EP. 5

EP. 5

“ฉันให้สองแสนแล้วเราไปเอากัน!”

คนรวยมักใช้เงินแก้ปัญหา ซึ่งอัคคีใช้เป็นประจำ จึงไม่กระดากปากสักนิดเวลาต่อรองเรื่องใต้สะดือ

“..........” คนถูกยื่นข้อเสนอไม่รู้โกรธหรือกลัว เธอพูดไม่ออกได้แต่จ้องตากับเขาด้วยความรู้สึกหลากหลาย

“ขอเอาน้ำเดียว จากนั้นก็แยกย้าย”

".........." สีหน้าจริงจังของเขาส่งให้หญิงสาวอารมณ์พุ่งปรี๊ด เธอก่นด่าในใจสารพัด อยากจะกรี๊ดเพื่อระบายอารมณ์แต่ต้องข่มกลั้นเอาไว้ ผู้ชายพรรค์นี้หลุดจากนรกขุมไหน ถึงใช้หัวล่างคิดแทนสมองตลอด บอกไม่รู้กี่รอบว่าไม่ขายก็ไม่เคยเข้าหู ไอ้หน้าด้าน!

“ถ้าตกลงก็ออกไปด้วยกันตอนนี้ เดี๋ยวฉันให้เพื่อนเคลียร์กับผู้จัดการให้”

“...........”

“หรืออยากได้ค่าตัวเพิ่มก็ลองเสนอมา ฉันจ่ายได้ไม่อั้นขอแค่เธอยอมไปด้วยกัน”

“..........” อดทนไว้ อดทนไว้ หญิงสาวปลอบใจตัวเองพร้อมสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ

“หื้ม..เอาไง จะไป ไม่ไป”

“.........”

“สองแสนแลกน้ำเดียว ฉันว่าเป็นดีลที่โคตรคุ้ม”

“หยุดพูดจาทุเรศกับฉันซักที!” เมื่อทนไม่ไหวหญิงสาวก็สะบัดหน้าจนหลุดจากมือของเขา เธอเม้มปากสะกดกลั้นความโมโหทั้งหลายเอาไว้

“อยากได้เงินเพิ่มก็เสนอมาสิ จะหงุดหงิดเสียงดังทำไมวะ”

"ขอบอกเป็นครั้งสุดท้ายว่าฉันไม่ขายตัว"

"ให้ห้าแสนแต่เอาไม่จำกัดน้ำ" อัคคีโน้มหน้าเข้าใกล้พร้อมดันปลายคางมนขึ้นหา แค่กลิ่นลมหายใจของเธอยังหอม ถ้าได้เอาแบบสุดเหวี่ยงชาตินี้เขาคงตายตาหลับ เพราะไม่ง่ายเลยที่จะเจอคนตรงสเปกไปทุกอย่าง

"ปล่อยนะ!"

"มองหน้าฉันสิ เธอไม่อยากเอากับคนหล่อจริงเหรอ"

เมื่อคนปากไม่มีหูรูดไม่ยอมถอย ความอดทนของหญิงสาวก็ขาดสะบั้น เธอจ้องตากับเขาอย่างเดือดดาลจากนั้นก็แผดเสียงด่าอย่างเหลืออด

“ไปตายซะไอ้อัคคีภัย! ไอ้ไฟนรก!! บ้ากามแบบนี้ขอให้โรคเอดส์กินกบาล!”

หมับ!

ในจังหวะที่เธอตั้งท่าจะลุกชายหนุ่มก็เคลื่อนมือไปล็อกท้ายทอยดึงเข้าหามากขึ้น เขาก้มหน้าลงมาแนบหน้าผากเข้าด้วยกัน ทั้งคู่จึงประสานสายตาในระยะชนิดที่เรียกว่าเห็นทุกรูขุมขน และวินาทีที่เห็นการแสยะยิ้มเจ้าเล่ห์หญิงสาวก็หน้าซีดเผือดลง

"ลองเป็นเด็กดีบ้างสิ เผื่อบุญจะหล่นใส่หัว ฉันไม่ค่อยถูกใจใครบ่อยนักหรอก แต่เวลาถูกใจก็อยากจะเอา!ให้ได้"

ชายหนุ่มไม่ได้ขยายความให้เข้าใจว่าบุญที่พูดถึงคืออะไร แต่เพียงเท่านั้นก็ทำให้ฝ่ายหญิงเกิดหวาดหวั่นถึงความไม่ปลอดภัย

"ไม่! ฉันไม่สนอะไรทั้งนั้น ปล่อย!"

"หึ" อัคคีหัวเราะก่อนจับเล็งริมฝีปากอวบอิ่มหวังจะประทับจูบเสียหน่อย

"อย่า!!"

พลั่ก!

คนถูกคุกคามอาศัยจังหวะที่อีกฝ่ายกำลังเคลิ้มผลักร่างหนาใหญ่ออกสุดแรง ด้วยไม่ทันตั้งตัวชายหนุ่มจึงเสียหลักและเผลอปล่อยมือ จึงเป็นโอกาสให้เธอวิ่งหนีเข้าหลังร้าน

ตึก ตึก

สาวนามว่าทีน่าเร่งฝีเท้าไปยังห้องล็อกเกอร์เพื่อหยิบกระเป๋ามาคล้องไหล่ เสร็จแล้วก็หลบออกทางห้องน้ำ หวังเลี่ยงการเผชิญหน้ากับคนบ้ากาม เชื่อว่าตอนนี้เขากำลังตามหาเธออยู่ มือเล็กล้วงเอาโทรศัพท์มากดโทรเรียกวินมอเตอร์ไซค์เจ้าประจำให้มารับยังจุดนัดหมาย

แต่ยังเดินไม่พ้นกำแพงห้องน้ำเธอก็ถูกรวบกอดจากด้านหลังเสียก่อน

หมับ!

“หนีเก่งอีกแล้ว” ริมฝีปากหยักลึกเอ่ยตัดพ้ออยู่ชิดใบหูเล็ก

“ปล่อย! อึก!”

หญิงสาวหน้าซีดในตอนถูกดันให้หันหน้าเข้ากำแพง เธอขืนตัวพร้อมยกมือดันกำแพง อุทานเสียงหลงเมื่อถูกมือใหญ่คว้าจับเข้าที่ลำคอ ร่างสูงตระหง่านเบียดเข้าชิดจนหลังของเธอแนบสนิทกับแผงอกแกร่ง จากนั้นเขาก็โน้มหน้าลงมากระซิบด้วยน้ำเสียงกระเส่าแหบพร่า

“ตอนฉันใจดี เธอควรทำตัวน่ารักเข้าไว้ อย่าดื้อเลยคนสวย จุ๊บ” อัคคีประทับจูบลงบนต้นคอขาวชื้นเหงื่อ หลับหน้าดมกลิ่นหอมจากผิวกายสาวอย่างมีอารมณ์ ยิ่งเธอดิ้นหนีก็ยิ่งกระตุ้นการตื่นตัว บัดนี้ท่อนลำที่หลับใหลกำลังผงาดแข็งอยู่ในกางเกง

บอกไม่ถูกว่าทำไมถึงอยากได้มากขนาดนี้ แค่ได้มองก็ราวกับว่ามีแรงดึงดูดมหาศาล ใบหน้าและรูปร่างของเธอทำให้สันดานดิบอยู่เหนือจิตสำนึกทั้งปวง มองทีไรเป็นต้องของขึ้นทุกครั้งไป

“นายไม่มีสิทธิ์ทำกับฉันแบบนี้” เมื่อไม่ใช่เวลางานก็ไม่จำเป็นต้องเรียกเขาว่า ‘คุณ’ อีกต่อไป

“ก็ไม่เคยพูดว่ามี” อัคคียียวนพร้อมบดส่วนล่างเข้าใส่บั้นท้ายแน่นหนัด พอได้สัมผัสแนบชิดก็ยิ่งอยากได้มากขึ้น แววตาเด็ดเดี่ยวปนเศร้ามันทำให้เขานึกถึงใครบางคน

“ฉันจะแจ้งตำรวจว่านายข่มขู่และลวนลามฉัน”

“หัวหมอซะด้วย กะจะเรียกเงินฟรีงั้นสิ” เขาหัวเราะในลำคอพลางไล้ริมฝีปากไปตามพวงแก้มด้านข้างของเธอ สมองก็จินตนาการถึงบทรักระหว่างกัน น่าเอาไปทั้งตัวใครจะอดใจไหว ต่อให้ต้องวิ่งไล่จับเหมือนหนังอินเดียเขาก็ยอม

ขอเถอะ..ขอสักน้ำ เขาจะไม่ลืมพระคุณเธอเลย

“ไอ้บ้า ไอ้โรคจิต! ช่วยด้วย! ชะ อือ..” ริมฝีปากอวบอิ่มถูกปิดด้วยฝ่ามือใหญ่จึงดิ้นรนให้หลุดจากวงแขนแกร่ง เหตุนี้ทำให้ท่อนลำที่กำลังขยายตัวเสียดสีกับบั้นท้าย พอรับรู้ถึงความใหญ่โตดวงตากลมมนจึงเบิกกว้างอย่างตื่นตระหนก

“ถ้าฉันเป็นโรคจิตเธอคงถูกลากไปเอาตั้งแต่เจอครั้งแรก ฉันคงไม่ขอซื้ออย่างที่ทำอยู่ ถ้าห้าแสนมันน้อยไปก็เรียกเพิ่มได้ ไม่ใช่เอาแต่ด่าแล้วก็วิ่งหนีอยู่แบบนี้ “คนของขึ้นขบเม้มใบหูเล็กด้วยแรงราคะ ทั้งเงี่ยนทั้งเหนื่อย แม่งตื่นเต้นฉิบหาย

“อือ อือ” หญิงสาวขยับปากทั้งที่ถูกมือใหญ่ปิดเลยฟังไม่ได้ศัพท์

“ทางเลือกมีแค่ไปกับฉันเท่านั้น”

“อือ” คนไร้ทางสู้ส่ายหน้าปฏิเสธ ดวงตากลมมนเบิกกว้างอย่างตื่นตระหนก

“หรือถ้าจะหนีเธอต้องหนีไปให้ไกล เพราะถ้าถูกจับได้ ฉันจะไม่ใจเย็นเหมือนวันนี้อีก”

“อือ อือ!!” คนหวาดกลัวลนลานดิ้นสุดชีวิตในขณะถูกรวบไปกอดพร้อมบังคับให้เดินตาม น้ำตาเอ่อล้นด้วยความกลัวสุดขีด ไม่อยากก้าวขาแต่ก็ต้านแรงฉุดจากผู้ชายอกสามศอกไม่ไหว

แต่ก่อนจะถูกจับยัดเข้ารถ คนที่ลากเธอมายังลานจอดก็ถูกกระชากออกไปอีกทาง

พลั่ก!

ร่างบอบบางหลุดออกจากวงแขนแกร่ง เธอยืนหอบหายใจด้วยอาการตื่นตระหนก ยกมืออันสั่นเทาปาดน้ำตาออกจากพวงแก้ม เดิมทีเป็นคนเข้มแข็งร้องไห้ยาก แต่พอเจอเจ้าพ่อแห่งความจัญไรก็ถึงกลับน้ำตาแตกเพราะความกลัว

"อะไรวะอาทิตย์!" อัคคีตวาดหลังจากถูกผลักจนเซ เขาตั้งท่าจะเข้าหาหญิงสาวอีกครั้งแต่ถูกเพื่อนสนิทขัดขวาง

“มึงน่าจะดีลกับน้องดี ๆ ไม่ใช่บังคับลากขึ้นรถ”

“เรื่องของกู!”

“พอแล้วไอ้อัค!!” อาทิตย์กระชากแขนให้คนกำลังคลั่งหยุดยืนอยู่กับที่

“มึงอยากได้เหมือนกันว่างั้น?”

“กูขอร้อง..อย่าใช้หัวล่างนำพาสมองได้ไหมวะ ก็เห็นอยู่ว่าน้องไม่เต็มใจไป”

“ถึงโรงแรมก็เต็มใจเองแหละ”

“ไอ้อัค ไอ้สัด!! มึงจะเงี่ยนจนไม่มีสติไม่ได้!” อาทิตย์สบถด่าอย่างเหลืออด

“แล้วมึงนึกอยากเป็นพระเอกอะไรตอนนี้วะ! ทีแรกก็ช่วยกู แต่อยู่ดี ๆ เสือกเข้าข้างคนอื่น กูเพื่อนรักมึงนะเว้ย!”

อัคคีผลักอกคู่วิวาทด้วยท่าทีเอาเรื่องและไม่ยอม เวลาหน้ามืดเขาไม่สนเหี้ยอะไรทั้งนั้น หลายคนจึงด่าว่าเขาสารเลวใจทราม

“ก่อนจะเป็นเพื่อนรัก มึงช่วยเป็นคนมีสติให้ได้ก่อน” อาทิตย์ย้ำเจตนาว่าไม่มีทางเข้าข้างเพื่อนสันดานหมาแน่นอน

“หลีกไป!”

“ไม่!”

“เฮ้ย! มึงหลบดิ๊” อัคคีพยายามจะตามหญิงสาวที่อาศัยช่วงชุลมุนวิ่งหนีไปหน้าร้าน แต่ถูกเพื่อนรักหักเหลี่ยมโหดคว้าต้นคอเอาไว้

หมับ!

"เหี้ย! ปล่อยกู"

“ถ้ามึงยังจะตามวันนี้มีเรื่องกับกูแน่” อาทิตย์ยืนเป็นยักษ์ปักหลั่น แววตาแข็งกร้าวพร้อมซัดหากอีกคนยังดื้อแพ่ง

“อย่ายุ่ง!”

“กูพูดจริงนะอัคคี"

“ควาย!” คนดันทุรังไม่สนคำห้ามยังคงจะตามเลยถูกเพื่อนล็อกคอทันที

ผู้ชายร่างหนาใหญ่เวลาใช้กำลังสู้กันจึงค่อนข้างสูสี ฉะนั้นตอนนี้เลยกลายเป็นทั้งคู่กำลังกอดฟัดกันอย่างเดือดดาล จนในที่สุดอัคคีก็เป็นฝ่ายสะบัดตัวหลุด ตั้งท่าจะวิ่งตามทว่าพอได้สบตากับเพื่อน เขาก็หยุดการกระทำลงทันที

“อย่าแม้แต่จะคิด”

“สัดอาทิตย์! มึงแม่ง! ชิท์!” คนผิดหวังเป็นครั้งที่สามสบถหัวเสียที่ทำได้แค่มองเหยื่อวิ่งขึ้นวินมอเตอร์ไซต์ จากนั้นเธอก็หายไปกับความมืด ตอนนี้เขาเหมือนหมาเห่าเครื่องบินไม่มีผิด

อดแล้ว อดอยู่ อดต่อ ส้นตีนเอ๊ย!

“น้องไม่ยอมมึงก็ควรหยุด ไม่ใช่ทำตัวเป็นมาเฟียสันดานต่ำอย่างที่ทำอยู่ หวังว่ามึงจะคิดได้และไม่โกรธกู”

อาทิตย์พูดทิ้งท้ายก่อนเดินไปขึ้นรถแล้วขับออกไป ปล่อยให้คนอารมณ์ค้างยืนกัดฟันกรอด แววตาคมกริบเต็มไปด้วยความดื้อรั้นและไม่ยอมคน เออ! เขามันสันดานต่ำ เป็นมานานและจะเป็นต่อไป

ถึงครั้งที่สามจะแดกแห้วเช่นเคย แต่ให้มันรู้ไปสิว่าจะไม่มีครั้งที่สี่ ถ้าพรหมลิขิตไม่ยอมให้เจอกันอีก เขานี่แหละจะเป็นคนลิขิตเอง

อัคคี มหาชนาพัทธ์ ไม่เคยอยากได้อะไรแล้วไม่ได้! ต่อให้หนีไปสุดขอบฟ้าเขาก็จะตามให้เจอ เพราะทั้งชีวิตที่ว่าอยากได้ใคร ก็ไม่เท่าอยากได้เธอ!

.

.

.

ห้าวันต่อมา..

“ทำไมอัคกับอาทิตย์งอนกันนานจัง”

นาเดียร์มองผู้ชายตัวโตสองคนสลับไปมา อาการหน้าหงิกไม่คุยกันมันก็น่ารักน่าเอ็นดูอยู่หรอก แต่เธอไม่อยากให้บรรยากาศในแก๊งอึมครึมอีกต่อไป เลยตัดสินใจเป็นคนเคลียร์

“เกี่ยวก้อยดีกันหน่อยเร็ว นานะ..ถือว่าเราขอ” หญิงสาวพยายามทำให้ทั้งคู่สบตากัน แต่ว่า..

“เหอะ!”

“เหอะ!”

สองหนุ่มกระแทกลมหายใจแล้วหันมาบึนปากใส่อีกฝ่ายก่อนเมินหนีไปคนละทางอีกครั้ง

“ถ้าอัคกับอาทิตย์ไม่ยอมคืนดี เมื่อไรพวกเราจะได้ปาร์ตี้ชาบูกันอีก”

เงียบ..

“โห..ใจแข็งชะมัด ทัพช่วยพูดหน่อยสิ” นาเดียร์หันไปเขย่าแขนแฟนหนุ่ม คราวนี้จอมทัพก็ทนไม่ไหวเลยเอ่ยปากอีกคน

“ดีกันสักทีเถอะ จะงอนให้ได้ถ้วยทองหรือไงพวกห่า!”

“เสือก!”

“เสือก!”

สองเสียงประสานกันอย่างพร้อมเพรียง ต่างคนต่างไม่ยอมลดราวาศอก จนคนเคลียร์ถอนหายใจเหนื่อยหน่ายกับความดื้อด้าน

“โตเป็นควายยังจะงอนเหมือนเด็กอนุบาล..กูล่ะเบื่อ” แดนไทส่ายหน้าหน่ายอีกคน

พูดจนปากฉีกถึงรูหูก็ไม่สะกิดต่อมรักเพื่อนของพวกมันสองตัวสักนิด ทรงนี้คงปล่อยให้เวลาเยียวยา ทะเลาะกันเพราะไอ้อัคเงี่ยนเกินเหตุ แม่งน่าอายฉิบหาย

“ตกลงจะยังไง จะโกรธกันไปจนตายว่างั้น?” จอมทัพถามย้ำอีกรอบ

“มึงอยู่เฉย ๆ ไม่ต้องยุ่ง”

“พวกมึงเป็นเพื่อนกูไง กูเลยต้องยุ่ง สันดานเป็นไงก็รู้ ๆ กันอยู่ อย่างน้อยก็ลดราวาศอกบ้าง เจอกันครึ่งทางไม่ได้เหรอวะ” จอมทัพร่ายยาวแต่คู่พิพาทก็หูไม่กระดิกสักตัว ซ้ำอัคคียังพูดแบบไม่ไว้หน้าอีก

“อาทิตย์มันกวนตีนกูก่อน เชิญมึงไปปรับสันดานมันนู้น คิดยังไงมาห้ามคนกำลังเงี่ยน ควาย!! “คนอารมณ์ร้ายกระแทกเสียงใส่ก่อนลุกหนีไปสูบบุหรี่หลังห้องน้ำ

ร่างสูงยืนอัดควันเข้าปอดอย่างใช้ความคิด เรื่องเด็กเอนมีความคืบหน้าอย่างมาก ถึงยังไม่แน่ชัดว่าเจ้าหล่อนพักอยู่ไหน แต่อย่างน้อยก็รู้ชื่อจริง

ลูกสมุนทรงงานอย่างหนักกว่าจะหาข้อมูลมาได้ ถึงเรื่องสาวมือตบจะไม่กระเตื้องแต่เขาไม่รีบ เพราะนั่นแค่คนทำให้อับอาย คงไม่สำคัญเท่าคนทำให้คลั่ง

น้องทราย..

พวกเราได้เจอกันครั้งที่สี่แน่นอน โปรดรอรับแรงกระแทกจากพี่ไว้ให้ดี

.

.

.

....................................................................................

นิยายเรื่องนี้เป็นนิยายเซต..วิศวะ I need you 

1. เพื่อนคนนี้ที่จอมทัพอยากได้ 

2. เธอคนนี้ที่อัคคีอยากได้ 

3. พี่สาวคนนี้ที่อาทิตย์อยากได้ (เร็ว ๆ นี้)

4. น้องคนนี้ที่แดนไทอยากได้ (เร็ว ๆ นี้)