ขอบคุณสิ

เมษาเลือกชุดบางเขามาสวมโดยไม่ใส่ชั้นใน ถึงจะรู้ว่าเขาไม่อยู่บ้าน แต่เธอก็ยังแอบมีความหวัง ต่อให้เขาไม่อยู่จริงๆ เธอก็แค่จะร่อนเอวกับของเล่นให้เสร็จสมคลายความเครียด แล้วค่อยกลับมานอนอย่างสบายใจ

หญิงสาวก้าวออกจากห้องก่อนเดินออกไปยังทางเลี่ยง เธอไม่ได้อยากบังเอิญไปเจอกลุ่มคนเล่นเสียวกันเหมือนวันนั้นอีก แม้จะรู้ว่าตัวเองร่านน้ำกามแค่ไหน แต่คนเดียวที่ทำเอาร่องของเธอขยิบน้ำอย่างแข็งขัน คงมีแค่ทิวาเท่านั้นแหละ

แค่คิดถึงทุกอย่างที่เป็นเขา หว่างขาก็เริ่มร้อนผ่าวขึ้นมาเสียแล้ว

เมษาเหลือบมองยังกำแพงกว้างที่อยู่ไกลๆ โชคดีที่หน่วยรักษาความปลอดภัยบ้านของเขามักตระเวนอยู่เขตรอบนอก ไม่อย่างนั้นพวกเขาอาจรู้ก็ได้ว่าเธอหายเข้าไปในบ้านของเจ้านายหนุ่มนานๆ เพราะอะไร

เมษาก้าวเชื่องช้าขึ้นไปยันชั้นบนอย่างคุ้นเคย บ้านที่มืดอยู่เป็นนิจวันนี้มีไฟสีวอร์มโทนเปิดหรี่ทิ้งเอาไว้ ขาเรียวก้าวขึ้นไปด้วยใจระทึก ริมฝีปากขมเม้มด้วยความคาดหวังว่าจะเจอคนที่กำลังนึกถึง

ในห้องนอนว่างเปล่า

มือเรียวยกขึ้นเปิดสวิตช์ไฟ หากแต่สายตากลับเห็นว่าตรงระเบียงห้องมีใครคนหนึ่งยืนอยู่เงียบๆ แผ่นหลังกว้างเปลือยเปล่าสะท้อนกับไฟสีนวลตา ผิวสีแทนเงาสะท้อนจนมันมองดูเป็นคลื่นสีทองช่างชวนให้คิดมากกว่าแค่อยากสัมผัส

“หายไข้แล้วหรือไง?”

ทิวาเหลือบสายตามามองเพียงนิด ก่อนหันไปมองวิวข้างนอกยามค่ำคืน เมษาออกจากภวังค์ความคิด ก่อนเดินเข้าไปใกล้กับคนยกวิสกี้ในมือขึ้นจิบ เขาคล้ายจะแค่ถามไปอย่างนั้น ไม่ได้คิดจริงจังกับคำตอบที่จะได้รับหรอก

แต่เธอน่ะ จริงจังเสมอแหละ

“...ถ้าเมย์บอกว่ายังไม่หายดี คุณทิจะช่วยฉีดยาให้ได้หรือเปล่าคะ?”

ทิวาหันกลับมาเผชิญหน้าคนตัวเล็กที่ยืนอยู่ข้างหลัง สีหน้าออดอ้อนอย่างมีความหวัง มันทำเอาเขาต้องสูดลมหายใจเข้าลึก เกิดมาจนถึงวันนี้เขาก็เพิ่งเคยเจอคนแบบเธอนี่แหละ

“ไม่ใช่ว่าเธอต้องขอบคุณเรื่องเมื่อกลางวันก่อนเหรอ?”

เมษาเงยหน้าสบตาเขาผ่านแสงสลัว ใบหน้าหล่อของเขาที่แสนจะสั่นร่องร่าน มันทำให้เธอเผลอทำตัวเสียมารยาทไปเสียแล้ว แต่แน่นอนว่ายังไงเธอก็ต้องขอบคุณเขาให้เหมาะสมที่สุด

“หลังฉีดยาแล้ว หนูจะขอบคุณยาวๆ ไปยันเช้าเลยค่ะ”

“แล้วมันจะหายไข้ไหมล่ะ”

“ได้ออกกำลังกาย หายเป็นปลิดทิ้งแน่นอนค่ะ”

ทิวาลอบถอนใจอย่างเอือมระอา แต่คำพูดของเมษามันดันปลุกใจกลางร่างของเขาให้ตื่นมาแล้วเรียบร้อย ดวงตาคมเหลือบมองกลุ่มลูกน้องตัวเองนอกรั้วที่เดินลิบๆ นั่น พลันในหัวก็คิดอะไรดีๆ สำหรับคืนนี้ขึ้นมาได้

“เหรอ? ...งั้นมาตรงนี้สิ”

เมษาก้าวเข้าไปอย่างว่าง่าย สัมผัสได้ว่ากลีบกลางกายเริ่มขยับยิกๆ ทิวากวาดมองทั่วร่างของคนตรงหน้า แม้เสื้อผ้าจะคลุมปกปิดมิดชิด แต่เขารู้ดีว่าข้างในความธรรมดานี้น่ะ มันคงเป็นชุดที่พร้อมจะพร้อมอ้าให้เขาสอดดุ้นเข้ากระแทกทันที

พรึ่บ!

“อ๊ะ คุณทิ”

แขนแกร่งโอบช้อนเข้าเอวบางด้วยมือเดียว ทิวาพาร่างเล็กไปวางบนโซฟาตัวยาวริมระเบียง เขาดึงสะโพกสวยขึ้นในท่าหมา ก่อนถลกเปิดชายผ้าบางไปกองข้างบน ร่องอวบสีสดปรากฏต่อสายตา แม้จะเคยเห็นมาก่อนแต่ก็อดไม่ได้ที่จะพึงใจกับมัน

“น้ำเยิ้มรอเลยเหรอ? แต่ถ้าเปียกกว่านี้มันคงจะดีนะ เธอว่าไหม?”

ทิวาค่อยๆ เทวิสกี้เย็นเฉียบจากแก้วในมือลงบนร่องก้นอวบ น้ำสีอำพันค่อยไหลลงไปยังหอยเงี่ยนที่ขมิบหยุบๆ จากความเย็นจัด กลิ่นเข้มของมันลอยฟุ้งรวมกับกลิ่นคาวจากร่องสวาท เมษาสะดุ้งเฮือกก่อนสูดปากครางเสียงสั่น แต่แทนที่เธอจะตกใจกับการกระทำของเขา กลับส่ายร่อนสะโพกเบาๆ เขย่าความรู้สึกของผู้กำลังมองดู

“อ๊า อูย คุณทิ ซี้ด”

เพี๊ยะ!

มือหนาฟาดลงบนแก้มก้นอวบจนเป็นรอยแดง ทิวาเริ่มบีบขยำมันสุดแรงลงโทษคนทำท่าทีร่านๆ เร่งเร้าให้ดุ้นโป่งดันจนปวดหนึบ เมษากระดกก้นลอยโค้งโด่งขึ้นอีก ก่อนแหวกกลีบบางฉีกออกให้เหล้าไหลลงไปคาในร่อง

“คุณทิต้องชิมด้วยสิคะ มันต้องดีกว่าจิบในแก้วแน่เลย”

“หึ งั้นเธอเองก็กินด้วยสิ”