่คุณแก้มยังไม่ได้บอกผมเลยนะครับว่าป่วยเป็นอะไร แล้วผมจะรักษาได้ยังไง หืม์!”

“โรคอกหัก แล้วก็โรคคลั่งรักค่ะ... คุณหมอพอจะมีเครื่องมือพิเศษมาช่วยรักษาให้แก้มหายได้ไหมคะ” กวีนตราจ้องลึกเข้าไปในดวงตาคมเข้มพลางโปรยเสน่ห์สุดตัวจนชุติมนเริ่มหมั่นไส้

“คุณหมอขา ตอนนี้เหมือนว่าอาการของชุก็กำลังจะกำเริบขึ้นมาอีกแล้ว! ถ้ายังไงคืนนี้ฝากคุณหมอรักษาชุอีกสักคนได้มั้ยคะ” ชุติมนไม่ยอมแพ้ เธอขยับเข้าหาพีรชาอีกฟากฝั่ง กลายเป็นว่าตอนนี้คุณหมอหนุ่มถูกขนาบข้างด้วยสองสาวทรงเสน่ห์

“คุณชุต้องไปจับบัตรคิวใหม่นะครับ เพราะคิวของคุณมันเลยเวลามานานแล้ว” พีรชากระตุกยิ้มเจ้าเล่ห์ ก่อนจะหันไปสบตากวีนตรา

“ส่วนคืนนี้... ผมขอรักษาเคสใหม่ของเพื่อนคุณก่อนแล้วกัน” ชุติมนถึงกับหน้าตึง เธอแอบเหยียบเท้ากวีนตราเป็นสัญญาณเตือนภัย แต่กวีนตรากลับตีหน้าซื่อ และทำใจดีสู้เสือ ก่อนจะเอ่ยขึ้นเสียงอ่อย

“แก้มไม่ติดหรอกค่ะคุณหมอ... เพราะเราสองคนเป็นเพื่อนรักกัน” เธอหันไปสบตากับชุติมนด้วยแววตาของผู้ชนะ

“ถ้าคุณหมอไหว... รักษาทีละสองคนเลยได้มั้ยคะ”

สิ้นประโยคที่แสนจะใจถึงนั้น บรรยากาศที่บาร์หรูก็ร้อนระอุขึ้นมาทันที พีรชาเลิกคิ้วมองสองสาวด้วยความคาดไม่ถึง ก่อนจะระเบิดเสียงหัวเราะออกมาอย่างพอใจในความกล้าของพวกเธอ

“ถ้าคนไข้ขอมาขนาดนี้ หมอก็พร้อมจะจัดยาชุดใหญ่รักษาให้ครับ”