14.ความรู้สึกบางอย่างที่เริ่มก่อตัว

"เดี๋ยวครามช่วยดูตรงนี้หน่อยนะว่ามันถูกไหมฉันไม่แน่ใจเลย"วันนี้เป็นวันที่นักศึกษาทุกคนต้องทำโปรเจกต์คู่จัสมินกับครามเพราะทั้งสองคนได้จับคู่กันตั้งแต่วันแรกๆแล้ว

"ถ้าฉันจะใส่ข้อมูลเพิ่มจะได้ไหม"ครามเอ่ยถามจัสมิน

"ได้สิขอแค่เป็นเนื้อหาที่มีสาระนะ"

"เธอว่าฉันไม่มีสาระเหรอ?"ครามเอ่ยถามแล้วจ้องเขม่ง

"เปล๊า"จัสมินตอบเสียงสูงก่อนจะหันหน้าหนีไปทางอื่นเพื่อไม่ให้ชายหนุ่มจับได้

"เดี๋ยวเถอะเดี๋ยวจะโดน"

"โดนไรอ่าอยากโดนจังเลย~"จัสมินทำเสียงอ้อน

"ก็แบบนี้ไง"

"กรี๊ดดด!ครามอย่าคิกๆ"ครามใช้จั๊กจี้เข้าที่ลำตัวของจัสมินเพื่อทำโทษที่เธอหลอกว่าเขาคนไม่มีสาระโดยการกระทำของทั้งสองคนตกอยู่ในสายตาของใครบางคนที่จ้องไม่วางตาแต่ในสายตาดุดันของคิงส์นั้นมีอารมณ์บางอย่างก่อตัวขึ้นมา

ด้านคิงส์

"มึงเป็นเหี้ยไรของมึงอีกวะ"คริสเอ่ยถามเพื่อนชายที่นั่งหายใจฟึดฟัดอยู่เหมือนคนที่กำลังไม่พอใจอะไรบางอย่างใช่คิงส์กำลังไม่พอใจที่ร่างบางและชายอีกคนพูดคุยกันอย่างมีความสุข

"เปล่า"ถึงแม้ว่าจะตอบแบบนั้นแต่ภายในใจของเขานั้นกลับร้อนลุ่มไปหมดด้วยอารมณ์บางอย่างที่เริ่มก่อตัวขึ้นมาสายตาคมจ้องไปที่ร่างบางและเพื่อนร่วมห้องอีกคนที่เล่นหยอกล้อกันอย่างสนุกสนานคริสที่เห็นดังนั้นก็เข้าใจว่าคิงส์เป็นอะไรก่อนจะเอ่ยปากพูด

"ทำไมหึงเหรอ?"

"..."ไร้เสียงตอบกลับจากคิงส์

"ไหนมึงบอกว่าไม่ชอบไงแล้วจะไปหึงหวงมินทำไมประสาทแดกว่ะ"คริสได้แต่ส่ายหน้าไปมากับความปากแข็งของคิงส์

"กูไม่ได้หวงก็แค่...รกหูรกตา"คิงส์ตอบ

"เหรอแล้วทำไมมึงไปหันไปทางอื่นล่ะจะมองเขาทำไม"คริสยังคงถามอยู่แบบนั้น

"หรือที่จริงแล้วมึงจะรักมินเข้าไปจริงๆแล้วสิ"

"อย่าปัญญาอ่อนกูไม่ผูกมัดกับใคร"

"เหอะปากแข็งเข้าไว้ระวังเขาหมดรักมึงอย่ามาเป็นหมามาขอคำปรึกษาจากกูและกูจะขำให้มึงก่อนให้คำปรึกษามึง"

"เพราะฉะนั้นมึงจำคำพูดของมึงให้ดีนะเป็นเสืออ่ะก็อย่าหลงรักเหยื่อล่ะ"

"พูดมากน่ารำคาญ"คิงส์พูดจบก็ลุกขึ้น

"แล้วมึงจะไปไหน?"

"สูบบุหรี่"คิงส์ตอบก่อนจะเดินออกไปคริสนั้นถึงกับส่ายหน้ากับความบ้าของคิงส์วันนี้เขาส่ายหน้าไม่รู้กี่รอบต่อกี่รอบแล้ว

ด้านคิงส์

"เปล๊า"

"เดี๋ยวเถอะเดี๋ยวจะโดน"

"โดนไรอ่าอยากโดนจังเลย~"

"ก็แบบนี้ไง"

"กรี๊ดดด!ครามอย่าคิกๆ"

กึก! เสียงกำหมัดดังขึ้นเมื่อเขานึกถึงการกระทำของร่างบางกับชายอื่นตอนนี้ความรู้สึกของคิงส์มันมีอะไรบางอย่างที่เข้ามาอยู่ในภายใจของเขาเช่นกันเขารู้สึกไม่พอใจกับการกระทำของร่างบาง

"เหอะทีคนอื่นยิ้มแย้มแจ่มใสแต่กับผัวตัวเองกลับห้ามซะทุกอย่าง"คิงส์พูดออกมาด้วยความไม่ชอบใจนักก่อนจะหยิบบุหรี่ขึ้นมาสูบเพื่อระบายอารมณ์ของตัวเอง

ด้านจัสมิน

"โอ้ยครามพอแล้วฉันไม่ไหว"

"แล้วเธอมาว่าฉันทำไม"

"ก็มันจริงนี่หน่า"

"เดี๋ยวเถอะเดี๋ยวจะโดนแบบเมื่อกี้เอาอีกไหม"

"พอเถอะฉันไม่ไหวแล้วจริงๆเหนื่อย~"

"แต่ฉันไม่เหนื่อย"

"พี่ครามขา~มินเหนื่อยแล้ว"ครามชะงักเมื่อเจอลูกอ้อนของจัสมินเขาจ้องใบหน้าสวยของเพื่อนสาวไม่วางตาเหมือนกับตกอยู่ในภวังค์อะไรบางอย่าง

"นะคะพี่ครามขา~"

"น่ารัก"

"เอ๊ะ! เมื่อกี้นายบอกว่าฉันน่ารักเหรอ"

"เปล่า"ครามปฏิเสธก่อนจะเบือนหน้าหนี

"แหมฉันได้ยินนะสงสัยจะหลงความสวยของฉันแล้วสิ้นะ"จัสมินพูดก่อนจะยื่นหน้าเข้าไปใกล้ใบหน้าหล่อเหลาของคราม

ปั้ง! เสียงหนังสือถูกวางบนโต๊ะอย่างแรงทำให้จัสมินสะดุ้งด้วยความตกใจแต่ก็ต้องเบิกตากว้างเมื่อเห็นคนตัวสูงที่จ้องเขม่งด้วยสายตาดุดันมาทางเธอ

"เอ่อคิงส์นั่งสิ"เมจิที่เห็นท่าไม่ดีเลยพูดตัดปัญหา

"..."คิงส์เงียบไม่ได้พูดอะไรแต่เขากลับจ้องใบหน้าสะสวยของจัสมินด้วยสายตาดุดันและพยายามนิ่งเป็นที่สุดแต่ภายในใจของเขานั้นกลับมีความรู้สึกบางอย่างก่อตัวขึ้นมาตลอด

จัสมินก้มหน้างุดไม่กล้าแม้แต่จะเงยหน้ามองคนตัวสูงริมฝีปากบางเม้มเข้าหากันแน่นจนเป็นเส้นตรงใจดวงน้อยของเธอนั้นกลับเต้นไม่เป็นสํ่ารู้สึกสังหรใจยังไงไม่รู้คิงส์ละสายตาจากร่างบางก่อนจะหันไปมองใบหน้าหล่อเหลาของครามด้วยสายตาดุดันแต่ครามกับเงียบนิ่งไม่ได้รู้สึกร้อนรนอะไรกับการกระทำของคิงส์

@เลิกเรียน

"เห้อเสร็จสักทีเมื่อยชะมัดแต่ก็เหลืออีกเยอะเลยแงง"ใช่สิมันเยอะมากฉันกับครามใช้เวลาทำมาสามชั่วโมงแล้วแต่ก็ยังไม่เสร็จอยู่ดีต้องส่งในสัปดาห์หน้าแล้วด้วยฮือจะทันไหม

"เดี๋ยวฉันเอาไปทำต่อก็ได้วันนี้เธอไปพักเถอะ"ครามเอ่ยขึ้นมา

"ไม่เอาอ่ะรอทำพร้อมกันดีไหมฉันไม่อยากให้นายต้องเหนื่อยอยู่คนเดียว"ฉันไม่ชอบให้เพื่อนต้องทำอะไรคนเดียวหรอกถ้าครามจะทำฉันก็ต้องทำด้วยฉันไม่ชอบการเอาเปรียบเพื่อน

"เธอไปพักเดี๋ยวฉันจะทำต่อเอง"

"ครามฉันจะ..."

"จัสมิน"ครามเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจัง

"ฮือคราม~"ฉันเดินไปโอบกอดเพื่อนชายด้วยความภาคภูมิใจกับการเสียสละของเขาแต่ฉันไม่อยากให้เขาทำคนเดียวน่ะสิแต่ก็ไม่สามารถขัดใจอะไรครามได้ฉันสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อครามเอามือมาโอบกอดเอวฉันแต่ฉันก็ไม่ได้คิดอะไรเพราะมันก็....ปกติดี

"รู้ไหมเธอน่ะงอแงเหมือนเด็กเลยนะจัสมิน"

"ก็ฉันไม่อยากให้นายทำคนเดียวนิเหมือนเอาเปรียบเลย"

"ฉันเต็มใจที่จะทำคนเดียวคืนนี้เธอไปพักเพราะเธอทำมามากพอแล้วเดี๋ยวที่เหลือฉันจะจัดการเอง"

"อือแบบนั้นก็ได้แต่ก็อย่าหักโหมนะหนูมินเป็นห่วง^^"

"หนูมิน?"

"ใช่ไงหนูมินของพี่ครามฉุดหย่อ~"

"ฮ่าๆ"ครามถึงกับหัวเราะออกมากับความน่ารักของเพื่อนสาว

อีกด้าน

"ดูเหมือนมึงจะมีคู่แข่งนะไอ้คิงส์"

"..."