บททั้งหมดของ เธอที่เขาไม่เอา: บทที่ 1 - บทที่ 10

การถูกรักหรือการเป็นที่รักของใครสักคนมันเป็นอย่างไร? เพราะสำหรับ ‘นับเก้า’ความรักที่พยายามไขว้คว้าเอาไว้เท่าไหร่ก็ดูเหมือนจะยิ่งไกลออกไปทุกทีหรือแท้จริงแล้วเธอไม่คู่ควรกับการถูกรัก เหมือนอย่างที่ใครหลายคนบอกเอาไว้…เด็กหญิงนับเก้า พรสรวง วัยเก้าขวบวางสีไม้ในมือลงพลางถอนลมหายใจออกมาเฮือกใหญ่ เมื่อได

“ขอบคุณลุงสมานมากนะคะ ถ้าไม่ได้ลุงนับมาไม่ทันแน่ๆ เลย”รางบอบบางในชุดเดรสตัวสวยแบรนด์ดังหันไปขอบคุณลุงคนขับรถ ก่อนจะหอบดอกไม้ช่อโตและของขวัญมากมายเดินผ่านฝูงชนกับอากาศร้อนอบอ่าวเพื่อมาแสดงความยินดีกับบัณฑิตที่เรียนจบในวันนี้ “สวัสดีค่ะคุณลุงคุณป้า”นับเก้ายกมือไหว้ผู้ใหญ่แล้วไม่ลืมเลยไปถึงพี่ๆ ที่ส

หลายปีต่อมา…เจ้าของใบหน้าสวยหวานเหลือบมองออกไปยังนอกหน้าต่างเครื่องบิน พลางบิดตัวเล็กน้อยเพื่อขับไล่ความขี้เกียจหลังจากหลับยาวมาหลายชั่วโมง ซึ่งอีกไม่นานเครื่องก็คงลงจอดยังจุดหมายปลายทางแล้วเกือบสิบปีที่นับเก้าไม่ได้กลับมาเหยียบแผ่นดินเกิดอีกเลย ตั้งแต่ถูกคนในครอบครัวผลักไสส่งไปเรียนต่อต่างประเทศ

นับเก้าเลือกที่จะเริ่มต้นวันใหม่โดยการมาหาคุณหญิงป้าสุดที่รัก ถึงแม้จะเจอกันอยู่บ่อยครั้ง เพราะคุณหญิงสโรชาเล่นบินข้ามน้ำข้ามทะเลไปเยี่ยมหลาวสาวปีละหลายๆ หนก็เถอะสมแล้วที่เธอยกตำแหน่งคุณป้าดีเด่นให้ ขนาดพ่อแท้ๆ ยังไม่ลงทุนกับเธอมากขนาดนี้เลยหลังจากทักทายกันพอให้หายคิดถึงคุณหญิงป้าสุดที่รักก็ยืนกรา

ด้วยเสียงเพลงที่ดังกระหึ่มประกอบกับบรรดานักท่องราตรีหลายคนที่กำลังวาดลวดลายอยู่รอบๆ ตัว จึงทำให้นับเก้าไม่ทันสังเกตุว่ามีสายตาคมคู่หนึ่งจับจ้องมาทางเธอและอีกไม่นานภัยร้ายที่ว่าก็ใกล้จะคืบคลานเข้ามาหาเธอมากขึ้นเรื่อยๆ“เทียร์ มึงว่าครั้งนี้กูตัดสินใจถูกไหม” นับเก้าวางแก้วไวน์ในมือลงแล้วถามเพื่อนสนิ