LOGINShare
บทที่ 12.2 - ไม่ให้เธอเป็นของใคร (คนเลว)
publish date:
2026-09-12 15:42:08
Latest chapter
เพียงใจรัก เพียงเธอ บทพิเศษ 1.2 - คืนหวานของสองเรา (พี่คินอยากมีลูกเยอะๆ) (จบบริบรูณ์)
“นินทาน้องดาให้ลูกฟังตลอดเลยใช่ไหมคะ”“ไม่มี้!” ภาคินรีบพูด เอ่ยเสียงสูงสีหน้าวิตกกังวล“โธ่เมียจ๋า ใครจะกล้านินทาน้องดากันล่ะจ๊ะ เมียพี่ทั้งสวยทั้งน่ารักขนาดนี้ใครจะกล้าว่ากัน”“ไม่กล้าก็ดีแล้วค่ะ รู้ใช่ไหมว่าเวลาที่น้องดาโกรธจะเกิดอะไรขึ้น” ภรรยาชี้หน้าสามี ภาคินกลืนนํ้าลายเหนียวหนืดลงคอ“ครับๆ” ภาคินพยักหน้า ร่างสูงดูดีขยับเข้าไปนั่งใกล้ร่างภรรยา มือหนาลูบท้องโตอย่างอ่อนโยน“ลูกจ๋า… พ่อไม่ทำให้แม่ดาโกรธหรอกเนอะ พ่อกลัวว่าหนูเกิดมาแล้วคิ้วจะผูกกันเป็นโบว์ แย่เลยทีนี้” คนตัวโตแกล้งเย้า ได้ผล ชนิดาตีเข้าที่แขนเขาแรงๆ“พี่คิน” ชนิดาลากเสียงฟอด“อีกแล้วนะคะ ทุกทีเลย”เสียงหวานเหวใส่ มือบางจับแก้มนวล“ก็เมียท้องนี่น่า จะจัดบทรักแบบหนักหน่วงก็ไม่ได้ เลยต้องแทะเล็มกันแบบนี้นี่แหละ แก้อยากไปวันๆ” คนพูดพูดราวกับว่ามันเป็นเรื่องปกติทั่วไป หากคนฟังนั้นหน้าแดงจนลามไปถึงใบหู“พี่คินหื่นตลอดเวลา คอยดูนะ คลอดลูกคนนี้แล้วน้องดาจะทำหมัน!” หญิงสาวเชิดหน้าใส่“STOP!” ภาคินเอ่ยเสียงดัง แสร้งทำตาดุใส่เธอ “ห้ามเด็ดขาดเลยนะน้องดา พี่คินไม่ยอมจริงๆ ด้วย”“ไม่ยอมก็ต้องยอมค่ะ หรือว่าพี่คินจะมาอุ้มท้องแทนน้อ
เพียงใจรัก เพียงเธอ บทพิเศษ 1.1 - คืนหวานของสองเรา (รักพี่หรือเปล่าครับ) NC25+
สิ้นคำพูดของภรรยาชายหนุ่มก็ไม่รอช้าประกบริมฝีปากเข้าหาอย่างรวดเร็ว จูบเร่าร้อนที่ปนไปด้วยความอ่อนหวานละมุนทำให้ชนิดาต้องหลับตาแน่นสองมือกำเสื้อยืดของร่างสูงเอาไว้เพื่อเป็นที่ยึดเหนี่ยว ภาคินถอนจูบออกจากริมฝีปากอวบอิ่ม แม้ว่าจะเสียดายไม่น้อยหากเขาก็ต้องหักใจเพราะว่าเรือนกายนี้ยังมีอะไรอีกมากมายที่รอให้เขาค้นหามือหนาจัดการถอดชุดนอนออกจากร่างบาง ไม่หยุดอยู่แค่นั้นภาคินยังทำการปลดสายชุดชั้นในให้ออกด้วยมือข้างเดียวอีกต่างหาก จากนั้นก็เหลือเพียงปราการชิ้นสุดท้ายที่คงอยู่เพื่อปกปิดความสวยงามของชนิดา ไม่รอช้าเสือร้ายอย่างเขาก็รีบทำการปลดปล่อยมันในทันที เรือนร่างขาวนวลผ่องปรากฏแก่สายตาเหยี่ยว“สวยมาก… น้องดาของพี่” ภาคินครางเสียงเบาหวิว แม้ว่าจะเคยเห็นมาก่อนหน้าแล้ว แต่ทว่า… หัวใจก็ยังคงเต้นแรงราวกับว่าเพิ่งเห็นมันเป็นครั้งแรก ชนิดาสวยมากจริงๆชนิดาเหนียมอายในคำชมของสามี ภาคินไล้ริมฝีปากประทับจูบหญิงสาวไปทั่วตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า สร้างความรู้สึกร้อนลุ่มให้กับคนใต้ร่าง จากนั้นใบหน้าหล่อคมคายก็ค่อยๆ ลากไล้ปลายลิ้นขึ้นมายังดอกไม้งามที่ถูกปกคลุมด้วยกลุ่มเส้นแพรไหม เรียวขางามถูกจับแยกออกจากกันอย
เพียงใจรัก เพียงเธอ บทส่งท้าย 1.3 - เมื่อวันฟ้าเปลี่ยนสี (ห้องหอแสนหวาน) (จบตอน)
เวลานี้ทุกคนได้ออกไปจากห้องกันหมดแล้วเหลือก็แต่ชนิดากับชายหนุ่ม พออยู่กันตามลำพังหัวใจของหญิงสาวก็เต้นรัวและแรงจนไม่สามารถที่จะควบคุมตัวเองได้ ชนิดาเดินไปหยุดยืนอยู่ที่หน้ากระจก ร่างบางจัดการถอดเครื่องประดับต่างๆ นานาออกจากตัว ภาคินยิ้มก่อนจะเดินเข้ามาสวมกอดภรรยาจากทางด้านหลัง จมูกโด่งหอมที่ซอกคอขาวเนียนทำให้ร่างบางถึงกับสั่นสะท้าน“น้องดาสวยมากเลยรู้ไหม สวยจนพี่คินจะอดใจไม่ไหวอยู่แล้ว“ ไม่พูดเปล่าริมฝีปากประทับจูบไปทั่วบริเวณต้นคอและหัวไหล่มน ชนิดาเอี้ยวตัวหันมาเผชิญหน้ากับชายหนุ่ม“อย่าค่ะพี่คิน” ฝ่ามือน้อยยันหน้าอกของเขาเอาไว้“ทำไมครับ เราแต่งงานกันแล้วนะ”ภาคินว่าก่อนจะไล่จูบไปทั่วต้นคอขาวเนียนอีกครั้ง ชนิดาต้องเพิ่มแรงดันอกแกร่งให้ร่างสูงพ้นตัว หญิงสาวยิ้มแหยๆ“น้องดาตัวเหม็นค่ะ อยากอาบนํ้า”“ดีเลย งั้นอาบด้วยกันนะ” ภาคินยิ้มดวงตาเป็นประกายให้ตายเถอะ! ทำไมเจ้าบ่าวของเธอถึงได้เจ้าเล่ห์แบบนี้นะ“ไม่เอาค่ะ น้องดาอยากอาบคนเดียวมากกว่า น้องดาอาบนํ้านานน่ะค่ะ พี่คินอาบทีหลังน้องดานะคะ” ชนิดาทำแก้มป่องใส่คนตรงหน้า ภาคินหยิกจมูกเจ้าสาวคนสวยอย่างหมันเขี้ยว“คร้าบ คุณภรรยา” ร่างสูงก้มหน้
เพียงใจรัก เพียงเธอ บทส่งท้าย 1.2 - เมื่อวันฟ้าเปลี่ยนสี (อวยพรคู่บ่าวสาว)
“คุณเป็นคนหยิบได้ แต่ฉันเป็นคนเห็นก่อน เพราะฉะนั้นดอกไม้ช่อนี้เป็นของฉัน!” ไม่ว่าเปล่ามือบางก็แย่งเอาดอกไม้ในมือหนามาถือไว้อย่างชื่นชม วัชระเริ่มจะมีนํ้าโหขึ้นมาบ้างเสียแล้ว“ไม่มีมารยาท ผมเป็นคนหยิบก่อนดอกไม้ต้องเป็นของผม”“คุณต่างหากที่ไม่มีมารยาท เป็นผู้ชายซะเปล่าไม่มีความเป็นสุภาพบุรุษเลย แค่ดอกไม้ช่อเดียวก็เสียสละให้ผู้หญิงเขาไม่ได้”ว่าแล้วก็เบ้ริมฝีปากใส่ ยิ่งไปกระตุ้นอารมณ์โกรธของฝ่ายตรงข้าม“ผมเป็นสุภาพบุรุษกับเฉพาะสุภาพสตรีเท่านั้น แต่กับคุณมันไม่ใช่”“ไม่ใช่ยังไง ฉันเองก็เป็นผู้หญิงเหมือนกัน”“คงจะเป็นผู้หญิงที่โสดมานาน อยากจะแต่งงานสินะ โอเค้! ผมให้ดอกไม้กับคุณก็ได้ เพราะว่าเห็นใจที่คุณอยากจะแต่งงานจนตัวสั่น เลยต้องมาแย่งดอกไม้เจ้าสาวกับคนอื่น” คำพูดของชายหนุ่มทำให้สาวน้อยมองดอกไม้ในมือไปมาอย่างงงๆ“เกี่ยวอะไรกับฉันอยากแต่งงานไม่ทราบ”“ก็ที่อยากได้ดอกไม้ก็เพราะว่าอยากแต่งงานไม่ใช่เหรอ ถ้าไม่ใช่ผู้หญิงที่อยากจะแต่งงานมีครอบครัวแล้วจะอยากได้ดอกไม้ของเจ้าสาวไปทำไมกัน”ดวงตากลมโตเบิกกว้างก่อนจะโยนช่อดอกไม้ใส่หน้าอกของชายหนุ่มอย่างรวดเร็ว มือหนาเกือบจะรับเอาไว้ไม่ทัน วัชระฉุนจั
เพียงใจรัก เพียงเธอ บทส่งท้าย 1.1 - เมื่อวันฟ้าเปลี่ยนสี (งานแต่งอันสวยงาม)
งานแต่งงานของภาคินและชนิดาถูกจัดขึ้นที่ริมทะเลท่ามกลางเสียงคลื่นกระทบหาดทราย บรรดาแขกเหรื่อที่มางานต่างเอ่ยปากชมว่าเขาทั้งสองช่างเป็นคู่ที่เหมาะสมกันราวกับกิ่งทองใบหยก บิดามารดาของทั้งสองฝ่ายก็เลยพากันยิ้มแย้มซะจนหน้าบานเมื่อได้รับคำชมต่างๆ นานา ชนิดาแต่งกายด้วยชุดเจ้าสาวสีขาวสะอาดตา ใบหน้าหวานถูกแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางชั้นดี ประดับเครื่องเพชรเครื่องพลอยที่ส่งแสงแวววาวให้คนอื่นได้ตาร้อนผ่าวกันเป็นแถว ร่างบางระหงสวยสง่าตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า วรรณภามองเพื่อนด้วยความชื่นชม“โห ดา แกสวยมาก!” คนพูดลากเสียงยาว ทำเอาเจ้าสาวแอบเขิน“ชมเกินไป ถ้าจะสวยก็เป็นเพราะฝีมือการแต่งหน้าของแกนั่นแหละ”“แกก็ถ่อมตัวเกิ้น แกน่ะสวยอยู่แล้ว แต่งนิดเติมหน่อยเกินจะเพอร์เฟ็ค” วรรณภาพูดออกมาจากใจจริง ก๊อกๆ“เข้ามาได้ค่ะ” ชนิดาเอ่ยเสียงหวาน ไม่นานประตูก็ถูกเปิดพร้อมกับร่างบางของเด็กสาวคนหนึ่งที่สวมชุดเกาะอกสีฟ้าอ่อนเดินเข้ามาหาวรรณภาเพื่อนของเธอ“หนูจัดเตรียมขนมเสร็จเรียบร้อยแล้วค่ะคุณภา” สาวน้อยบอกเสียงใส“ดีมากจ้ะ” วรรณภายิ้ม“งั้นหนูขอตัวก่อนนะคะ จะลงไปดูความเรียบร้อยเสียหน่อย” สาวน้อยหน้าใสพูดด้วยรอยยิ้มเ
เพียงใจรัก เพียงเธอ บทที่ 32.2 - รักยิ่งกว่าชีวิต (ยอมรับหัวใจตัวเอง) (จบตอน)
“สรุปว่าทุกคน รวมหัวกันหลอกดายังงั้นหรือคะ”“พวกเราทำเพราะหวังดีกับแกนะยัยดา” วรรณภาพูดกับเพื่อน วีระพงษ์เองก็พยักหน้าร่วมด้วย“แกกับพงษ์ก็เหมือนกัน เป็นเพื่อนฉันหรือเปล่าทำไมถึงหลอกฉันได้ลงคอ” ชนิดาพาลไปหาเพื่อนรักทั้งสอง“ยังมีอีกคนหนึ่งนะ” วรรณภาไม่พูดต่อ อมยิ้มกรายๆ“คุณป้าเหรอ?” ชนิดาพูดแบบไม่ค่อยอยากจะเชื่อนัก แต่พอได้รับการยืนยันจากคุณพิเชษและคุณบังอร ร่างบางก็ดิ้นเร่าด้วยความโมโห “ทำไมทุกคนใจร้ายกันแบบนี้ หลอกดากันหมดเลย”“เอ้า ก็ถ้าไม่หลอก แกจะยอมรับความจริงหรือยัยดา”วรรณภาพูดเสียงขึ้นจมูก“ความจริงอะไร”“ก็ความจริงที่ว่าแกรักพี่คินไง” คำพูดของเพื่อนทำเอาสาวเจ้าหน้าแดงเป็นลูกมะเขือเทศ เรียกเสียงหัวเราะได้ดีจากทุกคนที่อยู่ในที่นี้ โดยเฉพาะภาคิน“ใช่ครับ น้องดาบอกว่ารักพี่ และจะรักแค่คนเดียวด้วยนะ”ชายหนุ่มอมยิ้ม ชนิดาหันใบหน้ามาทำตาเขียวใส่“รักอะไรกัน ฉันไม่ได้พูดแบบนั้นสักหน่อย คุณมันขี้ตู่”หญิงสาวไม่ยอมรับ ภาคินมองหน้าทุกคนก่อนจะหยิบเอาไอโฟนรุ่นล่าสุดออกมาจากกระเป๋าเสื้อคนไข้ มือหนาจัดการสัมผัสที่หน้าจอ เสียงพูดและเสียงร้องไห้ของชนิดาดังชัดเจนในทันที
You May Also Like
เกิดใหม่อีกครั้งกับยัยขี้เหร่
เฉียวเหมย66.6K viewsรวมเรื่องสั้นสุดแซ่บ
กาสะลอง295.3K viewsคลั่งรักสุดใจของนายCEO
นครแสงจันทร์80.0K viewsเด็กมันยั่ว BAD LOVE
ลำเจียก72.9K viewsเมื่อนางร้ายตัวประกอบขอหย่า
จินเหมยเทียน136 viewsสถานะเมียอุ้มบุญ
หินม่วง997 viewsLove of four lovers คนสุดท้ายที่เธอคิดถึง
Melyssa652 viewsที่นี่ไม่รับซ่อม...คุณหนู
เหนือ กว่าความคาดหมาย56 views
