เรื่องสั้น 2 เรื่อง

เรื่องชิงรักพิศวาส คำโปรย เพียงเพราะต้องการความอิสระ ไม่อยากโดนกดขี่จาก แม่เลี้ยงและน้อง ๆ ต่างมารดา เธอถึงกับต้องยอมเอาสิ่งหวงแหนของร่างกายไปแลก 🌻นามปากกาเฌอวี🌻 พูดคุยกับนักเขียน สวัสดีดีค่ะ พบกันอีกแล้วนะคะกับไรต์เตอร์มินนี่ เรื่องนี้มาในนามปากกา เฌอวี เห็นนามปากกาก็รู้แล้วใช่ไหมคะ ว่าเรื่องนี้ต้องมีบทอินเลิฟจุก ๆ อยู่หมวดรักผู้ใหญ่ค่ะ เป็นเรื่องราวที่ไม่มีปม มีแค่สนองนี้ดตัวเองก็เท่านั้น เพื่อไม่ให้มันสูญเปล่า ไรต์ก็เลยนำมาแต่งเป็นเรื่องสั้นค่ะ ฝากตัวกับทุกคนและฝากเรื่องนี้ในอ้อมอกอ้อมใจด้วยนะคะ ⚠️คำเตือน⚠️ เนื้อหานิยายเรื่องนี้ขอสงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 และฉบับเพิ่มเติม ไม่อนุญาตให้ทำซ้ำ ดัดแปลง คัดลอก แก้ไขหรือสแกนเนื้อหาส่วนใดส่วนหนึ่งของนิยายเรื่องนี้ เพื่อสร้างฐานข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์ เว้นแต่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากเจ้าของลิขสิทธิ์แล้วเท่านั้น นิยายเรื่องนี้เป็นเรื่องที่แต่งขึ้นจากจินตนาการของนักเขียนเพื่อสร้างสรรค์ผลงานขึ้นเท่านั้นมิได้มีเจตนายุยงส่งเสริมให้เกิดพฤติกรรมลอกเลียนแบบ มีเนื้อหารุนแรงและพฤติกรรมไม่เหมาะสม โปรดใช้วิจ

บทที่ 2 คู่หมั้นน้องสาวสองวันต่อมาคำพูดของเพื่อนสาวยังคงหลอกหลอนในโลตประสาท มันทำให้ฉันเหมือนมีแรงกระตุ้นว่าควรจะฮึดขึ้นสู้สักตั้ง ไม่อยากนั้นชีวิตฉันก็จะเป็นที่รองรับอารมณ์ มือเท้าของพวกนั้นอยู่อย่างนี้แน่นอนไม่ใช่ว่าฉันไม่เคยแค้นใจ โกรธเกลียดคนในบ้าน แต่เพียงเพราะทำอะไรพวกนั้นไม่ได้ ฉันเลยได้แต่ยอมรับชะตากรรมห้องครัวฉันหิวน้ำก็เลยมาหาน้ำกินในห้องครัวที่ตอนนี้มีคนรับใช้กำลังพูดคุยกันอยู่ พอเห็นฉันเดินเข้ามา คนที่อยู่ในห้องครัวต่างพากันเบะปาก ซึ่งมันเป็นเรื่องปกติไปเสียแล้ว ตั้งแต่พ่อของฉันพิการป่วยติดเตียง แม้แต่คนรับใช้ในบ้านก็ไม่ให้เกียรติ มองฉันเหมือนของเน่าเสีย หรือบางทีก็มองเหมือนธาตุอากาศไปเลย“ พวกแกได้กลิ่นอะไรไหม เหม็นเหมือนของเน่าเสียอะ ” คนที่พูดขึ้นก่อนเป็นคนรับใช้ที่มีอายุมากกว่าใครในบ้าน“ ได้กลิ่นสิจ้ะป้าใบบุญ อยากจะอ้วกเลย ” คนที่พูดขึ้นเป็นคนที่สองอายุอานามมากกว่าฉันประมาณหนึ่งถึงสองปีเห็นจะได้“ เมื่อไหร่คุณนายจะกำจัดกลิ่นของเสียออกไปให้พ้นบ้านมหาพันหลังนี่ได้สักทีเนอะ ” คนที่พูดขึ้นเป็นคนที่สามอายุของเธอนั้นไล่เลี่ยกับฉันนี่แหละ เพิ่งเข้ามาทำงานไม่นานเอง คนรั

บทที่ 4 สวมรอยเป็นผู้หวังดีตอนค่ำถ้าฉันมัวแต่กลัว แผนทุกอย่างก็พังสินะ ฉันไม่อยากให้มีร่าสมหวังกับความรัก อยากให้เธอรู้สึกผิดหวังมาก ๆ ฉันออกจากห้องของตัวเอง กำลังจะตรงไปห้องของผู้ชายคนนั้น แต่ก็ไม่ทันถึงห้องก็เห็นแมวคนรับใช้ยื่นถาดเหล้าให้กับเขาคนนั้นไปแล้วฉันต้องห้ามเขาไม่ให้กินเหล้า ฉันควรจะทำยังไง สักพักแมวก็เดินจากไป ผู้ชายคนนั้นก็กลับเข้าห้องไป‘ ก๊อก ๆ ก๊อก ๆ ’ ใจมันก็มีกล้า ๆ กลัว ๆ เหมือนกัน ถ้าเจอหน้าเขาฉันจะกล้าพูดไหมเนี่ย‘ ก๊อก ๆ ก๊อก ๆ ’“ แกร๊ก ” ประตูถูกเปิดออก และคนข้างในก็เดินออกมา พร้อมใบหน้าที่สงสัย“ เธอเองเหรอ…มีอะไร ”“ เอ่อ…ฉันขอเข้าไปคุยกับคุณได้ไหมคะ ฉันมีเรื่องสำคัญจะพูด ”“ เธอไม่กลัวฉันแล้วเหรอ ”“ กลัวค่ะ ” พยายามทำใจสู้“ หึ เข้ามาสิ ”ฉันเดินเข้าไปในห้องอย่างคนขลาดกลัว มองรอบ ๆ อย่างหวาดระแวง ทั้งที่ตัวเองเป็นคนขอเข้ามาเอง“ ฉันไม่ทำอะไรเธอหรอก มีอะไรก็รีบพูดมาก่อนที่ฉันจะเปลี่ยนใจ ”“ ในเหล้านั้นมียาค่ะ ”“ ยา? ยาอะไร ”“ ฉะ…ฉันก็ไม่รู้ค่ะ ”“ แต่ฉันกินมันไปแล้วนะ! บอกมาว่ายาอะไร เธอรู้ได้ยังไงฮะ ” คนตรงหน้าคงรู้สึกกลัว ฉันเข้าใจได้ ใครบ้าง ได้ย

บทนำ (1) ไม่เชื่อใจสวนสาธารณะ“ พี่นวลพามาที่นี่ทำไม ก็ไหนบอกว่าจะพาไปซื้อเค้กไง ” ฉันเริ่มโวยวายเพราะรู้ว่ากำลังจะเกิดอะไรขึ้น ทั้งที่ยังไม่พร้อมจะพบหน้าอีกคนในตอนนี้” ไปคุยกันให้รู้เรื่องเถอะ ” ฉันไม่ยอมลงจากรถ แต่พี่นวลกลับปลดล็อกให้อีกคนเปิดประตูแล้วดึงแขนฉันให้ลงจากรถไปนวลจันทร์ลูกพี่ลูกน้องของฉัน แยกตัวไปยืนไกลๆ เพื่อจะให้ฉันกับแฟนหนุ่มได้คุยกันแบบส่วนตัว จริงๆฉันไม่อยากมาหรอกถ้ารู้ว่ามาเจอผู้ชายตรงหน้าที่ขึ้นชื่อว่าแฟนสุดที่รัก เขาได้ทำให้ฉันเจ็บและเสียใจที่ผ่านมา“ น้องกำลังเข้าใจผิดพี่อยู่นะ ”“ เข้าใจผิดเหรอคะ น้องมีตานะคะ ไม่ใช่ตาบอด จะไม่รู้เหรอว่าพี่จูบกับเพื่อนน้องอะ ”“ มันเป็นอุบัติเหตุต่างหากล่ะ ”“ ไม่เชื่อหรอก พอเถอะ น้องไม่อยากคุยกับคนแบบพี่แล้ว ”“ คุยกันให้รู้เรื่องก่อน พี่สาบานได้ว่ามันเป็นอุบัติเหตุ พี่ไม่ได้ตั้งใจจะเอาปากไปแตะปากโรส แต่พี่แค่สะดุดขาตัวเองต่างหากล่ะ มันเลยทำให้เกิดขึ้นแบบนั้น ”“ พอเถอะพี่แมท ไม่ต้องแก้ตัว มันฟังไม่ขึ้นเลย ”“ ไม่ ทำไมน้องไม่เชื่อพี่ น้องไม่เคยรักพี่เลยใช่ไหม ”“ ทำไมจะไม่รักล่ะ พี่ไม่รู้เหรอ เมื่อคืนน้องนอนร้องไห้ทั้งคืนเล

บทที่ 1 อีสันขวาน สองเดือนต่อมา... ‘ ผับM ’ “ ไอ้เพื่อนเหี้-มีแฟนแล้วหายหัว พอโสดแล้วทักเพื่อนมา แบบนี้มันน่าคบต่อเหรอวะ ” “ ถึงกูจะมีแฟน แต่กูก็ทักคุยกับพวกมึงอยู่นะ กูแค่ไม่ได้ออกมาสังสรรค์เอง มึงอย่าเวอร์ไอ้โจ้ อีกอย่างกูก็เลิกกับน้องเขาไปสองเดือนแล้วนะ ไม่ใช่เพิ่งเลิกกันสักหน่อย ” “ อ้าว แล้วตอนเลิกกันแรกๆมึงไม่มาหาเพื่อนๆเลย ไปมุดหัวอยู่ที่ไหนวะ ” “ อยู่บ้าน ตรอมใจ ” ” พูดเหมือนรักมากเลยนะไอ้เสือ กูไม่อยากจะเชื่อ แม่งตอนเรียนมันไม่เคยรักใครจริงๆเลย คบทีเป็นโหล ” แคนพูดแซวแล้วตบบ่าผมเบาๆ ซึ่งก่อนจะพบและคบแฟนเด็กคนนั้น ผมเป็นเสือผู้หญิง คบซ้อนกันหลายคน คบแบบไม่จริงจัง และไม่เคยเปิดเผย “ ก็เออนะสิ กูรักเธอมาก คิดว่าจะหยุดแค่คนนี้ จะทิ้งนิสัยเจ้าชู้สันดานเหี้-แล้ว แต่....เฮ้อ~ ” ผมถอนหายใจเฮือกใหญ่เหมือนจะปลง “ แล้วทำไมมึงเลิกกับแฟนเด็กวะ กูเห็นมึงคลั่งรักจะตาย หายหัวไปเป็นปีๆตอนรักกันใหม่ๆ ” ไอ้เต้ถามต่อ “ เด็กมันงี่เง่าเกินไปว่ะ อีกอย่างเธอก็ไม่เคยรักกูหรือเชื่อใจกูเลย ” “ ว่าแต่มึงได้ฟันน้องเขาหรือยัง ” ไอ้แคนถามต่อ แล้วดูมันถามไอ้เพื่อนเวรนี่ “ ยัง ” “ โธ่ๆ นี่เหรอที