Novels by อำพันน้ำผึ้น

“ไปตั้งนานได้มาแค่นี้เหรอ?”“แค่นี้แต่ก็หลายบาทอยู่นะคะ แล้วก็อันนี้เมย์ซื้อมาให้คุณทิค่ะ”ทิวาหรี่ตามมองคนยื่นไอศกรีมให้ตัวเอง แม้จะไม่ได้นึกชอบสักเท่าไหร่แต่เขาก็ไม่ได้คิดปฏิเสธ หัวนึกไปถึงยอดการใช้จ่ายที่เด้งแจ้งรายงานเมื่อครู่ มันไม่ได้เยอะอะไรมากมายเท่าที่เธอบอก แต่เขาจำได้ว่าไอ้ค่าของหวานที่คนตรงน่าตวัดลิ้นเลียยั่วกันอยู่เนี่ย มันไม่ได้มียอดแจ้งเข้ามาด้วย“ไม่ได้จ่ายไอติมด้วยบัตรหรือไง?”“คุณทิ มันก็แค่ไม่กี่บาทเอง หนูต้องถึงกับใช้บัตรรูดเลยหรือไงคะ?”เมษาพูดอย่างไม่ใส่ใจยามจดจ้องเขา ทิวาดูไม่ได้ชอบใจกับคำแดกดันของเธอเท่าไหร่นัก พลันสมองที่หมกมุ่นของเธอดันคิดอะไรขึ้นมาได้ จึงรีบเอ่ยออกไป เพราะเราต้องใช้ทุกนาทีให้มีค่า“อีกอย่างนะคะ...”เมษาเอนกายเข้าใกล้คนตรงข้าม ทำท่าเหมือนกำลังจะพูดข้อราชการลับเสียเต็มประดาจนเขาเริ่มสงสัย“...เมย์อยากรูดดุ้นของคุณทิ มากกว่าบัตรของคุณทิอีกค่ะ”สิ้นเสียงนั้นเมษาก็แลบลิ้นเลียคราบขาวที่ติดมุมปาก ชีพจรคนมองเต้นตุบจนอยากจะกระชากคนลามกไม่เลือกเวลาและสถานที่มาฟาดก้นสักที ข้อหาหื่นเกินมนุษย์ปกติยังไม่พอ ยังจะมาล่อลวงให้คนอื่นเป็นไปกับตัวเองด้วยคงไม่ต้

บรรยากาศในรถกลับมาเงียบ แต่ในความเงียบระหว่างเดินทางไปยังแหล่งศูนย์การค้าใหญ่ในตัวเมือง เมษากลับขยับยั่วยวนเขาด้วยท่าทีเหมือนไม่ได้คิดอะไร เธอทำเสียงให้ใกล้เคียงยามค่ำคืนเวลายกน้ำดื่ม หรืออ้าปากงับขนมปังมายองเนสทรงฮอตดอกแล้วจ้องหน้าเขา จงใจให้เนื้อครีมสีขุ่นหยดแหมะลงบนเนินอกแล้วปาดขึ้นดูดดังจ๊วบ หูได้ยินชัดเจนกับเสียงถอนหายใจอย่างเอือมระอาของคนตัวโต แต่เขาจะว่าอะไรได้ล่ะ ในเมื่อเธอเงียบปากสงบคำตามที่เขาสั่งเป็นอย่างดีเธอไม่ได้ขัดคำสั่งเขาเสียหน่อยทิวาเหลือบมองคนทำสีหน้ากวนอารมณ์ สองมือกำพวงมาลัยแน่นจนกล้ามเนื้อปูดหักเลี้ยวไปยังทางเข้าศูนย์การค้า ในใจเอาแต่สบถว่าเขาคงคิดผิดที่ดันเอาเมษาติดรถมา แล้วก็เกลียดด้วยที่ว่าร่างกายตัวเองดันคล้อยตามเธอได้ง่ายๆ ทั้งที่รู้แก่ใจว่าอีกฝ่ายจงใจปั่นสติกันถ้าไม่ติดว่ามีนัดการพูดคุยสำคัญที่นั่น เขาคงไม่ลังเลที่จะตอกเธอให้หายร่านจนต้องเดินถ่างขาตอนช็อปปิ้งเลยล่ะคนทั้งคู่เดินเข้าสู่พื้นที่กว้างขวางไปพร้อมกัน เมษาพยักหน้ารับรู้เมื่อทิวาบอกว่าให้กลับมาเจอกันยังจุดนัดพบในร้านกาแฟดัง เพราะเขาต้องแยกไปตามนัดเจรจากับลูกค้าในร้านอาหารชั้นอื่นหมับ!“อ๊ะ ทำไม

เมษาหมุนกายสำรวจตัวเองบนกระจก ชุดเดรสผ้าพลิ้วสีชมพูอ่อนยิ่งขับให้ผิวนวลเนียนออร่ายิ่งกว่าเคย หากแต่คนใส่กลับรู้ดีว่าความผ่องใสบนผิวพรรณและใบหน้าของตน ส่วนหนึ่งมันก็มาจากความอิ่มเอมใจเช่นกันตั้งแต่วันที่ทิวาฉีดยาเช้า เย็น ดึกให้ตอนไข้ขึ้น จากนั้นมาในทุกวันเธอก็ได้ยาบำรุงชนิดพิเศษแสนเร่าร้อนจากเขาทุกค่ำคืน แม้ต้องตื่นมาด้วยเสียงแหบพร่าและร่องรอยบนผิวอก แต่นั่นแหละคือสิ่งที่เมษารู้ดีว่าตนใฝ่ฝันถึงมันมาตลอดไม่ได้เจอเขามาสองวันแล้ว คิดถึงจังทิวาบอกว่าเขาต้องไปตัวเมืองเพื่อตรวจงานคาเฟ่ที่เพิ่งสร้างเสร็จ ยังเหลือการตกแต่งภายในและพื้นที่ต่างๆ อีกมาก ถึงเขาจะกลับมาภายในคืนนี้ แต่ใจก็ยังอดนับเวลาถอยหลังไม่ได้ ก็นะ เธอจะทำไงได้ล่ะเพราะคนมันคิดถึงนี่นาเมษาหัวเราะเบาๆ ให้กับตัวเองพลางก้าวเท้าออกจากห้อง ใบหน้าสวยเงยหน้ามองท้องฟ้าโล่งโปร่งใสจนร้อนวูบวาบ การทำงานเป็นคนดูแลแม่ของทิวาวนเวียนมาจนถึงวันหยุดอีกครั้ง แทนที่จะปล่อยใจให้หมกมุ่นกับการเอาแต่นึกถึงใครบางคน เมษาเลยเลือกพาตัวเองไปช็อปปิ้งข้างนอก จากนั้นก็คิดจะแวะไหว้พระสักหน่อย แล้วค่อยหาอะไรชื่นใจกินก่อนกลับ“จะไปไหน?”เสียงเข้มคุ้นเคยดังขึ้

แปะ แปะ แปะท่อนดุ้นฟาดบนปากร่องหอยของคนอ้อนวอน เมษาลมหายใจติดขัดจากความเสียวกระสันที่พุ่งเข้าแกนสมอง ดวงตาพร่าพรายทอดมองคนตรงหน้าอย่างหลงใหล ปากพร่ำบอกเสียงสั่นพร่าด้วยความจริงใจ ราวกับแกะถ้อยคำออกมาจากส่วนลึกของจิตวิญญาณคนฟังใจกระตุกยุบยิบราวกับร่องหงี่ของเธอที่แสดงออกอย่างเปิดเผย เขาสบถในลำคอยามทอดมองสีหน้าแสนร่านที่กำลังอ้อนขอ ทิวาเอื้อมรั้งหัวเล็กๆ ในผงกขึ้นมองจุดเชื่อมต่อผ่าวร้อน ยามดันหัวบานเข้าไปทีละน้อยอย่างใจเย็น ดั่งการตอกย้ำคำพูดและซึมซับความเป็นเจ้าของยัยคนร้ายกาจ ผู้ที่บังอาจล้ำเขตแดนของเขาเข้ามาด้วยความบ้าบิ่น“ดูไว้ซะ จากนี้ร่องร่านของเธอเป็นของฉันคนเดียว จำไว้”“อ่า คุณทิ แข็งจัง อื้อ อู้ว อ๊า!”ปลายบานหยักกดกระแทกเข้าลึกจนเมษาเชิดหน้าสำลักความเสียว ท่อนดุ้นของเขาขยายคับตึงแน่นรูจนแทบปริขาด เอวหนาเริ่มขยับครูดไถจนแคมรูดรัดปลิ้นแบะตามแรงเย่อเย็ด น้ำเงี่ยนชุ่มฉ่ำไม่ได้ทำในการเสียดสีร้อนผ่าวหลวมลื่นลงแม้แต่น้อยปั่ก ปั่ก ปั่ก“โอ้ว อู้ว คุณทิขา ซี้ด อ๊า อ๊า”“แม่ง ทำไมคับขนาดนี้ อึก กะจะดูดวิญญาณกันเลยหรือไง “เขาโน้มตัวลงใกล้ใบหน้าสวยที่เขยื้อนขยับซึมซับแรงกระแทก ฝ่ามื

ทิวาสูดสมหายใจเข้าระงับความร้อนรุ่มที่ปะทุในอกจนแทบคลั่ง ใบหน้าคมก้มลงประกบจูบคนช่างยอกย้อน บดเบียดดูดชิมราวจะสูบเอาวิญญาณของคนตัวเล็กไปด้วย ในเมื่อเธอเป็นคนเลือกเอง งั้นชีวิตนี้เมษาจะต้องร่านใต้ร่างของเขาแค่คนเดียวเท่านั้น!อย่ามาหวังว่าเขาจะปล่อยเธอไปส่ายร่องให้ใครตอกกระแทกอีกฝ่ามือร้อนผ่าวลากเข้าใต้เสื้อเชิ้ตบนร่างเล็ก เขาถลกลอกมันออกจากเรือนร่างขาวเนียนดังพรึ่บ บนผิวของเธอยังหลงเหลือร่องรอยจากชายอื่นเมื่อคืนนี้ ในอกแทบคลั่งกับการสั่งตัวเองว่าต้องทับร่องรอยพวกนี้ด้วยฝีมือของตนให้หมด ทุกซอกหลืบของเธอคือของเขา แม้กระทั่งน้ำเงี่ยนที่จะทะลักหลั่งไหลออกจากรูร่านนี้ก็ต้องเกิดจากเขาเท่านั้น!“อ่า อู้ว คุณทิ”โพรงปากร้อนชื้นเลื่อนมาดูดดึงยอดอกสีสวย ปลายลิ้นสากลากเลียขบเม้มซ้ำรอยจ้ำแดงจนขึ้นเป็นรอยใหม่ที่ใหญ่กว่าเดิม ดวงตาคมเหลือบมาคนแอ่นกายดุจตั้งใจป้อนเสิร์ฟ ทั่วผิวอกและลำคอระหงถูกสร้างตราจองไว้กลบรอยราคีที่แสนขัดตาเมษาหยัดสะโพกลอยขึ้นโยกส่ายวนยั่วเร้า ร่องหอยสีหวานอาบย้อมไปด้วยน้ำเมือกอุ่นทำเอาคนมองแทบกระสันเสียว ทิวาฟาดฝ่ามือลงถี่ๆ บนติ่งเสียวสั่นระริก เธอสูดปากพร้อมกรีดกรายนิ้วแยกร่อ

ทิวาถอนหายใจให้คนยิ้มหวานตอนเรียกชื่อตัวเอง แต่พอได้ยินว่ากินยากลับบอกว่าไม่หิว ใบหน้าสวยเบี่ยงหนีไปอีกทาง ก่อนที่เธอจะนอนเงียบไปเฉยๆ ดวงตาคมมองคนกอดหมอนซุกซบใบหน้าลงไปจนยับยู่ แขนแข็งแรงจึงเอื้อมไปคว้าเอวบางรวบกลับเข้ามาหาตัวเขาโน้มลงประกบจูบกับคนทำหน้าหงุดหงิด ผ่านไปชั่วอึดใจเดียวลิ้นเล็กก็ตอบกลับกลับแบบมึนงง ทิวาจับยาโยนใส่ปากตัวเองก่อนจิบน้ำเล็กน้อย เขาก้มลงบดจูบลงอีกครั้ง ส่งต่อยาให้คนดื้อด้านที่แม้จะหลับแต่ก็ยังตอบรับจูบจากตัวเองทียังงี้ล่ะรู้เรื่องดีนักนะทิวาคว้ารีโมตมาปิดไฟก่อนนอนลงข้างๆ เมษา ดวงตาคมเหลือบมองเสี้ยวหน้าของคนหลับใหล กลางห้องกว้างที่ได้ยินเพียงเสียงลมหายใจของเธอ มันยิ่งพาใจฟุ้งซ่านจนน่าโมโห แต่หากลุกขึ้นไปสูบบุหรี่อีกตอนนี้มันก็ดูจะไม่ได้ช่วยอะไรเขากำลังรู้สึกผิดหรือรู้สึกอะไรอยู่กันแน่ยังไม่ทันได้คำตอบดั่งที่หวัง เมษาก็ขยับกายเข้ามาเบียดแซะก่อนยกแขนกอดกันแน่น ทิวาชะงักไปกับท่าทีนั้น สมองบอกให้ขยับหนีเพราะต่อให้นอนกับใครเขาก็ไม่เคยกกกอด แต่ไม่รู้ทำไมเขากลับเลือกที่จะอยู่นิ่งๆ ต่อไปแบบนี้เขาปิดเปลือกตาลงทีละน้อย ปล่อยให้คนข้างกายกอดอย่างตามใจชอบโดยไม่คิดหนี