เข้าสู่ระบบ“เมย์ พี่ผิดเอง พี่ขอโทษได้ไหมล่ะ จะต้องให้ขอโทษอีกกี่รอบถึงจะยอมฟังพี่บ้าง ใจเย็นฟังกันก่อนไม่ได้หรือไง”
“ไม่มีอะไรต้องฟัง เพราะฉันเห็นมันกับตา”
“ผู้หญิงคนนั้นก็แค่อยากให้เราเลิกกัน เมย์ก็รู้ว่าพี่เพิ่งขยับมาคุมดิวิชั่น สินีก็แค่อยากใช้พี่หาผลประโยชน์เท่านั้นแหละ อย่ามาโกรธโดยไม่ฟังเหตุผลได้ไหม?”
เมษานึกสะอิดสะเอียนกับคำพูดของคนตรงหน้าจนคลื่นไส้ ไม่ว่าจะเหตุผลไหน สิ่งที่เขาทำมันก็คือการจงใจนอกใจเธอ เพราะงั้นต่อให้เขาจะพ่นคำพูดอธิบายเหตุผลใดออกมา ความจริงเหล่านั้นมันก็ไม่ได้เปลี่ยนหรอก
เกลียด...เธอเกลียดเขาที่สุดเลย
‘ยัยนั่นจืดชืด สู้หนูไม่ได้เลย’
คำพูดของเขาที่หยามเหยียดกันเด้งขึ้นมาในหัว เมษาสะบัดหน้าตั้งท่าจะเดินหนีเพราะน้ำตากำลังจะหลั่งด้วยความเจ็บใจ มันไม่ใช่แค่เรื่องเซ็กส์เท่านั้น แต่รวมไปถึงการกระทำต่างๆ ของเขาที่แอบคุยกับคนอื่นลับหลังเธอด้วย
“เมย์!”
“ปล่อย! ก็บอกว่าไม่อยากฟังไง!”
โครม!
ข้าวของที่เธอซื้อมาเทกระจัดกระจายลงบนพื้น เรียกสายตาของคนรอบกายได้ดี เมษาก้มมองข้าวของผ่านม่านน้ำตา ในใจอดกลั้นไว้ที่จะไม่กรี๊ดใส่หน้าคนขี้ตื๊อให้รู้แล้วรู้รอด ขณะที่หางตาเห็นว่าอีกฝ่ายกำลังจะเข้ามาช่วยโดยไม่ได้ขอ ใครคนหนึ่งก็เดินมาบังหน้าเธอเอาไว้
“เก็บของแล้วรีบกลับไปซะ”
เสียงเข้มเอ่ยเรียบๆ เมษาเงยหน้ามองร่างสูงใหญ่ตรงหน้า แผ่นหลังของบุคคลคุ้นเคยปรากฏต่อสายตา ทำเอาแทบปล่อยโฮออกมากลางศูนย์การค้าใหญ่ของจังหวัดเสียแล้ว
“คุณทิ คุณมาได้...”
“รีบไปสิ”
คนทำท่าจะถามถูกตัดบท ทิวามองผู้ชายตรงหน้าโดยไม่ได้เอ่ยคำใด และนั่นเป็นดั่งคำท้าทายที่เมธัชคิดว่าอีกฝ่ายจงใจกวนอารมณ์
“เมย์ ไอ้นี่มันเป็นใคร อย่าบอกนะว่าเธอ...”
“ถ้ามึงยังอยากมีชีวิตกลับไปทำงานที่กรุงเทพ...”
ทิวาพูดช้าชัดขณะจ้องหน้าผู้ชายอีกคนนิ่งๆ เมธัชอ้าปากจะพูดต่อว่าคนมาขวาง เขาเตรียมจะเดินไปกระชากแฟนสาวที่บังอาจบอกเลิก แล้วลาออกหนีกลับบ้านเกิดกะทันหัน หากแต่คำต่อมาของคนตรงหน้าดันทำเอาขาต้องหยุดชะงักกึก
“เลิกยุ่งกับเธอซะ”
เสียงเข้มพูดนิ่งๆ ขณะเหลือบมองคนมือสั่นก้มเก็บข้าวของ ดวงตาคมมองคนทำท่าจะเดินมาปะทะ ทว่าลูกน้องที่ตามมาของเขากลับเดินเข้ามาขวาง ก่อนตบโลหะสีดำที่ข้างเอวเรียกสายตาอีกฝ่าย
“ทำอะไรระวังหน่อย นี่มันข้างนอก”
“ครับพ่อเลี้ยง”
พ่อเลี้ยง?
เมธัชอ้าปากค้างกับคำเรียกขานของชายตรงหน้า เขาเคยได้ยินมาบ้างว่าแถบบ้านของเมษามีกลุ่มคนทรงอิทธิพลคุมถิ่น อย่าบอกนะว่าคนตรงหน้านี้คือ
พ่อเลี้ยงทิวาผู้มีแต่ข่าวลือดำมืด?
เมษาลนลานเก็บของเข้าถุงก่อนเดินออกไปโดยเร็ว เธอไม่รู้ว่าทิวามาได้ยังไง แต่ก็นึกขอบคุณที่เขามาได้ทันเวลาพอดี เพราะเธอเองก็พอคาดเดาได้ว่าเมธัชคงไม่มีทางเลิกลาไปง่ายๆ แน่
“เมย์!”
เสียงนั้นไล่หลังมาไกลๆ แล้วก็เงียบหายไป เมษาไม่กล้าแม้แต่จะหันกลับไปมอง ทั้งตัวสั่นไปด้วยความโมโหและหวาดกลัวปะปนกันไปหมด
“เอ้า ไอ้เมย์ กลับมาซะมืดเลยนะเอ็ง”
ผ่องศรีเอ่ยทักหลานสาวที่ออกไปตั้งแต่ช่วงสาย เมษาเพิ่งโผล่หน้ามาให้เห็นก็ตะวันตกดินไปแล้ว ทั้งที่ความจริงเจ้าตัวมักจะไม่ค่อยออกไปไหน วันหยุดก็มักจะไปอะไรแถวๆ บ้าน แต่วันนี้เจ้าถึงกลับเข้าตัวเมืองไปเสียไกล
“พอดี หนูแวะไปเจอเพื่อนมาน่ะจ้ะ อ้อ น่าผ่อง เมย์ซื้อของมาฝากด้วยนะ นี่จ้ะ”
เมษายื่นถุงของฝากให้น้าสาว ผ่องศรีรับไปยิ้มๆ พลางขอบใจหลานรัก ขาทำท่าจะก้าวไปอีกทาง แต่กลับต้องชะงักแล้วหันกลับไปหาคนกำลังจะมุ่งหน้าเข้าที่พัก
“เอ้อ วันนี้น้ารบกวนเอ็งไปเอาตะกร้าผ้าของคุณทิมาเตรียมไว้ให้หน่อยนะ พอดีเมื่อบ่ายแกแวะเอาผ้ามาไว้ให้ เดี๋ยวน้าจะไปออกไปฟังพระงานศพบ้านยายตุ้ย”
“ได้จ้ะ”
เมษารับคำก่อนเดินกลับเข้าห้องพัก ใจนึกไปถึงเหตุการณ์ในห้างใจกลางเมือง ทิวาแต่งตัวค่อนข้างเป็นทางการ แอบสงสัยว่าเขาคงมีนัดเจราสำคัญในร้านอาหารที่นั่นพอดีหรือเปล่า แต่ถึงอย่างนั้นก็นึกความคุณด้วยความจริงใจ
เธอวางกองถุงข้าวของไว้บนโต๊ะ ก่อนรื้อๆ ถุงหายาคุมแกะโยนเข้าปาก แล้วก้าวเข้าไปอาบน้ำให้สดชื่นเพื่อล้างความซวย ดีหน่อยที่วันนี้ได้เจอเพื่อนๆ เพราะงั้นก็ถือว่าไม่ได้แย่ไปเสียหมด
อ่า ตอนนี้เธอคิดถึงเขาจัง
ทิวาสอดมือเข้าคางมนก่อนรั้งให้เชิดแหงนขึ้น เขาเทวิสกี้เพียวจากขวดรินหยดลงบนปลายลิ้นเล็กช้าๆ เมษาแลบยืดออกมาด้วยสีหน้าแสนร่าน ขณะแยกกลีบหอยให้บานออก รอต้อนรับการเข้าสอดสำรวจของเขาทิวาโน้มลงข้างใบหูเล็กช้าๆ ดูท่าว่าเมษาคงยังไม่รู้ว่ายามนี้ตัวเองกำลังเป็นเป้าสายตาอยู่ เขาจับคนตัวเล็กให้หันหน้าไปอีกทาง ก่อนชี้ชวนให้เธอมองข้างล่างนั่นเพื่อดึงสติคนไร้ยางอาย“ทำหน้าให้ร่านที่สุดนะ วันนี้เธอเป็นดาวเด่นเลยล่ะ”ดวงตาคู่งามเบิกกว้างขึ้นยามมองเห็นกลุ่มคนข้างล่าง แม้มันจะไกลออกไปมาก แต่จุดที่เธอกำลังอยู่มันสูงจนพวกเขาคงเห็นได้ชัด ความตื่นตระหนกตีกันในอกกับความเสียว เมื่อทิวาสอดส่งเรียวลิ้นเข้ารูแฉะเยิ้ม ก่อนเริ่มละเลงบี้บดเม็ดบวมเป่งกลางร่อง“อ๊า อูย คุณทิขา คุณทิเดี๋ยวก่อน อิ๊ อ๊าย”ซู้ด จุ๊บ จ๊วบ แผล็บๆเมษามองเห็นว่าคนข้างล่างกำลังทำท่ากระอักกระอ่วน พวกเขามีทีท่าจะหันหนีแต่ก็อดไม่ได้ที่จะมอง คนกลายเป็นนักแสดงหนังสดเริ่มรู้สึกอับอาย แต่ร่องเงี่ยนกลางกายกลับขมิบคลายน้ำเมือกออกมาจนฉ่ำ“อู้ว คุณทิ หนูจะ...”ผลุบ!แจ๊ะ แจ๊ะ แจ๊ะ“ซู้ด จุ๊บ จ๊วบ”ทิวางอนิ้วสอดเข้ารูหงี่ของคนที่ส่ายสะโพกไปมา ปลายลิ้น
เมษาเลือกชุดบางเขามาสวมโดยไม่ใส่ชั้นใน ถึงจะรู้ว่าเขาไม่อยู่บ้าน แต่เธอก็ยังแอบมีความหวัง ต่อให้เขาไม่อยู่จริงๆ เธอก็แค่จะร่อนเอวกับของเล่นให้เสร็จสมคลายความเครียด แล้วค่อยกลับมานอนอย่างสบายใจหญิงสาวก้าวออกจากห้องก่อนเดินออกไปยังทางเลี่ยง เธอไม่ได้อยากบังเอิญไปเจอกลุ่มคนเล่นเสียวกันเหมือนวันนั้นอีก แม้จะรู้ว่าตัวเองร่านน้ำกามแค่ไหน แต่คนเดียวที่ทำเอาร่องของเธอขยิบน้ำอย่างแข็งขัน คงมีแค่ทิวาเท่านั้นแหละแค่คิดถึงทุกอย่างที่เป็นเขา หว่างขาก็เริ่มร้อนผ่าวขึ้นมาเสียแล้วเมษาเหลือบมองยังกำแพงกว้างที่อยู่ไกลๆ โชคดีที่หน่วยรักษาความปลอดภัยบ้านของเขามักตระเวนอยู่เขตรอบนอก ไม่อย่างนั้นพวกเขาอาจรู้ก็ได้ว่าเธอหายเข้าไปในบ้านของเจ้านายหนุ่มนานๆ เพราะอะไรเมษาก้าวเชื่องช้าขึ้นไปยันชั้นบนอย่างคุ้นเคย บ้านที่มืดอยู่เป็นนิจวันนี้มีไฟสีวอร์มโทนเปิดหรี่ทิ้งเอาไว้ ขาเรียวก้าวขึ้นไปด้วยใจระทึก ริมฝีปากขมเม้มด้วยความคาดหวังว่าจะเจอคนที่กำลังนึกถึงในห้องนอนว่างเปล่ามือเรียวยกขึ้นเปิดสวิตช์ไฟ หากแต่สายตากลับเห็นว่าตรงระเบียงห้องมีใครคนหนึ่งยืนอยู่เงียบๆ แผ่นหลังกว้างเปลือยเปล่าสะท้อนกับไฟสีนวลตา ผิวสีแทน
“เมย์ พี่ผิดเอง พี่ขอโทษได้ไหมล่ะ จะต้องให้ขอโทษอีกกี่รอบถึงจะยอมฟังพี่บ้าง ใจเย็นฟังกันก่อนไม่ได้หรือไง”“ไม่มีอะไรต้องฟัง เพราะฉันเห็นมันกับตา”“ผู้หญิงคนนั้นก็แค่อยากให้เราเลิกกัน เมย์ก็รู้ว่าพี่เพิ่งขยับมาคุมดิวิชั่น สินีก็แค่อยากใช้พี่หาผลประโยชน์เท่านั้นแหละ อย่ามาโกรธโดยไม่ฟังเหตุผลได้ไหม?”เมษานึกสะอิดสะเอียนกับคำพูดของคนตรงหน้าจนคลื่นไส้ ไม่ว่าจะเหตุผลไหน สิ่งที่เขาทำมันก็คือการจงใจนอกใจเธอ เพราะงั้นต่อให้เขาจะพ่นคำพูดอธิบายเหตุผลใดออกมา ความจริงเหล่านั้นมันก็ไม่ได้เปลี่ยนหรอกเกลียด...เธอเกลียดเขาที่สุดเลย‘ยัยนั่นจืดชืด สู้หนูไม่ได้เลย’คำพูดของเขาที่หยามเหยียดกันเด้งขึ้นมาในหัว เมษาสะบัดหน้าตั้งท่าจะเดินหนีเพราะน้ำตากำลังจะหลั่งด้วยความเจ็บใจ มันไม่ใช่แค่เรื่องเซ็กส์เท่านั้น แต่รวมไปถึงการกระทำต่างๆ ของเขาที่แอบคุยกับคนอื่นลับหลังเธอด้วย“เมย์!”“ปล่อย! ก็บอกว่าไม่อยากฟังไง!”โครม!ข้าวของที่เธอซื้อมาเทกระจัดกระจายลงบนพื้น เรียกสายตาของคนรอบกายได้ดี เมษาก้มมองข้าวของผ่านม่านน้ำตา ในใจอดกลั้นไว้ที่จะไม่กรี๊ดใส่หน้าคนขี้ตื๊อให้รู้แล้วรู้รอด ขณะที่หางตาเห็นว่าอีกฝ่ายกำลังจะเข
ดวงตาคู่สวยจับจ้องรายการซื้อของที่อยู่ในมือ เพราะวันนี้เป็นหยุดเมษาจึงถือโอกาสออกมาเดินช็อปปิ้งแก้เบื่อ ในตัวเมืองวันนี้ดูคึกคัก แม้อากาศจะร้อนไปสักหน่อยแต่ก็ไม่ได้เป็นปัญหาอะไรมือเล็กยกแก้วสตรอเบอรี่โยเกิร์ตที่สังเพิ่มพิเศษโยเกิร์ตขึ้นดื่ม ใจนึกไปถึงรสชาติแสนอร่อยของเนื้อครีมที่ทิวาปลดปล่อยป้อนให้กัน ขนอ่อนทั่วกายลุกชูชันเมื่อคิดไปถึงยามที่เขาบีบรีดทุกหยาดหยดให้ หากแต่ความเย็นจากเกล็ดน้ำแข็งและความเปรี้ยวฉ่ำ กลับค่อยๆ ดึงเธอกลับมาสู่ความจริงตรงหน้า“ทั้งหมด 16975 บาท ค่ะคุณลูกค้า”“ค่ะ”แคชเชียร์แสนสวยบอกกล่าวเสียงนุ่มนวล เมษายื่นบัตรเดบิตตัวเองให้อีกฝ่าย ขณะเหลือบมองบัตรอีกใบที่เสียบอยู่ในกระเป๋า ความทรงจำพาหวนไปถึงวันที่เธอได้มันมา จากใครบางคนที่วันนี้เข้าสู่วันที่ 3 แล้วที่ไม่ได้เจอเขาเลยแปะ…บัตรใบแข็งสีดำเย็นเยียบลอยมาแปะบนอกเปลือยเปล่า เมษาที่เพิ่งตื่นยังไม่ทันได้ลืมตาเต็มที่ จำต้องขยี้ตาเพ่งมันอย่างตั้งใจเงียบๆ ก่อนเงยหน้ามองทิวาที่ยืนอยู่ปลายเตียง‘อะไรเหรอคะ?’‘เธอเอาไปใช้เถอะ’มือเรียวหยิบบัตรขึ้นมาดูใกล้ๆ พอเห็นชัดเต็มตาความง่วงจึงหายเป็นปลิดทิ้ง ทิวาทำหน้านิ่งๆ ขณะกระดก
พรวด!“อู้ว! อ๊า!”เสียงครวญที่มาจากการแตกซ่านของเมษาดังขึ้นชิดประตู ทิวายกยิ้มอย่างพึงใจเมื่อหอยแสนร่านขมิบยวบๆ รัดรอบท่อนเนื้อของตน น้ำตาแห่งความเสร็จสมไหลพรากพร้อมปากที่สั่นระริก สมองของเธอร้อนจี๋ราวกับมีลาวาเดือดปุดๆ อยู่ข้างใน“ไอ้เมย์ เป็นอะไรวะ ร้องเสียงดังขนาดนั้น”เสียงคนด้านนอกตะโกนพลางทุบประตูปึงปัง เมษาหันไปสั่นหน้ายิกๆ กับคนที่เริ่มสาวเย่องัดร่องเงี่ยนของตัวเองอีกครั้ง หากแต่ทิวากลับยกยิ้มตอบมาบางเบา เขาบดกระเด้าขยี้เร้ารูหอยฉ่ำเงาชื้นแฉะ โยกย้ายส่ายบี้จนร่างเล็กสั่นคลอนอย่างดุเดือด บานประตูไม้ราวกับจะสั่นสะเทือนตามแรงกระแทกจากคนข้างหลัง“ตอบไปสิ ว่าเธอเป็นอะไร”“ซี้ด อ่า คุณทิขา”เสียงแหบพร่ากระซิบขออ้อนวอน เมษากลัวว่าผ่องศรีจะสัมผัสได้ถึงความร้อนฉ่าและแรงสั่น ที่จะส่งผ่านเนื้อไม้ไปถึงฝ่ามือของน้าผู้กำลังเคาะเรียกอยู่ คนซอยถี่อัดรูจึงเร่งจังหวะกระแทกเข้าลึกเป็นการกดดัน“นะ หนูเดินเตะขาโต๊ะใหญ่ อื้อ จะ เจ็บมากเลย”“โอ้ยไอนี่ ซุ่มซ่าม ตกใจหมดร้องอย่างกับจะขาดใจ”ผ่องศรีบ่นก่อนหันไปฝอยเรื่องหวยต่อ เสียงพูดคุยค่อยๆ ไกลออกไป เมษาที่เกร็งจนปวดทั้งตัวทำท่าจะแตกสาดออกมาอีกครั้ง
น้ำเงี่ยนใสแตกพ่นสาดออกมาจากรูร่าน กลีบแบะบานขมิบยิกๆ ตอดรับนิ้วที่ยังคาอยู่กับร่อง ทิวายกยิ้มพลางยกนิ้วโป้งปาดน้ำสวาทที่กระเซ็นเกาะปลายคาง เขาดูดชิมมันก่อนก้มลงยังแคมร่านที่กระตุกยวบๆ กลืนกินนิ้วไม่หยุด“จ๊วบ อืม ซู้ด จุ๊บ”“อ่า คุณทิ ยะ อย่าเพิ่ง อูย หนูไม่ไหวแล้วค่า”คนปากบอกว่าไม่ไหวยกเอวร่อนเสยใส่ลิ้นร้อน ทิวาแค่นเสียงในลำคอมองท่าทีของคนเงี่ยนดุ้นเต็มที่ ร่องหงี่ขยิบรัดลิ้นสากที่สอดลากเข้าเกี่ยวตวัด ปลายนิ้วหนาปัดป่ายติ่งเสียวที่บวมเป่ง ก่อนเร่งความเร็วจนคนแบะเรียวขารับเริ่มหวีดเสียงคราง“ไอ้เมย์!”เสียงเรียกหน้าบานประตูเล่นเอาเมษาชะงักกายที่กำลังแอ่นโค้ง คนทั้งคู่ต่างมองไปยังประตูอย่างพร้อมเพรียง เจ้าของชื่อเริ่มทำหน้าเลิ่กลั่ก หากแต่ทิวากลับเมินมันแล้วตั้งหน้าบดเบียดปลายลิ้นบนติ่งสีหวานต่อไป“อูย คุณทิ ดะ เดี๋ยวค่ะ อื้อ”มือเล็กพยายามยั้งคนระรัวบี้เม็ดบวมเต้นระริกของตน หากแต่คนเอาแต่ใจกลับทำหูทวนลม เมษาอดไม่ได้ที่จะหยัดยกสะโพกโยกเด้า ราวกับเร่งเร้าให้ลิ้นร้อนแยงสวนเข้ามาลึกๆ ในรูเงี่ยนง่าน“ไอ้เมย์! เอ็งได้ยินเสียงน้าไหมเนี่ย”“ได้ ยะ ยิน อะ อู้ว”พรวด!ยังไม่ทันได้ขานรับเมษาก็







