บทที่ 2

"พี่จ๋า ตรงนั้นของพี่มันใหญ่ขึ้นอีกแล้ว เจ็บหรือเปล่า?" เธอเอื้อมมือมาลูบตรงนั้นของผมเบา ๆ ก่อนจะอุทานออกมา "อ๊ะ ร้อนจังเลย"

สัมผัสจากมือน้อย ๆ ที่นุ่มนิ่มและลื่นละมุนของเธอทำเอาเลือดในกายของผมฉีดพล่านไปทั่วร่าง จนร้อนวูบวาบไปหมด

"ยะ... อย่า อย่าเพิ่งจับ" ความรู้สึกนั้นเกือบทำให้ผมตบะแตก ผมจึงรีบปัดมือเธอออกตามสัญชาตญาณ

ลู่ลู่ทำหน้าเหมือนกระต่ายน้อยที่ทำความผิด เธอมองผมด้วยสายตาออดอ้อน "หนูขอโทษนะพี่จ๋า หนูไม่ได้ตั้งใจจะทำให้พี่เจ็บ"

เมื่อเห็นท่าทางซื่อบื้อของเธอแบบนั้น ในใจผมก็ลิงโลดด้วยความดีใจ และตัดสินใจที่จะเริ่มชักจูงเธอทันที

"เธอทำพี่เจ็บแล้วนะ ไหนลองบอกมาสิว่าเธอจะรับผิดชอบยังไง"

ลู่ลู่ทำหน้าเศร้าอย่างรู้สึกผิด "หนูไม่ได้ตั้งใจนี่นา พี่อยากให้หนูทำยังไงล่ะจ๊ะ"

ผมรวบรวมความกล้า ถอดกางเกงชั้นนอกออกจนเหลือเพียงกางเกงบ็อกเซอร์ตัวเดียว

"ตรงนี้ของพี่มันเป็นเนื้องอกน่ะ เธอช่วยใช้ปากอมมันไว้ให้หน่อยสิ แล้วพี่จะหายเจ็บ"

พอพูดจบ ลู่ลู่ก็มองมาที่ตรงนั้นด้วยความอยากรู้อยากเห็น เมื่อเห็นมันตุงนูนออกมาเธอก็อดไม่ได้ที่จะพูดว่า

"เนื้องอกของพี่อันใหญ่จังเลย พี่ลองจับของหนูดูสิ เรียบกริบไม่มีอะไรเลย"

ผมกลืนน้ำลายอึกใหญ่ เอื้อมมือไปลูบไล้ส่วนล่างของเธอ

มันทั้งนุ่มนิ่มเหมือนซาลาเปาลูกน้อย โดยเฉพาะรอยแยกตรงนั้นที่ทั้งแน่นและชิดติดกัน แค่สัมผัสก็รู้เลยว่าเธอยังไม่เคยผ่านมือชายใดมาก่อน

ผมสอดนิ้วเข้าไปแล้วลองดันเน้น ๆ อยู่ข้างใน

จู่ ๆ ใบหน้าเล็ก ๆ ของลู่ลู่ก็แดงระเรื่อ พร้อมกับส่งเสียงครางกระเส่าอย่างมีอารมณ์ออกมา

"อ๊า... พี่จ๋าจับแบบนี้หนูรู้สึกดีจังเลย มันรู้สึกร้อนไปหมดทั้งตัวเลย"

ยัยเด็กนี่ถึงจะสมองทื่อไปบ้าง แต่ปฏิกิริยาทางร่างกายกลับตอบสนองได้ดีเยี่ยม ทำเอาผมดีใจจนเนื้อเต้น

หลังจากถอนมือออกมา ผมก็แสร้งทำเป็นโง่แล้วพูดว่า "ตรงนั้นของเธอไม่มีอะไรจริง ๆ ด้วย"

จากนั้นผมก็ตัดสินใจถอดกางเกงบ็อกเซอร์ออก เผยให้เห็นแกนกายขนาดใหญ่ยักษ์ที่ดีดผงาดออกมาต่อหน้าลู่ลู่ทันที

"ลู่ลู่เด็กดี ช่วยดูดให้พี่หน่อยนะ ดูดมันออกมาแล้วพี่จะได้หายเจ็บ"

ลู่ลู่มองดูแท่งเอ็นนั้นด้วยความตกตะลึง เธอค่อย ๆ นั่งคุกเข่าลง ใบหน้าเล็ก ๆ เลื่อนเข้าไปใกล้ขึ้นเรื่อย ๆ

ผมสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่น ๆ ของเธอ หัวใจเต้นแรงจนแทบระเบิด ความรู้สึกปวดหนึบอัดอั้นไปหมดทั้งตัว

ถึงแม้ผมจะช่วยตัวเองบ่อย ๆ แต่จนถึงตอนนี้ผมก็ยังเป็นหนุ่มซิงที่ไม่เคยได้สัมผัสรสชาติของจริงเลยสักครั้ง

ยิ่งลู่ลู่ขยับเข้ามาใกล้ ขาของผมก็เริ่มอ่อนแรงและสั่นเทาอย่างควบคุมไม่ได้

ทว่าในจังหวะที่ลู่ลู่เกือบจะสัมผัสมัน เธอกลับลุกพรวดขึ้นมาแล้วปฏิเสธรัว ๆ

"ไม่เอาหรอกพี่จ๋า เนื้องอกของพี่น่ากลัวจังเลย แถมยังมีกลิ่นแปลก ๆ ด้วย หนูไม่ดูดหรอก"

เมื่อเห็นเธอยืนกรานหัวชนฝา ผมก็รู้สึกผิดหวังขึ้นมาทันที

ทำได้เพียงอดทนและเกลี้ยกล่อมเธอต่อไป "เธอจะปล่อยให้พี่เจ็บอยู่อย่างนี้เหรอ? ถ้าเธอช่วยดูดให้พี่ พี่จะเลี้ยงชานมไข่มุก ดีไหม?"

พอได้ยินคำว่าชานมไข่มุก ใบหน้าของลู่ลู่ก็ดูดีใจสุดขีด เธอมองผมด้วยความตื่นเต้น

"ลู่ลู่ชอบกินชานมที่สุดเลย หนูอยากกินร้านมี่เสวี่ย"

ชานมร้านมี่เสวี่ยราคาไม่กี่บาทเอง จ่ายแค่ไม่กี่หยวนแลกกับบริการจากปากน้อย ๆ ของเธอ ช่างเป็นอะไรที่คุ้มค่าเสียจริง

ผมหยิบมือถือขึ้นมาสั่งชานมอย่างรวดเร็ว

ไม่นานชานมก็มาส่ง ลู่ลู่ใช้ปากเล็ก ๆ ของเธอครอบหลอดดูด ท่าทางนั้นทำให้ผมรู้สึกเร่าร้อนไปทั้งตัว อยากจะให้เธออมของผมแบบนั้นบ้างจริง ๆ

ในขณะที่เธอขยับคอกลืนน้ำ หน้าอกหน้าใจของเธอก็ขยับขึ้นลงตามจังหวะ หน้าอกคู่งามนั้นกระเพื่อมไหวไปมา

ผมเอื้อมมือไปขยำเข้าเต็มๆ มือ สัมผัสที่นุ่มนิ่มและเด้งสู้มือนั้นช่างวิเศษจนบอกไม่ถูก

ลู่ลู่ตกใจจนหดตัวหนี "พี่จ๋านี่เกเรจัง หนูขอกินชานมก่อนสิ แล้วพี่ค่อยมาแกล้งหนู"

ผมเลยแกล้งทำเลียนแบบคำพูดของเธอ "ลู่ลู่ ตรงนี้ของเธอก็เป็นเนื้องอกเหมือนกันใช่ไหมเนี่ย ของพี่เรียบกริบไม่มีอะไรเลยนะ"

คิดไม่ถึงเลยว่าเธอจะเลิกเสื้อขึ้น เผยให้เห็นยอดปทุมถันสีชมพูขาวคู่โตดีดเด้งออกมา ที่แท้เธอก็ไม่ได้สวมบราไว้นั่นเอง

"หนูก็มีเนื้องอกสองลูกเหมือนกัน ถ้าพี่ช่วยดูดให้หนู หนูก็จะช่วยดูดให้พี่จ๊ะ"