22

“เอ่อ...นายเพลิง อยากชมสวนส้มว่ะ พาทัวร์หน่อยสิ เห็นว่าน้ากริชเคยทำรีสอร์ตใช่ไหมวะ ทำไมนายไม่ทำต่อล่ะ ที่พักอะไรก็มีแล้ว”

​“ไม่อยากเจอคนวุ่นวายว่ะ แต่ฉันก็ยังไม่ได้รื้ออะไรทิ้งหรอกนะ บางทีก็อดเสียดายไม่ได้ ของแฟนน้ากริชเค้า ตกแต่งไว้แบบน่ารักน่าอยู่เลยน่ะ มันไม่เชิงรีสอร์ตหรอก มันแค่เล็ก ๆ เรียกได้ว่าโฮมสเตย์มากกว่า”

เพลิงว่า นราวิชญ์ลากชายหนุ่มให้พาไปเที่ยวชมสวนส้มตะวันฉายในที่สุด ปล่อยให้สองสาวเพื่อนรัก ที่ตอนนี้   ชนิตสิรีลากตัวตวงรัก เข้ามาในห้องนอนของเธอเรียบร้อยแล้ว ชนิตสิรีมองซ้ายขวาอย่างสำรวจ ก่อนจะปิดประตูห้อง อาการของหญิงสาวทำให้ตวงรักอมยิ้ม แล้วกระเซ้าเบาๆ ว่า

​“ทำเป็นระแวงอะไรนักหนานะ ยัยน้อง หึ หึ ไม่มีใครหรอกน่า”

​“กันไว้ก่อนล่ะ พี่เพลิงน่ะ หูตายังกับสับประรดแนะ” ชนิตสิรีย่นจมูก

“ดูหูตาแล้วน่าหวาดเสียว หนาวอย่างบอกไม่ถูก พี่ชายของน้อง แกล้งใช้งานตวงหนักหรือเปล่า” 

​“ไม่หนักเลยล่ะมั้ง” ตวงรักว่าเหมือนจะประชด ก่อนจะถอนใจและนอนแผ่หลาตรงเตียงนุ่ม

“เราหมั่นไส้นัก ใช้ๆๆๆ อยู่นั่นล่ะ ตั้งแต่สากกะเบือยันเรือรบ ตั้งแต่เก็บส้ม ยันทำบัญชี ใช้คุ้มมากเลยพี่ชายของน้องนี่”

​“ก็ดันไปบอกว่าทำได้นี่นา พี่เพลิงน่ะ เลยจัดให้น่ะสิ ยายตวง”

ชนิตสิรีหัวเราะกับท่าทางของเพื่อนสนิท ตวงรักทรงตัวลุกขึ้นนั่ง ใบหน้าสวยคมนั้นบูดบึ้ง เมื่อนึกถึง ‘เจ้านาย’

​“ก็ทำหน้าทำตาแบบนั้นน่ะ ใครจะบอกว่าทำไม่ได้ล่ะ รู้ไหมยัยน้อง พี่เพลิงของน้องน่ะ ทำเสียงแบบไหนเวลามาใช้งานตวง”

ตวงรักแกล้งดัดเสียงให้มันฟังห้าวๆ ทุ้มๆ แถมเธอยังลุกขึ้นยืน ก่อนจะกอดอกแล้วทำหน้าเจ้าเล่ห์เลียนแบบเพลิง ชนิตสิรีถึงกับหัวเราะกิ๊ก

​“คุณตวงรัก ทำงานได้แล้ว ผมหวังว่าคุณคงจะทำได้นะครับ อยู่ที่นี่ต้องทำได้ทุกอย่าง คุณเป็นพนักงานของผมแล้ว โอ๊ย! อีตาบ้า เค้าเลิกทาสกันมาตั้งแต่สมัยองค์สมเด็จรัชกาลที่ห้าแล้ว อีตานี่ยังคิดว่าตวงเป็นทาสอยู่หรือไง ใช้ๆๆๆ”

​“หึ หึ อิ อิ” ชนิตสิรีพยายามกลั้นขำ แล้วพยายามแก้ตัวแทนพี่ชายของเธอ

“พี่เพลิงน่ะ เค้าแกล้งทดสอบตวงหรือเปล่า ปรกติเค้าไม่ได้ใจไม้ไส้ระกำอะไรขนาดนั้นหรอก พี่เพลิงน่ารักจะตายไป”

​“เหอะ” ตวงรักนั่งลงบนเตียงของเธอค่อนข้างแรง ก่อนจะหันไปย่นจมูกให้เพื่อนรัก

“ไอ้ความน่ารักของพี่ชายน้องน่ะ สงสัยยายแฟนเก่าของเค้าจะสูบไปเกลี้ยงแล้ว มันถึงเหลือแต่แบบนี้ ตกทอดมาถึงตวงไง ยัยน้อง” 

​“เอาน่า สองหมื่นยายตวง นับถอยหลังอีกอาทิตย์เดียว รายได้สองหมื่นแรกจะเข้าบัญชีแล้วนะ ท่องไว้ๆ เงินๆๆ”

​“ก็เพราะเงินๆๆ นี่แหละ” ตวงรักเริ่มหัวเราะออกมาบ้าง

“ว่าแต่น้องมาเยี่ยมตวงเหรอ ขอบใจมากเลยนะ ถ้าเกิดน้องไม่มาเยี่ยมตวง ตวงคงจะประสาทตายไปแล้ว กับพี่ชายของน้องน่ะ”

​“ก็เป็นห่วงน่ะสิ ถึงชวนพี่วิชญ์มาเยี่ยม เอาน่า เดี๋ยวพี่เพลิงก็คงเบื่อจะแกล้งตวงเองแหละ เล่นเป็นสาวสั่งได้แบบนี้ เดี๋ยวเค้าก็เหนื่อยไปเอง”

​“สาธุ!” ตวงรักยกมือไหว้ท่วมศีรษะ

“ขอให้เป็นอย่างนั้นจริงๆ เถอะน่า ตวงก็รายงานคุณย่าหญิงไปเป็นระยะนะ เรื่องของอีตาบ้า เอ๊ย ! พี่ชายของน้องน่ะ”

​“หึ หึ ไม่ต้องเกรงใจน้องหรอก เรียกพี่เพลิงได้ตามสบายเลย จะได้ระบายๆ ออกมาบ้างนะตวง เดี๋ยวท้องผูก”

​“บ้าน่า” ตวงรักหัวเราะคิก ก่อนจะส่ายหน้าช้าๆ

“ตวงเกือบจะปลงเสียแล้ว โมโหเป็นระยะ แต่ทำงานก็สนุกดีนะ สวนส้มนี่สวยมากเลยนะ พี่ๆ คนงานก็น่ารักทุกคนเลย ตอนนี้ตวงชักจะทานอาหารเหนือเก่งนะ พี่อั้มกับพี่ชมพู่ทำให้ทานบ่อย บางทีมีอะไรแปลกๆ พวกคนงานเค้าก็เอามาฝาก อย่างพวกน้ำปู จิ้นส้ม (แหนม) ผลไม้สดๆ แปลกๆ ล่าสุดนี่ก็มะม่วงงา ยัยน้องเคยได้ยินหรือเปล่า มะม่วงอะไรก็ไม่รู้ลูกเบ่อเริ่มเลย อร่อยมากหวานเจี๊ยบ เหมือนเป็นพันธุ์มะม่วงของทางเหนือน่ะ ไม่เคยเห็นอร่อยดี” 

​“พูดถึงพี่อั้ม พวกพี่ๆ เค้าไปไหนกันหมดนะ”

ชนิตสิรีว่าพลางอมยิ้ม เมื่อนึกถึงสาวสาวที่เธอติดใจเมื่อคราวที่แล้ว

“เค้าน่ารักกันดีนะ คุณย่าหญิงของน้องดันนึกไปได้ ว่าพี่เพลิงจะเป็นแบบว่า เอ่อ...ไม่พูดดีกว่า กับพี่แพนเค้กน่ะ เพื่อนรักกันมาตั้งแต่สมัยเรียนก็จริง แต่พี่ชายของน้องคงไม่สร้างตำนานเพื่อนรัก รักเพื่อนหรอกน่า”

​“ไม่แน่หรอก” ตวงรักว่า แล้วหัวเราะคิก เมื่อเห็นท่าทีของชนิตสิรี ที่ทำหน้ายุ่ง พลางมองเธอตาเขม็ง เธอจึงรีบพูดขึ้นทันทีว่า

​“แต่อีตาพี่เพลิงของยัยน้องน่ะ ตวงว่าไม่มีทางเป็นเกย์หรอกน่า หน้าตาไม่ให้ ท่าทางก็ไม่ให้สักนิด ไว้คุณย่าหญิงสบายใจเมื่อไหร่ งานของตวงจะได้จบเสียที อยากกลับไปเต็มแก่แล้วนะยัยน้อง”