บททั้งหมดของ เด็กเลี้ยงของอาหมอ: บทที่ 1 - บทที่ 10

“อาการที่เข้าข่ายของโรคฮีสทีเรียจริงๆ แล้วมันคืออาการของคนไข้ที่มีความขัดแย้งทางจิตใจอย่างรุนแรงครับ” คุณหมอหนุ่มอธิบายด้วยน้ำเสียงที่ชัดเจนและช้ากว่าปกติเล็กน้อยเพื่อดึงสติของหญิงสาวตรงหน้า ให้กลับมาสนใจในสิ่งที่เขากำลังอธิบาย“อาการที่เข้าข่ายจริงๆ ของโรคนี้ คือการที่คนไข้มีความขัดแย้งทางจิตใจอย่างรุนแรง จนมันส่งผลออกมาเป็นความผิดปกติทางร่างกายครับ” เสียงทุ้มต่ำของคุณหมอหนุ่มดังขึ้นท่ามกลางความเงียบของห้องตรวจที่เย็นฉ่ำ แต่ชุติมนกลับรู้สึกถึงความร้อนผ่าวที่แล่นริ้วขึ้นมาบนนวลแก้ม ดวงตากลมโตของเธอไม่ได้โฟกัสที่เนื้อหาสาระที่เขาพยายามอธิบาย แต่มันกลับจับจ้องอยู่ที่ริมฝีปากหยักลึกสีสุขภาพดีที่ขยับขึ้นลงยามเขาเปล่งเสียง“เช่นมีอาการกล้ามเนื้ออ่อนแรงอย่างกะทันหัน พูดไม่ออก หูอื้อ หรือแม้กระทั่งมองไม่เห็นชั่วคราว... เท่าที่ฟังมา คุณชุติมนมีอาการเหล่านี้บ้างไหมครับ” สิ้นเสียงของคุณหมอและก็ไร้ซึ่งเสียงตอบรับจากหญิงสาวฝั่งตรงข้าม ชุติมนราวกับถูกมนตร์สะกด เธอปล่อยให้สายตาซุกซนไล่สำรวจไปตามโครงหน้าหล่อเหลา ภายใต้เสื้อกาวน์สีขาวนั้นเธอจินตนาการไปถึงแผงอกกว้างที่น่าซบหาจนเผลอกลืนน้ำลายลงคออย่างย

ภายในห้องตรวจที่อบอวลไปด้วยกลิ่นสะอาดสะอ้าน ชุติมนพยายามระงับอาการมือสั่นขณะเอื้อมมือไปรับชุดคลุมจากพยาบาล หัวใจดวงน้อยเต้นโครมครามอยู่ใต้ทรวงอกอิ่ม ความประหม่าตีรวนกับความปรารถนาลึกๆ ในใจ อีกไม่กี่นาทีข้างหน้า พื้นที่ซ่อนเร้นที่สุดของเธอก็จะถูกคุณหมอสุดหล่อสำรวจอย่างละเอียดถี่ถ้วนเป็นครั้งแรกผิวเนื้อนวลเนียนขาวละเอียดปรากฏแก่สายตาเธอเองในกระจกบานใหญ่ ความเย็นของเครื่องปรับอากาศปะทะเข้ากับผิวกายจนขนอ่อนลุกชัน แต่ภายในใจกลับร้อนรุ่มราวกับมีกองไฟสุมอยู่“ถ้าเรียบร้อยแล้วเชิญคนไข้ขึ้นไปรอที่เตียงตรวจได้เลยนะคะ” พยาบาลสาวรีบตะโกนบอก เพราะเห็นว่าชุติมนเข้าไปเปลี่ยนชุดนานแล้ว แต่เธอนั้นกลับยืนเติมแป้งบนใบหน้าเพื่อความมั่นใจชุติมนก้าวขึ้นบนเตียงตรวจอย่างช้าๆ จัดท่าทางให้นอนลงบนขาหยั่งตามที่พยาบาลแนะนำ ความเงียบในห้องทำให้เสียงหัวใจที่เต้นรัวราวกับกลองรบของเธอดังชัดเจนขึ้นเรื่อย ๆชุติมนพยายามข่มตาลงเพื่อระงับความรู้สึกแปลกประหลาดที่กำลังจู่โจมร่างกาย ทว่าภาพใบหน้าคมเข้มของคุณหมอพีรชาที่ขยับเข้ามาใกล้ กลิ่นกายสะอาดสะอ้าน และดวงตาคมกริบที่ดูเหมือนจะมองทะลุปรุโปร่งเข้าไปถึงข้างใน กลับวนเวียนห

หลังจากผ่านพ้นการตรวจภายในที่แสนจะรัญจวนใจมาได้อย่างสุขอารมณ์ พยาบาลหน้าห้องแจ้งว่าคุณหมอมีเคสผ่าตัดคลอดด่วน จึงขอเลื่อนการฟังผลตรวจอย่างละเอียดไปเป็นช่วงบ่ายสามโมงแทนหญิงสาวปลีกตัวมาหาอะไรทานรองท้องที่แคนทีนของโรงพยาบาล ในขณะที่เธอเพิ่งจะตักอาหารเข้าปากได้เพียงไม่กี่คำ สมาร์ทโฟนเจ้ากรรมก็แผดเสียงเรียกเข้า ปรากฏชื่อเพื่อนตัวแสบอย่างกวีนตราที่โทรมาได้ความคืบหน้า“ว่าไงคะคุณชุติมน... หายเงียบไปเลยนะจ๊ะ เป็นไงล่ะ หมอที่ฉันแนะนำไปน่ะ... หล่อตรงปกไหม” กวีนตรากรอกเสียงใสมาตามสายอย่างอารมณ์ดี“ยิ่งกว่าตรงปกอีกแก... หล่อวัวตายควายล้ม!” ชุติมนตอบ พยายามควบคุมโทนเสียงไม่ให้ดีใจจนผิดสังเกต แต่ใบหน้ากลับร้อนผ่าวขึ้นมาเสียดื้อๆ เมื่อนึกถึงใบหน้าอันหล่อเหลาของคุณหมอหนุ่ม“แต่ฉันต้องรอฟังผลตอนบ่ายสามโมงนู้นแน่ะ” ชุติมนตอบเพื่อน“แล้วคุณหมอสุดหล่อตรวจอะไรให้แกบ้างหึ!” เพื่อนสาวหัวเราะร่วนอย่างมีเลศนัย ทำเอาคนถูกถามนั่งไม่ติดเก้าอี้“ก็หลายอย่าง... แต่ที่ติดใจที่สุดก็น่าจะเป็นตรวจภายในนั่นแหละ มือเบามากเลยแก... เบาจนฉันขนลุกไปหมดทั้งตัว” เธอบอกเพื่อนสนิทพลางนึกถึงสัมผัสอุ่นร้อนที่ยังคงทิ้งความซ่านสยิ

“แล้ว... มีวิธีการรักษาไหมคะคุณหมอ” เธอกระซิบถามเสียงสั่น“เอาอย่างนี้ครับ หมอขอขยายความเพื่อให้คุณเข้าใจธรรมชาติของตัวเองมากขึ้นอีกนิด” พีรชาเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ สายตาคมปลาบจ้องมองปฏิกิริยาของหญิงสาวอย่างไม่ลดละ“หมอขออนุญาตใช้คำนิยามว่ามันคืออาการ หงุดเงี้ยว ก็แล้วกันนะครับ ฟังดูสุภาพและเข้าใจง่ายดี”“หงุดเงี้ยว...เหรอคะ” ชุติมนทวนคำเบาๆ รสชาติของคำนี้ช่างดูวาบหวามพิกล“ไอ้ความรู้สึกหงุดเงี้ยวที่ว่านี้ มันคล้ายกับเวลาที่เราปวดหนักกะทันหันนั่นแหละครับ มันคือความอัดอั้นที่ต้องการการปลดปล่อยในทันที หรือจะเปรียบเทียบให้เห็นภาพที่สุด... มันเหมือนอาการคันที่ต้องดับด้วยการเกา ยิ่งเกาก็ยิ่งซ่าน หมออธิบายแบบนี้พอจะนึกภาพออกใช่ไหมครับ”“ค่ะ...” ชุติมนรับคำเบาหวิวในลำคอ จินตนาการตามจนมวลท้องเริ่มปั่นป่วนอีกครั้ง“ในหนึ่งวัน คุณอาจจะรู้สึกแบบนี้ได้หลายครั้ง หมอแนะนำว่าถ้าอยู่บ้านคนเดียวในพื้นที่ส่วนตัว... คุณไม่ควรสวมเสื้อผ้าครับ”“หมายถึง... ไม่ให้ใส่เสื้อผ้าเลยเหรอคะ!” หญิงสาวโพล่งถามด้วยความตกใจ หัวใจเต้นโครมคราม“จริงๆ ก็ไม่ถึงขั้นนั้นครับ” คุณหมอหนุ่มหัวเราะเบาๆ ในลำคอ“หมอหมายถึงควรลดกา

นายแพทย์พีรชา หรือที่คนไข้และพยาบาลต่างเรียกขานกันติดปากว่าหมอพีเขาไม่ได้มีดีแค่ฝีมือการเป็นสูตินรีแพทย์แถวหน้าของโรงพยาบาล แต่เขายังเป็นถึงทายาทเพียงคนเดียวของตระกูลมหาเศรษฐี แม้ความจริงที่เจ้าตัวรู้ดีที่สุดคือเขาเป็นเพียงลูกบุญธรรมที่ถูกเก็บมาชุบเลี้ยง แต่ด้วยความรักและการฟูมฟักอย่างดีจากมารดาเลี้ยง ก็ทำให้เขากลายเป็นคุณหมอผู้สุขุมและมีอนาคตไกลอย่างทุกวันนี้นอกจากมาดคุณหมอผู้แสนดี พีรชายังเป็นเจ้าของรีสอร์ตสุดหรูที่ทำกำไรมหาศาล สื่อโซเชียลต่างพากันโหวตให้เขาเป็นหนุ่มฮอตแห่งปีที่สาวๆ ครึ่งค่อนประเทศต่างฝันอยากจะครอบครองก่อนหน้านี้เคยมีข่าวลือหนาหูว่าหมอหนุ่มแอบซุกซ่อนลูกสาวเอาไว้ แต่เขาก็เลือกที่จะเงียบ จนกระทั่งความจริงปรากฏว่าเด็กสาวคนนั้นคือ น้องมายด์หลานสาวเพียงคนเดียวที่เป็นสายเลือดของพี่ชายบุญธรรมที่เสียชีวิตไปเมื่อสิบปีก่อนนั่นเองพีรชาเหลือบมองนาฬิกาข้อมือเรือนหรู วันนี้เป็นวันศุกร์ วันที่เขาต้องทำหน้าที่คุณอาผู้แสนดี ไปรับหลานสาวกลับจากโรงเรียนประจำ คุณหมอหนุ่มขับรถยุโรปคันหรูออกจากโรงพยาบาลด้วยรอยยิ้มจางๆ ที่ประดับอยู่บนใบหน้าคมเข้มณ โรงเรียนคอนแวนต์ ร่างบอบบางในชุดเครื