บทที่ 4  ความต้องการ

หญิงสาวรูปร่างเล็กน่าฟัด มองยังไงเธอก็ดูน่าจัด เสียจนทำให้คุณอาทิตย์ ศิรพงษ์วงค์วิวัฒน์ ชายวัยกลางคนเกิดชอบพอเธอตั้งแต่แรกเจอ แต่เขากลับย้ำเตือนตัวเองไม่ให้ถลำตัวถลำใจไปมากกว่านี้ ทว่าแผนการอันแยบยลของเขาก็ได้เริ่มต้นขึ้น ซึ่งอาทิตย์ได้ยื่นข้อเสนอในการช่วยเหลือเธอ                     

            ภายใต้เงื่อนไขที่แสนจะถูกเอาเปรียบอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ เมื่อเพียงขวัญคือลูกสาวหัวแก้วหัวแหวนของเพื่อนรัก กำลังตกอยู่ในสถานการณ์ที่ย่ำแย่ เขาจึงคิดหาอุบายใช้วิกฤติของเธอให้กลายเป็นโอกาสของตัวเอง ซึ่งดูเหมือนว่าอาทิตย์จะยิงปืนนัดเดียวได้นกมาสองตัว เกินความคาดหมายที่วางเอาไว้ตั้งแต่แรก         

“มาพบใครคะ” แม่บ้านเดินออกมาเปิดประตู หลังจากที่นางได้ยินเสียงกดออดดังติดต่อกันหลายครั้ง พลางขมวดคิ้วย่นเอ่ยถามผู้มาเยือนด้วยความสงสัย เพราะดูจากการแต่งกายและผิวพรรณของหญิงสาวแล้วไม่น่าจะใช่ผู้หญิง ที่คุณอาทิตย์ของนางนัดมาปรนเปรอ เพื่อบำเรอความใคร่ ตามที่เขาเคยเรียกใช้บริการหญิงสาวมาหลายคน                                            

“ขวัญมาพบคุณอาค่ะ คุณอานัดเอาไว้ เอ่อ... คือว่าขวัญหมายถึงคุณอาทิตย์น่ะค่ะ” หญิงสาวถึงกับพูดจาติดขัด เมื่อเธอถูกแม่บ้านมองด้วยสายตาแปลกๆ                                                                                                          “อ้อ... คุณนี่เอง เชิญค่ะ” เพียงขวัญเดินตามป้าแม่บ้านเข้าไปข้างในด้วยความรู้สึกเกร็งไปหมด เพราะเธอไม่ชินกับการที่จะต้องเดินทางมาทำตามข้อตกลง ในการใช้เรือนร่างแลกกับเงินก้อนโต ระหว่างเธอกับคุณอาทิตย์                                                                                                                  

“คุณนั่งรออยู่ตรงนี้ก่อนนะคะ เดี๋ยวป้าจะไปเรียนคุณอาทิตย์ให้ทราบ” ป้านิดเป็นแม่บ้านอยู่ที่นี่มาเกือบทั้งชีวิต ซึ่งนางเป็นดังญาติของอาทิตย์มากกว่าลูกจ้างทั่วไป เพราะนางทำงานอยู่ที่บ้านหลังนี้ตั้งแต่ครั้งที่บิดามารดาของอาทิตย์ยังมีชีวิตอยู่ จวบจนกระทั่งเวลาผ่านไปหลายสิบปี นางก็ยังคงปักหลักอยู่ที่บ้านหลังนี้ไม่ไปไหนสักที                                        

ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก! เสียงเคาะประตูดังขึ้น ก่อนที่หญิงสูงวัยจะเดินเข้าไปในห้องทำงานของเจ้านาย ซึ่งในเวลานี้อาทิตย์กำลังนั่งมองดูผลงานของตัวเอง ซึ่งโชว์หราอยู่ที่หน้าจอคอมพิวเตอร์                               

“เธอยังดูเด็กอยู่เลยนะคะ ป้าว่าคุณอาทิตย์ลองทบทวนดูใหม่อีกทีดีไหม” หญิงสูงวัยดูมีสีหน้าเป็นกังวล หลังจากที่ขวัญข้าวเข้ามาหาอาทิตย์ถึงบ้าน แน่นอนว่าเธอจะต้องตกหลุมพรางชายวัยกลางคนอย่างแน่นอน

            “ป้าครับ ผมไม่ใช่เด็กๆ แล้วนะครับ พ่อของเธอทำอะไรไว้กับครอบครัวของผมบ้าง ป้านิดก็น่าจะรู้ดี” อาทิตย์ยังคงพูดออกมาด้วยสีหน้าเรียบเฉย ชายวัยกลางคนที่ดูหล่อเหลา กำลังใช้ความคิดที่จะแก้แค้นให้กับบุพการีของเขา แน่นอนขวัญข้าวคือตัวแปรสำคัญ ถึงแม้ว่าบิดาของเธอได้ตายไปแล้ว เขาคงตายตาไม่หลับแน่ ถ้าหากนายอาคมล่วงรู้ว่าลูกสาวของเขากำลังจะกลายเป็นเครื่องมือในการเอาคืนของอาทิตย์ วิญญาณของอาคมคงไม่ได้ไปสู่สุคติอย่างแน่นอน                                        

“แต่คุณเพียงขวัญ เธอไม่ได้รู้เรื่องด้วยสักหน่อย อย่าทำลายอนาคตของคนที่ไม่รู้อีโหน่อีเหน่ด้วยเลยนะคะ” ป้านิดยังคงพยายามโน้มน้าวจิตใจอาทิตย์ หลังจากที่นางรู้ว่าเพียงขวัญไม่ผิด เพียงแค่เธอเกิดมาเป็นลูกสาวของศัตรูตระกูลศิริพัฒพงษ์วงค์วิวัฒเท่านั้นเอง                                                         

“แต่เงินทุกบาททุกสตางค์ บ้านที่เธออยู่ รถที่เธอขับ ชุดที่เธอสวมใส่ ไม่ว่าจะเป็นสิ่งของอะไร ก็ได้มาจากเงินที่พ่อของเธอใช้เล่ห์เหลี่ยมโกงไปจากพ่อแม่ผมไม่ใช่เหรอครับ ป้าไปบอกให้เธอมาพบผมที่ห้องทำงานได้เลยครับ”                                                                          

อาทิตย์ยังคงประกาศกร้าวออกมา เพื่อให้ป้านิดรู้ว่าเขาไม่มีทางเปลี่ยนเป้าหมายไปจากเพียงขวัญได้ เพราะหญิงสาวเป็นคนเดินเข้ามาหาเขาเอง ถ้าเธอฉลาดก็น่าจะรีบหางานทำ ไม่ใช่เสนอตัวให้กับเขา ตามที่อาทิตย์เคยยื่นข้อเสนอนี้ให้กับเธอไปนั้น เมื่อหลายวันก่อนตอนที่เขาไปร่วมงานฌาปนกิจบิดาของเธอ

“ป้าไม่รู้จะพูดยังไงแล้ว ระวังตัวเอาไว้ให้ดีก็แล้วกัน ไม่ใช่ว่าคิดจะแก้แค้น แต่กลับตกหลุมรักลูกสาวของคุณอาคมเสียล่ะ... เฮ้อ!” พูดจบประโยคหญิงสูงวัยได้เดินออกไปจากห้อง พร้อมกับเสียงลอบถอยหายใจ เมื่ออาทิตย์ไม่ยอมฟังเสียงห้ามนางเลยสักนิด