LOGINShare
ต้องการเงินไปรักษาแม่
Last Updated:
2025-12-26 08:24:24“ค่ะแม่ งั้นหวานไปแล้วนะ”
(พรึ่บ) (โครม!) “แม่!" อยู่ๆนางวารีก็เป็นลมล้มหัวฟาดพื้น วนิดารีบวิ่งเข้าไปประคองร่างมารดาของเธอเพื่อให้ลุกขึ้นนั่ง แต่คนที่ล้มลงไปกลับนอนแน่นิ่งไม่รู้สึกตัว ทำให้วนิดาตกใจและกังวลใจเป็นอย่างมาก “แม่! แม่อย่าเป็นอะไรนะ!” ตอนที่ 5 ต้องการเงินไปรักษาแม่ วนิดาวิ่งไปขอความช่วยเหลือจากเพื่อนบ้านทันที นางวารีถูกนำตัวส่งโรงพยาบาล และเข้ารับการรักษาแบบเร่งด่วน “ญาติของคุณวารี เชิญทางนี้ค่ะ" แพทย์หญิงวัยกลางคนเรียกวนิดา ทันทีที่เดินออกจากห้องฉุกเฉิน หญิงสาวเดินตามแพทย์หญิงคนดังกล่าวเข้าไปอีกห้อง “แม่ของหนูเป็นยังไงบ้างคะคุณหมอ” วนิดาถามออกมาด้วยความเป็นห่วงมารดาของเธอ “นั่งก่อนค่ะ หมอมีเรื่องจะคุยกับญาติคุณวารีหลายอย่าง” วนิดานั่งลงที่เก้าอี้ตรงหน้าแพทย์หญิง “อาการของคุณวารีค่อนข้างหนักพอสมควรนะคะ” “!” “เลือดคั่งในสมอง หมอต้องผ่าตัดเร่งด่วนค่ะ ค่าใช้จ่ายค่อนข้างแพง คนไข้ได้ทำประกันสุขภาพไว้หรือเปล่าคะ” “ไม่ค่ะ” วนิดาตอบกลับด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ “ญาติคนไข้สะดวกที่จะให้คุณวารีรักษาที่นี่หรือเปล่าคะ ถ้าไม่สะดวก หมอจะทำเรื่องย้ายเข้าโรงพยาบาลรัฐบาลให้ค่ะ แต่เรื่องการรักษาอาจจะล่าช้ากว่าที่นี่” “หนูอยากให้แม่รักษาที่นี่เลยค่ะ เรื่องค่าใช้จ่ายหนูจะจัดการเองค่ะ” วนิดาบอกแพทย์หญิงทันที มารดาของเธอเก็บเงินจากการค้าขายฝากเข้าบัญชีของเธอทุกเดือน วนิดาต้องการให้มารดาได้รับการรักษาแบบเร่งด่วนและดีที่สุด (ครืดครืด) เสียงโทรศัพท์มือถือของวนิดาดังขึ้น ขณะที่เธอกำลังนั่งรอมารดาหน้าห้องผ่าตัด “ฮัลโหล ว่าไงไอ” หญิงสาวกดรับสาย คนที่โทรเข้ามาคือ ไอรดา เพื่อนรักของเธอนั่นเอง “น้ำหวาน ทำไมวันนี้เธอถึงไม่มาเรียน ฉันทักไลน์หาเธอก็ไม่ยอมอ่าน” ไอรดาถามวนิดาด้วยความเป็นห่วง “ตอนนี้ฉันอยู่ที่โรงพยาบาลน่ะ แม่ฉันล้มหัวฟาดพื้น หมอกำลังผ่าตัดน่ะ” “ฮะ! แม่เธออยู่ที่โรงพยาบาลไหน ฉันจะไปเยี่ยมหลังเลิกเรียน เดี๋ยวฉันลาอาจารย์ให้นะ เรื่องที่เธอหยุดเรียนน่ะ” “อืม ขอบใจเธอมานะไอ แม่ฉันอยู่ที่โรงพยาบาลXXX” “อย่าคิดมากนะหวาน แม่ของเธอต้องปลอดภัย เลิกเรียนฉันจะไปหา” “โอเค ขอบใจเธอมากนะ” หลายวันผ่านไป นางวารียังไม่รู้สึกตัว แม้จะผ่าตัดสมองจนพ้นขีดอันตราย แต่นางก็ยังคงนอนรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาลเอกชน ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากหมู่บ้านที่นางอยู่ “แม่ของเธอยังไม่ฟื้นอีกเหรอหวาน” ไอรดาถามเพื่อนรัก วันนี้เป็นอีกวันที่เธอมาเยี่ยมมารดาของวนิดา “ยังเลยไอ ฉันเป็นห่วงแม่จังเลย” “แล้วหมอบอกว่าไงบ้าง” “แม่ของฉันพ้นขีดอันตรายแล้ว ที่หลับนานน่าจะเพราะฤทธิ์ยาน่ะ” “แล้วค่าใช้จ่ายตอนผ่าตัดกี่บาทล่ะ” “เกือบๆสองแสนน่ะ” “แพงเหมือนกันนะ” “ใช่ แพงมาก แต่ฉันอยากให้แม่ได้รับการรักษารวดเร็วและดีที่สุด ฉันก็เลยเอาเงินเก็บที่แม่ฝากให้ฉันมาจ่ายค่ารักษาน่ะ” 1 สัปดาห์ต่อมา นางวารีรู้สึกตัวแต่ยังไม่สามารถช่วยเหลือตัวเองได้ วนิดากลับไปเรียนหนังสือหลังจากที่เธอหยุดเรียนมาหลายวัน และวันนี้เธอรีบมาที่โรงพยาบาล เพื่อที่จะคุยกับแพทย์เจ้าของไข้ “หมอคะ ทำไมแม่ของหนูถึงเดินไม่ได้ล่ะคะ แล้วต้องรักษายังไง แม่ของหนูถึงจะกลับมาเป็นปกติ” วนิดาถามแพทย์หญิงด้วยความรู้สึกเป็นกังวล “คุณวารีเป็นอัมพฤกษ์ครึ่งซีก เกิดจากการที่สมองได้รับกระทบกระเทือนรุนแรงน่ะค่ะ คนไข้ต้องรักษาด้วยวิธีกายภาพบำบัดทุกอาทิตย์ ระยะเวลารักษา ห้าถึงหกเดือนค่ะ อาการถึงจะดีขึ้นตามลำดับ” แพทย์หญิงอธิบายอาการของนางวารี และวิธีรักษาโดยละเอียด ทุกสิ่งทุกอย่างที่แพทย์หญิงคนดังกล่าวพูดมา ล้วนแล้วแต่เป็นค่าใช้จ่ายในการรักษาที่ค่อนข้างแพงพอสมควร “หนูจะพาแม่มาทำกายภาพทุกอาทิตย์ค่ะ ขอแค่แม่หนูหายเป็นปกติ ขอบคุณคุณหมอมากเลยนะคะ” วนิดาไหว้ขอบคุณแพทย์หญิงด้วยความนอบน้อม วนิดาพามารดาของเธอกลับมาอยู่ที่บ้าน หลังจากที่นอนรักษาตัวอยู่ในโรงพยาบาลเกินครึ่งเดือน นางวารีค่อนข้างเศร้าซึมอย่างเห็นได้ชัด ยิ่งสร้างความกังวลให้กับวนิดามากขึ้น แต่เธอต้องอดทนและเข้มแข็ง ไม่แสดงความกังวลนั้นให้มารดาของเธอได้เห็น “ค่าใช้จ่ายในการรักษาแม่ ทั้งหมดกี่บาท” นางวารีถามลูกสาว “เอ่อ...ไม่กี่บาทหรอกแม่ หลักหมื่นนี่แหละ” วนิดาจำเป็นต้องปิดบังเรื่องค่าใช้จ่ายทั้งหมด เพราะเธอไม่อยากให้มารดาของเธอคิดมาก และค่ารักษาในครั้งนี้ เธอต้องจ่ายไปหลายแสน แถมเงินเก็บที่มีอยู่ในบัญชีของเธอก็เหลือไม่ถึงแสน “แม่คงจะไม่ได้ขายข้าวแกงไปอีกนานเลย เงินในบัญชีของหวาน ใช้ให้ประหยัดนะลูก หวานจะได้มีเงินค่าเทอมจนเรียนจบปริญญา” “ค่ะแม่ แม่ไม่ต้องกังวลนะ อีกสองเดือนกว่าๆก็จะสอบแล้ว สอบเสร็จหวานก็จะขึ้นปีสี่ เทอมสองก็ได้ฝึกงาน ยังไงหวานก็ต้องคว้าใบปริญญามาให้แม่อยู่แล้ว” เธอพูดพร้อมกับนั่งคุกเข่าโน้มตัวไปกอดมารดาที่กำลังนั่งอยู่บนรถเข็น แม้ในใจของเธอจะมีแต่ความกังวล แต่เธอต้องเตือนตัวเองให้เข้มแข็งอยู่ตลอด หนึ่งเดือนผ่านไป “เป็นอะไรเหรอหวาน ฉันเห็นเธอนั่งเหม่อลอยหลายวันแล้วนะ มีเรื่องอะไรไม่สบายใจก็บอกฉันได้นะ” ไอรดาพูดกับวนิดาด้วยความเป็นห่วง “ฉันคิดเรื่องแม่น่ะ แล้วก็...เรื่องเงินที่จะต้องใช้จ่ายในการรักษาแม่ด้วย” วนิดาพูดด้วยน้ำเสียงเศร้าจนไอรดาเกิดความเห็นใจ “แล้วเธอต้องรักษาแม่ของเธออีกนานหรือเปล่า ถ้าเงินไม่พอบอกฉันได้นะ ยืมของฉันก่อนก็ได้ เธอจะเอากี่บาท ฉันช่วยได้หมด หลังเรียนจบ เธอค่อยหางานทำแล้วทยอยใช้คืน” ไอรดาเป็นลูกนักธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ ฐานะทางบ้านของเธอร่ำรวยระดับไฮโซ แต่เธอไม่เคยรังเกียจวนิดา แถมเธอยังรักเพื่อนคนนี้มากด้วย “ขอบใจเธอมากนะไอ ฉันไม่กล้ารบกวนเธอหรอก ฉันว่าจะไปหางานทำช่วงเย็นหลังเลิกเรียน ฉันจะได้มีเงินไปรักษาแม่น่ะ” “งั้นไปสมัครงานที่ร้านอาหารญี่ปุ่นของแม่ฉันดีไหม ตอนนี้ทางร้านต้องการพนักงานเสิร์ฟน่ะ เธอสนใจหรือเปล่า ถ้าสนใจฉันจะฝากให้” “สนใจสิไอ ตอนนี้ฉันต้องการทำงานหาเงินรักษาแม่น่ะ” ในที่สุด วนิดาก็ได้เข้าไปทำงานที่ร้านอาหารญี่ปุ่น แต่เงินค่าจ้างที่เธอได้มา กลับไม่พอใช้ในการรักษามารดาของเธอ หญิงสาวได้แต่ครุ่นเครียด เพราะเงินเก็บของเธอเหลือติดบัญชีแค่หลักร้อย ร่างเล็กเดินไปตามทางเรื่อยๆหลังเลิกงาน ในหัวสมองของวนิดามีแต่ความกังวลเรื่องค่าใช้จ่ายที่เธอจะต้องใช้รักษามารดา อีกไม่กี่วันที่จะถึงนี้ “ฉันจะไปหาเงินจากไหนมารักษาแม่นะ แม่ต้องไปหาหมอทุกอาทิตย์ เงินที่ทำงานได้ก็ไม่พอ แม่ต้องทำกายภาพอีกสี่เดือน ฉันจะทำยังไงดี” วนิดาเดินพูดพึมพำด้วยความกังวล และมาหยุดยืนอยู่ที่ป้ายรถเมล์ ขณะที่เธอกำลังยืนรอรถเพื่อที่จะเดินทางกลับบ้าน สายตาของเธอมองไปเห็นป้ายกระดาษที่ติดอยู่กับเสาไฟฟ้า 'ปล่อยเงินกู้ดอกเบี้ยถูก ไม่เช็คเครดิตบูโร ไม่ใช้สเตทเมนท์ สนใจโทร 098954XXXX' วนิดาตัดสินใจกดเบอร์โทรออก เพื่อสอบถามรายละเอียดทันทีที่เธออ่านข้อความจบ -------------------------------------------- ชีวิตของน้ำหวานช่างน่าสงสารจริงๆ ฝากติดตามตอนต่อไปคืนนี้น๊า กดไลค์ คอมเม้นท์ รีวิวเป็นกำลังใจให้ด้วยนะคะ
Latest chapter
เผลอรัก(น้อง)บำเรอ ตอนพิเศษ NC20+(จบบริบูรณ์)
ตอนพิเศษ NC20+(จบบริบูรณ์)สี่เดือนต่อมาวนิดาและกวินเข้าพิธีแต่งงานกันในคฤหาสน์หรู แขกที่มาร่วมงานล้วนแล้วแต่เป็นญาติและเพื่อนสนิทของเจ้าบ่าวเจ้าสาว และก่อนหน้าที่เขาจะเข้าพิธีแต่งงาน เขาได้เลื่อนตำแหน่งเป็นประธานบริษัท สืบทอดจากคุณปู่ณวัตน์ เจ้าบ่าวเจ้าสาวป้ายแดงถูกส่งเข้าห้องหอ ส่วนญาติและเพื่อนสนิท กำลังพากันสังสรรค์กันอย่างสนุก โดยปล่อยให้เจ้าบ่าวเจ้าสาวได้ใช้ชีวิตในห้องหอกันอย่างมีความสุขทั้งสองอาบน้ำชำระร่างกายและสวมชุดนอนเรียบร้อย“คุณเมียครับ”“คะ?”“ผลิตลูกกันเลยนะครับ พี่อยากมีลูกแล้ว”(พรึ่บ)“ว้าย!”(จุ๊บบบ)“อ๊ะ”ริมฝีปากหนาจูบเข้าที่ปลายยอดยกผ่านชุดนอน นิ้วหนาเริ่มทำการปลดกระดุมเสื้อนอนแขนยาว แล้วค่อยๆดึงออกจากร่างขาวบาง“นมใหญ่มากครับ ใหญ่เกินตัวจริงๆเลย”(จ๊วบ จุ๊บ)“อ๊ะ...พี่วิน หื่นจังเลย”“หื่นตรงไหนครับ แค่ดูดนมเมียเอง ยังไม่ได้ทำอย่างอื่นเลย”มือหนาดึงขอบกางเกงออกจากเอวบางโยนลงที่พื้น ร่างบางเปลือยเปล่านั่งยั่วยวน กวินรีบถอดเสื้อและกางเกงขายาวออก ร่างหนารีบโถมเข้าไปบดจูบ ริมฝีปากหนาประกบริมฝีปากเล็กอวบอิ่มอย่างเร่าร้อน (จ๊วบๆๆๆ)มือหนาบีบเคล้นเต้านมใหญ่สองข้าง
เผลอรัก(น้อง)บำเรอ ตอนพิเศษ 2
ตอนพิเศษ 2“เฮ้ย! ไอ้วิน มึงมานั่งในร้านอาหารแม่กูได้ไงวะ มึงมากับใคร เห็นนั่งอยู่คนเดียว แต่สั่งอาหารเต็มโต๊ะ ยังไงวะเนี่ย”เมฆินทร์เดินเข้ามาเห็นกวินนั่งอยู่ภายในร้านอาหารญี่ปุ่น บนโต๊ะมีอาหารวางอยู่หลายจาน แต่กวินไม่ได้สนใจอาหารตรงหน้าเลยสัก เขาเอาแต่มองพนักงานเสิร์ฟคนสวยอยู่ตลอดเวลา “ถ้ากูไม่สั่งอาหาร กูก็นั่งอยู่ในร้านไม่ได้ไง”กวินตอบกลับ เมฆินทร์นั่งลงเก้าอี้ฝั่งตรงข้าม“แล้วมึงมีเหตุผลอะไรถึงอยากมานั่งอยู่ในร้านแม่กูวะ กูไม่เคยเห็นมึงมาทานอาหารที่นี่เลยสักครั้ง แปลกนะมึง”“หึ...”เมื่อเห็นเพื่อนรักไม่ได้ตอบกลับอะไร แถมเอาแต่นั่งกอดอก กวาดสายตามองตามใครบางคน เมฆินทร์จึงหันไปมองยังทิศทางที่กวินมองไป เขาถึงกับขมวดคิ้ว เพราะมั่นใจว่าเพื่อนรักกำลังมองจ้องไปที่วนิดา“อะไรของมึงวะ อย่าบอกนะว่า...จะตามมาทวงหนี้น้องน้ำหวาน มึงก็ขายผับไปแล้ว ได้ยินข่าวว่ามึงยกหนี้ให้น้องน้ำหวาน นี่มึงเปลี่ยนใจจะตามมาทวงเงินเหรอวะ”ที่เมฆินทร์พูดแบบนั้น พ่อเขาไม่ได้รู้อะไรมาก เกี่ยวกับความสัมพันธ์ที่แปรเปลี่ยนของคนทั้งคู่“ใช่ กูมาทวงหนี้”กวินพูดพร้อมกับยักคิ้วให้เพื่อนรัก“โธ่เอ๊ย ไอ้หน้าเลือด มึงไม่ค
เผลอรัก(น้อง)บำเรอ ตอนพิเศษ 1
ตอนพิเศษ 1ตลอดทั้งวัน กวินไม่เป็นอันทำอะไร เขาเอาแต่เดินออกไปที่หน้าห้องทำงาน เพื่อจะได้มองเห็นวนิดาอย่างที่ใจเขาต้องการ “คุณกวินต้องการเอกสารอะไรหรือเปล่าคะ ดิฉันเห็นคุณกวินเดินออกมาตรงนี้หลายรอบแล้ว”เลขาก้อยเอ่ยถามกวิน เพราะเขาเปิดประตูเดินออกมาหยุดยืนหน้าโต๊ะทำงานของวนิดาหลายต่อหลายครั้ง“เอ่อ...ผมจะมาดูเอกสารที่น้องน้ำ...เอ่อ...เอกสารที่คุณน้ำหวานเอาไปให้ผมเซ็นน่ะครับ”กวินตอบคำถามแบบตะกุกตะกัก “เอกสารมีปัญหาอะไรเหรอคะ หรือว่าคุณกวินยังไม่ได้อ่านก่อนจะเซ็น”เลขาก้อยถามกลับ“เอ่อ...ผมอ่านเรียบร้อยแล้ว และเซ็นไปแล้วด้วย แต่ผมไม่มั่นใจว่าผมเซ็นครบหรือเปล่า ก็เลยออกมาดูน่ะ คุณน้ำหวานช่วยเอาเอกสารฉบับเดิมเข้าไปในห้องของผมด้วยนะครับ”วนิดาช้อนตาขึ้นมองคนเจ้าเล่ห์ ยังไม่ทันที่เธอจะได้ตอบกลับอะไร ร่างสูงได้เดินกลับเข้าห้องทำงานของเขาไปเสียแล้ว“แปลกจัง วันนี้คุณกวินกินยาผิดซองหรือเปล่าน๊า...”เลขาก้อยพูดพึมพำด้วยท่าทางงุนงง“น้องน้ำหวานเอาเอกสารไปให้คุณกวินอีกรอบเถอะ”“ค่ะ พี่ก้อย”ทำไมวนิดาจะไม่รู้ว่า มันเป็นแผนของกวิน เขาทำแบบนี้เพราะต้องการให้เธอเข้าไปหา เธอเองก็ยังคงสับสน ทั้งๆที่
เผลอรัก(น้อง)บำเรอ เจอกันอีกครั้ง(บทสุดท้าย)
“สวัสดีค่ะ ท่านรองประธาน เลขาก้อยให้ดิฉันเอาเอกสารมาให้ท่านรองประธานเซ็นค่ะ”“!”น้ำเสียงหวานบอกกล่าวคนที่กำลังยืนหันหลังให้เธอ กวินถึงกับสะดุ้ง เขาจำน้ำเสียงที่เคยคุ้นได้ดี แม้เวลาจะผ่านไปหลายเดือน แม้ว่าเขาจะไม่ได้ติดต่อ และไม่ได้เจอเธออีกเลย แต่เขาก็ไม่เคยลืมผู้หญิงที่ชื่อน้ำหวาน เธอยังอยู่ในหัวใจของเขาตลอดเวลา เขาคิดว่าตัวเองหูแว่ว คงจะคิดถึงหญิงสาวจนได้ยินเสียงเธอ เขาจึงไม่หันไปมองที่ต้นเสียง“ท่านรองประธานคะ ดิฉันเอาเอกสารมาให้เซ็นค่ะ”วนิดาเรียกรองประธานอีกครั้ง เพราะเห็นว่าเขาไม่ได้สนใจกับคำที่เธอเรียกตอนแรก หรือเขาอาจจะไม่ได้ยิน เมื่อกวินมั่นใจว่าเขาไม่ได้หูแว่ว และกลิ่นตัวที่เขาเคยสูดดมมาก่อน ทำให้เขาจำได้ว่า กลิ่นหอมนี้เป็นของใคร ทำไมคนที่เรียกเขาถึงได้มีกลิ่นตัวเหมือนวนิดาเหลือเกินชายหนุ่มวางหนังสือลงที่ชั้นด้านบน แล้วหมุนตัวเพื่อจะเดินกลับมาที่โต๊ะทำงาน“!...น้ำหวาน!”“!...คุณ...คุณวิน”ตอนที่ 36 เจอกันอีกครั้ง(ตอนจบ)(พรึ่บ)เขาโผเข้ามากอดร่างวนิดาด้วยความดีใจ ร่างเล็กถูกลำแขนแกร่งโอบกอดไว้แนบแน่น ราวกับจะไม่ปล่อยให้เธอหายไปจากชีวิตของเขาอีก หญิงสาวได้แต่ยืนนิ่ง เธอไม่ค
เผลอรัก(น้อง)บำเรอ ฝึกงานวันแรก
ตอนที่ 35 ฝึกงานวันแรกเวลาผ่านไปหลายเดือน วนิดาจิตใจเข้มแข็งขึ้นมามาก แม้ว่าเธอจะยังไม่ลืมกวิน และเรื่องราวต่างๆที่เคยเกิดขึ้นระหว่างเธอกับเขา แต่เธอก็ไม่ได้ร้องไห้ฟูมฟายเหมือนตอนแรกๆ ความอ่อนแอ ความผิดหวัง และความเสียใจ บทเรียนต่างๆที่เธอได้เจอมากับตัวเอง มันทำให้เด็กสาวคนหนึ่ง เข้มแข็งมากขึ้นกว่าเดิม “ในที่สุดก็สอบเสร็จแล้ว สถานีต่อไป เตรียมตัวฝึกงานสินะ”ไอรดาพูดกับเพื่อนรักทั้ง 3 คน ซึ่งก็คือ วนิดา ปลา และแพท “ดีมากเลยอ่ะ ฉันจะได้ไปฝึกงานที่เชียงใหม่ ตื่นเต้นมากๆ อาจารย์เลือกสถานที่ฝึกงานให้ถูกใจฉันมากเลยอ่ะ”แพทพูดขึ้น“แหมๆๆ อิจฉาคนจะได้ไปภาคเหนือนะ ส่วนฉันก็คงจะได้เที่ยวทะเลที่ชลบุรีอย่างเดียว ก็ดีนะ ฝึกงานไม่ไกลจากบ้านอ่ะ”ปลาพูดกับเพื่อนๆ“ฉันก็อยากไปภาคเหนือเหมือนกัน แต่ได้ฝึกงานที่บริษัทของพี่ชายตัวเองซะงั้น”ไอรดาพูดพร้อมกับทำท่าทางเบื่อๆเซ็งๆ ทางด้านวนิดา อาจารย์เป็นคนเลือกให้เธอฝึกงานในกรุงเทพฯ เพราะเธอต้องดูแลมารดา ไม่สามารถเดินทางไปฝึกงานไกลๆได้ และบริษัทที่วนิดาจะเข้าไปฝึกงาน เป็นฝ่ายติดต่อมาโดยตรง เพื่อให้ทางมหาวิทยาลัยส่งนักศึกษาไปฝึกงานในบริษัทนั้น คุณสมบัติของว
เผลอรัก(น้อง)บำเรอ จากกันทั้งน้ำตา
ตอนที่ 34 จากกันทั้งน้ำตา3 วันผ่านไปวันเวลามันช่างยาวนาน สำหรับ 3 วันของวนิดา เธอเข้ามาที่ผับหรูในเวลา 21.00 น. (แอ๊ดดด)หญิงสาวเปิดประตูเข้าไปในห้องที่เธอคุ้นเคย แต่ภายในห้องนั้นกลับมีแต่ความว่างเปล่า แม้แต่กลิ่นน้ำหอมของเจ้าของห้อง ก็ไม่มีหลงเหลือให้ได้กลิ่น เธอมั่นใจได้ว่า กวินไม่ได้อยู่ที่นี่ นับตั้งแต่วันที่เธอหยุดงาน (แอ๊ดดด)วนิดาหันกลับไปมองที่หน้าประตู คนที่เข้ามาในห้องไม่ใช่กวินทร์ แต่เป็นเอ็ม“อ้าว น้ำหวาน พี่นึกว่าคุณวินมาแล้ว พี่ก็เลยเข้ามาดูน่ะ”เอ็มพูดกับเธอ“คุณวินไปไหนเหรอคะ หวานคิดว่าคุณวินอยู่ที่นี่ทุกวันซะอีก”เอ็มค่อนข้างแปลกใจ ที่วนิดาไม่รู้ว่าเจ้านายของเขาไม่ได้เข้ามาที่นี่ นับตั้งแต่วันที่เธอหยุดงานจนถึงตอนนี้“พี่ก็นึกว่าคุณวินพาน้ำหวานไปเที่ยวที่ไหน เพราะเห็นหายไปพร้อมกัน”“อ๋อ...เอ่อ...”(แอ๊ดดดด)ยังไม่ทันที่วนิดาจะได้พูดอะไรต่อ ร่างสูงที่คุ้นเคยเปิดประตูเดินเข้ามาพอดี“คุณวิน!”(พรึ่บ)วนิดาโผเข้ากอดร่างแกร่งที่เดินเข้ามาใกล้เธอ หญิงสาวรู้สึกดีใจ เธอโอบกอดเขาไว้แน่นด้วยความคิดถึง มือหนาลูบลงที่ศรีษะเล็กอย่างอ่อนโยน เอ็มเปิดประตูออกไปจากห้อง เพื่อให้คนท
You may also like
เจ้าสาว ผู้แสนเลอค่า ผู้น่าสงสาร ของ ท่านเทรมอนต์
สาวน้อยสุดจี๊ด124.6K viewsในวันหย่าร้าง ฉันถูกอาเล็กของอดีตสามีลักพาตัวไปจดทะเบียน
แสงอรุณฤดูใบไม้ผลิ56.9K viewsลุ้นรักคุณแม่ตัวแสบ
ผู้แสวงหาชีวิตที่เป็นสุข59.2K viewsล่าหัวใจ คุณภรรยา(เก่า)ที่รัก
น้ำหมึกหิมะ99.3K viewsHoney, I hate you
ไอดีลม283 viewsเด็กเกียร์ NC 18+
ดากานดา อัคนียา ทิวลม กลีบบัว6.1K views❤️BAD LOVE ❤️รักร้ายแฟนเก่า
พีช มะกรูด110 viewsเมีย(ลับ)นายทุน
Noppharat 134 views
