تسجيل الدخولمشاركة
มารยา
تاريخ النشر:
2025-11-20 15:04:57
أحدث فصل
เธอที่เขาไม่รัก ความสุขที่ตามหา(จบ)
ทุกวันนี้ทิชายอมรับอย่างหมดหัวใจว่าตัวเองมีความสุขมาก ไม่ว่าจะเป็นเรื่องงานที่ตอนนี้เธอได้เข้าไปช่วยคนเป็นพ่อแบบเต็มตัว ช่วงแรกๆยอมรับว่ากดดันมาก กลัวว่าจะทำงานออกมาไม่ดี กลัวว่าตัวเองจะไปเป็นภาระคนอื่น เพราะตั้งแต่เรียนจบออกมาเธอไม่ได้เข้าไปเรียนรู้งานที่บริษัทอีกเลย แต่นับว่าโชคดีที่พี่ๆทุกคนน่ารักกับเธอ พวกเขาช่วยกันสอนงานจนตอนนี้เธอสามารถทำได้แล้ว ส่วนในเรื่องของความรัก ต้องบอกว่ามันดีมาก มากจนเธอไม่คาดคิดว่ามันจะดีขนาดนี้ ไม่น่าเชื่อว่าผู้หญิงอย่างเธอจะได้สัมผัสกับความรักดีดีเหมือนคนอื่นเขา ความรักที่ไม่ต้องพยายาม ไม่ต้องร้องขอ.... มันดีแบบนี้นี่เอง พี่หมอคือผู้ชายที่มาเติมเต็มสิ่งที่ขาดหายในชีวิตของเธอ จากผู้หญิงที่เคยผิดหวังในความรัก หมดศรัทธาในความรัก ไม่กล้ารักใครเลยเพราะกลัวตัวเองต้องเสียใจและต้องเจ็บปวดเหมือนที่ผ่านมา แต่วันนี้พี่หมอคือคนที่เข้ามาเปลี่ยนมัน เขาทำให้เธอกล้าที่จะเปิดใจและเรียนรู้คำว่าความรักไปพร้อมๆกัน ตั้งแต่ที่เราคบกันไม่มีวันไหนเลยที่เธอไม่มีความสุข ไม่มีวันไหนเลยที่เธอไม่ยิ้ม พี่หมอทำให้เธอรู้สึกดีในทุกๆวัน ทุกวันนี้เธอเคยช
เธอที่เขาไม่รัก ปล่อยวาง
วันเวลาผ่านไปล่วงเลยมาถึงห้าเดือนและเป็นห้าเดือนที่ทิชารู้สึกว่าเวลามันผ่านไปเร็วมาก หลายๆอย่างในชีวิตของเธอเริ่มเปลี่ยนไป เป็นการเปลี่ยนไปในทิศทางที่ดีขึ้น ดีขึ้นเรื่อยๆ อาจจะเป็นเพราะว่าเธอยอมรับกับเรื่องราวที่ผ่านมาได้แล้วและทำใจเรื่องลูกได้.....ต้องบอกเลยว่าระยะเวลามันช่วยเชียวยาทุกอย่างได้จริงๆและที่โชคดีมากกว่าใครๆคือเธอมีครอบครัวที่อบอุ่นและคนรักที่คอยเป็นกำลังใจคอยอยู่เคียงข้างกันตลอดมาทำให้เธอผ่านช่วงเวลานั้นมาได้ ส่วนเรื่องของอดีตสามีช่วงแรกๆเขาก็ยังตามมาง้อขอคืนดีและขอโอกาสแก้ตัว บางวันก็สะกดรอยตามเธอไปทุกที.......จนพี่หมอไม่เป็นอันทำงานและไม่ยอมห่างเธอเลยเพราะความเป็นห่วง จนในที่สุดเธอที่ทนความอึดอัดไม่ไหวจึงชวนพี่หมอไปบ้านของอดีตสามีเพื่อไปคุยให้รู้เรื่อง การที่เขาทำแบบนี้มันเป็นการคุกคามและเธอต้องการที่จะจบเรื่องราวทุกอย่าง เธอแค่อย่างใช้ชีวิตต่อจากนี้อย่างสงบและมีความสุขกับรักครั้งใหม่ ไม่อยากให้เขาที่เป็นอดีตมาทำร้ายชีวิตของเธออีกแล้ว ตอนแรกพี่ราชไม่มีท่าทีจะยอม เขาบอกว่าอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีเธอ....เขาร้องไห้ออกมาต่อหน้าทุกคนและเอ่ยขอโอกาสซ้ำๆ แต่เธอเลือ
เธอที่เขาไม่รัก คลั่งรัก
“พี่หมอ~~” ทิชาที่ตอนนี้ไม่รู้ควรตกใจกับอะไรก่อนดี พี่หมอขอเธอเป็นแฟนท่ามกลางตลาดนัด ผู้คนที่เดินผ่านไปผ่านมาต่างก็หันมามองเราสองคน “มันไม่เร็วไปใช่ไหมคะ เราพึ่งจะรู้จักกัน”“ไม่เลย..... เวลาไม่ได้เป็นตัวบอกอะไรสำหรับพี่ถ้าหากว่าใจเราตรงกัน.... พี่รักชานะ หลงรักชาตั้งแต่วันแรกที่เจอกัน ในตอนที่ชากำลังร้องไห้ พี่อยากอยู่ตรงนั้นข้างๆชาตั้งแต่วินาทีนั้นเลย” "(.....)"“ตอนนี้ชาออาจจะยังไม่รักพี่เหมือนที่พี่รักชา..... พี่ไม่ได้เร่งรัดให้ชารัก แต่ช่วยเปิดใจและให้โอกาสพี่ได้ทำหน้าที่แฟนของชาได้ไหม พี่อยากดูแลชาในฐานะแฟน อยากให้สถานะของเราชัดเจน พี่อยากได้สิทธิ์ในฐานะแฟนได้ไหมครับ” "ให้พี่ได้ดูแลชาได้ไหม หืม"หลังจากที่พูดจบอยู่ๆพี่หมอก็ก้าวถอยหลังจนทิชาใจหาย นี่แค่เขาถอยหลังเธอยังรู้สึกขนาดนี้เลย แล้วถ้าวันหนึ่งที่ตรงนี้ไม่มีพี่หมอล่ะ เธอจะเป็นยังไง ทิชายอมรับว่าตอนนี้เธอติดหมอปริญไปแล้ว.... หมอปริญคือพื้นที่ปลอดภัยสำหรับเธอ เขาทำให้เธออยากกลับมาสดใสอีกครั้ง“ชาไม่ต้องตอบพี่ก็ได้..... พี่จะนับหนึ่งถึงห้าถ้าชาตกลงช่วยก้าวมาข้างหน้าแค่ก้าวเดียวก็พอแล้วพี่จะเป็นคนวิ่งไ
เธอที่เขาไม่รัก ขอเป็นแฟน
“ชาโอเคไหม.....” หมอปริญถามคนตรงหน้าด้วยน้ำเสียงอบอุ่น เพราะตั้งแต่ที่เธอลากเขาออกมาจากอดีตสามี เธอก็ไม่พูดอะไรอีกเลย ยิ่งเธอเป็นแบบนี้เขาก็ยิ่งกลัว “(.......)”“เรากลับบ้านกันเถอะนะ วันนี้น่าจะฤทธิ์ไม่ดีแล้วล่ะ” หลังจากที่หญิงสาวฟาดด้วยประโยคที่แสนเจ็บปวดใส่อดีตสามี จากนั้นเธอก็เลือกที่จะดึงมือของหมอปริญออกไปจากตรงนั้นทันที โดยไม่เปิดโอกาสให้ผู้ชายคนนั้นได้พูดอะไรออกมาอีกเลย การกระทำของทิชาคือการแสดงออกอย่างชัดเจนว่าเธอเลือกผู้ชายคนนั้นที่ไม่ใช่อดีตสามีอย่างเขา ภาพที่ทิชาหันหลังให้เขาอีกทั้งยังกุมมือผู้ชายคนอื่น ทำให้เหมราชเจ็บปวดเหลือเกิน วันนั้นที่เขาหันหลังให้เธอ เธอคงจะเจ็บปวดแบบนี้สินะ... เขาเข้าใจแล้วเข้าใจแล้วว่าตัวเองสารเลวแค่ไหน เหมราชมองภาพนั้นทั้งน้ำตา เขาไม่มีโอกาสอีกแล้วใช่ไหม เขาเสียเธอไปให้คนอื่นแล้วจริงๆใช่ไหม สุดท้ายทุกอย่างก็พังไม่เป็นท่าเป็นเพราะเขาเองที่โง่มีเพชรอยู่ในมือแท้ๆแต่เลือกที่จะทิ้งไป “ชาครับ....” เมื่อเห็นหญิงสาวเอาแต่เงียบหมอปริญจึงเข้าไปโอบกอดเธอด้วยความอ่อนโยน “ไม่เป็นไรนะ พี่อยู่ตรงนี้ ” “ฟรึ่บ!! ” ทิชากอดตอบชายห
เธอที่เขาไม่รัก ขอโอกาสอีกครั้ง
“เอะ!! นี่ไม่ใช่ทางกลับบ้านนี่ค่ะ พี่หมอจะพาชาไปไหน” พอนั่งรถมาสักพักทิชาเริ่มรู้สึกว่านี่ไม่ใช่ทางกลับบ้านของตัวเอง และพี่หมอก็ไม่ได้บอกด้วยว่าจะไปไหน ทำให้หญิงสาวขมวดคิ้วด้วยความสงสัย “เราไปดูหนังกันนะ พี่จองตั๋วไว้แล้ว” “หืม... ทำไมไม่บอกกันก่อนค่ะ ถ้าชาไม่ตกลงล่ะ” “ไม่ตกลงไม่ได้แล้วครับ เพราะเราใกล้จะถึงแล้ว” “แต่ชาไม่ได้บอกคุณพ่อว่าจะกลับดึกนิค่ะ กลัวท่านจะเป็นห่วง” “เรื่องนั้นไม่ต้องห่วง พี่บอกท่านแล้วครับ” “แสดงว่าวางแผนมาแต่แรกแล้วใช่ไหมคะ่ พี่หมอเจ้าเล่ห์เหมือนกันนะเนี้ยะ” “ฮ่าๆมันก็ต้องมีบ้าง... พี่อยากพาชามาเปิดหูเปิดตา เห็นอยู่แต่ในบ้านไง ” “เชื่อดีไหมน๊า” “ความจริงแล้ว...พี่อยากอยู่กับชานานๆอยากอยู่สองต่อสองครับ” “ทำไมเป็นคนแบบนี้ค่ะ” “ฮ่าๆ ถึงแล้วครับเราลงไปกันเถอะเนอะ” ทิชาได้แค่ส่ายหน้าให้กับคนเจ้าแผนการ นับวันเริ่มรู้สึกว่าพี่หมอไม่ได้เรียบร้อยอย่างที่คิด “ฟรึ่บ!! พี่หมอทำอะไรคะ” “จับมือไงครับ พี่อยากจับมือนุ่มๆของชา ขออนุญาตนะครับ” “จับก่อนแล้วค่อยมาขอมันได้เหรอคะ เจ้าเล่ห์จัง” “ฮ่าๆ อยู่ใกล้คนสวยใครมันจะไปอดใจไหวละ
เธอที่เขาไม่รัก ลูกสะใภ้ที่แม่ต้องการ
"ลูกสะใภ้ใคร!!....." เสียงที่ตอนแรกเหมือนจะใจดีแต่หลังจากที่พี่หมอบอกว่าลูกสะใภ้ซื้อมาฝากมาให้ โทนเสียงก็เปลี่ยนไปในทันที เช่นเดียวกับทิชาที่ตอนนี้หน้าชาไปหมด เธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะเก็บสีหน้ายังไง และตอนนี้ความรู้สึกกดดันก็ฉายชัดขึ้นมาในดวงตาของเธอ หรือวันนี้เธอตัดสินใจผิดที่มาบ้านเขา ความคิดมากมายตีตื้นขึ้นมาในหัวของเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่า “โธ๋..... แม่ครับ” “อะไร... ทำไม”“เฮ้อ.... เลิกทำเสียงแบบนี้เถอะครับ ผมขอร้องละแม่เห็นไหมน้องกลัวไปหมดแล้ว เดี๋ยวจะไม่มีลูกสะใภ้เป็นของตัวเองนะ” “อุ๊ย!!” หลังจากจบประโยคของลูกชายหัวแก้วหัวแก้ว คุณหญิงรัชกรก็หันไปสบตากับเด็กสาวที่ลูกชายพามาเป็นอันต้องตกใจ เพราะในแววตาของเด็กสาวบ่งบอกว่ากำลังกังวลอย่างเห็นได้ชัดและในดวงตาคู่นั้นเหมือนจะมีน้ำตาคลออยู่ด้วย เพราะความอยากทดสอบ อยากดูปฏิกิริยาของว่าที่ลูกสะใภ้แท้ๆ แต่ถือว่าคุ้มค่านะเพราะสิ่งที่ปรากฏต่อหน้าเธอคือเด็กสาวคนนี้น่ารักมาก หน้าตาสะสวย ยืนสงบเสงี่ยม ไม่มีท่าทีไม่พอใจหรือโกรธเคืองกันเลย มีแต่แววตาเศร้าๆที่ส่งมาให้ ซึ่งทำให้เธอรู้สึกผิดขึ้นมาซะงั้น “เห็นไหมละครับ.....
เธอที่เขาไม่รัก พาไปหาผู้ใหญ่
“ชา....เย็นนี้ไปกินข้าวที่บ้านพี่นะ” คำชักชวนของหมอปริญทำให้ทิชาชะงัก นี่เขาจะพาเธอไปที่บ้านของเขาอย่างนั้นเหรอ หญิงสาวแสดงสีหน้าลำบากใจจนชายหนุ่มสัมผัสได้ แต่เขาก็เลือกที่จะเงียบเพราะอยากรู้คำตอบของเธอ “มันจะดีเหรอคะ ชาไม่กล้า" ทิชาตอบออกมาด้วยความไม่มั่นใจ ตอนนี้เธอไม่กล้าทำอะไรเลย กล
เธอที่เขาไม่รัก กอดแรกของเรา
คำถามของหมอปริญทำให้ทิชาชะงัก เพราะเธอไม่คิดว่าเขาจะดูออก และเธอคงต้องบอกเขาไปตามจริง ถึงจะโกหกต่อไปมันก็ไม่ได้ช่วยให้อะไรๆมันดีขึ้นเลย "ชายอมรับคะว่าชาไม่ได้สบายดีอย่างที่บอกทุกคนไป เพราะชาไม่อยากทำให้ทุกคนไม่สบายใจ เพราะที่ผ่านมาทุกคนก็ทุกข์ใจเพราะชามามากแล้ว ชาไม่อยากเห็นแก่ตัว.
เธอที่เขาไม่รัก ฝังใจ
ทางด้านของทิชาตอนนี้ก็ผ่านมาหนึ่งเดือนแล้วที่เธอกลับมาใช้ชีวิตที่บ้านกับครอบครัว หลังจากเหตุการณ์วันนั้นเธอไม่ได้เจอกับอดีตสามีอย่างเหมราชอีกเลย อาจจะเป็นเพราะเธอไม่ค่อยได้ออกไปไหนอยู่แต่ในบ้าน ส่วนหนึ่งเป็นเพราะเธอกลัวไปแล้วจะเจอเขา ตอนนี้ถ้าต้องเจอหน้าเขาจริงๆจัๆงเธอคงทำใจมองหน้าผู้ชายคนนั้น
เธอที่เขาไม่รัก ผลของการกระทำ
“ไอ้ราช.... เมื่อไรมึงจะกินข้าว” คณินเอาแต่บ่นคนบนเตียงไม่หยุดเพราะตั้งแต่ที่มันฟื้นขึ้นมา มันไม่ยอมกินอะไรเลยนอกจากน้ำ แล้วก็เอาแต่เหม่อ ถามอะไรก็ไม่ตอบ เขาอยากรู้ใจจะขาดว่าเกิดอะไรขึ้นกับมัน ทำไมสภาพของมันถึงได้สาหัสขนาดนี้ แต่ไอ้เพื่อนเวรก็เอาแต่เงียบอย่างเดียว “ไอ้ราช มึงจะเงียบไปอีก
قد تعجبك أيضًا
คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว
อวินจงมี่927.8K وجهات النظرนับเวลาสามสิบวัน ฉันจะเป็นอิสระ
อิงเซี่ย64.4K وجهات النظرท่านประธานขาพาหนูลงจากเตียง เอ๊ย! คานที
ผลิกา(เลอบัว)48.4K وجهات النظرยั่วรักคุณบอส
อักษรปรุงรัก69.9K وجهات النظرสยบเสือร้าย
นิภาภัทร26 وجهات النظرเมียเก็บ
กชภาภัค1.2K وجهات النظرบ่วงร้ายซ่อนรัก (Jasmine)
สามสิบเอ็ดมีนา_39 وجهات النظرสวัสดีคุณสามีสุดที่ร้าย
ลายจันทร์20 وجهات النظر
