3

อินทร์ค่อนข้างจะหงุดหงิดกับห้องข้าง...

​เขาคาดโทษไว้ว่าถ้าพวกหล่อนไลฟ์ตึงตังเสียงดังอีกทีเมื่อไหร่ล่ะก็ พ่อจะอาละวาดให้ย้ายแทบไม่ทันเชียว

​เขาลงไปแจ้งนิติของคอนโด ทางนั้นบอกว่าจะช่วยปรามให้ ทางนั้นให้รายละเอียดเขามาว่า เจ้าของห้องเป็นเน็ตไอดอลคนหนึ่ง เพิ่งมาเช่าอยู่ ต้องขออภัยแทนหล่อนด้วย ดูเหมือนว่าผู้จัดการคอนโดดูจะอวยๆ ทางนั้นอยู่มาก พูดเสียงอ่อนขอโทษขอโพยแทนหล่อนเสียมากมาย

​เน็ตไอดอลแล้วยังไงวะ?

​หรือว่าสวย...

​ก็...

​อินทร์จำได้อยู่แหละว่า เจ้าหล่อนสภาพมาเปิดห้องเป็นยังไง ขาวเนียนเลยล่ะ หน้าเรียวนิดเดียว ตาโต จมูกโด่งเชิด ปากรูปกระจับ ผมของหล่อนดกหนายาวมากน่าจะเกือบถึงสะโพก หน้าตาหล่อนพบได้ทั่วไป...ต้นแบบศัลยกรรมเลยก็ว่าได้ สำหรับเขา ก็สวยแบบเกลื่อนๆ นั่นแหละ อินทร์ยักไหล่ ไม่ได้ประทับใจอะไรกับหล่อน เคืองมากกว่าอีกต่างหาก

​ตักเตือนกันไปแล้ว หล่อนก็เงียบไปสองวันเมื่อคืนนี้...เอาอีกล่ะ แต่เขายังไม่ได้ไปเคาะ เพราะหล่อนเงียบไปก่อนเที่ยงคืน เฮ้อ...

​มีเพื่อนข้างห้องดี ทำให้สุขภาพจิตดีไปด้วย แต่นี่เขาเจอกับอะไรอยู่วะ?

​เขาไปซื้อของที่เซเว่นแถวใกล้คอนโด ตุนของแช่แข็งไว้ เพราะไม่อยากลงมาบ่อย เขากำลังหมกตัวทำธีสิสอยู่ ใกล้จะเสร็จแล้วเต็มที เหลือแค่รอเมลจากองค์กรที่เขาขออนุญาตขอเอกสารไป งานหนนี้เขาตั้งใจมาก ปริญญาโทใบที่สอง...เอาน่ะ เขาจะต้องทำให้ได้ จบจากนี้แล้วอินทร์ตั้งใจจะไปทำวิจัยที่ต่างประเทศ แพลนไว้หมดแล้ว ว่าจะทำอะไรบ้าง...ชีวิตของเขาเป็นระเบียบแบบแผน และค่อนข้างจะคร่ำเคร่ง มาก...

​แต่เขาก็ชินกับมัน เรียกว่าความสุขได้ไหม? ก็ได้แหละในแบบของเขา

​เขาอายุ 29 ปีเต็ม ยังคงสนุกกับการเรียน มีรายได้จากการเป็นติวเตอร์พิเศษให้กับโรงเรียนสอนกวดวิชาของครอบครัว และทำวิจัยให้กับบริษัทของเพื่อนที่เรียนอยู่ด้วยกัน อินทร์ใช้น้องสาวลงทุนให้ ยัยน้องเป็นสาวเก่ง ที่คล่องเรื่องการเงิน เธอมีพอร์ตส่วนตัว สร้างรายได้หลักล้านต่อปีให้ตัวเอง และทำช่องยูทูปเกี่ยวกับการเงิน เขาให้น้องสาวบริหารเงินให้ มันก็ตอบแทนเขาได้พอสมควรเลยล่ะ

​ชีวิตเขาวนเวียนอยู่แต่กับอะไรแบบนี้ไม่เคยนอกกรอบ

​คำว่าแฟน...ครั้งสุดท้ายใช้กับใคร เมื่อไหร่ จำไม่ได้เลย จำได้แต่หน้าอาจารย์แม่นกว่าไปอีก

​อินทร์เป็นคนตัวสูง ผิวของเขาขาวจัด จนดูว่าซีด เพราะพักนี้ไม่ได้ไปตากแดดตากลมที่ไหน ผมของเขาเริ่มยาวแต่ก็ไม่มีเวลาไปตัด เขาไม่อยากเสียเวลาแม้กระทั่งดูแลตัวเอง ยามหมกมุ่นทำงานแล้ว อินทร์ไปให้สุดจริงๆ เขาสวมแว่นกรอบทองที่ขามันหักไปข้างหนึ่งตอนนี้เพราะเมื่อคืนดันไปนั่งทับเข้า...แต่ก็ยังหยวนๆ ใช้ไปก่อนแหละ ก็ไม่มีเวลา อยากจะเคี่ยวงานให้จบ เขาอยากส่งเล่มก่อน เผื่อต้องแก้ไขอะไร แพลนต่อไปนั้นเขาต้องไปเดือนหน้า ฉะนั้นทุกอย่างต้องเร่งทำให้เสร็จ

​แม้จะดูติสท์ๆ แปลกๆ ในสายตาคนมอง ผู้ชายตัวสูง ผมยาวมัดจุกไว้ สวมแว่นที่ขาหักไปข้างหนึ่ง สวมเสื้อยืดคอย้วย กางเกงนอน แต่ทว่า...หน้าตาของเขาไม่ได้ด้อยเลย เขามีคิ้วที่เข้ม ตาคมกริบชั้นเดียวแบบหนุ่มตี๋ ยาวรีเหมือนเม็ดอัลมอลด์ จมูกโด่งปลายงุ้มเล็กน้อย ปากของเขาเป็นรูปกระจับสีชมพูจัด

​ความที่ผิวขาว และตัวสูง หน้าตาดี บุคลิกของเขาด้วย นั่นแหละดึงดูดสายตาอย่างแปลกๆ แม้เขาจะหน้านิ่ง สายตาเย็นชา ไม่เป็นมิตรก็ตามที

​ซื้อของเสร็จแล้ว เขาก็เดินถือถุงพะรุงพะรังตรงไปยังลิฟต์ เพื่อกดขึ้นชั้นห้องของตัวเอง

​“รอก่อนค่า รอก่อน”

เสียงแหลมๆ คุ้นๆ ดังขึ้น พร้อมกับมือที่มาขวางประตูลิฟต์ไว้ให้เปิดออก เขาถึงกับคิ้วขมวด เมื่อเห็นว่าเป็นใคร

​แม่สาวจอมโหวกเหวกข้างห้อง

​เธอมองเขาพลางทำตาปริบๆ ก่อนจะยิ้มแหยส่งให้ แล้วก็หันหน้าเข้ามุมลิฟต์ เขาเหลือบมองเธอ เธอตัวสูงเท่าบ่าเขา ตัวเล็ก แต่ทรวดทรวงนี่ไม่ได้เล็กเลยแหะ...ขนาดว่าสวมเสื้อโอเวอร์ไซซ์ ยังมองเห็นว่าหล่อนหุ่นดีมาก

​กลิ่นของเธอหอมเหมือนกลิ่นผลไม้...น้ำหอมกลิ่นนี้คุ้นจมูกอย่างบอกไม่ถูก เขากระแอมตามองเลขชั้นไปด้วย เมื่อก่อนประตูลิฟต์จะเปิด เสียงทุ้มจึงดังขึ้น

​“คืนนี้อย่าเสียงดังอีกนะ ผมจะทำงาน”

​เอลล่าเงยหน้าขึ้นมาทันที สบเข้ากับตายาวรีแฝงประกายอำมหิตคาดโทษนั้นก็อ้าปากค้าง

​เสียงตึ๊ง ดังขึ้น

​แล้วเขาก็เดินเหมือนลอยออกไปจากตรงนั้น เอลล่ากลืนน้ำลาย แล้วค่อยๆ เดินออกมาจากลิฟต์ เขาหายแวบเข้าห้องไปแล้วอย่างรวดเร็วเหมือนไม่ใช่การเดินของคน

​หูย

​เอลล่ารีบวิ่งหน้าตั้งกลับห้องของตนเอง ขนลุกเกรียวไปหมด กับการเจอะเจอแบบจังๆ กับผู้ชายข้างห้องเธอ

​น่ากลัว

​โอ๊ย!

​อีตานี่ต้องเป็นผีดิบแน่ๆ