All Chapters of เพลย์บอยพิฆาตรัก NC25+: Chapter 1 - Chapter 10

“หลบหน่อยค่า! หลบหน่อยค่า!”ร่างบางรีบวิ่งแหวกผู้คนเข้าห้างสรรพสินค้า หลังได้ยินเสียงโฟนอินบอกโปรโมรชั่นลดราคาสำหรับรายการสินค้าที่เข้าร่วมในสัปดาห์นี้ ไอเย็นจากเครื่องปรับอากาศไม่ได้ช่วยให้กรอบหน้าหวานหายชื้นเหงื่อ หญิงสาวรีบหยิบไก่ย่างชิ้นโตและผักผลไม้ใส่รถเข็นอย่างเร่งรีบ หางตามองซ้ายขวาด้วยกลัวว่าจะมีใครมาแย่ง แม้ขนาดตัวจะเล็กกว่าบรรดาแม่บ้านที่มามุงซื้ออย่างเอาเป็นเอาตาย แต่เธอก็ไม่ยอมแพ้ เบียดได้คือเบียด เจ็บตัวจากการถูกกระแทกนิดๆ หน่อยๆ แต่มันคุ้มหากเทียบกับความประหยัดที่จะได้จากการช้อปปิ้งครั้งนี้“ให้ตายเถอะ ฉันควรได้ไก่มากกว่าสามแพคด้วยซ้ำ ถ้าไม่ติดว่ายัยมนุษย์ป้านั่นมาแย่งไปจากมือนะ”รสริน โวยวายหลังจากคิดเงินเสร็จเรียบร้อย หล่อนพ่นลมหายใจเหนื่อยหอบ ยกน้ำดื่มทีเดียวหมดขวด“เท่าที่ได้มาก็เยอะแล้วพี่ อย่าไปคิดมากเลย”พิมพ์มาดา บอกกับพี่สาวด้วยรอยยิ้มสดใส หากเปรียบรสรินเป็นม้าสาวจอมพยศ ตัวเธอก็คงเป็นแมวน้อยขี้อ้อนแสนอ่อนหวาน สองพี่น้องแตกต่างโดยสิ้นเชิง ไม่น่าเชื่อว่าจะเป็นสายเลือดเดียวกัน“เยอะที่ไหน พี่อุตส่าห์ตั้งเป้าไว้ที่ห้าแพค ได้มาแค่สามจะพอกินถึงสิ้นเดือนนี้ไหมล่ะ” คน

ทุกวันๆ มาลาจะตื่นนอนแต่เช้าเพื่อใส่บาตรหน้าบ้าน จากนั้นก็กรวดน้ำอุทิศส่วนบุญส่วนกุศลให้เจ้ากรรมนายเวรและบรรพบุรุษผู้ล่วงลับ เสร็จภารกิจก็จัดเตรียมตั้งโต๊ะทานข้าวเช้าร่วมกับบุตรสาวทั้งสอง วันนี้ก็เช่นเคย กลิ่นข้าวต้มหมูตลบอบอวลเต็มบ้าน รสรินที่แต่งตัวเตรียมพร้อมไปทำงานรีบวิ่งลงจากบันไดมานั่งประจำที่ รอมารดาตักอาหารเช้าหอมฟุ้งให้รับประทาน“ยัยพิมพ์ยังไม่ลงมาอีกเหรอจ๊ะ” ถามหาน้องสาว ปกติพิมพ์มาดาจะแต่งตัวเสร็จเร็วกว่าเธอ“น้องออกไปทำงานตั้งแต่เช้าแล้วลูก เห็นว่าที่บริษัทฯ มีประชุมใหญ่” มาลาว่า เมื่อตักข้าวต้มเสร็จเจ้าตัวก็นั่งเคียงข้างบุตรสาว“แล้วเรานี่ยังไงหืม เมื่อคืนกลับดึกอีกแล้วนะ” สายตาตวัดมองค้อน“พอดีคุณแม่น้องข้าวฟ่างเขาวานให้ไปช่วยดูแลลูกระหว่างไปกินเลี้ยงวันเกิดเพื่อนเขา ได้เงินดีหนูก็เลยไป”มาลาถอนหายใจ นึกสงสารรสรินที่ต้องทำงานหาเงินตัวเป็นเกลียว แต่เจ้าตัวก็ไม่เคยบ่นหรือท้อถอยเลยสักครั้ง หล่อนทำหน้าที่ลูกที่ดี ดูแลคนเป็นแม่อย่างต่อเนื่อง“พักผ่อนบ้างนะลูกนะ”มาลายิ้มบางเบา ยกมือลูบศีรษะรสรินอย่างรักใคร่ หากจะบอกให้เลิกทำงานพิเศษรสรินคงไม่ยอม มาลาเคยพูดเรื่องนี้หลายครั้งแ

“เดี๋ยวตบปากเลยนิลูกคนนี้ ใครเขาให้พูดแบบนั้น มันเป็นลางไม่ดีนะลูก เขาถือ” มาลายกมือทำท่าจะตีบุตรสาว รสรินรีบเอี้ยวตัวหลบ“อ่ะๆ งั้นหนูตบปากตัวเองก่อนเลย” ว่าแล้วก็ตีปากตัวเองแรงๆ ด้วยท่าทีทะเล้น มาลาส่ายหน้าเอือมระอา“รสเอ๊ย แม่ชักไม่อยากให้ไปซะแล้วสิลูก”ลูกไม่เคยห่างอกแม้แต่ครั้งเดียว มาลายังทำใจยอมรับไม่ได้ ถึงจะรู้ว่ารสรินไปทำงานเพื่อหาเงินมารักษาอาการป่วยของตัวเองก็เถอะ หัวอกคนเป็นแม่ก็อยากให้ลูกอยู่ใกล้ๆ เสมอ“แม่จ๋า อย่างอแงสิจ๊ะ หนูไปทำงาน เสาร์อาทิตย์ก็ได้หยุด แล้วหนูจะกลับมาเยี่ยมนะ” รสรินยกมือปาดน้ำตาบนแก้มเหี่ยวย่น“เนี่ย แม่จะร้องไห้ทำไม”“น้องมันยังร้องเลย” มารดาโบ้ยบุตรสาวคนเล็ก รสรินหันมองพิมพ์มาดา รายนี้หนักกว่าแม่เป็นไหนๆ ทั้งน้ำตาน้ำมูกมาเต็ม“หยุดเลยยัยพิมพ์ พี่เคยสอนเราว่าไงจำได้ไหม?” รสรินชี้หน้าดุ ทวงคำสอนที่ตนเคยบอกน้อง“ห้ามร้องไห้เพราะเรื่องงี่เง่า” พิมพ์มาดาสะอื้นตอบเป็นเด็กๆ ก่อนจะเอ่ยท้วงว่า “แต่นี่ไม่ใช่เรื่องงี่เง่านะพี่รส เราสามคนอยู่ด้วยกันจนชิน มาวันนี้พอพี่จะไปพิมพ์ก็ต้องเศร้าสิ”“พี่เข้าใจ แต่พิมพ์อย่าลืมนะว่าสถานการณ์ของเราตอนนี้แม่คือสิ่งที่สำคัญ

ศรุตค่อนข้างสนใจประวัติของเธอพอสมควร ปกติในชีวิตของเขารายล้อมด้วยผู้หญิงสวยมีชาติตระกูล พวกหล่อนเหล่านั้นมาจากครอบครัวมั่งคั่งร่ำรวย กินเที่ยวเป็นกิจวัตร วันๆ ไม่ทำการทำงาน นั่งแข่งกันแต่งตัวแล้วอวดเพชรพลอยไม่รู้จบ แต่ก็ช่างปะไร ชายหนุ่มคบหาเจ้าหล่อนก็เพื่อหวังเสพสุขทางร่างกาย ไม่ได้คิดจริงจังยกย่องเป็นเมียตั้งแต่ผิดหวังจากความรักในอดีต ศรุตก็กลายเป็นผู้ชายคิดมากและไม่กล้าเปิดใจรับใครเข้ามาอีก สำหรับเขาตอนนี้… ผู้หญิงคือคู่นอนที่สามารถเปลี่ยนได้ตามใจชอบ ขึ้นอยู่ที่ว่าอีกฝ่ายจะเอ็นจอยด้วยหรือไม่?ก็แค่นั้น“ค่ะ” รสรินพยักหน้าถี่ๆ ใบหน้าง้ำงอเมื่อครู่เริ่มสดใสเมื่อรู้ว่าหลังจากนี้จะได้เจรจาเรื่องเงินๆ ทองๆร่างสูงกำยำในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวที่ปลดกระดุมเม็ดบนถึงสามเม็ด เดินล้วงกระเป๋าออกไปจากห้อง ไม่ลืมลงกลอนให้เธอเสร็จสรรพ รสรินรีบวิ่งไปตรวจสอบความเรียบร้อยดูอีกที ไม่รู้สิ หล่อนรู้สึกไม่ค่อยวางใจบุตรชายของคุณนิภา สายตาคู่นั้นเหมือนซุกซ่อนอะไรบางอย่าง“รีบอาบน้ำดีกว่า เดี๋ยวจะได้ไปคุยเรื่องเงิน” รสรินร่าเริงเดินร้องเพลงเข้าห้องน้ำอย่างสบายอารมณ์ทางด้านผู้ชายเจ้าเล่ห์เดินยิ้มกริ่มลงบันได ค

“ค่ะ” รสรินจรดปลายปากกาลงบนกระดาษแผ่นบาง ตรวจทานรายละเอียดอีกครั้งก่อนเลื่อนส่งคืนให้ศรุต“การทำงานของเธอขึ้นอยู่กับการพิจารณาของฉัน ว่าจะผ่านหรือไม่ผ่าน” เสียงเข้มเอ่ย รสรินพยักหน้าช้าๆ“ค่ะ” ในสัญญาก็มีเขียนแจงเป็นข้อๆ อยู่แล้ว เขาจะพูดขึ้นอีกทำไมกัน“ไม่ใช่แค่ทำให้ลูกชายของฉันพอใจเท่านั้น แต่เธอต้องทำให้ฉันพอใจในตัวเธอด้วย” ประโยคก้ำกึ้งสร้างความฉงนแก่ร่างบาง หากรสรินกลับคิดในแง่ดีว่าชายหนุ่มคงหมายถึงเรื่องงาน เขาคงอยากให้เธอทำงานให้คุ้มค่าจ้าง แต่สำหรับศรุตไม่ใช่ คนเจ้าเล่ห์มองการณ์ไกลไปถึงวันข้างหน้าที่จะได้ครอบครองเนื้อหวาน เพียงจินตนาการว่ารสรินอยู่ภายใต้อาณัติบนเตียงกว้าง หัวใจพ่อเพลย์บอยตัวร้ายก็เต้นรัวประหนึ่งแตกเนื้อหนุ่ม ทั้งๆ ที่เขาเจนสังเวยจนได้รับฉายา ดุเด็ดเผ็ดมันส์ จากสาวๆ“แน่นอนค่ะ ฉันจะทำให้คุณพอใจในตัวฉันทุกอย่าง”ช่างเป็นคำตอบที่ไร้เดียงสาเสียจริง ศรุตยิ้มมุมปากพอให้ใบหน้าคมมีเสน่ห์ ร่างสูงหยัดกายลุกขึ้นยืน เดินอ้อมไปหาลูกจ้างสาวที่นั่งตัวเกร็งยามเขาเท้าแขนบนโต๊ะ นัยนต์ตาดุดันมองเสี้ยวหน้าหวานในระยะใกล้ รสรินถึงกับหายใจไม่ทั่วท้อง ลอบกลืนน้ำลายเหนียวหนืดลงคอ“ทุก