Accueil / โรแมนติก / เมียคุณลม / ร่างกายแลกรัก(2)

Partager

ร่างกายแลกรัก(2)

last update Date de publication: 2025-01-07 13:22:07

งกายแลกรัก(2)

1786 คำ

“สรุปแล้วผมใช่ผู้ชายคนนั้นไหม”

เขาถามขึ้นมาอีกครั้งทว่าอีกฝ่ายกลับเงียบแถมยังดึงรั้งคอเขาเข้าหาจากตอนแรกที่ขัดขืนกลับเป็นเต็มใจ

เหมือนฝันซุกใบหน้าเข้าหาอ้อมกอดเขาอย่างที่รอคอยมาตลอด เอื้อมมือไปโอบกอดแผ่นหลังกว้างของเขาแผ่วเบา

“ฉันอยากเป็นของคุณ ได้โปรด” กระซิบข้างหูพลางขบเม้มติ่งหูจนร่างกำยำรู้สึกสะท้านไปทั้งตัว

“ผมก็อยากเป็นของคุณ แม่สาวน้อย”

สิ่งที่อยู่ชั้นล่างเริ่มปวดหนึบคลื่นความร้อนพลุพล่านมาแก่นกายจนตั้งขึ้นเสียดสีกับหน้าขาเธอรับรู้ได้ถึงความแข็งขืนลำใหญ่จึงสอดเรียวมือลงไปกอบกำ

“รูดมันขึ้นลงสิ”

เป็นคำขอกึ่งคำสั่งทว่าเธอก็ทำตามอย่างว่าง่ายใต้เงามืดสลัวเธอรู้ว่าเขาเป็นใครแต่เขาไม่รู้ว่าเธอเป็นใครจนกว่าห้องกมืดมิดนี่จะสว่างขึ้นมา

มืออวบจับส่วนกลางลำตัวของเขารูดไปมาจนของเหลวใสค่อยๆทยอยออกมาจากปลายยอดลูกพีช อุณหภูมิในร่างกายไต่ระดับขึ้นตามแรงกระตุ้นจนรู้สึกร้อนวูบวาบขึ้นสมอง สัมผัสแนบชิดของร่างอวบอัดเต็มไม้เต็มมือทำให้ลุ่มหลงจนโงหัวแทบไม่ขึ้น

“อืม...มันดีมากเลยที่รัก”

พี่ลมเรียกเธอว่าที่รักอย่างนั้นเหรอ? มันมาจากแรงเสียวหรือเปล่านะแต่มันก็ทำให้เธออยากมีอารมณ์ร่วมไปกับเขา มือหนาประคองหน้าเธอขึ้นมาจูบอีกครั้ง ความอุ่นร้อนของลิ้นสัมผัสได้ถึงกลิ่นแอลกอฮอล์อ่อนๆ ก่อนจะเผยอปากรับรสจูบแสนหวานนั้น

“อ่าส์... อย่าทำเร็วสิเดี๋ยวผมเสร็จก่อนนะ” เขาทำเป็นห้ามปรามแล้วประคองร่างอวบให้นอนลงบนเตียง

สองปลายนิ้วแทรกเข้าช่องทางรักช้า ๆ เขาเคลื่อนไหวเรียวนิ้วราวกับจะคลำหาจุดไวต่อสัมผัสที่อยู่ข้างใน ร่างอวบกระตุกจนแผ่นหลังลอยจากที่นอนพร้อมกับแอ่นหลัง

“เจ็บหรือเสียวบอกผมได้ไหม”

“เจ็บค่ะ ฉันเจ็บ” น้ำเสียงกระเส่าสั่นจนไม่แน่ใจว่าเจ็บจริงหรือไม่

นิ้วเปียกลื่นค่อย ๆ ดันเข้ามาทีละน้อยขณะที่สะโพกบิดเร้าราวจะหนีสัมผัส นิ้วที่สอดค้างอยู่ตรงนั้นเริ่มขยับเข้าออกช้า ๆ จากความเจ็บปวดเริ่มเปลี่ยนเป็นเสียวซ่าน

“อร๊าย...เสียวค่ะ อ๊ะ ๆ” ครางรัวเร็วนิ้ว

“เสียวแล้วเหรอคะ หายเจ็บหรือยัง” น้ำเสียงเปลี่ยนเป็นนุ่มนวล

“หะ...หายแล้วค่ะ”

เขายิ้มพอใจกับคำตอบแล้วปลายนิ้วก็ถูกถอนออกจากตรงนั้นพร้อมด้วยเสียงชุ่มน้ำ

ท่อนลำเอ็นถูไถปากทางเข้าถ้ำซึ่งฉ่ำไปด้วยน้ำหล่อลื่นซึ่งเขาเองก็เพิ่งรู้ว่าผู้หญิงรูปร่างอวบอ้วนจะมีน้ำหล่อลื่นมากกว่าผู้หญิงผอมทั่วไปเสียอีก เขาจับความเป็นชายแทรกลึกเข้าไปทีละน้อยอย่างช้า ๆ จนสุดปลายลำแล้วคาไว้อย่างนั้นช่องทางรักบีบรัดความเป็นชายที่แนบสนิทคล้ายจะทำให้ละลาย

“ลึกมากเลยค่ะ...ทั้งจุกทั้งเสียว”

“จุกเพราะอะไร บอกผมได้ไหมคนดี” ทั้งสอบเอวกระชันถี่ทั้งโน้มตัวลงดูดเม้มปลายยอดอก

“เพราะของคุณมัน...มันใหญ่” เป็นคำชมที่ทำเอาร่างกายสูบฉีดเสียจริง

“ของคุณมันก็ตอดผมไม่หยุดเลย”

ของที่ทั้งใหญ่ทั้งยาวจ้วงลึกเข้ามาถึงช่องท้องราวกับร่างกายถูกฉีกกระชากแต่ไม่ใช่ความเจ็บปวดที่เล่นงานมาเป็นความสุขสามต่างหากที่พุ่งนำหน้า

“อืม...อ่าส์”

เสียงครางสั้น ๆ ของผู้ชายไม่เห็นมีอะไรน่าฟังและไม่อยากให้ใคร

ได้ยิน ทว่าเขาดันไม่มีปัญญาจะหยุดครางกลับร้องดังมากขึ้นกว่าเดิมแม้จะพยายามกลั้นเวียงหวีดร้องแต่มันก็เผลอหลุดออกมาง่ายๆ โดยควบคุมไม่อยู่

“เร็วกว่านี้หน่อยค่ะ ฉันจะถึงแล้ว”

เหมือนฝันเอ่ยขอร้องซึ่งเขาก็ตอบสนองโดยไว แรงกระแทกเมื่อถูกกระทั้นตรงจุดที่ไวต่อสัมผัสเพียงไม่นานก็ปลดปล่อยความต้องการจน

หมดสิ้น

“สะ...เสร็จแล้วค่ะ”

กงเล็บจิกลงหลังร่างอวบกระตุกเกร็งพร้อมแรงเหนื่อยหอบเนื้อตัวชาวูบด้วยความสุขจากการปลดปล่อย วายุปล่อยให้สาวใต้ร่างเสร็จนำร่อง

ไปก่อน

ชายหนุ่มพลิกร่างอวบเปลี่ยนเป็นท่าคุกเข่าสี่ขาแล้วจ่อท่อนเอ็นเข้าทางด้านหลังแล้วดันพรวดเข้าไปทีเดียวจนสุดลำ เหมือนฝันกรีดร้องออกมาสุดเสียงความจุกแน่น

“เบาค่ะ ฉันจุก”

ใบหน้าอิ่มเหยเกเธอไม่คิดเลยว่าคนที่ดูท่าทางเย็นชาดูนิ่ง ๆ จะเร่าร้อนในเรื่องเซ็กส์ได้ขนาดนี้

ยามที่แก่นกายดุดันเข้ามามันสอดรับกับสรีระได้อย่างพอเหมาะความเสียวแปลบที่ไม่อาจทัดทานได้ทำให้เอวกระเด้งขึ้น

“ท่านี้มันเข้าลึกมากเลย ผมชอบ”

พยายามกลั้นเสียงในหัวแต่มันก็ห้ามไม่ได้ทั้งที่ในใจอยากกระแทกให้ลึกกว่านี้อยากเคลื่อนไหวไปทั่วร่างแม้เขากำลังจะปรนเปรอรักให้กับผู้หญิงตรงหน้าทว่าสมองกลับคิดถึงใบหน้าผู้หญิงอีกคน

“ผมรักคุณนะ เหมือนฟ้า”

เขาเชิดหน้าสูดปากแล้วร้องออกมาอย่างลืมตัวทว่าเหมือนฝันกลับได้ยินมันชัดเจน

เลือดลมทั่วร่างไหลมากระจุกอยู่ตำแหน่งเดียวก่อนกระตุกเกร็งปลดปล่อยความต้องการออกมาความรู้สึกเหมือนผลัดตกจากที่สูงในพริบตา

ร่างกำยำฟุบลงบนหลังกว้างโดยที่ยังไม่ได้ถอดถอนลำเอ็นออกจากช่องทางแคบ เหมือนฝันรับรู้ได้ถึงน้ำร้อน ๆ พุ่งเข้ามาข้างในตัวเธอจนอุ่นวาบถึงท้องน้อย

“ผมยังอยากอยู่เลยเรามาต่อกันยกสองไหมแต่ขอผมพักแป๊บหนึ่ง” เขาถอนร่างกายออกจากอีกฝ่ายแล้วม้วนตัวไปเปิดไฟตรงหัวโต๊ะเพื่อให้เห็นหน้าเจ้าของความสุขของค่ำคืนนี้

“เหมือนฝัน!”

“คะ...คุณวายุ”

ทันทีที่ไฟในห้องสว่างวาบขึ้นวายุถึงกับตกตะลึงเมื่อเห็นว่าผู้หญิงที่เขาเพิ่งร่วมหลับนอนด้วยเป็นน้องสาวของคนที่ตัวเองแอบรักฤทธิ์ของแอลกอฮอล์แทบหายออกไปจากเส้นเลือดทันที

“ที่บอกว่าเสียงฉันเหมือนคนรู้จักเธอก็รู้ตั้งแต่แรกอยู่แล้วว่าเป็นฉัน” เขาย่นคิ้วเข้มเข้าหากันซึ่งหญิงสาวก็พยักหน้ารับมันทำเอาเขาแทบคลั่งก่อนจะทรุดตัวนั่งลงกุมขมับ

“ไม่ต้องรู้สึกเสียใจนะคะ เรื่องของเราฝันเต็มใจเป็นของคุณ แต่ที่ฝันสงสัยก็คือทำไมคุณถึงบอกว่ารักพี่ฟ้าล่ะคะ หรือว่าผู้หญิงที่คุณพูดว่าชอบแต่เขามีเจ้าของแล้วจะหมายถึง...พี่เหมือนฟ้า”

ชายหนุ่มพ่นลามหายใจออกมาไม่ได้ตอบอะไรแต่มันกลับเป็นสิ่งยืนยันความไม่แน่ใจให้กับเธอได้เป็นอย่างดีความเจ็บปวดชาวาบไปทั้งร่างกายและจิตใจ

“ผมขอโทษมันเป็นแค่เซ็กส์ชั่วคราวแล้วก็ผมเข้าใจผิดคิดว่าคุณเป็นผู้หญิงที่คนของผมหามาให้ ดูท่าแล้วผมคงจะเข้าห้องผิด”

เรียกว่าแก้ตัวคงจะได้ทว่าคนเจ้าเนื้อกลับเงียบนิ่งจนเขาต้องเสนอเงินให้

“คุณต้องการเงินเท่าไรแลกกับการเก็บเรื่องนี้เป็นความลับ”

เขายื่นกระดาษใบหนึ่งให้เธอรับมันมาแล้วชำเลืองมองมันในช่องเขียนจำนวนเงินไวหกหลักทำเอาก้อนสะอื้นวิ่งขึ้นมาจุกอยู่คอหอย

เธอเงยหน้ามองเขาผ่านม่านน้ำตาช้า ๆ ไม่คิดเลยว่าเขาจะตีราคาความรู้สึกและร่างกายเธอด้วยเงิน หากจะโทษเขาฝ่ายเดียวก็คงไม่ได้เพราะเป็นตัวเธอเองที่ยินยอมพร้อมใจตกเป็นของเขา

มืออวบขย้ำกระดาษเข้าหากันแล้วปาใส่หน้าเขาอย่างแรงก่อนจะคว้าผ้าเช็ดตัวพันร่างกายของตัวเองแล้ววิ่งหายเข้าไปในห้องน้ำ วายุจึงเดินไปหยิบเสื้อผ้าที่ตกเลื่อนกราดมาสวมแล้วนั่งรอเหมือนฝันบนเตียง

ไม่นานร่างอวบก็เดินออกจากน้ำไปคว้ากระเป๋าชายหนุ่มจึงดีดตัวรีบเดินไปยืนขวางแม้เธอจะเบี่ยงตัวหลบแต่เขาก็กระชากแขนเธอให้ยืนเผชิญหน้ากัน

“จะไปไหนเรายังคุยกันไม่รู้เรื่องเลย” เขาเอ่ยขึ้นเสียงเรียบ

“จะกลับบ้านค่ะ ฝันยังไม่พร้อมจะคุยกับคุณตอนนี้” หญิงสาวเริ่มรู้สึกสับสนแต่ก็พยายามกลั้นน้ำเสียงให้ปกติที่สุด

“เวลานี้เนี่ยนะ” วายุยกมือขึ้นดูนาฬิกาข้อมือก็เห็นว่าเป็นเวลาเกือบตีสามแล้ว

“ค่ะ จะกลับ” เธอพยายามขืนตัวทว่ากลับถูกอีกฝ่ายดึงรั้งให้เข้าหา

“ไม่ได้จะให้เธอกลับตอนนี้ไม่ได้”

“ทำไมล่ะคะ ฝันจะกลับแล้วไม่ต้องกลัวหรอกว่าฝันจะเอาเรื่องพวกนี้ไปป่าวประกาศ ฉันไม่ทำเรื่องน่าอายแบบนี้หรอก”

ช้อนตามองชายคนรักตรงหน้าทั้งสับสนทั้งปวดใจ วายุเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ย

“อย่าบอกเรื่องนี้แล้วก็เรื่องที่ฉันแอบรักเมียเพื่อนให้ฟ้ารู้ได้ไหม”

“ไม่บอกแน่นอนค่ะ เพราะฝันก็ไม่อยากให้ครอบครัวพี่สาวแตกแยกเหมือนกัน ไม่มีอะไรแล้วใช่ไหมฝันจะกลับ” เธอขืนตัวแต่ยิ่งดิ้นก็เหมือนอ้อมกอดนั้นแน่นขึ้น

“กลับไม่ได้มันดึกแล้ว รอให้เช้าเดี๋ยวฉันไปส่ง”

“ไม่เอาจะกลับตอนนี้ จะกลับเอง”

เธอพยายามดิ้นรนแต่ก็สู้แรงเขาไม่ไหว วายุเห็นว่าคนเจ้าเนื้อเอาแต่ต่อต้านจึงตัดสินใจรวบขาพาดบ่าแล้วจับโยนลงบนเตียง ร่างอวบกระทบเตียงนอนเล่นเอาจุกอยู่ไม่น้อยแต่ก็พยายามลุกขึ้นล่นไปติดหัวเตียง

“จะทำอะไร ฝันไม่เอาแล้วนะ”

“ใครจะเอาตอนนี้ผมง่วงจะตายชัก”

ว่าจบเขาก็กระโจนขึ้นเตียงแล้วดึงร่างอวบมาล็อคเอาไว้ด้วยอ้อมแขนเพื่อกันเธอหนีกลับก่อน

ถึงจะรับผิดชอบและขอโทษกับความผิดพลาดครั้งนี้ไม่ได้แต่อย่างน้อยเขาก็ควรไปส่งเธอที่บ้านก็ยังดีแต่ต้องรอให้เช้าก่อน

เหมือนฝันดิ้นขลุกขลักอยู่นานจนหมดแรงสุดท้ายก็หลับไปในอ้อมกอดของชายที่ตนเองรักทว่าเขากลับรักพี่สาวตัวเอง

...วันนี้ร่างกายพี่ลมเป็นของเธอแต่หัวใจเป็นของคนอื่น

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • เมียคุณลม   เต็มใจรัก...(จบ)

    “ไม่น่าเชื่อเลยนะว่าคุณภูริจะเป็นคนอยู่เบื้องหลังแล้วก็ทุจริตบริษัทเราไปมากมายขนาดนั้น”พี่นิดารำพึงออกมา แม้ทุกคนจะไม่ได้พูดแต่ก็คิดเหมือนกันเพราะภาพลักษณ์เวลาภูริอยู่ในบริษัทคือผู้ชายอบอุ่นใจดี เข้าใจหัวอกพนักงานแต่เบื้องหลังก็คือคนร้ายนี่เอง“แล้วนี่น้องฝันจะกลับมาทำงานวันไหนอ่า คิดถึงเสียงหัวเราะลั่นห้องจะแย่” พี่สมรทำหน้าเหงาหง่อย“ไม่รู้สิ ก็คุณวายุถูกยิงขนาดนั้นก็คงนานอยู่หรอก” พี่กุ๊กพูดเสริมแล้วทุกคนในแผนกก็ต่างต้องหันไปทางประตูเหมือนว่ามีใครอีกคนกำลังเปิดประตูเข้ามา“มีใครบ่นคิดถึงเหรอคะ”“น้องฝัน!” ทุกคนกรูกันเข้าไปหาแล้วจับหมุนซ้ายหมุนขวาเพื่อสำรวจว่าน้องเล็กของทีมได้รับบาดเจ็บตรงไหนหรือเปล่า“ฝันไม่เป็นไรค่ะ ไม่ต้องห่วงวันนี้เลยแวะมาทำงานช่วงเช้าแล้วก็ช่วงบ่ายจะไปโรงพยาบาลต่อคุณหมดนัดตรวจเจ้าตัวเล็กค่ะ”พูดพร้อมกับลูบหน้าท้องน้อยทุกคนต่างหันมองหน้ากันไม่รู้ว่าต้องพูดอะไรต่อได้แต่ยกมือเร้า ๆสะกิดกัน ก่อนพี่กุ๊กจะพูดขึ้นเสียงดัง“ฉันกำลังจะได้เป็นป้าของลูกท่านประธานแล้ว” ประโยคนี้เรียกเสียงหัวเราะได้เป็นอย่างดีเหตุการณ์วันนั้นสร้างความอยากรู้ให้กับเพื่อนร่วมงานเหมือนฝันจึ

  • เมียคุณลม   คนที่แพ้(2)

    “กี่เดือนแล้ว” เขาเงยหน้าขึ้นถาม“สองเดือนค่ะ”“รู้ตอนไหนว่าท้องทำไมไม่บอกพี่เลย” น้ำเสียงนั้นมีความน้อยใจแฝงอยู่“รู้ตอนวันเกิดคุณลุงค่ะ”“ตอนที่ฝันบอกพี่ว่าไปหาหมอนะเหรอ” เหมือนฝันพยักหน้ารับงึก ๆ ทว่าคนฟังกลับมองด้วยสายตาตัดพ้อเขาไม่ได้อยู่ในวันที่รับรู้ข่าวดีว่าเธอกำลังตั้งท้องลูกของเราแถมยังปล่อยให้ไปหาหมอเพียงลำพังอีกต่างหาก“อย่าทำสีหน้าอย่างนั้นสิคะ”“ถ้าไม่ให้ทำสีหน้าแบบนี้จะให้ทำสีหน้าแบบไหนล่ะครับ เมียไปหาหมอคนเดียวและรู้ว่าท้องก็ยังไม่บอกอีก”น้ำเสียงเริ่มขึ้นจมูกพลันน้ำตาลูกผู้ชายก็ไหลออกมาง่ายๆ ยิ่งเธอปลอบเท่าไรเขาก็ร้องไห้หนักขึ้นเท่านั้น ทั้งที่ก่อนหน้านี้ไม่เคยเป็นมาก่อนหลังจากอยู่ดูแลคนถูกยิงจนหายดีแล้วเพราะแผลไม่ได้ถูกจุดสำคัญหมอก็ให้วายุกลับไปพักฟื้นที่บ้านและแน่นอนว่าเจ้าตัวก็คอยออดอ้อนคนเป็นเมียอยู่ร่ำไปหากใครมาเห็นคงไม่อยากจะเชื่อว่านี่คือคุณวายุ“ป้ามาลีทำอะไรมาให้ผมกินครับเนี่ย ทำไมเหม็นแบบนี้” มือหนาเลื่อนถ้วยข้าวต้มออกแล้วยกมือขึ้นอังจมูก“ก็ข้าวต้มของโปรดคุณลมยังไงคะ ป้าเพิ่งยกลงจากเตาเมื่อกี้สด ๆ ร้อน ๆเลย” แม่บ้านประจำตระกูลหน้าตื่นวินไทยกับวารินทร์ก้ม

  • เมียคุณลม   คนที่แพ้(1)

    ไม่รู้ว่าสายอะไรต่อสายอะไรห้อยระโยระยางเต็มไปหมด คนถูกยิงได้แต่นอนนิ่งไม่ไหวติงอยู่บนเตียง ต่อให้เหมือนฝันอยากเข้าไปหาแค่ไหนก็ทำได้แค่มองผ่านกระจกใสอันเล็กของประตูกั้นก็เท่านั้นวายุปลอดภัยแล้วแต่ก็ยังต้องอยู่ในความดูแลของหมออย่างใกล้ชิดจึงยังต้องงดเยี่ยมไปก่อนจนกว่าจะฟื้นขึ้นมาบางคนทยอยกลับกันไปบ้างแล้วเหลือเพียงเหมือนฝันเท่านั้นที่ยังคงนั่งรออยู่ที่เดิมเพราะกลัวว่าเขาตื่นขึ้นมาแล้วจะไม่เห็นว่าเธออยู่ตรงนั้น“พี่ว่าแกกลับบ้านไปพักก่อนไหม ถ้าไม่เห็นแก่ตัวเองก็เห็นแก่ลูกในท้องหน่อยก็ดีนะ”เหมือนฟ้าเดินเข้ามาตบไหล่น้องสาวแล้วทรุดตัวนั่งลงด้านข้าง“ฝันอยากอยู่ดูว่าเขาฟื้นแล้ว”“พี่รู้ว่าแกเป็นห่วงลม แต่แกก็ต้องห่วงตัวเองกับลูกด้วย”หญิงสาวช่างใจอยู่ครู่หนึ่งแววความกังวลผุดขึ้นในดวงตา ส่วนอีกมือก็ลูบหน้าท้องน้อยต้องเรียกว่าความโชคดีหรือเปล่านะที่เธอแทบจะไม่มีอาการแพ้ท้องเหมือนคนอื่นเลยแถมยังผ่านเรื่องเครียดมาตั้งมากมายเจ้าก้อนในท้องกลับไม่ทำให้เหน็ดเหนื่อยเลยสักนิด“ก็ได้ค่ะ แต่ขอฝันอยู่ดูพี่ลมอีกสักนิดก่อนได้ไหมคะ”“ตามใจ เดี๋ยวพี่อยู่เป็นเพื่อนจะได้ไปส่งแกด้วย แล้ววันนี้กลับไปนอนบ้านค

  • เมียคุณลม   สะสาง(2)

    เหมือนฝันกุมหน้าตัวเองแน่นขึ้นพร้อมกับคิดหาทางออกแต่คิดอย่างไรก็ไม่เป็นผลในเมื่อปลายกระบอกปืนจ่ออยู่ที่ขมับด้านซ้าย หากเธอตุกติกแม้แต่นิดเดียวมีหวังลูกตะกั่วได้วิ่งเข้าไปทักทายมันสมองเธอแน่นอนวายุรู้สึกหวาดหวั่นอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน เขาพยายามสูดลมหายใจเข้าปอดขณะที่หัวใจเต้นรัว ดวงตาที่สบกับเหมือนฝันนั้นมันมีอะไรบางอย่างบอกเอาไว้และเขาอ่านมันออกหญิงสาวพยักหน้าให้กับเขาเพื่อเตรียมตัวทำอะไรบางอย่างแต่เขากลับส่ายหัวให้เธออยู่เฉยๆ อย่าทำอะไรทว่ามันกลับไม่ทันเสียแล้วเหมือนฝันใช้วิชาเอาตัวรอดจากการถูกจับเป็นตัวประกันที่ได้เรียนมาเมื่อตอนเข้าชมรมสมัยมหาวิทยาลัยแล้วกระทุ้งหน้าท้องคนร้ายก่อนจะบิดแขนข้างที่มีปืนให้ยกขึ้นฟ้าความชุลมุนเกิดขึ้นโดยไม่ทันตั้งตัวเหมือนฝันรีบวิ่งไปหาวายุ ภูริโกรธขึ้นขีดสุดเลยเล็งปืนไปยังเหมือนฝันแล้วเหนียวไกยิงทว่าคนที่รับกระสุนแทนกลับเป็นวายุ เขาใช้ตัวเองบังร่างอวบนั้นไว้แล้วทรุดตัวล้มลง“พี่ลม”หญิงสาวกรี๊ดออกมาสุดเสียงแล้วประคองร่างเลือดท่วมนั้นเอาไว้ จากนั้นเสียงปืนดังขึ้นอีกหลายนัดจากการวิสามัญคนร้าย“พี่ลม ไม่นะ อย่าเป็นอะไรนะ ฟื้นสิ” เธอพยายามตบหน้าเขาเบา

  • เมียคุณลม   สะสาง(1)

    “เฮ้ย! พวกนั้นหายไปไหน” ชายใบหน้าดุดันมีรอยบากระหว่างหัวคิ้วร้องตะโกนขึ้นสุดเสียงชายที่เหลือวิ่งหน้าตั้งเข้ามาแล้วกวาดตามองรอบบริเวณไม่เห็นแม่แต่เงาของพวกผู้หญิงที่พวกเขาจับมาเป็นตัวประกันเพื่อเรียกค่าไถ่ ทิ้งไว้เพียงหนวดกุ้งรัดแขนเอาไว้ให้ดูต่างหน้าก็เท่านั้น“ไปตามหาตัวพวกมันสิวะ แล้วเอาตัวกลับมาให้ได้ยืนเซ่ออยู่ทำไม”ภูริตวาดลูกน้องลั่นแล้วไล่ด้วยความเดือดดาลก่อนจะวิ่งไปอีกทางเพื่อตามหาเพราะเหลือเวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมงเท่านั้นก็ได้เวลานัดกับวายุแล้วบริเวณริมป่าละเมาะเหมือนฝันกึ่งเดินกึ่งวิ่งนำหน้าเพื่อมองหาลู่ทางและเข้าใกล้เขตหมู่บ้านคนเพื่อขอความช่วยเหลือทว่ามองไปทางไหนก็เห็นแต่ความมืดมิดเสียงวิ่งจากเบื้องหลังด้วยความเร็วพร้อมกับแสงไฟฉายสาดส่องไปมาทำให้รู้ว่าพวกมันใกล้เข้ามาถึงเต็มทีแล้ว“คุณณิ คุณน้ำ เร็วกว่านี้หน่อยค่ะ พวกมันตามมาแล้ว”เหมือนฝันเร่งสองสาวที่เดินรั้งท้ายส่วนตัวเองนั้นก็เริ่มเหนื่อยหอบเพราะสุขภาพไม่แข็งแรง“เฮ้ย พวกมันอยู่นั้น หยุดนะเว้ย”ความกลัวทำให้วารินทร์สั่นไปทั้งตัววิ่งมองหลังจนไม่ทันระวังสะดุดหินล้มลงบนทางลูกรังจนข้อเท้าพลิกทำให้ลุกขึ้นเดินต่อไม่ได้ พอมอ

  • เมียคุณลม   ตัวประกัน(2)

    ทุกคนมานั่งประจำที่ตัวเองกันหมดแล้วยกเว้นเพียงเหมือนฝันเท่านั้นที่ยังไม่กลับมา“ยัยฝันไปไหน ตั้งแต่แม่ยกถาดอาหารออกมายังไม่เห็นเลย”“น่าจะเอาเสื้อไปเก็บมั่งครับ แต่ก็ไปนานแล้วนะครับ” ตรีวิทย์บอกแล้วยืดคอขึ้นมองไปยังโรงจอดรถ“ถ้างั้นเดี๋ยวป้าไปตามให้นะคะ” ป้ามาลีอาสแล้วก็เดินออกไปไม่นานก็กึ่งเดินกึ่งวิ่งกลับมาด้วยสีหน้าตื่นในมือมีรองเท้าอยู่ข้างหนึ่งซึ่งวายุจำได้เป็นอย่างดีว่าเป็นของเหมือนฝัน หัวใจเขากระตุกวูบขึ้นมาแล้วรีบล้วงโทรศัพท์ออกมาเปิดกล้องวงจรปิดดูทันทีเขาขบกรามแน่นเมื่อเห็นผู้ชายตัวใหญ่สองคนกำลังหิ้วปีกร่างไร้สติออกไปจากบ้านอย่างเงียบ ๆ โดยหลบเลี่ยงสายตาจากคนทั้งบ้านโดยไม่มีใครสังเกตเห็น“ต้องเป็นฝีมือไอ้ภูริแน่นอน” วายุสบถออกมา“คนเดียวกันกับที่เคยจับฟ้าไปน่ะเหรอ” ชายหนุ่มพยักหน้ารับอนุชได้ยินแบบนั้นก็เข่าอ่อนทำท่าจะเป็นลมจนเหมือนฟ้าต้องรีบพยุงและพาไปนั่งเก้าอี้ตัวที่ใกล้ที่สุด ป้ามาลีรีบไปหายาดมมาให้ทันที“ผมพลาดเองที่ละหลวมความปลอดภัยเพราะคิดว่าคนอยู่เยอะกันขณะนี้มันคงไม่กล้าลงมือ”สองมือกำแน่นเข้าหากันเพราะรู้สึกเป็นห่วงเหมือนฝันจับใจ ไม่นานเสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้นตอนแรก

  • เมียคุณลม   แม่ครัวร่วมห้อง(1)

    ภายในแคนทีนของบริษัทพนักงานหลายแผนกเริ่มทยอยเข้ามาทานมื้อเที่ยงและพักผ่อนหย่อนใจกับเวลาหนึ่งชั่วโมงที่มีเหมือยฝันกับผองเพื่อนสั่งอาหารเสร็จแล้วเดินไปนั่งโต๊ะประจำตัวเดิมแล้วก็จับกลุ่มเม้ามอยท์กันปกติ แน่นอนว่าเรื่องนั้นคงหนีไม่พ้นการแต่งงานของท่านประธานโดยไม่รู้เลยว่าเจ้าสาวมาด ๆ ก็นั่งอยู่ในกลุ่ม

  • เมียคุณลม   มารผจญ(2)

    ช่วงเย็นของวันวารินทร์เดินกระวนกระวายอยู่สนามหญ้าหน้าบ้านพลางชะเง้อคอมองออกไปยังประตูรั้วเมื่อเห็นว่ารถมินิคูเปอร์สีเหลืองเคลื่อนเข้ามาจอดหญิงสาวก็รีบวิ่งไปหาทันทีกรรณิการ์ลงมาจากรถด้วยชุดธรรมดาแถมเครื่องหน้ายังไร้เครื่องสำอางอีกต่างหาก ความเหนื่อยล้าฉายชัดบนใบหน้าแต่พอเห็นวารินทร์เดินมาก็ปรับเปลี

  • เมียคุณลม   วิวาห์ภายใน(2)

    ภายในห้องหอถูกปกคลุมด้วยความเงียบสักระยะแล้วและแน่นอนว่าเหมือนฝันยังอยู่ในชุดไทยประยุกต์ตัวเดิมและยังนั่งอยู่เก้าอี้ตัวเดิมไม่ได้กระดุกกระดิกไปไหนอยากอาบน้ำใจจะขาดติดอยู่อย่างเดียวเลยคือเธอไม่สามารถรูดซิบที่มันอยู่ด้านหลังได้จะไหว้วานให้เขารูดให้ก็กลัวว่าจะถูกดุเอาเพราะดูจากสีหน้ายามนี้มันไม่ต่างจ

  • เมียคุณลม   วิวาห์ภายใน(1)

    พิธีแต่งงานจัดขึ้นแบบเรียบง่ายตามคำขอของวายุ สนามหญ้าหน้าบ้านของวายุจึงพิธีแบบเรียบง่าย ถูกจัดเป็นงานเล็ก ๆ และเชิญแขกคนสนิทมาเท่านั้นส่วนเรือนหอก็ใช้บ้านหลังนี้ของวินไทยเป็นห้องหอแทน“คุณหนูน้ำมายืนทำอะไรอยู่ตรงนี้เหรอคะ”ป้ามาลีถือถาดอาหารคาวเดินผ่านมายังบันไดตรงห้องโถงแล้วเห็นคุณหนูของบ้านยืนชะเง

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status