All Chapters of เพียงใจรัก เพียงเธอ: Chapter 1 - Chapter 10

“เฮ้อ ~ นี่ก็เข้าเดือนที่สองแล้วทำไมยังไม่เลิกรับน้องกันอีกนะ แย่จังเลย” เสียงหวานใสของหญิงสาวเอ่ยออกมาพร้อมกับพ่นลมหายใจด้วยความเบื่อหน่าย การรับน้องของทางมหาวิทยาลัยเป็นสิ่งที่นักศึกษาใหม่ทุกคนฝันถึง แต่มันจะดีกว่านี้ถ้าหากว่าไม่ต้องรับต่อเนื่องกันเป็นเวลานาน ๆ นี่คือความคิดของหญิงสาวที่นั่งเอามือเท้าคางด้วยความเหนื่อยล้า“นั่นสิ ฉันนะแทบจะกระอักเลือดตายอยู่แล้วเนี่ย รุ่นพี่พวกนี้บ้าเลือดกันชะมัดยาด” เสียงใสอีกเสียงดังตามมาติดๆ ร่างของหญิงสาวที่มีใบหน้าเรียวเล็ก ผมเงาดำยาวสลวย เดินเข้ามาหาเพื่อนสาวที่นั่งทำหน้าประหนึ่งว่าจะร้องไห้ พอเห็นใบหน้าหวานสวยของเพื่อนสาวแล้ว ก็ทำให้ ชนิดา ถึงกับกลั้นเสียงหัวเราะเอาไว้ไม่อยู่ไม่บ่อยนักหรอกนะที่จะได้เห็นนักเรียนแพทย์แสนอ่อนโยนอย่าง วรรณภา ทำหน้าตาเครียดขึงขังแบบนี้ เป็นเครื่องบ่งชี้เลยว่าการร่วมกิจกรรมรับน้อง ทำให้เพื่อนเธอถึงกับเหนื่อยใจ“หัวเราะอะไรยัยดา” วรรณภาทำเสียงฉุน“ก็หัวเราะหน้าแกนั่นแหละภา นี่ ถามจริงเถอะ แกเกลียดการรับน้องมากขนาดนี้เลยเหรอ”ชนิดาถาม ใบหน้าหวานเริ่มมีท่าทีแดงกํ่าเพราะความเขินอาย ถึงเจ้าตัวไม่พูดแต่ว่าเพื่อนซี้อย่างช

หลังจากที่รุ่นพี่หนุ่มพาวรรณภามาส่งที่บ้าน หญิงสาวก็รีบปรี่ตัวเข้าบ้านแล้วกดโทรศัพท์ติดต่อหาเพื่อนรักอย่างชนิดาในทันที นิ้วเรียวกดหมายเลขด้วยความโมโห ฟังเพลงรอสายแค่ไม่เท่าไหร่ ก็ได้ยินเสียงหวานใสของเพื่อนกรอกสายลงมา(ฮัลโหล)“หึ ยัยดา ฉันไม่ตลกด้วยนะ กับสิ่งที่แกกำลังทำน่ะ!” หญิงสาวโวยทันที(ฉันทำอะไร)“นี่ยัยดา แกอย่ามาทำเป็นไขสือหน่อยเลย อย่านึกนะว่าฉันไม่รู้ว่าแกกำลังทำตัวเป็นแม่สื่อแม่ชักระหว่างฉันกับพี่คินน่ะ เห็นฉันโง่หรือไง” นี่ถ้าอยู่ใกล้มือวรรณภาคงบีบคอเพื่อนรักแน่นอน คนอะไรทำผิดแล้วยังมาทำเสียงไร้เดียงสาอยู่ได้ เธอไม่ชอบเลยเวลาที่มีใครมาวุ่นวายเกี่ยวกับเรื่องคู่รักอะไรทำนองนี้ ทั้งๆ ที่ชนิดาเองก็รู้จักนิสัยของเธอดี แล้วทำไมยังตัดสินใจทำแบบนี้กัน คิดแล้วมันก็น่าหงุดหงิดใจนัก(ฉันไม่ได้เห็นว่าแกโง่ แต่ฉันแค่คิดว่ามันก็ไม่ได้เสียหายอะไรนี่ ถ้าแกจะลองเปิดใจให้กับผู้ชายดีๆ อย่างพี่คินเขาน่ะ)“ใช่ มันไม่ได้เสียหายอะไรเลย พี่คินเป็นผู้ชายที่ดี ทั้งหน้าตา ชาติตระกูล และฐานะ แต่แกเข้าใจไหมว่าฉันไม่ได้ชอบเขา แกเข้าใจไหมว่าฉันมีคนที่ฉันรักอยู่แล้ว แกก็รู้นี่ยัยดา”(ฉันรู้ แต่ฉันก็ไม่ไ

เสียงเพลงบรรเลงขึ้นพร้อมกับเสียงกรี๊ดกร๊าดของผู้หญิงทุกคนที่กำลังอิฉาวรรณภา วรรณภาเองถึงกับอึ้งจนเริ่มทำตัวไม่ถูกสายตาเธอหันไปมองเพื่อนรักอย่างชนิดาในทันที เพลงๆ นี้เป็นเพลงโปรดของเธอมีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่จะรู้ว่าเธอชอบเพลงนี้มาก และแน่นอนว่าหนึ่งในนั้นก็ต้องมีชนิดาอยากให้ฉันประทับใจในตัวพี่คินมากเลยสินะ ยัยดาหญิงสาวคิดในใจพลางถอนหายใจออกมา แสดงว่าชนิดารู้มาตลอดว่าการทำกิจกรรมรับน้องในวันนี้เธอจะต้องเจอกับอะไรบ้าง เรื่องนี้เพื่อนรักของเธอก็มีส่วนเกี่ยวข้องอีกเช่นเคยในตอนนี้มันเริ่มจะมีความโกรธเข้ามาแทนที่ความรู้สึกหลายอย่างเสียแล้ว ในเมื่อเพื่อนรักของเธออยากจะให้เธอได้สานสัมพันธ์กับชายหนุ่มนัก ต่อแต่นี้ไปเธอก็จะไม่ขอขัดศรัทธาวรรณภาปรับสีหน้าจากในตอนแรกที่ดูเย็นชาเปลี่ยนมาเป็นยิ้มและทำท่าทางคล้อยตามไปกับชายหนุ่มบนเวที ภาคินเห็นดังนั้นหัวใจของชายหนุ่มก็ยิ่งดีใจจนเนื้อเต้น คิดไปไกลเสียแล้วว่าแผนการนี้สามารถพิชิตใจน้องภาคนสวยได้อย่างแน่นอน เห็นทีงานนี้เขาคงต้องรีบไปเลี้ยงข้าวขอบคุณชนิดาเสียแล้ว รุ่นน้องคนนี้ช่วยเหลือเขาไว้เยอะเลยทีเดียวเสียงเพลงอันอบอวลไปด้วยความรัก ความโรแมนติกแล

“น้องภารู้หรือเปล่าครับว่าวันนี้พี่มีความสุขมาก”ทันทีที่รถจอดลงตรงหน้าบ้านของวรรณภา ภาคินก็ไม่รอช้าที่จะเอ่ยคำพูดที่แสดงต่อความรู้สึกของตัวเองขึ้นมาอีกครั้ง วรรณภายิ้มให้กับชายหนุ่มบางๆ“ขอบคุณนะครับที่น้องภายอมให้โอกาสพี่”เสียงเข้มแต่นุ่มนวลยังคงเอ่ยอย่างไม่ลดละ วรรณภาตกใจแทบสิ้นสติเมื่อเห็นว่ามีรถที่คุ้นตาขับเข้าไปข้างในตัวบ้านผ่านหน้ารถของพี่คินที่เธอนั่งอยู่ข้างในตายล่ะ... พงษ์มาที่บ้าน“อืม ใครมาบ้านน้องภาเหรอครับ” ชายหนุ่มถามหญิงสาวเมื่อเห็นว่ามีรถแล่นผ่านเข้าไป“อ้อ สงสัยคุณแม่จะกลับมาจากช๊อปปิ้งแล้วน่ะค่ะ ยังไงก็ขอบคุณมากนะคะที่มาส่งภา ภาขอตัวเข้าบ้านก่อนนะคะ มีรถมาจอดอยู่ที่หน้าบ้านนานขนาดนี้เดี๋ยวคุณแม่จะสงสัยเอา”“งั้นเหรอครับ แต่ว่าพี่ก็อยากเข้าไปทำความรู้จักกับคุณแม่น้องภานะครับ”“เอ่อ... เอาไว้ก่อนดีกว่าคะพี่คินเราเพิ่งคบกัน เอาไว้ให้แน่ใจกว่านี้ก่อนแล้วภาจะพาพี่คินไปแนะนำให้ที่บ้านรู้จักนะคะ”หญิงสาวเอ่ยด้วยรอยยิ้ม ภาคินไม่อยากจะรบกวนหรือตื้ออะไรเธอมากไปกว่านี้ ร่างสูงจึงพยักหน้าเข้าใจ“ขับรถกลับบ้านดีๆ นะคะ”“ครับ”วรรณภาเปิดประตูลงจากรถคันหรูด้วยความรวดเร็วด้วยเกรง

“พี่อิ่มใจที่สุดเลยครับ” หลังจากที่ได้ทำบุญถวายสังฆทานอันเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ทั้งเธอและรุ่นพี่ภาคินก็มาปล่อยนกปล่อยปลากันต่อภายในบริเวณวัด สายลมที่พัดเข้ามาปะทะใบหน้าหวานทำให้หัวใจของเธอลืมความเจ็บปวดได้อย่างหมดสิ้น บุญกุศลและธรรมมะที่พระพุทธเจ้าท่านทรงทิ้งไว้ให้ต่อพวกเราชาวพุทธ เป็นความรู้สึกที่วิเศษมากสำหรับเธอ“อิ่มใจอยู่ได้นานนะคะพี่คิน แม่ของดาท่านสอนดาเสมอว่า คนเราเกิดมาต้องรู้จักทำบุญทำความดีและตอบแทนพระพุทธศาสนาค่ะ ดาชอบทำบุญ เพราะว่าเมื่อใดก็ตามที่ดาได้เข้าวัดดาจะรู้สึกว่าดามีความสุข และสบายใจมากขึ้นค่ะ”ชนิดาพูดด้วยรอยยิ้มตลอดจนจบประโยค ภาคินที่มองถึงกับต้องรีบเบือนใบหน้าหันไปมองนั่นนี่เพราะว่าชายหนุ่มรู้ดีว่าตอนนี้ใจของเขากำลังเต้นแรงอีกแล้วและที่สำคัญครั้งนี้... แก้มสากของเขายังร้อนผ่าวจนไม่ต้องบอกก็รู้ว่ามันกำลังแดงมากแค่ไหนผู้หญิงคนนี้อันตรายต่อหัวใจของผู้ชายทุกคนอย่างที่เจ้าวัชเคยพูดเอาไว้จริงๆ“พี่คินดูนั่นสิคะ” เสียงของสาวเจ้าเรียกให้ชายหนุ่มที่กำลังตกอยู่ในภวังค์ต้องรีบดึงตัวเองกลับขึ้นมา ชายหนุ่มใช้สายตามองไปตามปลายนิ้วชี้ของหญิงสาว ก็เห็นว่ามีสายรุ้งสีแสนสวยกำลั