جميع فصول : الفصل -الفصل 10

บทสนทนาที่กำลังดำเนินอยู่ หยุดชะงักลงชั่วคราว เมื่อเห็นร่างสูงที่เดินเข้ามาในห้องรับประทานอาหาร ผู้ที่นั่งเป็นประธานอยู่หัวโต๊ะ โบกมือให้เด็กรับใช้ไปจัดอาหารมาเพิ่มอีก เพลิงนั่งลงตรงเก้าอี้ประจำของเขา และย่นคิ้วเมื่อเห็นว่าที่โต๊ะอาหารเช้าวันนี้ มีสมาชิกเพิ่มขึ้น เขายกมือไหว้ผู้เป็นอาจิตราพยักหน้าและยิ้มให้ นัยน์ตาของเธอมองเขาอย่างสำรวจ ก่อนจะหันไปมองสบตากับผู้ที่สูงอายุที่สุดในบ้านชั่วครู่ แล้วก้มลงสนใจอาหารในชามของเธอต่อ​“ลงมาได้แล้วเหรอตาเพลิง วันนี้ไปทำงานได้แล้วสิเราน่ะ”คุณย่าหญิงพูดขึ้นมาลอยๆ เพลิงก้มหน้าหลบสายตาของผู้เป็นย่า แล้วทำเป็นไม่สนใจท่าน คุณย่าหญิงถึงกับถอนใจกับพฤติกรรมของหลานรัก นางส่ายหน้าน้อยๆ แล้วหันไปหาชายหนุ่มอีกคนในโต๊ะเหมือนจะฟ้องเขา​“ตาวิชญ์ ดูพี่เราหน่อยสิ ยายจะเป็นลม กินเหล้าเมาหัวราน้ำอยู่ในศาลาหลังบ้าน งานการไม่ไปทำ อะไรนักหนา”​“ว่าไง นายเพลิง”นราวิชญ์ ที่กำลังมองสำรวจลูกพี่ลูกน้องหนุ่มอยู่เหมือนกันกลายๆ ยิ้มน้อยๆ เขามีใบหน้าละม้ายคล้ายเพลิง หากแต่หน้าตาของนราวิชญ์ไม่คมเข้มเท่าเพลิง อาจจะเพราะนัยน์ตาอันสงบนิ่งอบอุ่นของเขาก็ได้ ขณะที่ญาติผู้พี่มีนัยน์ต

​“ฉันนึกไม่ถึงเลยว่ะ ว่านายจะเปลี่ยนไปได้ถึงขนาดนี้ ไอ้ภาส”ชายร่างสูงโปร่ง ท่าทางกระตุ้งกระติ้ง ถึงกับค้อนขวับ เมื่อได้ยินคำเรียกถึงชื่อเดิมของตัวเอง เขาปรายตามองชายหนุ่มที่กำลังนั่งท้าวคางไปพลาง ส่ายหน้าไปพลาง สลับกับมอง ‘อดีตเพื่อนชายที่สนิทที่สุด’ ที่ต้องใช้คำว่าอย่างนี้ เพราะตอนนี้คนตรงหน้ากำลังเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง คิ้วที่เคยดกหนา กันจนเรียงเส้นสวย เขาดัดขนตาและใส่ขนตาปลอมจนงอนเช้ง แต่งหน้าสวยเด้งจนผู้หญิงเห็นแล้วยังอาย เขาสวมเสื้อเชิ้ตเปิดกระดุมโชว์อกอันน้อยนิด ผมยาวประบ่า พันผ้าพันคอสีม่วง กางเกงขาสั้นจู๋สีแดงแป๊ด พร้อมกับรองเท้าส้นสูงสีขาว ยิ่งเห็น เพลิงก็ยิ่งแอบกลุ้ม แถมกลุ้มเผื่อแผ่ไปยังคณะเพื่อนของเพื่อนสนิทเขาอีกสองคน ที่แต่งตัวไม่แพ้กับเพื่อนเขาเลยสักนิด แถมหนึ่งในนั้น แบบว่า... หน้าตาละม้ายคล้ายคนที่แสดงเป็นตัวเอกเรื่องเปาบุ้นจิ้น หนา ล่ำ ดำได้ใจ แต่สวมเสื้อซีทรูสีม่วงอ่อน กางเกงสีเขียวมะนาวอีกต่างหาก มิน่าละ เอกพงษ์หัวหน้าคนงานของเขา ถึงกับทำหน้าตาแปลกๆ ตอนที่บอกว่ามีเพื่อนของเขามาขอพบ​“แหม...อย่ามาเรียกชื่อเก่านะฮ้า บอกว่าให้เรียกว่าแพนเค้ก ลืมไปแล้วชื่อเก่าน่ะ”​“กรร

​“ยังไงทางเราจะติดต่อกลับไปนะคะ ถ้าทางผู้จัดการสนใจเรียกสัมภาษณ์”เสียงพนักงานที่รับใบสมัครของตวงรักบอกกล่าวเธอด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม ทำให้หญิงสาวต้องฝืนยิ้มตอบ เมื่อเดินออกมาจากออฟฟิศของทางโรงแรมที่เธอไปสมัครงาน หญิงสาวเอามือป้องแดด แล้วถอนหายใจอย่างเหนื่อยอ่อน สาขาที่เธอเรียนจบมา งานก็หายากไม่น้อย เมื่อต้องมาเดินหางานแบบนี้ ทั้งที่เธอมีประสบการณ์มาบ้าง ​ตอนนี้ตวงรักก็แค่รอความหวังจากบิดา เรื่องการฝากงานให้ตรงตามสาขาที่เธอรัก กับบริษัททัวร์นำเที่ยว เมธัสบอกให้เธอลองสมัครงานโรงแรมดูก่อน ส่วนบริษัทท่องเที่ยวนั้น บิดาจะดูและแนะนำให้ เพราะไม่ใคร่ไว้ใจนัก ถ้าให้บุตรสาวไปสมัครเอง เขากลัวว่าจะเป็นบริษัททัวร์เถื่อน เลยให้ตวงรักรอก่อน​“เฮ้อ...ดีนะที่เรามีงานที่อยุธยา ทำขนมส่งด้วย ไม่อย่างนั้น จะเป็นยังไงน้า อยากได้งานเร็วๆ จัง”ตวงรัก บ่นพึมพำกับตนเองเบาๆ เธออยากได้งานประจำทำเร็วๆ เพราะอยากทำความฝันของตัวเองให้เป็นจริง มือเรียวหยิบโบรชัวร์ที่เธอพกติดกระเป๋าจนเหมือนเครื่องรางประจำตัวไปเสียแล้ว ตวงรักเก็บมันไว้เป็นกำลังใจและเป็นพลัง ให้เธอทำตามความฝันของเธอให้สำเร็จ​เธอมองนาฬิกาที่ข้อมือ มันบอกเ

เสียงโทรศัพท์มือถือดังขึ้น ทำให้ตวงรักกดรับแล้วก็ต้องอมยิ้มเมื่อเห็นว่าเป็นเบอร์ของใคร หญิงสาวทรุดนั่งลงบนเตียงนุ่ม ในห้องขนาดไม่กว้างมากนัก มีเฟอร์นิเจอร์ทำจากไม้ไว้สองสามชิ้น เดิมทีเป็นห้องพักแขก แต่ตอนนี้เจ้าของสวนส้มตะวันฉายยกมันให้เธอ เขาจากไปหลังจากบอก กฎ กติกา มารยาท การอยู่ร่วมกันกับเขา ให้เธอเรียบร้อยแล้ว​“ว่าไง ยัยน้อง”​“เป็นยังไงบ้าง เห็นพี่เพลิงโทรมาหาพี่วิชญ์ ไล่บี้พี่วิชญ์น่าดูเลย คุณย่าหญิงแกล้งป่วยเพราะกลัวเผยพิรุธ ยกหน้าที่ให้กับพี่วิชญ์แทน พี่เพลิงเป็นไงบ้างยัยตวง”​“ก็หล่อ เอ๊ย ! ไม่ใช่ ดูดุๆ น่ากลัวๆ ยังไงบอกไม่ถูก”ตวงรักว่าเสียงเบาเป็นกระซิบ แล้วชะเง้อมองไปทางประตูด้วย“นี่ก็ร่ายกฎการอยู่ร่วมกันมาเลยนะยัยน้อง พี่ชายของน้องนี่ น่ากลัวสุดๆ” ​“โห” ชนิตสิรีอ้าปากค้างไปเลย ก่อนจะกรอกเสียงลงไปอย่างตื่นเต้นว่า“มีกฎด้วยเหรอตวง พี่เพลิงน่ะนะ” ​“อืม...อยากฟังไหมล่ะ”ตวงรักเริ่มร่ายยาว เกี่ยวกับกฎสามข้อที่เขาย้ำบอกเธอ ว่าหากเธอฝ่าฝืนกฎเมื่อไหร่ล่ะก็ เขาจะโยนเธอออกจากสวนส้มตะวันฉายทันที​“ข้อหนึ่ง ห้ามยุ่งกับผมนอกจากเรื่องงาน คุณอยู่ส่วนคุณ ผมอยู่ส่วนผม ข้อที่สอง ห้ามทำ

​“โอย...”ตวงรักถึงกับนอนแผ่กับเตียงนุ่มของเธอ เมื่อเสร็จสิ้นภารกิจทั้งหมดที่ ‘นายจ้าง’ สั่งการ ผลของการออกแรงขุดดินลงกล้าส้ม และออกแรงถูบ้านขนาดใหญ่ของเขา เริ่มทำพิษเข้าแล้ว ตอนนี้ตวงรักปวดเมื่อยตรงช่วงเอว แถมแทบจะยกแขนขวาไม่ขึ้น นัยน์ตาสดใสเป็นประกายของเธอค่อยหรี่ปรือ เพราะความง่วงงุน เธอเดินทางไกลจากกรุงเทพฯ มาเชียงใหม่ ยังไม่ได้พักสักนิด เจ้านายคนใหม่ก็ใช้งานเธอทั้งวันเลยทีเดียว เธอเหนื่อยมากจนทานอาหารเย็นไม่ค่อยลง แถมแม้กระทั่งการทำอาหารเขายังทำเหมือนจะแกล้งเธอ ตวงรักเอื้อมมือเอาหมอนอีกใบมากอดไว้แล้วย่นจมูกเมื่อนึกถึงใบหน้าคมสันของเพลิง ยามที่เธอยกอาหารเย็นมาให้ตรงโต๊ะทานข้าว​‘ข้าวผัด ไข่ดาว’​‘ค่ะ”เธอตอบเสียงแจ๋ว ก็เวลามีแค่นี้ แถมเธอก็เหนื่อยจะตายอยู่แล้ว บ้านของเขาหลังใหญ่มาก บางห้องก็เหมือนไม่เคยได้รับการทำความสะอาดมานานมาก ตวงรักเป็นคนประเภทที่ว่าทำอะไรต้องทำให้ดีและถึงที่สุดอยู่ด้วย เธอจึงทุ่มพลังทำความสะอาดบ้านเขาทุกซอกทุกมุมจนสะอาดเรี่ยม กว่าจะรู้ตัวก็เกือบถึงเวลาอาหารเย็นแล้ว เธอจึงเลือกทำอาหารที่ทำง่ายที่สุด มาขึ้นโต๊ะอาหารเย็นมื้อแรกที่เธอรับหน้าที่เสริมเป็นแม่ครัว​