บทที่ 6.2 - ของหวงนะเว้ย (ไม่พอใจ)

“รายนั้นกลับดึก บางวันก็ไม่กลับ” คุณนิภาพูดอย่างปลงตก เข้าใจว่าลูกงานเยอะ

“เดี๋ยวนี้รุตเขาเก่งมากเลยนะครับ ธุรกิจใหญ่โตขึ้นมาก ขึ้นแท่นเป็นนักธุรกิจหมื่นล้านทั้งๆ ที่อายุยังน้อย”

โชติกล่าวชมจากใจจริง

“ได้เชื้อพ่อเขามานั่นแหละ เห็นลูกประสบความสำเร็จ ต่อยอดสมบัติที่พ่อแม่สร้างไว้ได้พี่ก็เบาใจ”

ก่อนหน้านั้นคุณนิภาค่อนข้างกังวลในหน้าที่การงานของศรุต เพราะรายนั้นเอาแต่หลงเมียจนโงหัวไม่ขึ้น แม่นั่นก็ปอกลอกได้ทุกวี่ทุกวัน คุณนิภากลัวว่าศรุตจะหมดตัวเพราะผู้หญิงพรรณนั้น

นับว่าบุญหล่นทับที่ความเลวของหล่อนช่วยทำให้ลูกชายของเธอตาสว่าง ไม่เช่นนั้นคงไม่มีศรุต ผู้ที่ประสบความสำเร็จอย่างทุกวันนี้

“ผมอยากไปเยี่ยมรันครับ”

“อย่าไปเลยโช นั่นก็อะไรไม่รู้ วันๆ ชักหนักข้อขึ้นทุกวัน พี่ล่ะจนปัญญาละ เนี่ย ขนาดหนูรสพยายามเข้าหามันยังอาละวาดใส่เขาจนยับเยิน”

เป็นเวลากว่าหนึ่งเดือนเต็มที่รสรินทำหน้าที่ดูแลศรัน คุณนิภาชื่นชมความอดทนอดกลั้นของหญิงสาว แม้จะถูกศรันอาละวาดทุกครั้งที่เข้าหา แต่รสรินก็ยิ้มสู้เสมอ

“ไหนๆ ก็มาแล้วอยู่ทานข้าวเย็นด้วยกันก่อนนะ” คุณนิภาลูบแขนโชติ หนุ่มใหญ่พยักหน้าด้วยรอยยิ้ม

“อยากกินอะไรเป็นพิเศษไหม เดี๋ยวพี่จะทำให้กิน” คุณนิภาอยากโชว์ฝีมือต้อนรับคนสำคัญอีกครั้ง

“อยากกินต้มข่าไก่ครับ อยู่ที่อังกฤษกินร้านไหนก็ไม่อร่อยสักร้าน ขนาดคนไทยทำแท้ๆ ยังไม่แซ่บเท่าพี่ภาทำให้กินเลย”

โชติอ้อนพี่สะใภ้ เวลาอยู่กับคุณนิภาทำให้เขารู้สึกอบอุ่นเหมือนอยู่กับพี่ชายที่ล่วงลับ ฝ่ายคุณนิภาก็ดีใจที่เขายังไม่ลืมกัน แม้ว่าสามีของเธอจะจากไปหลายปีแล้ว แต่โชติยังคงเส้นคงวาเสมอ เคยรักและเคารพเธอยังไง เขาคนนี้ก็ไม่เคยเปลี่ยนแปลง

“งั้นเดี๋ยวพี่ให้ติ๋มกับหวานไปซื้อเครื่องก่อนนะ”

“คุณนายคะ เดี๋ยวหนูไปซื้อให้ก็ได้จ้ะ พอดีหนูตั้งใจจะแวะไปซื้อของใช้ส่วนตัวอยู่แล้วด้วย”

รสรินทักท้วงก่อนที่คุณนิภาจะเรียกสาวใช้คนสนิท

“ถ้าอย่างนั้นผมไปด้วยครับ” จู่ๆ โชติก็โพล่งขึ้น คุณนิภามองหน้าสองชายหญิงสลับไปมา

“มะ ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวฉันนั่งแท็กซี่ไปคนเดียวดีกว่า”

รสรินเกรงใจ ขืนไปกับเขาหล่อนคงทำตัวไม่ถูก นั่งเกร็งก้นแข็งกันพอดี

“นี่ก็จวนจะค่ำแล้ว ให้ผมขับรถพาไปเถอะครับ”

โชติแสดงความเป็นสุภาพบุรุษ ดูเหมือนการเจรจาจะไม่ลงตังง่ายๆ คุณนิภาจึงตัดบทเสียงเรียบ

“ไปกับคุณโชติเถอะหนูรส จะได้รีบซื้อรีบกลับมาให้ทันทำมื้อเย็น” เมื่อคุณนิภาพูดเช่นนี้รสรินก็ไม่อาจหลีกเลี่ยงได้ ผู้อาวุโสที่สุดของบ้านยืนกอดอกมองน้องสามีและพี่เลี้ยงหลานชายด้วยใบหน้ายิ้มๆ เห็นทีงานนี้ลูกชายของเธอคงเจอศึกหนักเข้าแล้ว โชติแม้อายุอานามจะเข้าเลขสี่ปรายๆ แต่ความหล่อเหลาคมคายไม่ได้แพ้หนุ่มรุ่นๆ เลยสักนิด เผลอๆ จะกินขาดด้วยซ้ำ อีกทั้งยังมีหน้าที่การงานที่มั่นคงเป็นอาวุธ สาวเล็กสาวใหญ่หมายปองเขาตาเป็นมัน แต่ก็ไม่เคยเห็นเขาจะสนใจใครจริงๆ สักคน

หรือรสรินจะเป็นหญิงสาวคนนั้น…

                                   ..................................................

บรรยกาศภายในรถช่างอึมครึมจนรสรินรู้สึกอึดอัด หล่อนนั่งตัวเกร็งจนได้ยินเสียงลมหายใจของตัวเอง โชติชำเลืองมองหล่อนเป็นระยะๆ เรือนแพขนตางอนยิ่งเสริมให้ใบหน้าหวานสวยสง่าจนเขาอดชื่นชมไม่ได้ โชติรู้สึกถึงอัตราการเต้นของหัวใจที่แรงขึ้นเรื่อยๆ อาการแบบนี้เขาเคยเป็นเมื่อยี่สิบกว่าปีก่อน นานแค่ไหนแล้วนะที่ไม่ได้สัมผัสกับความรู้สึกแบบนี้ โชติอมยิ้มลำพัง ไม่อยากเชื่อว่าตัวเองจะคิดน้ำเน่าราวกับพระเอกละครหลังข่าว

ไร้บทสนทนาจนกระทั่งถึงที่หมาย รสรินลงจากรถคันหรูก่อนเป็นคนแรก หญิงสาวเป่าปากเรียกความมั่นใจสู่ตัว พอเห็นโชติเดินอ้อมมายังเธอ เจ้าตัวก็รีบฉีกยิ้มน้อยๆ แก้เก้อ

“เราจะแยกกันซื้อไหมคะ”

“ทำไมครับ หรือว่าคุณรสรังเกียจผม?”

โชติแกล้งถาม เขามองคนออก รสรินไม่ได้รังเกียจรังงอน เพียงแต่หล่อนอายเกินกว่าจะอยู่กับเขาสองต่อสองเท่านั้น

“ไม่ใช่นะคะ ที่ถามคือว่ากลัวคุณจะเบื่อ ฉันเป็นพวกน่ารำคาญเวลาซื้อของน่ะค่ะ ค่อนข้างจุกจิกเป็นพิเศษ”

“ถ้าอย่างนั้นเราก็ไปด้วยกันได้ครับ ผมก็คนประเภทเดียวกัน” แววตาโชติกรุ้มกริ่ม รสรินร้อนหนาวไปทั้งกาย

“ไปครับ เดี๋ยวจะไม่ทันมื้อเย็น”

รสรินพยักหน้าพร้อมกับเดินเคียงคู่เข้าซุปเปอร์มาเก็ตไปกับเขา โดยไม่รู้เลยว่ามีสายตาคู่หนึ่งแอบย่องตามเงียบๆ ศรุตที่บังเอิญขับรถมาทำธุระแถวนี้พอดีเห็นร่างบางก็สงสัย หล่อนมากับใคร พอเห็นหน้าผู้ชายสูงใหญ่ชัดๆ เท่านั้นล่ะ ถึงกับร้องอ้อขึ้นมา โชติกลับเมืองไทยตั้งแต่เมื่อไหร่ แล้วทำไมถึงออกมากับรสรินสองต่อสอง แล้วเจ้าหล่อนก็ช่างกระไร ทำท่าทางกระมิดกระเมี้ยนน่าหมันไส้ ทีอยู่ใกล้เขาทำเป็นดิ้นเร่าราวกับถูกของร้อนแตะกาย แต่นี่ออกมากับชายอื่นได้อย่างหน้าตาเฉย ทำแบบนี้เท่ากับหยามศักดิ์ศรีกันชัดๆ

จริงอยู่ที่รสรินยังไม่ได้เป็นอะไรกับเขา แต่สำหรับศรุตเขาถือว่าเธอเป็นสมบัติต้องห้ามตั้งแต่วันแรกที่ได้เห็นรูปถ่ายแล้ว เพราะฉะนั้นใครหน้าไหนก็ห้ามยุ่ง เขาไม่มีทางปล่อยให้ชายใดมาตัดหน้าแย่งรสรินไปเด็ดขาด

ต่อให้ผู้ชายคนนั้นเป็นอาแท้ๆ ที่เคารพรักก็เถอะ!