เข้าสู่ระบบหลังจากที่คิงส์พูดจบจัสมินก็ชะงักกับคำพูดของชายหนุ่มตรงหน้าเขากำลังจะสื่อถึงอะไรก็ในเมื่อคิงส์ไม่ได้รักเธอแต่กลับมาทำแบบนี้กับเธอมันหมายความว่าอย่างไร
"คิงส์อย่าทำแบบนี้ได้ไหมต่างคนต่างอยู่ไม่ได้เหรอ"จัสมินพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังแต่คำพูดของเธอนั้นทำให้ชายหนุ่มตรงหน้าไม่ชอบใจเอาซะเลยเธอทำเหมือนรังเกียจเขา
"ได้ฉันแล้วจะตีตัวออกห่างงั้นเหรอ"
"แต่นายไม่ได้รักฉันก็อย่าทำแบบนี้มันไม่เหมาะสมเลยสักนิด"
"แต่ฉันพอใจ"คิงส์พูดพลางยักไหล่อย่างไม่แคร์ความรู้สึกของเพื่อนสาวตรงหน้าจัสมินถึงกับต้องพ่นลมหายใจออกมาหนักๆด้วยความไม่พอใจกับชายหนุ่มตรงหน้า
"นายฟังภาษาคนไม่รู้เรื่องรึยังไงฉันไม่อยากยุ่งกับนายแล้วฉันมะ..."ไม่ทันที่ร่างบางจะเอ่ยบอกคิงส์ก็พูดด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำชวนขนลุก
"พูดอีกทีสิว่าจะเลิกยุงกับฉัน"ชายหนุ่มพูดพลางโน้มใบหน้าหน้าหล่อเหลาของตัวเองไปใกลๆใบหน้าสะสวยของร่างบาง
"..."จัสมินเงียบไม่กล้าแม้แต่จะพูดอะไรก่อนจะเบือนหน้าหนีคนตัวสูง
"ทำไมละกลัวเหรอ"
"ฉันไม่อยากเห็นหน้านาย..."
คิงส์ถึงกับชะงักกับคำพูดของร่างบางตรงหน้าสายตาคมจ้องดวงตากลมโตของจัสมินก่อนจะพ่นลมหายใจออกมาหนักๆก่อนจะเอ่ยถามด้วยนํ้าเสียงที่พยายามนิ่งเป็นที่สุด
"ไม่อยากเห็นหน้าฉันเหรอคิดดีแล้วใช่ไหมที่พูดแบบนี้"
"..."จัสมินเงียบ
"เงียบทำไมล่ะกลัวเหรอ"
"คะคิงส์เราไม่ได้เป็นอะไรกันก็อย่าทำแบบนี้ได้ไหมต่างคนต่างอยู่ไม่มายุ่งเกี่ยวต่อกันไม่ได้เหรอฉันไม่อยากจะอยู่รองรับอารมณ์ของนาย"ใช่เธอไม่อยากจะอยู่รองรับอารมณ์ของคนตัวสูงเพราะมันเจ็บ
"อยากโดนซํ้าอีกเหรอ"คิงส์พูดจบก็ผลักร่างบางให้นอนราบไปกับเตียงโดยที่เขาขึ้นคร่อมอยู่ใบหน้าหล่อมองใบหน้าสะสวยไม่วางตา
"คิงส์ออกไปนายอย่ามาทำอะไรบ้าๆแบบนั้นกับฉันอีกนะ"
"เดี๋ยวนี้ทำไมเถียงเก่งจังวะหรือว่าฉันอ่อนโยนกับเธอเกินไป"
"นายไม่เคยอ่อนโยนกับฉันเพราะนายมันคนใจร้ายไม่นึกถึงความรู้สึกของคนอื่นนายคิดว่าตัวเองเป็นใหญ่"
"ใช่ฉันเป็นพวกไม่นึกถึงความรู้สึกของคนอื่นเพราะฉันคิดว่ามันไม่จำเป็นต้องแคร์ใครว่ะ"จัสมินชะงักกับคำพูดของคนตัวสูงก่อนที่เธอจะพ่นลมหายใจออกมาหนักๆด้วยความไม่พอใจเขาคิดว่าตัวเองเป็นใหญ่มาจากไหนถึงทำแบบนี้กับคนอื่นได้ต่างจากชายหนุ่มที่เหยียดยิ้มออกมาด้วยความพึงพอใจเป็นที่สุด
"ทำไมไม่พอใจเหรอที่ฉันพูดแบบนั้น"
"ออกไปจากตัวฉัน...ฉันไม่อยากเห็นหน้านาย"
"ผัวนอนอยู่ด้านบนแล้วไล่ถ้าเป็นไอ้ครามคงยิ้มแย้มสินะ"คิงส์เอ่ยด้วยความไม่สบอารมณ์
"คิงส์!"จัสมินเอ่ยเรียกชื่อของคนตัวสูงเธอมองใบหน้าหล่อเหลาก่อนจะนํ้าตาคลอเบ้าเขาคิดว่าเธอเป็นผู้หญิงใจง่ายงั้นเหรอที่จะนอนกับผู้ชายหน้าไหนก็ได้
"อึกเลว...เลวที่สุดเลยนายคิดว่าฉันเป็นผู้หญิงใจง่ายรึไงฮือ"
ปึก! ปึก! ปึก! จัสมินใช้มือทับที่แผงอกแกร่งแรงๆคิงส์ชะงักเมื่อเขาได้พูดคำที่กระทบจิตใจของคนใต้ร่างก่อนที่จะจับข้อมือเล็กขึงไว้บนหัวเตียง
"หยุดได้แล้ว"
"ฮือออกไปเลยฉันไม่อยากเห็นหน้านายฉันเกลียดนายได้ยินไหม!"คิงส์ชะงักกับคำพูดของคนใต้ร่างที่บอกว่าเกลียดเขาก่อนที่คิงส์จะต้องเขม่งที่ใบหน้าสะสวยด้วยความไม่พอใจก่อนจะเอ่ยปากถาม
"ใครสั่งให้เธอเกลียดฉัน"
"ฮึกฮือฉันเกลียดนายกะอื้อ!"ไม่ทันที่จัสมินจะพูดจบคิงส์ก็โน้มใบหน้าลงตรงกับใบหน้าสวยก่อนจะประกบปากบางด้วยความดูดดื่มจัสมินใช้มือทุบเข้าที่แผงอกแกร่งแรงๆเพื่อให้คนตัวสูงหยุดการกระทำอันป่าเถื่อนของตัวเองแต่ยิ่งเธอดิ้นและขัดขืนคิงส์ก็เพิ่มแรงดูดปากอย่างแรงก่อนจะเริ่มตวัดลิ้นอย่างอ่อนโยนและชำนาญทำให้จัสมินเคลิ้มไปกับรสจูบครั้งนี้
"อือ"เสียงครางหวานครางออกมาเบาๆเมื่อมือหนาเลื่อนไปลูบที่เนินสาวเบาๆพร้อมกับบดคลึงปุ่มกระสันเล็กๆเพื่อปลุกอารมณ์ให้ร่างบางในขณะที่ลิ้นหนาตวัดตักตวงความหวานจากโพรงปากบางไม่เลิกเขาชอบและชอบมากชอบที่ร่างบางเป็นของเขาคนเดียวชอบทุกอย่างที่เป็นเธอ
"อื้ออิงอ่อย"เสียงเล็กพยายามห้ามแต่ก็ไม่เป็นผลเมื่อคิงส์เริ่มสอดนิ้วเข้าในร่องสาวก่อนจะขยับเบาๆจัสมินดิ้นจนชายหนุ่มรู้สึกหัวเสียก่อนที่เขาจะผละปากออกแล้วเอ่ยปากถามคนใต้ร่าง
"ดิ้นทำไมวะ"
"อย่าทำแบบนี้ถ้านายทำฉันจะเกลียดนายนานๆ"จัสมินพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังทำให้คิงส์ชะงัก
"อืมไม่ทำแล้ว"
"เอานิ้วนายออกไป"
"..."คิงส์เงียบ
"คิงส์!"
"เออรู้แล้ว"คิงส์พูดแล้วเอานิ้วออกจากร่องสาวจัสมินจึงรีบห่มผ้าทันที
"ออกไปฉันไม่อยากเห็นหน้านาย"จัสมินพูดแล้วหันหน้าไปทางอื่นแสดงถึงว่าเธอไม่อยากเห็นหน้าคนตัวสูง
"ฉันไม่ออกเพราะฉันเป็นผัวเธอ"
"ฮือบ้า"จัสมินที่กำลังจะเดินเข้าไปนั้นก็ถูกมือหนาของใครบางคนกระชากไว้ก่อน"ปล่อยนะฮือไอ้บ้า""หยุดจัสมิน!"คิงส์ที่จับกระชากแขนเล็กอย่างแรงจนร่างบางชนเข้ากับแผงอกแกร่งของเขา"ฮือพวกนายกำลังจะทำให้ฉันอับอายใช่ไหมฮือ"จัสมินพูดแล้วทุบเข้าที่แผงอกแกร่งแรงๆคิงส์ที่เห็นดังนั้นจึงจับมือเล็กเอาไว้ก่อนจะพูดออกมา"ฉันบอกให้หยุดไงจัสมิน!"คิงส์เริ่มหัวเสียกับการกระทำของคนตรงหน้าแต่ยิ่งเขาห้ามร่างบางตรงหน้า"ไม่!ฮือปล่อยอย่ามาจับตัวฉันออกไป"ร่างบางยังคงดีดดิ้นอยู่แบบนั้นจนทำให้คิงส์รู้สึกอารมณ์เสียขึ้นมาเขาจึงจับกระชากคนตัวเล็กเข้าหาตัวเขาอย่างแรงก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำบ่งบอกได้เลยว่าเขากำลังอารมณ์เสีย"ถ้าไม่หยุดเธอได้นอนดิ้นทั้งคืนแน่""ฮึกฮือนายมันก็ดีแต่ใช้กำลังข่มขู่คนอื่นฉันไม่ใช่กระโถนรองรับอารมณ์กามของนายนะฮือปล่อย""เออถ้าไม่เชื่อฟังกันแบบนี้ก็ไปจบที่เตียง!"คิงส์พูดจบก็จับอุ้มจัสมินในท่าเจ้าสาวก่อนจะเดินไปที่รถหรูของตัวเอง@คอนโดจัสมิน-ห้องนอน-"ฮึกฮือปล่อยนะไอ้บ้า!"จัสมินที่พยายามดิ้นออกจากวงแขนแก่งของคิงส์แต่ก็ไม่เป็นคิงส์ที่เห็นดังนั้นจึงผลักร่างบางลงเตียงอย่างแรงก่อนจะตามขึ้นไปค
-ห้องเรียน-"ฮือครามฉันขอโทษ~"ฉันเอ่ยขอโทษเพื่อนชายเพราะว่าฉันดันไปเล่นมือถือเขาแล้วหล่นจากมือจนจอมันแตก"เธอนี่มันซุ่มซ่ามที่สุดให้ตายสิ"ครามเอ่ยด้วยความไม่สบอารมณ์กับความซุ่มซ่ามของเพื่อนสาว"พี่ครามขา~หนูมินขอโทษฮือ"ฉันรู้สึกผิดจริงๆนะใครจะไปรู้ว่ามันจะหลุดจากมือฉัน"เธอนี่มันซุ่มซ่ามจริงๆมิน"ครามแล้วส่ายหน้าไปมากับความซื่อบื้อและซุ่มซ่ามของเพื่อนสาวจัสมินก็ได้แต่ทำหน้ามุ่ยอย่างไม่ชอบใจ"ก็ฉันขอโทษนายไปแล้วนินา~""พี่ครามคะอย่าโกรธหนูมินสิคะหนูมินผิดไปแล้ว"จัสมินพูดแล้วโผลกอดที่เอวสอบเธอเอาใบหน้าสวยของตัวเองซบลงบนแผงอกแกร่งของครามก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนเพื่อให้ไม่ให้ครามโกรธเธอการกระทำของเธอนั้นทำให้ครามยิ้มออกมาเบาๆก่อนที่มือหนาจะลูบเข้าที่ศีรษะทุยเล็กของร่างบางตรงหน้า"หายโกรธหนูมินนะคะพี่คราม~"ฉันยังคงออดอ้อนเพื่อนชายอยู่แบบนั้นฉันไม่น่าไปเล่นโทรศัพท์ของครามเลยถ้าฉันไม่เล่นเรื่องก็ไม่เกิดขึ้นแบบนี้ครามจะโกรธฉันหนักไหมรู้สึกผิดไปหมดเลยแงง"เอ๊ะยัยมินกับครามนี่เป็นไรกันน่ะแฟนหรอ?"เมจิเอ่ยถามพร้อมกับจ้องหน้าเพื่อต้องการคำตอบ"เปล่าก็แค่อ้อนเล่นๆเฉยๆ"ฉันพูดแล้วผละกอดออกจากคราม
สามสัปดาห์ต่อมา-คอนโดจัสมิน-"คิงส์ออกไปจากห้องฉันนะ!"เดี๋ยวนี้คิงส์เริ่มจะหมกหมุ่นอยู่แต่ในห้องของฉันซึ่งการกระทำของเขานั้นทำให้ฉันงงในเมื่อไม่ได้รักฉันแล้วจะมาอยู่ที่นี่ทำไม"เงียบฉันจะนอน"คิงส์พูดอย่างไม่แคร์ก่อนจะล้มตัวนอนบนเตียงอีกครั้งทำให้จัสมินถึงกับหน้ามุ่ยด้วยความไม่พอใจเธอไม่เข้าใจว่าใช่หนุ่มกำลังคิดอะไรและกำลังทำอะไรอยู่ในเมื่อไม่รักกันแล้วจะมาอยู่ให้เห็นหน้ากันทำไม"ฉันบอกให้ออกไปจากห้องฉันไง""ถ้าเธอยังไงฉันไม่เลิกฉันจะจับเธอเย็xแล้วนะจัสมิน""..."เงียบฉันไม่กล้าแม้แต่จะไล่เขาเพราะฉันรู้ว่าคนอย่างคิงส์พูดจริงทำจริงฉันไม่กล้าที่จะท้าทายเขาหรอกเขากำลังคิดจะทำอะไรของเขาปากบอกไม่รักฉันแล้วจะมาอยู่ที่นี่ทำไมมันรู้สึกอึดอัด"คิงส์"ฉันเอ่ยเรียกคนตัวสูงอีกครั้งวันนี้จะต้องคุยกับเขาให้รู้เรื่อง"เรียกทำไมอยากโดนเอาเหรอ""คิงส์!""...""นายกำลังคิดจะทำอะไรอยู่นายจะทำอะไรในเมื่อนายไม่ได้รักฉันฉันก็จะตัดใจจากนายแล้วแล้วทำไมนายต้องมาอยู่ให้ฉันเห็นหน้าอีกด้วยการกระทำของนายนั้นมันย้อนแย้งไปหมดเลยนะคิงส์"ฉันเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงจริงจังฉันไม่สามารถคาดเดาได้เลยว่าตอนนี้เขากำลังคิดจะทำอะไรต
@เช้าวันต่อมา-คอนโดจัสมิน-กริ๊ง~~"อือ"ฉันสะดุ้งตื่นขึ้นมาเมื่อได้ยินเสียงนาฬิกาปลุกแต่ก็ต้องชะงักเมื่อรู้สึกว่าหนักตรงหน้าท้องของตัวเองฉันก้มหน้ามองก็พบว่าเป็นแขนของคนใจร้ายที่รังแกฉันเมื่อคืน"หนัก"ฉันพยายามที่จะเอามือแกร่งออกจากเอวแต่ก็ไม่เป็นผลเมื่อคนตัวสูงนั้นกลับกอดเอวฉันแน่นขึ้นจนรู้สึกอึดอัดแต่ก็ต้องชะงักเมื่อนํ้าเสียงทุ้มตํ่าของคนตัวสูงเอ่ยออกมา"นอนนิ่งๆถ้าไม่อยากโดนเอา""..."ฉันเงียบไม่ได้พูดอะไรเพียงแต่นอนนิ่งๆเพราะไม่อยากเจ็บตัวฉันไม่ชอบเลยที่เขารุนแรงกับฉันเหมือนกับว่าตัวฉันนั้นเป็นตุ๊กตายางไร้ชีวิตชีวางั้นเหรอ"ออกไปจากห้องนอน"ฉันเอ่ยบอกคนตัวสูงที่นอนอยู่"กล้าไล่ผัวตัวเองแบบนี้เลยเหรอ"คิงส์เอ่ยถามคนตัวเล็กที่ดิ้นออกจากวงแขนของเขาพร้อมกับเอ่ยปากไล่เขาเป็นประจำ"ฉันไม่มีสามีแบบนายออกไปจากห้องฉันแล้วก็ปล่อยฉันด้วยอ๊ะ!"ไม่ทันที่จัสมินจะพูดจบคิงส์ก็ลุกขึ้นมาคร่อมร่างบางเอาไว้ทำเอาจัสมินถึงกับตื่นตระหนกกับการกระทำของเขา"ไล่อีกสิไล่ฉันอีกทีเธอโดนซํ้าแน่"จัสมินเงียบไม่พูดอะไรก่อนที่จะเบือนหน้าหนีไปทางอื่นเธอไม่อยากจะมองหน้าคนตัวสูงคิงส์เป็นคนเอาแต่ใจตัวเองเกินไปแล้วการกระทำ
*คำเตือนเนื้อหาต่อไปนี้มีความไม่เหมาะสมกับบุคคลที่อายุไม่ถึง18ปีมีฉากร่วมรักที่รุนแรงโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน"ณ เวลา22:30นาที-คอนโดจัสมิน-ปั้ง! ปั้ง! เสียงเคาะประตูดังขึ้นอย่างแรงทำให้ร่างบางที่หลับอยู่บนเตียงถึงกับสะดุ้งด้วยความตกใจแต่เสียงเคาะประตูก็ยังคงดังต่อเรื่อยๆจนจัสมินต้องลุกขึ้นไปเปิดประตูแต่ก็ต้องตกใจกับภาพที่เห็นคิงส์ที่อยู่ในสภาพที่มึนเมากับฤทธิ์แอลกอฮอล์ร่างบางที่เห็นว่าเธอไม่ปลอดภัยจึงรีบปิดประตูแต่ก็ช้ากว่าชายหนุ่มที่ดันประตูเอาไว้ก่อน"ทำไมเห็นผัวตัวเองแล้วอยากจะหนีเหรอ"คิงส์พูดด้วยนํ้าเสียงเย้ยหยันเขาจ้องใบหน้าสะสวยไม่วางตาจัสมินได้แต่กลืนนํ้าลายลงคออย่างยากลำบาก"โอ้ย!อึกคะคิงส์"จัสมินถึงกับร้องด้วยความเจ็บเมื่อมือหนาของชายหนุ่มจับกระชากแขนเล็กอย่างแรงจนทำให้จัสมินเซไปชนเข้าที่แผงอกของเขาอย่างจัง"ชอบมันเหรอ""อึกนายเป็นอะไรปล่อยนะเจ็บ""ฉันถามว่าชอบมันเหรอ!""นายมันบ้าไปแล้วออกไปจากห้องฉันนะออกไป""เดี๋ยวนี้ฉันว่าเธอดื้อกับฉันมากรู้ไหมจัสมินหรืออยากโดนฉันเย็x""ทุเรศวิปริตอื้อ!"ไม่ทันที่จัสมินจะพูดจบคิงส์ก็ประกบปากเล็กทันทีด้วยความดูดดื่มและหนักหน่วงในเวลาเดียว
@สามวันต่อมา"แงงเสร็จตรงนี้สักทีฮือ"ในที่สุดก็ใส่ข้อมูลสำคัญเข้าไปเสร็จสักทีหลังจากใช้เวลามาสามวันโดยที่ฉันกับครามก็พากันทำจนแทบจะไม่ได้นอนเลย"เหลือแค่ตกแต่งเล็กๆน้อยๆเอง"ครามเอ่ยขึ้นมา"ตกแต่งยังไงดีอ่ะฉันคิดไม่ออกหรอกนะ""ในชีวิตเธอเคยคิดอะไรออกได้บ้าง?""มีสิ""อะไร""คิดถึงพี่ครามสุดหล่อของหนูมินไง~"ฉันพูดแล้วยื่นหน้าเข้าไปใกล้ใบหน้าหล่อเหลาของเพื่อนชายเพื่อที่จะแกล้งเขาแต่แล้วก็ต้องเสียท่าเมื่อมือฉันดันไปกดทับสีทำให้พลาดท่าล้มไปทับกับครามแต่สิ่งที่หน้าตกใจมากกว่านั้นคือริมฝีปากฉันกับครามชนกัน"..."เงียบไม่ใครพูดอะไรออกมากฉันและครามมองตากันแต่ก็ต้องสะดุ้งเมื่อมีอะไรบางอย่างกระทบบนพื้นอย่างแรง"คะคิงส์อึก"ฉันรีบผละตัวออกจากครามทันทีแต่แล้วก็ต้องหลบสายตาคมของชายหนุ่มตัวสูงที่จ้องมาทางฉันไม่แววตาไม่พอใจฉันเห็นรังสีบางอย่างของคิงส์ได้อย่างชัดเจนเขากำลังไม่พอใจฉัน"..."คิงส์เงียบไม่พูดอะไรเขาจ้องใบหน้าของครามด้วยสายตาดุดันส่วนครามเองก็ไม่คิดที่จะหลบสายตาจากคนตัวสูงเลยทั้งสองคนยืนมองหน้ากันอยู่แบบนั้นก่อนที่จะเป็นคิงส์ที่ละสายตาออกมาพร้อมกับพูดกับร่างบางตรงหน้า"มาหาฉัน"คิงส์เอ่ยด้วยน







