LOGINเสียงปรบมือดังขึ้นท่ามกลางความยินดีของแขกในงาน“พี่จะดื่มไหม” ขนมเอ่ยถามผู้เป็นสามีหลังจากทั้งสองลงมาด้านล่างแล้ว “ถ้าพี่จะดื่มหนมจะได้ไม่ดื่มค่ะ”“ไม่เป็นไร เราอยากดื่มก็ดื่มเลย”“ไม่เอา ถ้าหนมเมาใครจะดูแลพี่ล่ะ” ศิวกรอมยิ้มแล้วโน้มตัวไปหอมศีรษะภรรยาหนึ่งครั้ง“งั้นพี่นั่งดื่มกับเพื่อนแป๊บหนึ่งนะ อ
Special : 5ผ่านวันรับใบวุฒิบัตรมาได้หนึ่งอาทิตย์ ขนมกับศิวกรก็เข้าพิธีหมั้นหมายกันโดยมีญาติผู้ใหญ่และเพื่อนของทั้งสองฝ่ายมาร่วมงานด้วย“นี่ไปแอบคบกันตอนไหนวะ พี่งงหมดแล้วเนี่ย” พี่เอ็มนั่งดื่มไปตั้งข้อสงสัยไปด้วย เขาเกาหัวเบาๆ มองขนมกับศิวกร “อา! หรือว่าจะเป็นตอนนั้น” นึกกลับไปเมื่อปีก่อนๆ โน้น เขา
“ค่ะ” ยิ้มมองหน้าศิวกรด้วยความปลาบปลื้ม “ขนมโชคดีมากนะคะ ที่ได้คบกับอาจารย์”“ไม่หรอก” เขาปฏิเสธทันที แล้วจับมือขนมไว้แน่น “เราทั้งสองต่างโชคดีมากกว่า”“น่ารัก…”พออาหารมาเสิร์ฟทุกคนก็โฟกัสที่อาหาร บทสนทนาในโต๊ะจึงเงียบไปพักหนึ่ง ศิวกรหันมองหน้าคนข้างกายแล้วยื่นมือไปเกลี่ยแก้มเธอด้วยความมันเขี้ยว“ท
Special : 4กลับจากเชียงคานแล้วศิวกรก็พาขนมไปหาเพื่อนเขาที่โรงพยาบาล และได้อยู่พูดคุยกันประมาณหนึ่งชั่วโมงศิวกรก็พาเธอกลับเพราะเพื่อนมีเคสด่วนเข้ามาพอดี“พี่หมอใจดีจังเลยนะคะ พูดก็เพราะ หล่อมากด้วย”“หล่อๆ แบบนั้นยังหาแฟนไม่ได้เลยนะ”“ใช่เหรอคะ พี่หมอเนี่ยนะหาแฟนไม่ได้ ไม่น่าเชื่อเลย”“เพราะความหล่อ
“หึหึ แอบฉวยโอกาสเปล่าเนี่ย”“เปล่า ก็เราบอกหนาวอะ พี่ก็ต้องให้ไออุ่นกับแฟนสิ”เธอแตะปลายนิ้วลงบนจมูกเขาด้วยความมันเขี้ยว“เจ้าเล่ห์มากนะลุง แต่ว่านอนเถอะค่ะ ยิ่งดึกยิ่งหนาวนะ”“ครับผม”“พรุ่งนี้เราไปเชียงคานช่วงบ่ายแล้วกัน”“ครับ”วันต่อมา พอตื่นแล้วศิวกรก็เดินออกมารับอากาศสดชื่น และได้ถามไถ่อาการป
Special : 3ตกเย็นขนมก็เข้าครัวทำกับข้าวให้ทุกคนได้กิน และวันนี้เธอมีลูกมือคือศิวกร เขานั่งพับเพียบเด็กยอดผักให้เธอเอาไปผัดกินกับน้ำพริก ท่าทางน่าเอ็นดูของศิวกรทำเอาขนมอดที่จะยิ้มไม่ได้ และเธอได้แอบถ่ายรูปเขาส่งให้แม่เปรมดูด้วย“พี่กร”“ครับ?” ชายหนุ่มเงยหน้ามอง “ว่าไง เรียกพี่แล้วไม่พูด”“เอ็นดูอา…
“กับป้าค่ะ หนมมีป้าคนเดียว พ่อกับแม่เสียแล้ว”ศิวกรมองใบหน้าเปื้อนรอยยิ้มนั้นด้วยความรู้สึกหลายอย่างพาดผ่านดวงตาเป็นประกาย เธอพูดคำนั้นออกมาได้โดยไม่มีความโศกเศร้าในแววตาเลย“พ่อกับแม่ประสบอุบัติเหตุค่ะ ตายพร้อมกันเลย ตอนนั้นหนมยังเด็กมากเลยไม่ได้ร้องไห้เสียใจ แต่พอรู้ว่าพ่อกับแม่ไม่มีวันกลับมาแล้วจ
บทที่ 5 กาแฟใส่นม “มั้ง”“หมายความว่ายังไงเหรอคะ เคยมั้ง?”“เจอหน้าคนเยอะแยะ จำไม่ได้หรอก”อย่างนั้นก็แปลว่าเขาจำกันไม่ได้จริงๆ เพราะนี่ถือว่าเป็นคำยืนยันจากศิวกรแล้ว ขนมลอบถอนหายใจแล้วยกแก้วน้ำขึ้นมาจิบเล็กน้อยแก้เขิน“หรือว่าเคยเจอ”พรวด!น้ำพุ่งออกจากปากเธอทันที“ขะ ขอโทษค่ะ ขอโทษ” ขนมรีบหยิบทิช
บทที่ 4 ราวิโอลีรสขนมขนมนั่งรออยู่บนม้านั่ง เทียวมองเวลาบนข้อมือตัวเอง นี่ก็สี่โมงแล้ว เธอยังไม่รู้เลยว่าต้องเอาร่มไปคืนเขาที่ร้านกาแฟไหน“เห็นเราเป็นหมอดูหรือไง ถึงจะได้เดาใจถูกว่าไปนั่งร้านไหนน่ะ” ขนมบ่นพึมพำ พอนึกอะไรออกก็รีบก้าวเท้าให้ทันพี่พยาบาลแล้วคว้าแขนไว้ “พี่เพ็ญคะ หนมขอถามอะไรหน่อยได้ไห
บทที่ 3 โลกกลมเกินไป มือสั่น ปากสั่นราวกับเจ้าเข้า ขนมรีบหลบหลังเพื่อนตัวเอง ก้มหน้าจ้องชาร์ตคนไข้'เชี่ย…นี่ฉันเยเย่กับ…อะ อาจารย์เหรอวะ ยายขนมตายแน่!''ตะกี้เขาทันได้เห็นฉันไหม คงไม่หรอกนะ'“หนมแกทำไรเนี่ย มาหลบหลังฉันทำไม”“แป๊บหนึ่ง”“ถ้าจะคุยกันก็ออกไป” น้ำเสียงติดดุดังขึ้น แน่นอนล่ะว่าเขาเพ่ง





![ห้าผัวแซ่บเกินต้าน [6P] + [PWP] + [NC30+]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)

