พนักโซฟา

เมษายืนอย่างสงบเรียบร้อยอยู่เยื้องออกไปไม่ไกล หัวใจสั่นระรัวยามเห็นทิวาเข้ามาเยี่ยมเยียนทักทายแม่ของเขา ตอนนี้เป็นหลังเวลาอาหารเที่ยงแล้ว โดยปกติคุณผกาจะงีบพักผ่อน หากแต่วันนี้ลูกชายกลับเข้ามาขัดจังหวะช่วงเวลานั้นพอดี

“เข้ามาดูสินะว่าแม่แอบเบี้ยวมื้อเที่ยงหรือเปล่าใช่ไหมแกน่ะ”

“ผมเห็นว่าช่วงนี้แม่เบื่ออาหารนี่ครับ ก็ต้องมาดูหน่อยว่าควรปรับอะไรเพิ่ม”

“แม่กินแล้วก็นอนแบบนี้ มันจะต้องกินอะไรให้มากมาย เห้อ แกก็กังวลไม่เข้าท่า”

สุ้มเสียงคล้ายจะหงุดหงิด แต่เมษาก็รู้ดีว่าคุณผกายินดีที่ลูกชายเอาใจใส่ เขาถึงกับยกผลไม้เข้ามาให้แม้รู้ว่าผู้สูงวัยจะบ่น หากแต่คุณหญิงก็ยังยอมกินอย่างว่าง่าย เพื่อไม่ให้เสียน้ำใจของคนหวังดี

“แกเองก็ไปพักบ้างเถอะ เพิ่งกลับมาเหนื่อยๆ”

“ไม่ได้เหนื่อยอะไรเลยครับ เดี๋ยวเย็นนี้ก็ต้องเข้าไร่ต่อ”

สองแม่ลูกยังพูดคุยกันเบาๆ ต่อไป ทิวาเล่าถึงรายละเอียดดีลใหญ่ที่เขาไปเจรจาด้วยตัวเองให้มารดาฟัง ยังมีโปรเจกต์ที่ผุดขึ้นมาร่วมกับกาแฟเจ้าดังในการออกโปรดักส์กาแฟส้มสเปเชียล รวมถึงคาเฟ่ในตัวเมืองที่กำลังเริ่มก่อตั้งภายใต้การดูแลของเขาเองอีก

ผกายืดตัวบิดยืดร่างกายคลายความปวดเมื่อย ผู้สูงอายุส่วนมากไม่ค่อยติดมือถือเท่าไหร่ นางจึงเอาแต่เอนนั่งเลื่อนดูทีวีไปเรื่อยเพื่อรอเวลาง่วงยามกลางวัน

“ผมไปเจอพ่อมา ท่านฝากรังนกมาให้...”

“ไม่ต้องเอามาให้แม่หรอก แกกินไปเถอะ”

เสียงเอื้อนเอ่ยเข้มขึ้นเล็กน้อย ยามทิวาเอ่ยถึงพ่อของตัวเอง สีหน้าของผกาเรียบตึงขึ้น เป็นอันรู้กันว่าเจ้าตัวมักไม่อยากเอ่ยถึงสามีเก่าเท่าไหร่

ด้วยทั้งคู่หย่าร้างกันตั้งแต่ทิวายังเรียนไม่จบ หากแต่ฝ่ายพ่อของเขาก็ดูจะยังห่วงใยภรรยาเก่าผู้เย่อหยิ่ง เมษามองเห็นชายหนุ่มตรงหน้าสังเกตคนเป็นแม่เงียบๆ เขาขยับลุกไปซ้อนด้านหลังของหญิงชรา ก่อนยกมือขึ้นมานวดลาดไหล่บางอย่างเอาอกเอาใจ

“พ่อเขาฝากมาให้แม่นี่ครับ”

“...ช่างเถอะ เอาล่ะๆ แกรีบไปพักดีกว่าเจ้าทิ อย่ามัวแต่มาทำอะไรแบบนี้เลย”

“ให้ผมทำเถอะครับ แป๊บเดียวก็ได้”

ผกาถอนหายใจให้ความดื้อของลูกชาย นางพยักหน้าส่งๆ ตัดความรำคาญเพราะรู้ว่าทิวาคงไม่ฟังคำห้าม คนเป็นแม่ยอมเงียบไปครู่หนึ่งก่อนทำหน้าผ่อนคลาย ในขณะที่ดวงตาคมของเขาเหลือบมาทางเธอ แต่ไม่ได้มีท่าทีจะพูดอะไร และไม่มีอารมณ์ใดบนใบหน้าแสนหล่อเหลานั้น

เมษาสบตาเขาแวบสั้นๆ ก่อนเบี่ยงสายตาหลบ ความสมบูรณ์แบบบนใบหน้าราวรูปสลักทำเอาเธอรู้สึกเก้อเขิน ลำคอลอบกลืนน้ำลายยามเห็นท่อนแขนล่ำบึ้กของเจ้านายหนุ่มเคลื่อนไหวช้าๆ บ่ากว้างเต็มตึงเหยียดขยายสมชายชาตรี หญิงสาวลอบขบกลีบปากยั้งอารมณ์อ่อนไหว ยามฝ่ามือของทิวาบรรจงนวดไหล่คลายเส้นให้ผู้สูงวัย รอยกล้ามเนื้อกับเส้นเลือดบนแขนปูดเห็นชัดชวนให้คนมองคิดไปไกล ผิวสีแทนทรงเสน่ห์ทำเอายิ่งเพ่งพิศยิ่งใจสั่น

“พอแล้วล่ะทิ แกไปพักผ่อนเถอะ แม่ก็จะนอนแล้ว

“เส้นยังตึงอยู่เลยครับแม่”

“โอ้ย งั้นแกก็ให้ยัยหนูเมย์มานวดแทนให้จบๆ ไป”

ผกาเอนกายลงพิงพนักหลับตา ยามนี้นางเริ่มง่วงขึ้นมาจริงๆ เสียแล้ว ทิวามองแม่ตัวเองเคลิ้มไปช้าๆ ตามเวลานอนประจำของเจ้าตัว เขาตวัดตามาส่งสัญญาณให้เมษาขยับเข้าไปแทนที่ตัวเองอย่างเงียบเชียบ

“งั้นผมไปก่อนนะครับแม่”

“อืมๆ ไปสักที เห้อ ตกใจหมดคนจะหลับอยู่แล้วเมื่อกี้”

ผกาเอ็ดลูกชายไม่จริงจังนัก นางขยับร่างเอนนอนหากแต่เปลือกตาบางกลับยังปิดสนิทเช่นเดิม เมษาจึงรีบก้าวเดินเข้าไปยืนยังหลังพนักพิง บรรจงใช้มือบอบบางนวดเบาๆ แทนที่ของชายหนุ่มเมื่อครู่ หางตามองเห็นร่างสูงเดินหลบออกไป นั่นจึงทำให้เธอตั้งใจก้มหน้าปรนนิบัติหญิงชราต่ออย่างจริงจัง

ผกาดูจะเคลิ้มหลับไปแล้ว เมษาจึงคิดจะเอื้อมหยิบรีโมททีวีมาเบาเสียงให้ ทว่าภาพในจอที่เปิดค้างช่องภาพยนต์ฝรั่ง กำลังฉายฉากแนวเข้าได้เข้าเข็มสุดวาบหวิว แม้จะไม่ได้โจ่งแจ้งจนน่ามีอารมณ์ร่วม แต่สำหรับคนที่มีแต่เรื่องอย่างว่าเต็มหัวอย่างเธอ กลับชะงักยืนดูพลางกลืนน้ำลายช้าๆ

เธอไม่ได้มีเซ็กส์จริงๆ มานานแค่ไหนกันแล้วนะ...เมษาทบทวนตัวเองเงียบๆ ขณะตัดสินใจยืนดูค้างโดยไม่เบาเสียง หัวไม่รักดีดันนึกไปถึงฉากเฮงซวยที่เธอดันไปเห็นวีรกรรมของแฟนเก่าผู้เคยสร้างแผลใจทิ้งไว้ให้ ไอ้เวรนั่นมันลักลอบมีอะไรกันกับเพื่อนร่วมงานของเธอ เป็นหนึ่งในสาเหตุที่เธอหุนหันคิดลาออกก่อนบอกเลิกมัน เพราะรับไม่ได้กับพฤติกรรมนอกใจอย่างอุกอาจ คำพูดดูถูกของเขาตอนที่กระเด้าเพื่อนสาวทรยศคนนั้นอย่างเร่าร้อน ยังตามติดหลอกหลอนอยู่ในหัว

‘ยัยนั่นจืดชืดจะตาย รูก็เอาไม่มันส์เท่าหนูหรอก อ่าห์’

‘อ๊ะ อูยยย อ๊า ถ้างั้นก็น่าเสียดายดุ้นใหญ่ๆ แบบนี้ของแมทแย่เลยสิ

เสียงครวญครางน่าสะอิดสะเอียนของสินีดังก้องเต็มหัว ชายชั่วหญิงโฉดที่ร่านเย่อกับแฟนชาวบ้านด้วยความสะใจยังชัดในความจำ เมษานึกเสียดายที่ตอนนั้นมัวแต่หน้าชากับฉากโสมมของแฟนหนุ่มผู้ทรยศ อดคิดไม่ได้ว่าถ้าวันนั้นเธอแอบอัดคลิปแล้วส่งเข้าไลน์กรุ๊ปบริษัทจะสะใจแค่ไหน

หญิงสาวถอนหายใจเบากับภาพเสนียดที่เกาะหนึบในหัว เธอจำได้ว่าหลังลาออกตัวเองก็ไปนั่งเมาในผับ หลังจากนั้นก็ไปมีสัมพันธ์แสนเร่าร้อนข้ามคืนกับใครบางคน แต่เสียดายที่หมอนั่นลีลาโคตรห่วยแตก แทนที่จะพาเร้าใจให้ลืมดุ้นคนเลวที่เธอรังเกียจ

เมษาดึงสติเข้ามาหาตัวก่อนคิดจะละมือออก หากแต่ร่างกายกลับสัมผัสได้ถึงไออุ่นจากด้านหลัง เธอกำลังจะหันไปมองด้วยตกใจ หากแต่ร่างสูงของใครบางคนกลับเบียดชิดดันร่างของเธอไปชิดหนังโซฟาเช่นเดิม

“อ๊ะ!”

“ชู่ นวดต่อไปสิ”

เสียงเข้มกระซิบอยู่ข้างหูทำขนกายลุกวาบ ลมหายใจร้อนกระทบผิวคอของเธอจนชาวาบไปทั่วแผ่นหลัง

“คุณทิ...”

ยังไม่ทันได้พูดอะไรต่อ ฝ่ามือใหญ่ก็ล็อกรอบคางมนให้หันไปรับจูบล้ำลึก ทิวาสอดลิ้นหนาเข้าโพรงปากนุ่ม กวาดชิมไปทั่วพลางดูดดึงกลีบปากฉ่ำชื้น เมษาอึ้งจนดวงตาเบิกกว้าง ทว่าหัวอันว่องไวพาเอาเธอรับจูบจากเขาอย่างเป็นงาน ลิ้นเล็กตอบรับกลับอย่างเร่าร้อน เกี่ยวพันตวัดรอบขณะที่ทิวาค่อยๆ ผละออกไป

น้ำลายหนืดยืดยาวตามลิ้นที่แลบออกของคนทั้งสอง ดวงตาคู่งามเริ่มเปิดปรือจากอารมณ์อยากที่ถูกกระตุ้น ฝ่ามือของทิวาเริ่มสอดเข้าเสื้อตัวบาง เขาปลดตะขอบบราอย่างชำนาญ ก่อนกอบกุมอกใหญ่ล้นทะลักร่องมือ

“คุณ...”

“อย่าพูด นวดคุณท่านต่อไป...”

เสียงพร่ากระซิบเบาๆ ข้างใบหูแดงซ่าน ปลายนิ้วหยาบกระด้างปัดป่ายยอดอกจนรัดเป็นไต เมษาแทบสูดปากครางกับสัมผัสหนักหน่วงที่ฝากริ้วร้อนบนผิวจากเขา ก้นกลมบิดส่ายไปมาถูกไถกลางกายของคนยืนซ้อนด้านหลัง เธอรู้สึกถึงบางสิ่งที่แข็งดุนดัน และนั่นยิ่งทำให้ร่องของเธอขมิบยิกๆ ใต้แพนตี้สีขาวดั่งหิวกระหาย

มือสั่นระริกของเธอนวดคลึงคุณผกาด้วยใจแสนระทึก จังหวะบีบกดเริ่มสะเปะสะปะจนควบคุมไม่อยู่ เพียงแค่การขยับกายน้อยนิดของคนหลับก็เล่นเอาตื่นเต้นจนอกแทบระเบิด หากแต่เมษากับรู้สึกว่ามันทำให้เธอเสียวซ่านกว่าเดิมขึ้นเป็นกอง

ทิวาเริ่มลูบไล้ฝ่ามือข้างหนึ่งเลื่อนลงล่าง เขาถลกกระโปรงผ้าตัวยาวก่อนล้วงเข้าใจกลางความอ่อนไหว

“อื้อ...”

“อย่าเสียงดังสิ”