Masuk"อ๊าาาาา เสียว จะเสร็จ อือออ ผัวจ๋า จะเสร็จหรือยังเมียจะเสร็จแล้ว" ฉันบอกคนใต้ร่างที่ยังต้ัง้หน้าตั้งตาดูดเลียหน้าอกของฉันอย่างหลงใหล"อ่าาา เมียขย่มแรงๆอีกหน่อยผัวพร้อมแตกแล้วครับ"ตั่บ!!!!!! ตั่บ!!!!!! ตั่บ!!!!! ตั่บ!!!!! ตั่บ!!!!!"ซี๊ดดด อื้มมม เมียจ๋า ผัวจะแตกแล้ว""อ๊ะ อ๊ะ แตกเลยค่ะ แตกเลยเมีย
"หรือตะวันไม่คิด""คิด เอ้ย ไม่ได้คิด""ฮั่นแน่อยากเปลี่ยนบรรยากาศเหรอ งั้นปิดร้านเถอะ""ไม่เอา อย่ามาทำอะไรทะลึ่งๆนะ เดี๋ยวฟาดด้วยเหยือกนมซะหรอก""55555 วันก็แค่แหย่เล่นใครจะกล้าทำ""หึ คนหื่นอย่างซันน่ะเหรอจะแค่แหย่เล่น""พูดเหมือนตัวเองไม่หื่น""พอเลยเลิกพูดเรื่องนี้ อ่ะเอาผ้านี่ไปเช็ดโต๊ะให้หน่อ
ตะวัน....ที่ร้านกาแฟ"สวัสดีครับคุณเจ้าของร้านยุ่งอยู่หรือเปล่าครับ" ฉันที่กำลังง่วนอยู่กับการจัดเรียงขนมใส่ตู้ต้องเงยหน้าขึ้นมาดูลูกค้าคนแรกที่เข้ามาในร้านทั้งที่ร้านยังไม่ถึงเวลาเปิด"อ้าวไอ้พอสกูก็นึกว่าไง ว่าแต่ว่างเหรอถึงมาหากูได้อ่ะ""ไม่ว่างแต่อยากมาหากาแฟกินแก้ง่วงเดี๋ยวจะเข้าไปดูโรงงานต่อ"
"แอ๊ะ แอ๊ะ" แกร้องแอ๊ะ แอ๊ะ เหมือนเข้าใจที่ผมพูด ลูกผมนี่ฉลาดจริงๆ^^ สามปีต่อมา...."ซัน เดี๋ยวตะวันพาน้องโซ่ไปบ้านพ่อก่อนนะ" ตะวันเดินจูงมือน้องโซ่ลูกชายคนเล็กเดินมาหาผมที่กำลังหาอุปกรณ์ตัดผมอยู่"อื้มมม เดี๋ยวตัดผมให้ซิดนี่ย์เสร็จซันจะรีบตามไปนะ""เร็วๆล่ะเกิดไปสายพ่อโมโหอีก""ค๊าบคุณเมีย"วันนี
หลายเดือนต่อมา....ห้องคลอดโรงพยาบาล....ซัน...."ตะวันเป็นไงบ้าง อดทนเอาไว้นะครับ" ผมจับมือตะวันไว้แน่นด้วยความเป็นห่วงพร้อมกับเอามือเช็ดน้ำตาที่เริ่มไหลออกมาไม่ขาดสาย"ฮือออซัน ตะวันกลัวมากเลยอ่ะ ฮือออ ฮืออออ ซัน""ไม่ต้องกลัวนะ ซันจะอยุู่ตรงนี้ไม่ไปไหน" ผมรู้ว่าตะวันกลัวมากแค่ไหน เมื่อคืนก่อนจะย
ตะวัน..."แล้วพ่อกำนันจะให้ผมทำยังไงครับถึงจะเชื่อในความจริงใจที่ผมมีให้ตะวัน""หึ" ฉันเริ่มใจไม่ดีเมื่อเห็นสายตาเจ้าเล่ห์ของพ่อกำนันของฉัน "ผมยอมทำตามที่พ่อกำนันบอกทุกอย่างขอแค่พ่อกำนันยกโทษให้ผมครับ และผมอยากจะขอยืนยันว่าผมจะไม่มีวันทิ้งตะวันมันไปไหนอีกที่สำคัญตอนนี้เรากำลังจะมีลูกด้วยกันผมอยากดู
ซันเดย์....."ยินดีด้วยนะครับคุณตะวันตั้งครรภ์ได้5สัปดาห์แล้ว""ฉันท้องแล้วจริงๆเหรอคะคุณหมอ""ใช่ครับ ดูคุณจะมีความสุขมากเลยนะครับที่รู้ว่าตัวเองต้องครรภ์""ใช่ค่ะฉันดีใจมากฉันรอเขาอยู่ค่ะ""แต่ช่วงนี้ยังไงคุณตะวันก็ต้องระวังและดูแลตัวเองให้ดีนะครับเพราะครรภ์ยังอ่อนมากอาจมีสิทธิ์หลุดได้""แล้วฉันต้
3วันต่อมาตะวัน..."ตะวันเธอไปช่วยดูแลไอ้ซันมันหน่อยได้ไหมมันอยู่คนเดียวที่ห้องไม่มีใครดูแลมันเลย" "นะยังไงมันก็เพื่อนเธอ" ทั้งทิมทั้งกรมาขอร้องอ้อนวอนฉันถึงที่ร้านกาแฟที่ฉันทำงานอยู่ ฉันไม่รู้ว่าทั้งสองคนรู้ได้ยังไงว่าฉันทำงานอยู่ที่นี่"ฉันไม่ว่างต้องทำงานพวกนายก็เห็น แล้วพวกนายก็เป็นเพื่อนมันทำไ
ซันเดย์.... ตะวันพยุงผมเข้ามานอนในห้องแล้วก็เอาผ้าห่มมาห่มให้ผม มันดูแลผมเป็นอย่างดีเหมือนเมื่อก่อนเวลาที่ผมไม่สบายมันก็จะคอยดูแลผมแบบนี้เหมือนกัน"นอนได้แล้วนะ ดึกแล้วมึงไม่สบายต้องนอนเยอะๆ เข้าใจไหม" น้ำเสียงที่บอกได้ว่ามันยังห่วงผมอยู่แม้ตอนนี้เราจะอยู่ในฐานะ..เพื่อนก็ตาม"แล้วมึงไม่นอนเหรอ""นอ
ซันเดย์....."ฉันขอโทษแทนยัยกั้งด้วยนะตะวันที่มันสร้างเรื่องโกหกกับเธอไหนจะด่าเธอหยาบๆคายๆอีก ฉันไม่คิดว่ายัยกั้งจะมีนิสัยแบบนี้ ถ้าพ่อกับแม่รู้ท่านจะต้องผิดหวังมากเพราะในสายตาของท่านกั้งมันเป็นเด็กดีน่ารักเชื่อฟังทุกอย่างไม่เคยทำให้ท่านผิดหวังเลยสักครั้ง ฉันไม่รู้จะพูดให้ท่านฟังดีไหม""ฉันว่าอย่าบอ







