CHAPTER 8 ตาต่อตาฟันต่อฟัน

        ร้านอาหารหรูที่ถูกตกแต่งอย่างสวยงาม วันนี้เป็นครั้งแรกที่ทั้งสองครอบครัวนัดเจอกัน แต่เสียดายที่พรพระพายติดงานถ่ายแบบเลยมาด้วยไม่ได้ ทุกคนกำลังนั่งรอไทเกอร์อย่างใจจดใจจ่อ

        “เดี๋ยวเอวาโทรตามพี่ไทเกอร์เองค่ะ” เอวารินทร์ลุกไปจากโต๊ะอาหาร รู้ว่าพี่ชายตั้งใจมาช้า

        ที่ชั้นบนสุดของกาสิโนสุดหรู กลางห้องทำงานที่เต็มไปด้วยจอมอนิเตอร์กล้องวงจรปิดและเอกสารกองพะเนิน ไทเกอร์กำลังนั่งตรวจสัญญาการเงินด้วยสายตาเย็นเฉียบ สองมือถือแฟ้มและปากกาดูตัวเลขอย่างแม่นยำ

        “ว่ายังไง...” เขายังพูดไม่ทันจบ

        “พี่ไทเกอร์เมื่อไหร่จะมาคะ ผู้ใหญ่รอนานแล้ว”

        “รอไม่ไหวก็ให้เขากลับไปยังไงก็ต้องแต่งอยู่ดี” จะอะไรกันนักกันหนาแค่เรื่องแต่งงาน

        “วันนี้น้องพายสวยมากเลยนะคะถ้าไม่มาเห็นจะไม่มีบุญตาแน่” เอวารินทร์วางสายทันที หมั่นไส้พี่ชายตัวเองทีกับผู้หญิงร้ายๆ กลับเดินเข้าหา

        “นายหญิงบอกว่าถ้าไม่ไปตอนนี้จะให้นายใหญ่จัดการเจ้าพยัคฆ์ขั้นเด็ดขาด” พายุเข้ามารายงาน

ไทเกอร์เงยหน้าขึ้นช้าๆ ดวงตาคมดุสบตากับคนพูดนิ่งสนิทเขาไม่ได้พูดอะไร แต่เพียงเสี้ยววินาทีถัดมา เขาก็วางแฟ้มในมือลงบนโต๊ะ ปิดปากกาด้วยท่าทางสงบ จากนั้นก็ลุกขึ้นเต็มความสูงจับเสื้อสูทพาดบ่า แล้วเดินออกจากห้องไปโดยไม่ต้องสั่งอะไรเพิ่ม

        “มาแล้วเหรอไอ้ตัวแสบ” ไลอ้อนเอ่ยทักลูกชายปล่อยให้ผู้ใหญ่รอตั้งนาน

เสียงรองเท้าหนังกระทบพื้นไม้ดังเป็นจังหวะเรียบนิ่งก่อนที่ร่างสูงในสูทสีเทาเข้มจะก้าวเข้ามาในห้อง ท่ามกลางสายตาของทั้งสองครอบครัวที่หันไปมองพร้อมกัน

ไทเกอร์เดินเข้ามาโดยไม่พูดอะไร ใบหน้าเรียบเฉยสายตาไม่หลบไม่หลีก หยุดอยู่ข้างหลังพ่อของเขาแล้วโค้งศีรษะเล็กน้อยเป็นการทักทายผู้ใหญ่

“ป้าขอโทษด้วยนะหนูพายติดงานเลยไม่ได้มาด้วยจ้ะ” พลอยพระจันทร์เป็นฝ่ายขอโทษแทนลูกสาว

ไทเกอร์หันไปมองน้องสาวที่กล้าโกหกเขา ใบหน้าเขานิ่งขรึมจ้องมองน้องสาวเพื่อเอาคำตอบให้ได้ จนเอวารินทร์ต้องเป็นฝ่ายเอ่ยขอโทษ

“เอวาขอโทษค่ะที่โกหกพี่ไทเกอร์ ถ้าไม่พูดแบบนั้นพี่คงไม่มา” เธอกระซิบเบาๆ ให้ได้ยินกันแค่สองคน

“ผมไม่มาแล้วจะจัดงานไม่ได้เหรอครับ วันแต่งถ้าไม่มาค่อยตาม” เขาพูดเสียงเรียบจนอัญญาต้องห้ามปรามลูกชาย กลัวว่าอีกฝ่ายจะหนักใจไม่กล้ายกลูกสาวให้

ทางผู้ใหญ่ทั้งสองคนปรึกษากันเรื่องงานแต่งที่จะเกิดขึ้นพยายามบอกว่าจะขอจัดงานตรงครั้งนี้เงียบๆ เพราะกลัวว่าพรพระพายจะได้รับอันตรายเพราะยังไงไทเกอร์ก็เป็นมาเฟียที่มีคนคอยหมายหัว

ไทเกอร์ก้าวเข้ามาในพื้นที่ VVIP พร้อมหญิงสาวในชุดแดงที่แนบชิดข้างตัว เธอหัวเราะคิกคักซบแขนเขา ยื่นแก้วเครื่องดื่มให้ แต่เขากลับไม่แตะต้องมันเลย

ดวงตาคมกริบกวาดไปรอบห้องอย่างเบื่อหน่าย ท่าทีหงุดหงิดของเขาเห็นได้ชัดแม้จะยังไม่ได้พูดอะไร

“ที่รักคะฟังอยู่หรือเปล่า?” สาวข้างกายเรียกเขาเบาๆ แต่น้ำเสียงของเธอไม่สามารถฉุดความสนใจจากสิ่งที่เขาเพิ่งเห็นได้

สายตาไทเกอร์หยุดนิ่งลงทันทีที่มองลงไปยังโซนด้านล่าง ตรงโต๊ะมุมหนึ่งของชั้นล่างของคลับเขาเห็น พรพระพายนั่งอยู่ในชุดเดรสเรียบหรูสีมุก ผมสลวยถูกรวบครึ่งหัวอย่างเป็นระเบียบ รายล้อมไปด้วยทีมงานที่ดูเหมือนจะนัดมาคุยเรื่องงาน แต่ที่ทำให้เขากัดฟันกรอดไม่รู้ตัวคือชายหนุ่มที่นั่งอยู่ข้างเธอ

ผู้ชายคนนั้นเอียงตัวเข้าหาเธอพูดอะไรบางอย่าง แล้วพรพระพายก็หัวเราะออกมา เสียงใสดังลอดผ่านเสียงเพลง สะท้อนขึ้นมาถึงชั้นบน

“ไหนบอกว่าติดงานแล้วโผล่มาที่นี่ได้ยังไง” หรือว่าเธอจะนัดชู้ออกมาดื่ม ยามหน้าเขาเกินไปแล้ว

มือที่ถือแก้วน้ำแข็งแน่นจนเส้นเลือดขึ้นนัยน์ตาที่เคยเย็นกลับเริ่มวาวโรจน์ ราวกับพายุคลั่งเริ่มก่อตัวในอก

“ใครวะ…” เขาพึมพำต่ำ

“ใครนะคะ?” สาวข้างตัวถาม แต่ไทเกอร์ไม่ตอบ

เขาเพียงดันตัวเองลุกขึ้นจากโซฟา ก้าวเดินออกไปทิ้งหญิงสาวที่นั่งเหวอไว้ข้างหลัง ก่อนจะเดินลงบันไดชั้นล่างอย่างรวดเร็ว ทุกก้าวที่ไทเกอร์เดินลงไปอารมณ์ของเขาเหมือนกำลังเดือดขึ้นเรื่อยๆ

“อ๊ะ ปล่อยนะคุณ!” พรพระพายจ้องมองเขาเธอออกมาเข้าห้องน้ำ และเดินชนกับไทเกอร์ยังไม่ทันได้มองเขาด้วยซ้ำ ชายหนุ่มอุ้มเธอและเดินออกมาจากไนต์ครับ

“ปล่อยพายลง”

“เธอตั้งใจไม่ไปทานข้าวกับครอบครัวเพื่อจะมาเที่ยวกับผู้ชายคนอื่นเหรอ ถ้าพ่อกับแม่ของฉันรู้เข้าคงหมดความเอ็นดู”

“พายเลิกงานแล้วมากับทีมงานพูดจาให้ทันดีๆ เหมือนหน้าตาหน่อย” เธอหงุดหงิดที่เขาเอาแต่ต่อว่า โดยไม่ถามสักคำว่ามาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร

“ฉันก็เป็นของฉันแบบนี้แหละ”

“คุณจะพาพายไปไหน” เธอถอยหลังไปชิดประตูรถอีกฝั่ง กลัวว่าเขาจะทำอะไร

“พวกมึงลงไปให้หมด!” ไทเกอร์สั่งลูกน้องเสียงเข้ม เขาถอดเข็มขัดออก พร้อมกับฟาดเบาๆ ที่ต้นขาของพรพระพาย

“กรี้ดดด ทำอะไรพายเจ็บนะ”

“หึ ฉันจะเช็คของไงว่าเธอผ่านศึกหนักมาเยอะแค่ไหน” เขาโน้มตัวเข้าไปใกล้ พรพระพายฟาดไปทั่วตัวของเขา จนไทเกอร์ต้องใช้เข็มขัดมือของเธอตรึงไว้เหนือศีรษะ

“เลวพายไปทำอะไรให้คุณเกลียดนักหนา” เธอกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่

“ฉันก็แค่อยากเล่นสนุกกับร่างกายของเธอ”

ริมฝีปากร้อนแรงของเขาก็ทาบลงมาอย่างรุนแรงและเอาแต่ใจ เมื่อเธอดิ้นเขายิ่งอยากเอาชนะมือหนาบีบปลายคางเธอแน่น

พรพระพายพยายามจะผลักเขาออก แต่กลับพบว่าหัวใจของเธอกำลังเต้นแรงผิดปกติ ร่างกายเหมือนจะไม่ยอมทำตามคำสั่ง สมองพร่าเบลอเพราะสัมผัสที่ทั้งดื้อรั้นและร้อนแรงของเขา

มือของไทเกอร์ยกขึ้นประคองใบหน้าเธอไว้ สัมผัสของเขาแข็งแรงแต่แฝงความอ่อนโยนลึกๆ อย่างที่ไม่เคยแสดงออกมาให้ใครเห็น

เมื่อเขาถอนริมฝีปากออก ดวงตาของเธอยังเบลอด้วยแรงอารมณ์ เธอหอบหายใจถี่ใบหน้าแดงระเรื่อ ขณะที่เขาเอ่ยขึ้นเสียงแผ่วติดกระซิบ

“ฮึก ฮือ ปล่อยพาย” เธอร้องเสียงสั่นน้ำตาร้อนๆ ไหลอาบแก้มโดยไม่รู้ตัว ร่างกายของเธอสั่นไปทั้งตัว สีหน้าตื่นตกใจอย่างสุดขีด ไม่ใช่ความโกรธแต่เป็นความกลัวที่ฉายชัดในดวงตา

ไทเกอร์ยืนนิ่งเหมือนถูกตบหน้าด้วยความจริงบางอย่างที่ไม่เคยเตรียมใจจะเจอ

“พาย” เสียงของเขาแผ่วลงอย่างไม่รู้ตัว

“ฮึก พายจะกลับบ้าน”

พรพระพายส่ายหน้าน้ำตายังคงไหลไม่หยุด เธอพยายามหันหน้าหนี พยายามสูดหายใจลึกเพื่อควบคุมอารมณ์ แต่มันก็ไม่ง่ายเลยเมื่อหัวใจของเธอยังเต้นแรงจากความตื่นตระหนก

ปัง

เสียงปิดประตูดังลั่นไทเกอร์ถอดเสื้อสูทพาดโซฟาอย่างหงุดหงิด ก่อนจะเดินตรงไปที่ผนังคอนกรีตเปลือยของห้องนั่งเล่น หลังจากที่แยกย้ายกับพรพระพาย

เขากำหมัดแน่นแล้วฟาดกำปั้นเข้ากับกำแพงสุดแรงเสียงกระแทกดังลั่นรอยเลือดไหลซึมจากข้อนิ้วทันที แต่เขาไม่สะทกสะท้าน ไม่แม้แต่จะหยุดหายใจ

“เชี้ย! ทำไมต้องสนใจผู้หญิงคนนั้นด้วย” เขากัดฟันคำรามต่ำ

เขาเคยมีผู้หญิงมากมายวนเวียนในชีวิต เคยปฏิบัติกับผู้หญิงทุกคนเหมือนเป็นแค่ของชั่วคราว แต่กับพรพระพายเขากลับควบคุมอะไรไม่ได้เลย

เพียงแค่เห็นน้ำตาของเธอ หัวใจที่เคยด้านชาเหมือนมีบางอย่างจิกลึกเข้าไปข้างใน

“แค่ผู้หญิงคนหนึ่งก็แค่คนหนึ่ง”

ไทเกอร์ทรุดตัวลงนั่งบนโซฟาอย่างคนหมดแรง เอนหัวพิงพนักพลางมองฝ้าเพดานเหมือนจะหาคำตอบ ก่อนจะต่อสายหาลูกน้องที่อยู่ด้านล่าง

“หาผู้หญิงมาให้กูคนหนึ่งจะเอาตอนนี้!” เขาวางสายไปทันที ไม่เกินสามสิบนาทีเสียงเคาะประตูดังขึ้นพร้อมกับสาวร่างสูงหุ่นเพรียว

“ทำให้ฉันสิ”

“รับรองคุณต้องพอใจแน่ค่ะ” หญิงสาวจะกอดคอเขาและโน้มริมฝีปากประกบปากเขา ก่อนจะแลกลิ้นกันอย่างถึงพริกถึงขิง

ไทเกอร์หลับตาพิงพนักโชฟาปล่อยให้หญิงสาวทำตามความต้องการ แต่ในหัวกลับคิดถึงแต่ใบหน้าของพรพระพายที่เขาไม่เคยลืมได้เลย ตลอดระยะเวลาหลายปีที่ผ่านมา

“พาย อ่าส์” เขาเผลอครางชื่อเธอออกมา จนสาวสวยที่อยู่บนตัวของเขาเริ่มไม่พอใจ แต่เพื่อเงินเธอเลยไม่สนใจ

พอเสร็จเขาลุกออกจากเตียงและให้แม่บ้านมาทำความสะอาด และพาหญิงสาวออกไปเขาไม่ชอบให้ใครมาพักในพื้นที่ส่วนตัว แทนที่เขาจะหายเครียดกับเครียดนักกว่าเดิม