LOGINShare
ไม่มีทางเลือก
Last Updated:
2025-12-26 08:25:28“ฉันจะไปหาเงินจากไหนมารักษาแม่นะ แม่ต้องไปหาหมอทุกอาทิตย์ เงินที่ทำงานได้ก็ไม่พอ แม่ต้องทำกายภาพอีกสี่เดือน ฉันจะทำยังไงดี”
วนิดาเดินพูดพึมพำด้วยความกังวล และมาหยุดยืนอยู่ที่ป้ายรถเมล์ ขณะที่เธอกำลังยืนรอรถเพื่อที่จะเดินทางกลับบ้าน สายตาของเธอมองไปเห็นป้ายกระดาษที่ติดอยู่กับเสาไฟฟ้า 'ปล่อยเงินกู้ดอกเบี้ยถูก ไม่เช็คเครดิตบูโร ไม่ใช้สเตทเมนท์ สนใจโทร 098954XXXX' วนิดาตัดสินใจกดเบอร์โทรออก เพื่อสอบถามรายละเอียดทันทีที่เธออ่านข้อความจบ ตอนที่ 6 ไม่มีทางเลือก “สวัสดีครับ KVเงินด่วน ยินดีให้บริการครับ” “...” เสียงผู้ชายรับสาย วนิดายังคงนิ่งเงียบไม่ได้พูดจาอะไร “สวัสดีครับ มีธุระอะไรหรือเปล่าครับ ฮัลโหล ฮัลโหล ได้ยินไหมครับ” ปลายสายพูดขึ้นอีกครั้ง วนิดาจึงตอบกลับไป “สวัสดีค่ะ ฉันโทรมาสอบถามรายละเอียดเรื่องเงินกู้น่ะค่ะ” “ครับ คุณลูกค้าต้องการใช้เงินเท่าไหร่เหรอครับ แล้วคุณลูกค้าทำอาชีพอะไรครับ” “ฉันเป็นนักศึกษาค่ะ ทำงานในร้านอาหารญี่ปุ่นหลังเวลาเลิกเรียน ฉันสามารถกู้เงินในหลักแสนได้ไหมคะ” “KVเงินด่วนไม่ได้ปล่อยกู้สำหรับนักศึกษานะครับ เพราะเคยมีปัญหามาแล้ว เกี่ยวกับเรื่องจ่ายดอกไม่ตรงน่ะครับ ทางเราปล่อยเฉพาะคนที่ทำงานเงินเดือน พ่อค้าแม่ค้า แต่ถ้าคุณลูกค้ามีโฉนดที่ดิน บ้าน รถ มาค้ำประกันก็สามารถกู้ได้ครับ” “อ๋อค่ะ งั้นฉันขอคิดดูก่อนนะคะ ถ้าฉันพร้อมฉันจะโทรไปอีกทีนะคะ” “ยินดีครับคุณลูกค้า สวัสดีครับ” วนิดาได้แต่ถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ หลังจากที่เธอได้ทราบข้อมูลเกี่ยวกับเรื่องกู้เงิน “กลับมาแล้วเหรอลูก ทำไมวันนี้กลับช้าจังเลย” นางวารีถามลูกสาวที่เพิ่งจะเดินเข้ามาในบ้าน “รถติดน่ะค่ะ แม่กินอะไรหรือยังคะ หวานโทรบอกน้านิ่มให้ช่วยซื้อข้าวมาให้แม่น่ะ” เธอหมายถึงเพื่อนบ้านที่คอยช่วยเหลือเธอและมารดาของเธออยู่บ่อยๆ “แม่ยังไม่กินอะไร แม่รอหวานอยู่น่ะ น้านิ่มทำกล้วยบวชชีมาเผื่อหวานด้วยนะ” นางวารีบอกลูกสาว ขณะที่นางกำลังคว้าไม้เท้า 4 ขา ช่วยพยุงตัวเองหัดเดินในบ้าน วนิดารีบเข้ามาคอยประคองด้านหลังมารดา “เมื่อไหร่แม่จะเดินได้ปกตินะ แม่ต้องเป็นภาระหวานแบบนี้อีกนานแค่ไหน” นางวารีพูดในทำนองตัดพ้อ และเป็นห่วงลูกสาวที่ต้องเรียนและทำงานไปด้วย “หมอบอกว่าแม่จะดีขึ้นเรื่อยๆ อย่าคิดมากสิคะ เพิ่งจะทำกายภาพบำบัดได้แค่สองเดือนเอง อดทนอีกนิดนะแม่” “จ้ะ แม่จะอดทนเพื่อหวานนะลูก แล้วเงินในบัญชีเหลืออยู่เท่าไหร่” “เอ่อ...เท่าเดิมนั่นแหละ หวานไม่ได้เอาออกมาใช้ เงินที่ใช้จ่ายตอนที่แม่ไปโรงพยาบาล หวานก็เอาเงินที่ได้จากการทำงานไปจ่าย แม่ไม่ต้องคิดมากนะ ยังไงหวานก็มีเงินใช้จนเรียนจบ แม่อย่ากังวลเลยค่ะ หน้าที่ของแม่คือต้องไปหาหมอตามนัด แม่จะได้มีสุขภาพร่างกายแข็งแรง และอยู่กับหวานไปนานๆ หวานรักแม่นะคะ” “แม่ก็รักหวานที่สุดในโลกเลย แม่จะพยายามหายป่วยเร็วๆ จะได้กลับไปขายข้าวแกงเก็บเงินไว้ให้หวานเยอะๆ” วนิดารู้สึกจุกในอก เมื่อได้ยินคำพูดจากปากมารดา เธอไม่อยากจะโกหกเรื่องเงิน แต่เธอไม่สามารถพูดความจริงได้ เพราะเธอกลัวว่ามารดาของเธอจะคิดมากจนล้มป่วยอีก คืนนั้นทั้งคืน วนิดานอนครุ่นคิดแต่เรื่องเงินที่จะต้องใช้ในการรักษามารดาของเธอ หญิงสาวตัดสินใจที่จะโทรกลับไปสอบถามรายละเอียดเกี่ยวกับเงินกู้ ในเช้าวันพรุ่งนี้ “KVเงินด่วน สวัสดีครับ” วนิดากดโทรออกทันทีที่เธอเดินมาถึงป้ายรถเมล์ เสียงของชายคนเดิมรับโทรศัพท์ “สวัสดีค่ะ ฉันโทรมาถามรายละเอียดเรื่องเงินกู้แบบใช้โฉนดบ้านค้ำประกันน่ะค่ะ” “อ๋อ...น้องคนเมื่อวานนี้ใช่ไหมครับ” “ใช่ค่ะ ฉันต้องการใช้เงินด่วน ฉันมีโฉนดบ้านเป็นของตัวเองค่ะ” “น้องต้องการใช้เงินเท่าไหร่เหรอครับ” “สามแสนบาท กู้ได้ไหมคะ” “คิดว่าได้นะครับ น้องสะดวกเข้ามาที่ออฟฟิศเลยหรือเปล่าครับ ออฟฟิศตั้งอยู่ที่ซอยสุขุมวิทXX” “สะดวกค่ะ ฉันจะเข้าไปช่วงบ่ายโมงวันนี้นะคะ” “ครับ ยินดีครับ” วนิดาตัดสินใจนำโฉนดไปกู้เงิน เพราะเธอไม่มีทางเลือกไหนอีกแล้ว นางวารีได้โอนบ้านให้เธอเมื่อปีที่แล้ว เป็นของขวัญวันเกิดอายุครบ 20 ปี แม้ว่าวนิดาจะรู้สึกเสียใจที่เธอต้องทำเช่นนี้ แต่เธอก็จะพยายามรักษาบ้านไว้ให้ได้ ถ้าเธอไม่ทำเช่นนี้ เธอก็จะไม่มีเงินรักษามารดาของเธอ หญิงสาวเดินทางมาที่สุขุมวิทซอยXX ในช่วงบ่าย มือเล็กผลักประตูเดินเข้าไปในออฟฟิศ ภายในนั้นมีเพียงผู้ชายอายุประมาณ 20 ปลายๆนั่งอยู่คนเดียว “สวัสดีค่ะ ฉันมากู้เงินค่ะ” “สวัสดีครับ น้องที่โทรเข้ามาเมื่อเช้าใช่ไหม เชิญนั่งก่อนครับ” “ค่ะ นี่ค่ะโฉนดบ้านของฉัน” เธอยื่นโฉนดบ้านให้กับชายตรงหน้า รูปร่างหน้าตาผิวพรรณของชายคนดังกล่าวดูดีกว่าคนปกติทั่วไป วนิดาคิดว่าเขาคงจะเป็นเจ้าของธุรกิจเงินกู้แห่งนี้แน่นอน “ต้องการกู้สามแสนใช่ไหมครับ หรือน้องจะเอามากกว่านั้นก็ได้นะครับ” “เอาสามแสนค่ะ แล้วดอกเบี้ยเท่าไหร่คะ” “ร้อยละสองบาทต่อเดือนครับ กู้สามแสนก็จ่ายดอกเดือนละหกพันบาท ถ้าเดือนไหนต้องการจะลดต้นก็แจ้งตอนโอนจ่ายได้เลย ดอกเบี้ยก็จะลดลงไปด้วย” “ตกลงค่ะ งั้นกู้สามแสนค่ะ” “ได้ครับ นี่ครับเอกสารที่ต้องเซ็น อ่านดูก่อนนะครับ” วนิดาก้มหน้าอ่านเอกสารเพียงคร่าวๆ จากนั้นจึงรีบเซ็นชื่อลงในกระดาษหลายใบ ชายหนุ่มจัดการโอนเงินให้เธอทันทีที่เซ็นเอกสารครบ “เดือนหน้าก็เริ่มจ่ายดอกนะครับ น้องโอนเข้าบัญชีนี้ แล้วส่งสลิปเข้ามาในไลน์ KVเงินด่วนได้เลยนะครับ” “ค่ะ” วนิดารู้สึกโล่งอก อย่างน้อยเธอก็มีเงินสำรอง เพื่อรักษามารดาของเธอ และงานที่เธอทำก็มีรายได้เพียงพอในการจ่ายดอกแน่นอน หญิงสาวจึงพยายามไม่คิดมาก เพราะเธอจะไม่มีทางปล่อยให้บ้านของเธอหลุดลอยไปเป็นอันขาด (ครืดครืด) เสียงโทรศัพท์มือถือของวนิดาดังขึ้น ขณะที่เธอกำลังยืนรอรถไฟฟ้า เพื่อไปทำงานที่ร้านอาหารญี่ปุ่น “ฮัลโหลค่ะ น้านิ่ม” “น้ำหวาน! มาที่โรงพยาบาลด่วนเลยนะ ตอนนี้ป้าวารีอยู่ที่โรงพยาบาล ป้าวารีล้มหัวฟาดพื้นอีกแล้ว” “!” ------------------------------------------- สงสารน้องน้ำหวานจังเลย ชีวิตช่างรันทดจริงๆ ฝากติฝากติดตามตอนต่อไปค่ะ
Latest chapter
เผลอรัก(น้อง)บำเรอ ตอนพิเศษ NC20+(จบบริบูรณ์)
ตอนพิเศษ NC20+(จบบริบูรณ์)สี่เดือนต่อมาวนิดาและกวินเข้าพิธีแต่งงานกันในคฤหาสน์หรู แขกที่มาร่วมงานล้วนแล้วแต่เป็นญาติและเพื่อนสนิทของเจ้าบ่าวเจ้าสาว และก่อนหน้าที่เขาจะเข้าพิธีแต่งงาน เขาได้เลื่อนตำแหน่งเป็นประธานบริษัท สืบทอดจากคุณปู่ณวัตน์ เจ้าบ่าวเจ้าสาวป้ายแดงถูกส่งเข้าห้องหอ ส่วนญาติและเพื่อนสนิท กำลังพากันสังสรรค์กันอย่างสนุก โดยปล่อยให้เจ้าบ่าวเจ้าสาวได้ใช้ชีวิตในห้องหอกันอย่างมีความสุขทั้งสองอาบน้ำชำระร่างกายและสวมชุดนอนเรียบร้อย“คุณเมียครับ”“คะ?”“ผลิตลูกกันเลยนะครับ พี่อยากมีลูกแล้ว”(พรึ่บ)“ว้าย!”(จุ๊บบบ)“อ๊ะ”ริมฝีปากหนาจูบเข้าที่ปลายยอดยกผ่านชุดนอน นิ้วหนาเริ่มทำการปลดกระดุมเสื้อนอนแขนยาว แล้วค่อยๆดึงออกจากร่างขาวบาง“นมใหญ่มากครับ ใหญ่เกินตัวจริงๆเลย”(จ๊วบ จุ๊บ)“อ๊ะ...พี่วิน หื่นจังเลย”“หื่นตรงไหนครับ แค่ดูดนมเมียเอง ยังไม่ได้ทำอย่างอื่นเลย”มือหนาดึงขอบกางเกงออกจากเอวบางโยนลงที่พื้น ร่างบางเปลือยเปล่านั่งยั่วยวน กวินรีบถอดเสื้อและกางเกงขายาวออก ร่างหนารีบโถมเข้าไปบดจูบ ริมฝีปากหนาประกบริมฝีปากเล็กอวบอิ่มอย่างเร่าร้อน (จ๊วบๆๆๆ)มือหนาบีบเคล้นเต้านมใหญ่สองข้าง
เผลอรัก(น้อง)บำเรอ ตอนพิเศษ 2
ตอนพิเศษ 2“เฮ้ย! ไอ้วิน มึงมานั่งในร้านอาหารแม่กูได้ไงวะ มึงมากับใคร เห็นนั่งอยู่คนเดียว แต่สั่งอาหารเต็มโต๊ะ ยังไงวะเนี่ย”เมฆินทร์เดินเข้ามาเห็นกวินนั่งอยู่ภายในร้านอาหารญี่ปุ่น บนโต๊ะมีอาหารวางอยู่หลายจาน แต่กวินไม่ได้สนใจอาหารตรงหน้าเลยสัก เขาเอาแต่มองพนักงานเสิร์ฟคนสวยอยู่ตลอดเวลา “ถ้ากูไม่สั่งอาหาร กูก็นั่งอยู่ในร้านไม่ได้ไง”กวินตอบกลับ เมฆินทร์นั่งลงเก้าอี้ฝั่งตรงข้าม“แล้วมึงมีเหตุผลอะไรถึงอยากมานั่งอยู่ในร้านแม่กูวะ กูไม่เคยเห็นมึงมาทานอาหารที่นี่เลยสักครั้ง แปลกนะมึง”“หึ...”เมื่อเห็นเพื่อนรักไม่ได้ตอบกลับอะไร แถมเอาแต่นั่งกอดอก กวาดสายตามองตามใครบางคน เมฆินทร์จึงหันไปมองยังทิศทางที่กวินมองไป เขาถึงกับขมวดคิ้ว เพราะมั่นใจว่าเพื่อนรักกำลังมองจ้องไปที่วนิดา“อะไรของมึงวะ อย่าบอกนะว่า...จะตามมาทวงหนี้น้องน้ำหวาน มึงก็ขายผับไปแล้ว ได้ยินข่าวว่ามึงยกหนี้ให้น้องน้ำหวาน นี่มึงเปลี่ยนใจจะตามมาทวงเงินเหรอวะ”ที่เมฆินทร์พูดแบบนั้น พ่อเขาไม่ได้รู้อะไรมาก เกี่ยวกับความสัมพันธ์ที่แปรเปลี่ยนของคนทั้งคู่“ใช่ กูมาทวงหนี้”กวินพูดพร้อมกับยักคิ้วให้เพื่อนรัก“โธ่เอ๊ย ไอ้หน้าเลือด มึงไม่ค
เผลอรัก(น้อง)บำเรอ ตอนพิเศษ 1
ตอนพิเศษ 1ตลอดทั้งวัน กวินไม่เป็นอันทำอะไร เขาเอาแต่เดินออกไปที่หน้าห้องทำงาน เพื่อจะได้มองเห็นวนิดาอย่างที่ใจเขาต้องการ “คุณกวินต้องการเอกสารอะไรหรือเปล่าคะ ดิฉันเห็นคุณกวินเดินออกมาตรงนี้หลายรอบแล้ว”เลขาก้อยเอ่ยถามกวิน เพราะเขาเปิดประตูเดินออกมาหยุดยืนหน้าโต๊ะทำงานของวนิดาหลายต่อหลายครั้ง“เอ่อ...ผมจะมาดูเอกสารที่น้องน้ำ...เอ่อ...เอกสารที่คุณน้ำหวานเอาไปให้ผมเซ็นน่ะครับ”กวินตอบคำถามแบบตะกุกตะกัก “เอกสารมีปัญหาอะไรเหรอคะ หรือว่าคุณกวินยังไม่ได้อ่านก่อนจะเซ็น”เลขาก้อยถามกลับ“เอ่อ...ผมอ่านเรียบร้อยแล้ว และเซ็นไปแล้วด้วย แต่ผมไม่มั่นใจว่าผมเซ็นครบหรือเปล่า ก็เลยออกมาดูน่ะ คุณน้ำหวานช่วยเอาเอกสารฉบับเดิมเข้าไปในห้องของผมด้วยนะครับ”วนิดาช้อนตาขึ้นมองคนเจ้าเล่ห์ ยังไม่ทันที่เธอจะได้ตอบกลับอะไร ร่างสูงได้เดินกลับเข้าห้องทำงานของเขาไปเสียแล้ว“แปลกจัง วันนี้คุณกวินกินยาผิดซองหรือเปล่าน๊า...”เลขาก้อยพูดพึมพำด้วยท่าทางงุนงง“น้องน้ำหวานเอาเอกสารไปให้คุณกวินอีกรอบเถอะ”“ค่ะ พี่ก้อย”ทำไมวนิดาจะไม่รู้ว่า มันเป็นแผนของกวิน เขาทำแบบนี้เพราะต้องการให้เธอเข้าไปหา เธอเองก็ยังคงสับสน ทั้งๆที่
เผลอรัก(น้อง)บำเรอ เจอกันอีกครั้ง(บทสุดท้าย)
“สวัสดีค่ะ ท่านรองประธาน เลขาก้อยให้ดิฉันเอาเอกสารมาให้ท่านรองประธานเซ็นค่ะ”“!”น้ำเสียงหวานบอกกล่าวคนที่กำลังยืนหันหลังให้เธอ กวินถึงกับสะดุ้ง เขาจำน้ำเสียงที่เคยคุ้นได้ดี แม้เวลาจะผ่านไปหลายเดือน แม้ว่าเขาจะไม่ได้ติดต่อ และไม่ได้เจอเธออีกเลย แต่เขาก็ไม่เคยลืมผู้หญิงที่ชื่อน้ำหวาน เธอยังอยู่ในหัวใจของเขาตลอดเวลา เขาคิดว่าตัวเองหูแว่ว คงจะคิดถึงหญิงสาวจนได้ยินเสียงเธอ เขาจึงไม่หันไปมองที่ต้นเสียง“ท่านรองประธานคะ ดิฉันเอาเอกสารมาให้เซ็นค่ะ”วนิดาเรียกรองประธานอีกครั้ง เพราะเห็นว่าเขาไม่ได้สนใจกับคำที่เธอเรียกตอนแรก หรือเขาอาจจะไม่ได้ยิน เมื่อกวินมั่นใจว่าเขาไม่ได้หูแว่ว และกลิ่นตัวที่เขาเคยสูดดมมาก่อน ทำให้เขาจำได้ว่า กลิ่นหอมนี้เป็นของใคร ทำไมคนที่เรียกเขาถึงได้มีกลิ่นตัวเหมือนวนิดาเหลือเกินชายหนุ่มวางหนังสือลงที่ชั้นด้านบน แล้วหมุนตัวเพื่อจะเดินกลับมาที่โต๊ะทำงาน“!...น้ำหวาน!”“!...คุณ...คุณวิน”ตอนที่ 36 เจอกันอีกครั้ง(ตอนจบ)(พรึ่บ)เขาโผเข้ามากอดร่างวนิดาด้วยความดีใจ ร่างเล็กถูกลำแขนแกร่งโอบกอดไว้แนบแน่น ราวกับจะไม่ปล่อยให้เธอหายไปจากชีวิตของเขาอีก หญิงสาวได้แต่ยืนนิ่ง เธอไม่ค
เผลอรัก(น้อง)บำเรอ ฝึกงานวันแรก
ตอนที่ 35 ฝึกงานวันแรกเวลาผ่านไปหลายเดือน วนิดาจิตใจเข้มแข็งขึ้นมามาก แม้ว่าเธอจะยังไม่ลืมกวิน และเรื่องราวต่างๆที่เคยเกิดขึ้นระหว่างเธอกับเขา แต่เธอก็ไม่ได้ร้องไห้ฟูมฟายเหมือนตอนแรกๆ ความอ่อนแอ ความผิดหวัง และความเสียใจ บทเรียนต่างๆที่เธอได้เจอมากับตัวเอง มันทำให้เด็กสาวคนหนึ่ง เข้มแข็งมากขึ้นกว่าเดิม “ในที่สุดก็สอบเสร็จแล้ว สถานีต่อไป เตรียมตัวฝึกงานสินะ”ไอรดาพูดกับเพื่อนรักทั้ง 3 คน ซึ่งก็คือ วนิดา ปลา และแพท “ดีมากเลยอ่ะ ฉันจะได้ไปฝึกงานที่เชียงใหม่ ตื่นเต้นมากๆ อาจารย์เลือกสถานที่ฝึกงานให้ถูกใจฉันมากเลยอ่ะ”แพทพูดขึ้น“แหมๆๆ อิจฉาคนจะได้ไปภาคเหนือนะ ส่วนฉันก็คงจะได้เที่ยวทะเลที่ชลบุรีอย่างเดียว ก็ดีนะ ฝึกงานไม่ไกลจากบ้านอ่ะ”ปลาพูดกับเพื่อนๆ“ฉันก็อยากไปภาคเหนือเหมือนกัน แต่ได้ฝึกงานที่บริษัทของพี่ชายตัวเองซะงั้น”ไอรดาพูดพร้อมกับทำท่าทางเบื่อๆเซ็งๆ ทางด้านวนิดา อาจารย์เป็นคนเลือกให้เธอฝึกงานในกรุงเทพฯ เพราะเธอต้องดูแลมารดา ไม่สามารถเดินทางไปฝึกงานไกลๆได้ และบริษัทที่วนิดาจะเข้าไปฝึกงาน เป็นฝ่ายติดต่อมาโดยตรง เพื่อให้ทางมหาวิทยาลัยส่งนักศึกษาไปฝึกงานในบริษัทนั้น คุณสมบัติของว
เผลอรัก(น้อง)บำเรอ จากกันทั้งน้ำตา
ตอนที่ 34 จากกันทั้งน้ำตา3 วันผ่านไปวันเวลามันช่างยาวนาน สำหรับ 3 วันของวนิดา เธอเข้ามาที่ผับหรูในเวลา 21.00 น. (แอ๊ดดด)หญิงสาวเปิดประตูเข้าไปในห้องที่เธอคุ้นเคย แต่ภายในห้องนั้นกลับมีแต่ความว่างเปล่า แม้แต่กลิ่นน้ำหอมของเจ้าของห้อง ก็ไม่มีหลงเหลือให้ได้กลิ่น เธอมั่นใจได้ว่า กวินไม่ได้อยู่ที่นี่ นับตั้งแต่วันที่เธอหยุดงาน (แอ๊ดดด)วนิดาหันกลับไปมองที่หน้าประตู คนที่เข้ามาในห้องไม่ใช่กวินทร์ แต่เป็นเอ็ม“อ้าว น้ำหวาน พี่นึกว่าคุณวินมาแล้ว พี่ก็เลยเข้ามาดูน่ะ”เอ็มพูดกับเธอ“คุณวินไปไหนเหรอคะ หวานคิดว่าคุณวินอยู่ที่นี่ทุกวันซะอีก”เอ็มค่อนข้างแปลกใจ ที่วนิดาไม่รู้ว่าเจ้านายของเขาไม่ได้เข้ามาที่นี่ นับตั้งแต่วันที่เธอหยุดงานจนถึงตอนนี้“พี่ก็นึกว่าคุณวินพาน้ำหวานไปเที่ยวที่ไหน เพราะเห็นหายไปพร้อมกัน”“อ๋อ...เอ่อ...”(แอ๊ดดดด)ยังไม่ทันที่วนิดาจะได้พูดอะไรต่อ ร่างสูงที่คุ้นเคยเปิดประตูเดินเข้ามาพอดี“คุณวิน!”(พรึ่บ)วนิดาโผเข้ากอดร่างแกร่งที่เดินเข้ามาใกล้เธอ หญิงสาวรู้สึกดีใจ เธอโอบกอดเขาไว้แน่นด้วยความคิดถึง มือหนาลูบลงที่ศรีษะเล็กอย่างอ่อนโยน เอ็มเปิดประตูออกไปจากห้อง เพื่อให้คนท
You may also like
ขย่มรักคุณหมอ (คุณหมอขาขายสเปิร์มให้ฉันที) NC-20
C36.4K viewsยัยตัวร้ายกับนายแบดบอย NC18++
Me'JinJIn46.8K viewsพิศวาส แรงรัก เมีย นักโทษ ของ นายน้อย
เจ้าหน่อไม้น้อยแห่งตระกูลกู่233.0K viewsห้ามหย่าร้าง นายลู่คุกเข่าทุกคืนเกลี้ยกล่อม
เฟเธอร์ในลมอ่อน124.0K viewsซีรีส์ 5 หนุ่ม
B.J.BEN/มัฑศิกาญจน/พันสิงห์340 viewsเด็กเสี่ย
เกศิณีแอดมินสกั้ง1.5K viewsพันธะเลือดมาเฟีย
ปุยเมฆหอมหวาน32 viewsอ้อนรักเมีย
เจ้าหมูน้อย322 views
