อย่าคาย

เมษาทำท่าจะเลื่อนตัวลงไปบนพื้นเพื่อดูดกินแท่งดุ้นอวบใหญ่ แต่ทิวากลับรั้งกันไว้แล้วยกยิ้มนุ่มนวล ถึงจะงุนงงกับสีหน้าของเขา แต่ร่างเล็กก็ยอมหยุดอยู่เฉยๆ เพื่อดูว่าเขาจะทำอะไร

ฝ่ามือร้อนลูบไล้วนไปยังก้นอวบอัด ปลายนิ้วใหญ่เกี่ยวรั้งจีสตริงตัวจิ๋วออกรูดไปตามเรียวขาขาวจนม้วนเป็นเส้นกลม ทิวาเอื้อมหยิบปากกาด้ามเมื่อครู่ที่วางอยู่ไม่ไกลจากจุดนี้ขึ้นมาช้าๆ ตวัดหมุนผืนผ้าสามเหลี่ยมชื้นแฉะพันเข้าไปจนดูเหมือนอมยิ้ม

ขายาวออกก้าวเข้าไปหาคนที่นั่งตะลึงมองดูอยู่อย่างเงียบเชียบ คำพูดเสียงเรียบนิ่งออกมาด้วยประโยคที่ทุกคนต่างคาดไม่ถึง

“อ้าปากสิ”

“ห้ะ! พ่อเลี้ยง ...หมายถึงอะไร?”

“กูกำลังบอกให้มึงอ้าปาก”

สีหน้าเยือกเย็นกำลังกดดัน ไม่บอกก็รู้ว่าหากไม่ทำตามที่เขาบอก สิ่งที่จะเข้ามาในปากของตัวเองคงไม่ใช่กางเกงในของผู้หญิงคนนั้น แต่คงเป็นปลายกระบอกปืนของเขามากกว่า

พริมาสะอึกสะอื้นจนตัวโยกโยน แต่กระนั้นปากที่เต็มไปด้วยน้ำลายเหนียวหนืดจากการร้องไห้ กลับต้องค่อยๆ อ้าออก จีสตริงเปียกไปด้วยน้ำคาวสวาทของเมษาถูกส่งเข้ามาพร้อมด้ามปากกาที่ตอกยัดชายผ้าเข้าไปจนมิด ลิ้นสัมผัสถึงเมือกรสหวานปร่าจนแทบขย้อนคืนออกมา แต่ถ้าทำแบบนั้นเธอคงไม่เหลือแม้แต่ลมหายใจออกไปจากที่นี่

อึก อ่อก

“รังเกียจเหรอ? มึงจงรู้ไว้นะ ว่าความรู้สึกของกูตอนที่ต้องดึงผ้าปูที่นอนเปื้อนน้ำเงี่ยนของมึงกับน้ำเชื้อข้นๆ ของชู้มึงไปทิ้ง มันคือความรู้สึกขยะแขยงแบบเดียวกันเลยล่ะ”

รอยยิ้มร้ายยกประดับบนใบหน้าหล่อเหลา แต่ยามนี้พริมากลับมองมันเหมือนกับซาตานจากขุมนรก ผู้ลอกครอบออกจากคนดีคนนั้นที่เคยรักกัน จำใจต้องยอมรับว่าความเลวทรามของตัวเองในวันนั้น พาเอาเขากลายมาเป็นปีศาจตรงหน้านี้ไปเสียแล้ว

“อย่านะ...มึงอย่าได้คายออกมาจนกว่ากูจะแตกล่ะ ให้เหมือนตอนที่กูทนยืนดูพวกมึงเย่อเย็ดกันจนแตก ทั้งตอนที่เห็นจากกล้องที่ซ่อนในห้อง แล้วก็วันที่กูเดินเข้าไปยืนจ่อหัวพวกมึงชิดริมเตียง”

พริมาเบิกตากว้างกับความจริงที่ได้ยินกับหู นี่เขา...เห็นมานานแล้วงั้นเหรอ ถ้าอย่างนั้นสาเหตุที่ทิวาเกลียดชังกันจนถึงขนาดนี้ มันก็ไขความสงสัยตลอดมาจนหมดสิ้น ว่าเพราะอะไรเขาถึงสะอิดสะเอียนกันจนแทบจะพรากลมหายใจ

สุดท้ายแล้วคงไม่ใช่เขาที่โง่ แต่เธอต่างหากที่โง่

น้ำตาไหลพรากบดบังภาพเร่าร้อนที่กำลังดำเนินต่อไป เสียงเมษาดูดเลียแท่งร้อนใหญ่ที่ตัวเองเคยไม่ชอบมันดังก้องหู ราวกับเธอคนนั้นกำลังเอร็ดอร่อยกับของหวานชิ้นโปรดในมือนักหนา

เมษาเหลือบมองผู้ชมเพียงนิดก่อนเหลือบมองสีหน้าของทิวา เขาไม่แม้จะหันกลับไปยังพริมาอีกเลย ฝ่ามือใหญ่วางทาบบนผมนุ่มลูบสลับโยกกดบดเอวสวน กรามแกร่งบดกันแน่นจนต้องนิ่วหน้า เมื่อเธอโก่งคอส่งลำเอ็นแข็งขึงยัดเข้าไปสุดทาง ริมฝีปากของตนอ้าค้างประกบแนบชิดกับผิวเนื้อของเขาจนแทบหายใจไม่ออก

อุก อ่อก อ่อก อึก

เสียงอ้าอมปะปนกับเสียงสวนอัดท่อนดุ้นยักษ์เสียดสีช่องปากเล็ก น้ำลายเหนียวยืดไหลอาบชโลมตั้งแต่ลำคอลามไปยันอกคู่โตจนมันเลื่อม เต้าเนื้อสั่นกระเพื่อมตามแรงดูดกลืนท่อนเอ็นอย่างเมามัน

เมษาแหกขานั่งยองจนร่องแดงฉ่ำน้ำอ้ากว้าง หยาดน้ำเงี่ยนชุ่มไหลย้อมไปยันร่องก้นและต้นขา ดวงตาเหลือกลอยสลับจดจ้องดวงหน้าคมของทิวา ปลายนิ้วกดบดเบียดติ่งเสียวสั่นระริกแสนร่าน ความซาบซ่านมีมากจนกายสะท้าน วิ่งปราดขึ้นสมองจนพร่าเบลอ

ปุ๊!

“อึก คุณทิขา อ๊า”

ทิวาอุ้มเธอไปวางบนโต๊ะอย่างเดิม เขาสอดมือเข้าใต้ข้อพับชื้นเหงื่อแยกออกแล้วกดลงไปบนโต๊ะ โชว์เนินเนื้อโคกอวบอาบน้ำเงี่ยนเฉอะแฉะลอยเด่น กลีบแคมแดงฉ่ำวาวดุจดั่งดอกไม้ต้องน้ำค้างยามเช้า ขยิบยิกๆ ราวกับคำชวนให้สอดดุ้นเข้าตอกขยี้

ซู้ด จุ๊บ จ๊วบ แผล็บๆ

“อ๊ะ อ๊า คุณทิขา อูย อ๊า ซี้ด คุณทิ อู้ว อ๊ะ”

ปลายลิ้นร้อนแทรกซอนสอดใส่ในร่องหงี่ขมิบยุบๆ ทิวาซุกประกบปากดูดกลีบนุ่มจนยืดยุบตามแรงดึง ปลายกระดกยกไซร้แทรกแยงเข้ารูคับแคบแสนร่าน เร่งให้มันปล่อยน้ำหวานไหลออกมาปรนเปรอจนเปรอะเปื้อนทั่วหน้า

เขาขยับส่ายสะบัดร่อนปาดความสากเข้าโพรงตอดรัดแน่น เร้าให้คนที่แอ่นกายโค้งหอบกระเส่าเหนี่ยวรั้งเรียวขาตัวเองไว้แน่น รีบปลดปล่อยน้ำเงี่ยนจากความกระสันเสียวออกมา

“อูย อ๊า คุณทิขา หนูจะแตก หนูจะแตกแล้วค่า อ๊า”