LOGINเวลาสิบเอ็ดนาฬิกาจุดเก้านาที ณ วัดแห่งหนึ่งในจังหวัดสระบุรี...บทสวดจากท่านเจ้าอาวาสไม่ได้เข้าหูรพีแม้แต่นิด เพราะตอนนี้ในหัวเขาเอาแต่คิดถึงถึงพฤติกรรมของนับเก้าที่ผิดแผกแปลกไปจากเดิม วันนี้เธอไม่เย็นชาใส่เขา แถมยังยิ้มแย้มแจ่มใสจนเขาเริ่มหวั่นใจ... กลัวเหลือเกินว่าสิ่งที่เห็นในตอนนี้จะมีเบื้องลึกเ
“เมื่อกี้นับพูดจริงเหรอ”คำว่า ‘สามี’ ที่ได้ยินจากปากของหญิงสาวยังตราตรึงและติดอยู่ในใจ จนรพีไม่สามารถสลัดรอยยิ้มออกจากใบหน้าได้เลยให้ตายเถอะ!นับเก้าประกาศว่าเขาเป็นสามีต่อหน้าคนอื่น วินาทีแรกที่ได้ยินคำนั้นรพีเกือบจะยกมือขึ้นมาตบบ่องหูของตัวเอง แต่ก็ทำได้เพียงยืนเนื้อเต้นด้วยหัวใจระริกระรี้“เรื่อ
ทางด้านรพีหลังจากส่งเมียกับลูกขึ้นรถกลับสระบุรีไปแล้ว ชายหนุ่มก็กลับขึ้นมาบนห้อง ลงมือเก็บข้าวของเครื่องใช้ส่วนตัวลงกระเป๋าใบย่อม เพียงไม่กี่นาทีก็กลับลงมาด้านล่าง“จะไปไหนลูก”แต่ลงมาได้ไม่กี่ก้าวรพีก็ถูกมารดาทักขึ้นเสียก่อน“ผมจะเข้าไปเคลียร์งานที่ออฟฟิศน่ะครับ”“แล้วขนข้าวของอะไรไปเยอะเยอะ”ถ้าไม
“ได้เวลาต้องไปแล้วเหรอ”รพีหันไปเห็นแม่ของลูกก่อนเธอจะเอยท้วงเขารับเช็ดน้ำตาออกจากแก้มสากที่มันตกลงมาอย่างไม่รู้ตัว แค่รู้ว่าต้องปล่อยเธอกับลูกออกห่างจากอกเขาก็รู้สึกชาหนึบไปถึงขั้วหัวใจเมื่อคืนทั้งคืนรพีแทบไม่ได้นอนด้วยซ้ำ เขาเฝ้ามองดูสองแม่ลูกยันเช้า ตั้งใจจะเก็บช่วงเวลาเหล่านี้เอาไว้ให้นานที่สุ
นับเก้าไม่ได้กลับสระบุรีทันทีหลังออกจากโรงพยาบาล ทุกคนลงคะแนนเสียงตรงกันว่าให้เธอกลับมาอยู่ที่บ้านโชติธนกิจต่ออีกสักพัก จนกว่าจะเลี้ยงเจ้าตัวเล็กคล่องซึ่งเธอเองก็คิดแบบนั้นเพราะที่นี่ล้วนมีแต่พี่เลี้ยงที่มากด้วยประสบการณ์ตรงทุกคน“พริมว่าคุณนับต้องกินน้ำหัวปรีเสริมค่ะ ถ้านมมาน้อยขนาดนี้ไม่ทันหนูหนึ
กำหนดคลอดยังเหลืออยู่อีกตั้งหนึ่งอาทิตย์ แต่ดูเหมือนยายลูกสาวหัวรั้นของนับเก้าอยากจะออกมาดูโลกกว้างก่อนเวลาอันควรเสียแล้วขณะนี้เป็นเวลากี่โมงหญิงสาวไม่อาจล่วงรู้ได้ แต่หากให้เดาจากความรู้สึกและเสียงนกเสียงการอบๆ บ้านคงจะเป็นช่วงเช้ามืด“พี่รพีคะ พี่รพี!” นับเก้ากัดฟันเรียกชื่อคนที่นอนหลับอยู่ข้างๆ
เมี๊ยวววว เมี๊ยววว เมี๊ยววว... “นี่! เจ้าจิ๋ว แกลงไปทำอะไรข้างล่างนั่น”นับเก้าตะโกนถามเป้าหมายที่สอดสายตาหาจนเจอ ทั้งที่รู้ว่าเจ้าขนสีขาวนั่นไม่มีทางให้คำตอบกับเธอได้“ขึ้นมาเองไม่ได้เหรอ แล้วแม่แกไปไหน” มันยังเป็นลูกแม
เจ้าของร่างสูงในชุดไปเสื้อยืดกางเกงยีนสีเข้มธรรมๆ ที่มองอย่างไรก็ดูไม่ธรรมดา นอนเอกแขนกอยู่บนเตียงมาร่วมหนึ่งชั่วโมงแล้วชายหนุ่มกำลังเฝ้ารอว่าเมื่อไหร่แม่เมียปากแจ๋วของเขาจะแต่งองค์ทรงเครื่องเสร็จ แต่เหลือบมองประตูห้องแต่งตัวเท่าไหร่นับเก้าก็ไม่ออกมาเสียที จนความอดทนของรพีสิ้นสุดลง“ถ้าอีกหนึ่งนาที
สุดท้ายนับเก้าก็ทนเก็บความสงสัยเหล่านั้นเอาไว้ไม่ไหว... ต้องขับรถมาไกลเพื่อถามเจ้าตัวให้รู้เรื่อง แต่พอเปิดประตูเข้าไปในห้องทำงานหญิงสาวก็รู้สึกตัวชายิบไปทั้งร่างเมื่อเจอผู้หญิงที่อยู่กับสามีเธอสองต่อสองในขณะนี้ ฝ่ามือเรียวกำเข้าหากันแน่นจนเล็บสีสวยบาดลึกเข้าไปในเนื้อเป็นอีกครั้งที่นับเก้าต้องเข้า
ทันทีที่ลงมาถึงห้องอาหาร นับเก้าก็มีมนุษย์ตัวจิ๋ววิ่งมาต้อนรับเธอถึงหน้าประตู แถมออดอ้อนออแซะเก่งเสียจนทำเธอหลงหัวปักหัวปำทุกครั้งที่เจอ‘เด็กชายตะวัน’ เป็นลูกของอาทิตย์คู่ปรับตลอดกาลของนับเก้ากับภรรยาที่ชื่อเพียงฟ้า ซึ่งทั้งคู่ก็กำลังจะมีโซ่ทองคล้องใจคนที่สอง น้องคนเล็กของบ้านทิ้งห่างจากบรรดาพี่ชาย







