Beranda / มาเฟีย / เมียบังเอิญของมาเฟีย / ตอนที่ 6 ต้องรีบระบาย

Share

ตอนที่ 6 ต้องรีบระบาย

last update Terakhir Diperbarui: 2025-12-04 10:13:51

ผับแห่งหนึ่งในกรุงเทพ

แสงไฟหลากสีสาดส่องไปทั่วบริเวณในผับหรูใจกลางกรุงเทพฯ รามิล มาเฟียหนุ่มลูกครึ่งไทย-รัสเซีย วัย 35 ปี นั่งอยู่ที่โซฟาในโซนวีไอพีข้างกายเขามีมารีน่านางแบบสาวลูกครึ่งไทย-อังกฤษนั่งอยู่ต่างจากทุกครั้งที่จะเป็นแม็กซิมและพศินคนที่เป็นทั้งผู้ช่วยและเพื่อนสนิท

บนโต๊ะเต็มไปด้วยเครื่องดื่มหลากหลายชนิด รามิลมาร่วมงานกับทีมงานที่มาทำโฆษณาให้กับคอนโดมิเนียมหรูริมทะเลที่เน้นผู้ซื้อเป็นชาวต่างชาติซึ่งครั้งนี้มีมารีน่านางแบบสาวพรีเซนเตอร์คนใหม่รวมอยู่ด้วย

“ถือว่างานของเราผ่านไปได้ด้วยดี ผมขอบคุณทุกคนที่ทุ่มเทให้กับงานนี้อย่างเต็มที่” รามิลบอกกับเพื่อนร่วมงานซึ่งครั้งนี้เขาปลีกเวลามาสังสรรค์ด้วยเป็นครั้งแรก

ปกติแล้วชายหนุ่มจะเดินทางตลอด แต่บังเอิญว่าช่วงนี้มาเมืองไทยพอดีก็เลยถือโอกาสมาร่วมเลี้ยงฉลองกับทุกคนด้วย

“เอมี่ว่าภาพลักษณ์ของคอนโดคุณรามิลจะเราจะพรีเมียมขึ้นแน่นอนเพราะมีนางแบบอินเตอร์อย่างรีน่ามาเป็นพรีเซ็นเตอร์ให้” เอมี่ผู้จัดการส่วนตัวของมารีน่าอวยนางแบบในสักดัดของตัวเองอย่างสุดฤทธิ์

“ครับ” รามิลตอบสั้นๆ พลางพยักหน้าเล็กน้อยเขาเห็นด้วยกับเธอแต่ก็ไม่ทั้งหมดเพราะถึงแม้มารีน่าจะเป็นนางแบบที่มีชื่อเสียงแต่ตอนนี้ก็ไม่ได้ดังอย่างแต่ก่อน ที่เขาเลือกเธอมาเป็นพรีเซ็นเตอร์ก็เพราะกลุ่มลูกค้าชาวอาหรับยังมีความชื่นชอบในตัวเธออยู่มาก

“รีน่าขอบคุณนะคะที่คุณรามิลให้โอกาสรีน่ามาร่วมงานด้วยหวังว่าครั้งต่อไปคุณจะให้โอกาสรีน่าอีกนะคะ” มารีน่ากอดแขนและพิงศีรษะกับอกของเขาอย่างประจบ

“ก็ต้องดูก่อนครับว่างานนั้นเหมาะกับคุณหรือเปล่า” รามิลเริ่มเบื่อกับการนั่งดื่มเขามองหน้าผู้ช่วยแล้วขยิบตา

“ขอโทษนะครับที่ผมต้องขัดจังหวะ พอดีว่าคุณรามิลจะต้องรีบกลับไปพักนะครับพรุ่งนี้คุณมีคุยงานตั้งแต่เช้า เดี๋ยวผมจะไปเตรียมรถรอนะครับ” แม็กซิมบอกกับเจ้านายก่อนจะเดินออกจากห้องไปพร้อมกับพศินและบอดี้การ์ดอีกสองคน

“น่าเสียดายจังเลยนะคะรี่น่าได้คุยกับคุณแค่แป๊บเดียวเองค่ะ” หญิงสาวยังคงกอดเขาไว้

“ผมขอบคุณทุกคนมากนะครับและหวังว่าเราจะได้ร่วมงานกันอีก คืนนี้ทุกคนสนุกให้เต็มที่เลยนะครับ ผมขอตัวก่อนนะครับ”

ในจังหวะนี้คนกำลังสนใจบอกลามาเฟียหนุ่มอยู่นั้นเอมี่ก็ใส่บางอย่างลงในแก้วเครื่องดื่มของรามิลโดยไม่มีใครในห้องทันสังเกตเห็น

“พวกเรามาดื่มแก้วสุดท้ายเพื่อเป็นเกียรติที่ได้ร่วมงานกับคุณรามิลกันนะคะ” เอมี่พูดแล้วรีบส่งแก้วนั้นให้รามิลทันทีที่เขาหันกลับมา

“หมดแก้วนะคะทุกคน” มารีน่ายกแก้วของตัวเองชูขึ้นสูง

รามิลรับแก้วมามาจากผู้จัดการของนางแบบสาวและดื่มวิสกี้ไปจนหมดตามมารยาท ก่อนจะโค้งศีรษะเล็กน้อย

“ขอบคุณทุกคนอีกครั้งนะครับ” ชายหนุ่มยิ้มกับทุกคนก่อนจะก้มหัวลงเล็กน้อยแล้วหมุนตัวเดินออกไป

“เดี๋ยวค่ะคุณรามิล” มารีน่ารีบวิ่งตามออกมา

“มีอะไรครับ”

“รีน่าขอติดรถกลับไปด้วยได้ไหมคะ รีน่าไม่อยากนั่งรถกลับไปโรงแรมคนเดียว”

“แล้วผู้จัดการคุณไปไหนล่ะ”

 “พี่เอมี่ขอดื่มต่อค่ะ แต่รีน่าอยากกลับไปพักคุณรามิลไปส่งรีน่าด้วยได้ไหมคะ”

“ครับ”

“ขอบคุณค่ะคุณรามิลทั้งหล่อทั้งใจดีเลยนะคะ”

รามิลเดินมายังรถที่จอดอยู่หน้าร้านโดยมีมารีน่าเดินมาด้วย

“พศินไปส่งคุณมารีน่าก่อนนะ”

“ครับคุณรามิล” ตอบเจ้านายเสร็จเขาก็เปิดประตูให้นางแบบสาวขึ้นไปนั่งก่อนจากนั้นก็ตามด้วยรามิลก่อนที่ตัวเองจะเดินไปนั่งคู่กับคนขับด้านหน้า

รถเคลื่อนตัวออกจากหน้าผับไม่นานรามิลก็รู้สึกถึงความผิดปกติของร่างกาย ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาเกิดอาการแบบนี้แต่ไม่คิดว่าจะเกิดขึ้นขณะที่ไปดื่มในผับที่ตนเองเป็นเจ้าของ

ชายหนุ่มหันมองคนที่นั่งมาในรถแล้วก็เข้าใจดีว่าเป็นฝีมือของใคร เขาส่งข้อความไปบอกพศินที่นั่งอยู่ทางด้านหน้า

“จอดรถ ผมจะลง”

จากนั้นรถก็จอดข้างทางเท้าแล้วรามิลก็เปิดประตูออก

“จะไปไหนคะคุณรามิล” มารีน่าที่นั่งมาด้วยตกใจที่จู่ๆ รถก็จอดทั้งที่เพิ่งออกมาได้ไม่นาน

“ผมมีเรื่องต้องไปจัดการ เดี๋ยวคนของผมจะไปส่งคุณเอง”

รามิลปิดประตูจากนั้นเขาก็เดินไปยังรถของลูกน้องที่ขับตามหลังมา

แม็กซิมรีบเปิดประตูให้เจ้านายขึ้นไปนั่งด้านหลังก่อนแล้วรีบขึ้นมานั่งคู่กับคนขับ

“ฉันน่าจะโดนยา ติดต่อเอเย่นส่งผู้หญิงมารอที่โรงแรม” เขาออกค่ำสั่งเสียงเข้ม

ยาที่เผลอทานเข้าไปกำลังออกฤทธิ์และตอนนี้เขาก็ต้องการผู้หญิงสักคนมานอนด้วยแต่ที่ลงจากรถก็เพราะไม่คิดจะนอนกับนางแบบสาว

รามิลไม่ชอบการผูกผัดกับใครถ้าหากคืนนี้เขานอนกับมารีน่ามันก็คงยากที่จะสลัดเธอออกไปจากชีวิต แม้จะถูกวางยาแต่เขาก็ยังมีสติมากพอที่จะนอนกับใครสักคนที่เอเย่นเจ้าประจำจะส่งมาให้ เขาใช้บริการจากเอเย่นแห่งนี้มานานจึงไว้ใจว่าผู้หญิงที่มานอนกับเขาจะเก็บเรื่องระหว่างเธอกับเขาเป็นความลับ

“จัดการกับคนที่วางยาฉันด้วย” มาเฟียหนุ่มสั่งลูกน้องก่อนที่ตัวเองจะเดินเข้าไปในโรงแรม

เขาขึ้นมายังชั้นบนสุดและตรงไปยังห้องของตนเองทันที

“มาหรือยัง”

“เธอมารอแล้วครับ” ลูกน้องที่ยืนเฝ้าอยู่หน้าห้องตอบแม้จะแปลกใจว่าทำไมวันนี้ผู้หญิงที่เรียกมานั้นยังอยู่ในชุดนักศึกษาแต่ก็ไม่กล้าถามเพราะคิดว่าบางทีเจ้านายอาจจะอยากลองอะไรใหม่ๆ ดูบ้าง

“ไปพักได้ พรุ่งนี้เราจะออกจากที่นี่สิบโมงเตรียมทุกอย่างให้พร้อม”

“ครับบอส”

เมื่อสั่งลูกน้องแล้วเขาก็เปิดประตูห้องเข้ามาอย่างรวดเร็วเพราะตอนนี้ยากำลังออกฤทธิ์

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • เมียบังเอิญของมาเฟีย   ตอนที่ 36 ตอนจบ

    “หนูมีความสุขที่สุดเลยค่ะ” เอริญาพูดกับรามิลหลังจากทั้งสองทานอาหารเที่ยงด้วยกันแล้ว หญิงสาวพิงศีรษะบนอกของเขาแล้วกอดไว้แน่น“ฉันก็เหมือนกัน หายน้อยใจฉันแล้วใช่ไหม”“ยังเหลืออีกนิดหน่อย”“งั้นให้ฉันชดเชยความสุขให้อีกดีไหม” รามิลถามพร้อมกับรอยยิ้มเจ้าเล่ห์“เอาไว้ก่อนดีไหมคะ หนูอยากคุยกับคุณก่อน”“จะคุยอะไรล่ะ”“หนูอยากรู้ว่าที่คุณหายไปนานไปทำอะไรบ้างคะ แอบไม่คนอื่นหรือเปล่า”“ฉันทำงานอย่างเดียวเลย ฉันบินไปหลายประเทศแต่รับรองว่าไม่มีคนอื่นอย่างแน่นอน“หนูเชื่อใจคุณได้ใช่ไหมคะ”“ได้สิ ฉันคิดถึงเธอตลอดเวลาเลยนะ คิดถึงมากที่สุด เธอต้องทำเสน่ห์ใส่ฉันแน่ๆ ฉันถึงได้หลงเธอขนาดนี้”“คุณต่างหากที่ทำเสน่ห์ใส่หนู ตอนคุณไม่อยู่หนูคิดถึงคุณมากๆ คุณรามิลจะว่าอะไรไหมถ้าหนูบอกว่าหนูรักคุณ” เพราะไม่อยากจะเก็บความรู้สึกนี้ไว้กับตัวเองอีกแล้ว เธอไม่หวังเขาตอบรับความรักของเธอแต่คิดว่าบอกออกไปแล้วน่าจะสบายใจมากกว่า“รักเหรอ”“ค่ะ หนูรักคุณรามิลว่ามันน่าอายไหมคะที่หนูเป็นผู้หญิงแต่ไปบอกรักผู้ชายก่อน”“มันไม่น่าอายเลยถ้าผู้ชายที่เธอบอกรักคือฉันเพราะฉันคิดว่าตอนนี้ฉันอาจจะหลงรักเธอไปแล้วเหมือนกัน” รามิลพูดความ

  • เมียบังเอิญของมาเฟีย   ตอนที่ 35 ความคิดถึงที่อัดแน่น nc

    มาเฟียหนุ่มยืนขึ้นประกบจูบลงบนปากอีกครั้ง เอริญาตอบรับด้วยความเต็มใจ เมื่อปลายลิ้นหนาส่งเข้ามาในโพรงปากเล็กกวาดต้อนความหวานอย่างหลงใหล รามิลไม่เคยรู้สึกอยากจูบกับใครจนแทบจะกลืนกินแบบนี้มาก่อน แต่กับเอริญาแล้วเขาแทบไม่อยากจะหยุดจูบเลยสักนิด กว่าเขาจะยอมปล่อยริมฝีปากให้เป็นอิสระหญิงสาวก็แทบขาดใจ“คุณรามิล อยากให้หนูกินคุณบ้างไหม”“ถามมาได้ไม่คิด ฉันอยากใจแทบขาดแล้ว”แล้วเอริญาก็คุกเข่าลงเธอเงยขึ้นสบตาคมของมาเฟียหนุ่มแล้วยิ้มยั่วยวนก่อนจะยื่นมือมาสัมผัสกับความเป็นชายที่แข็งตระหง่านอยู่ตรงหน้า“อื้อ....อ่า....มือเธอนุ่มมากเอริ”เพียงแค่มือของหญิงสาวสัมผัสรามิลก็ครางสะท้าน เอริญาส่งลิ้นร้อนสัมผัสส่วนปลายอย่างแผ่วเบา ไล้วนส่วนหัวหยักแล้วลากปลายลิ้นเปียกชื้นลงมายังส่วนโคนหยอกเย้ากับก้อนกลมที่กดเกร็ง เธอรู้ว่าเขาชอบแบบไหนและวันนี้ก็ตั้งใจจะให้เขามีความสุขอย่างที่สุด“อูซ.....อ่า....”เสียงแหบพร่าครางฮึมฮัมอยู่ในลำคอก็ยิ่งทำให้เอริญาได้ใจ ปากเล็กขบเม้มเรื่อยๆ จากโคนถึงปลาย ก่อนจะตวัดปลายลิ้นรอบรอยหยัก มือใหญ่ลูบศีรษะและกดเบาๆ ให้เธอกลืนกินแท่งร้อนอย่างแนบชิด“เยี่ยมที่สุด สุดยอดเมียของฉัน”ใบห

  • เมียบังเอิญของมาเฟีย   ตอนที่ 34 ทั้งคิดถึงทั้งต้องการ nc

    เอริญากลับมาจากมหาวิทยาลัยในเวลาบ่าย หญิงสาวเผลอหลับไปบนโซฟาและตกใจตื่นอีกครั้งในเวลาค่ำ ภายในห้องกว้างดูเงียบเหงานั่นก็ยิ่งทำให้คิดถึงรามิลมากขึ้นไปอีก“คุณใจร้ายมากนะ ทำไมไม่โทรหากันบ้าง” หญิงสาวบ่นกับตัวเอง ตอนนี้เธอเริ่มชินชากับการอยู่คนเดียวและคิดว่ามันคงจะเป็นแบบนี้ไปตลอดหญิงสาวอยากถามข่าวคราวของรามิลจากลูกน้องของเขาแต่คิดว่าถามไปคำตอบก็คงจะเหมือนเดิมและเธอก็ไม่อยากจะเซ้าซี้เพราะคิดว่าคนเราถ้ามีใจจะตื๊อไปก็เท่านั้นเอริญาถอนหายใจเฮือกใหญ่อีกครั้งก่อนจะลุกขึ้นจากเตียงเดินเข้าห้องน้ำความสดชื่นจากสายน้ำทำให้หญิงสาวรู้สึกสดชื่นขึ้นมาบ้างแม้ว่าภายในหัวใจจะรู้สึกห่อเหี่ยวมากก็ตามเอริญากำลังยืนอาบน้ำอยู่ใต้ฝักบัวอยู่พักใหญ่ เมื่ออาบน้ำเสร็จปิดน้ำและหันหลังกลับแต่ก็ต้องตกใจเมื่อหันมาชนเข้ากับร่างสูงใหญ่ของรามิล“คุณรามิล...ใช้คุณจริงด้วย” หญิงสาวกอดเขาโดยไม่สนใจว่าตัวเองยังไม่ได้สวมเสื้อผ้าเลยสักชิด“ก็ใช้ฉันน่ะสิ เธอคิดว่าใคร”“หนูคิดถึงคุณ” เธอกอดเขาแน่นเสียงพูดสั่นเครือด้วยความดีใจ“ฉันก็คิดถึงเธอนะ” รามิลกระชับอ้อมกอดแน่น จมูกโด่งหอมไปบนหน้าปากด้วยความคิดถึง“แต่คุณมาช้า....”“มา

  • เมียบังเอิญของมาเฟีย   ตอนที่ 33 ไม่สำคัญพอเขาเลยไม่มาหา

    หลังจากคุยโทรศัพท์กับรามิลในวันนั้นก็ผ่านมาอีกสองสัปดาห์แล้วแต่มาเฟียหนุ่มก็ยังไม่มาหามิหนำซ้ำยังโทรมาหาเอริญาแค่ครั้งเดียวจากนั้นก็เงียบหายไปนานหลายวัน“แกเป็นอะไรเอริ หน้าเครียดมาหลายวันแล้วนะ” ญาณิศาสังเกตมาหลายวันแล้วว่าเพื่อนไม่ค่อยร่าเริงเหมือนก่อน“มีเรื่องให้คิดนิดหน่อย” เอริญาถอนหายใจก่อนจะเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ สีหน้าของหญิงสาวดูเป็นกังวลอย่างเห็นได้ชัด“เรื่องร้านเหรอ มีปัญหาตรงไหนล่ะมีอะไรให้ฉันช่วยไหมบอกได้นะ”“ไม่ใช่เรื่องร้านหรอกณิ ฉันเครียดเรื่องคุณรามิลน่ะ”“ทะเลาะกันเหรอ”“ไม่เชิงหรอก”“ฉันพร้อมฟังนะถ้าแกอย่างเล่าไหม เผื่อได้พูดออกมาแล้วจะสบายใจขึ้น”“ก็คุณรามิลน่ะสิ เขาไม่ติดต่อฉันมาเกือบอาทิตย์แล้วนะ”“เขางานยุ่งหรือเปล่าเอริ”“จะงานยุ่งอะไรกันเชียว เวลาแค่ห้านาทีโทรหาฉันมันจะยากอะไรกันล่ะ ฉันว่าเขาน่าจะลืมฉันไปแล้วจริงๆ แต่ก็ดีนะ” แม้ปากจะบอกว่าดีแต่สีหน้าของเธอไม่เป็นแบบนั้น“นี่แกหมายความว่าถ้าเขาลืมแกแล้วแกจะแฮปปี้เหรอ” ญาณิศาถามเพื่อนอย่างไม่เข้าใจนักเพราะเห็นแล้วว่าตอนนี้เพื่อนของตนเองไม่ได้มีความสุขอย่างที่พูด“ฉันก็ควรจะแฮปปี้ไหมล่ะ ฉันจะได้หลุดพ้นไงไม่ต้องเ

  • เมียบังเอิญของมาเฟีย   ตอนที่ 32 ใครก็ต้องน้อยใจ

    ผ่านไปเกือบสองเดือนแล้วที่รามิลไปจากที่นี่ ตอนนี้เอริญาคิดถึงเขาแทบขาดใจ หญิงสาวรูสึกว้าเหว่และเหงามากเพราะเธอย้ายออกจากหอพักมาอยู่ที่คอนโดแบบถาวรเนื่องจากมารดาของญาณิศาป่วยเธอจึงต้องกลับไปนอนที่บ้านและขับรถมาเรียนในเวลาเช้าส่วนเรื่องร้านเบเกอรี่ก็กำลังอยู่ในขั้นเตรียมสถานที่เพราะอาคารที่เธอดูไว้ยังสร้างไม่เสร็จแต่ทางเจ้าของโครงการก็กำหนดแล้วว่าทุกอย่างจะเสร็จภายในสามเดือนนี้ซึ่งมันก็พอดีกับเอริญาเรียนจบระหว่างนี้หญิงสาวจึงใช้เวลาว่างส่วนใหญ่อยู่ที่ร้านของพี่กวางเพื่อเรียนรู้งานให้มากที่สุดโดยไม่รับเงินค่าจ้าง นอกจากจะสอนงานแล้วพี่กวางยังแนะนำแหล่งซื้อวัตถุดิบ แผนการตลาดเทคนิคการคุยกับลูกค้าซึ่งบางอย่างไม่ในห้องเรียน ทำให้เอริญามีความมั่นใจมากขึ้นว่าตนเองจะเป็นเจ้าของร้านเบเกอรี่ได้อย่างแน่นอนขณะที่กำลังนั่งดูเมนูขนมใหม่ๆ อยู่นั้นเสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้นเอริญายิ้มกว้างเมื่อเห็นว่าคนที่โทรเข้ามานั้นคือคนที่กำเธอกำลังคิดถึงและอยากเจอมากที่สุด“สวัสดีค่ะคุณรามิลเป็นยังไงบ้างเหนื่อยไหมคะ” เธอทักทายออกไปด้วยน้ำเสียงที่สดใสแสดงถึงความดีใจที่ได้คุยกับเขาเพราะเกือบหนึ่งสัปดาห์แล้วที่รามิลไม่

  • เมียบังเอิญของมาเฟีย   ตอนที่ 31 มาเฟียหลงเมียบังเอิญ nc

    เอริญาไม่เคยคิดว่าตนเองจะกล้ามากขนาดนี้ แต่เพราะคนที่เธอรักกำลังจะกลับไปทำงาน หญิงสาวจึงอยากมอบความสุขให้เขามากที่สุด เธอแอบหวังลึกๆ ว่าการกระทำของเธอในคืนนี้จะทำให้รามิลกลับมาหาเธอที่นี่อีกครั้งและระหว่างนี้เขาจะไม่นึกถึงผู้หญิงคนไหนนอกจากเธอคนเดียว“ได้สิเอริ เธอรู้ใจฉันมากที่สุด”รามิลกระซิบแหบพร่าร่างกายของเขาเต็มไปด้วยความต้องการ เขารีบดึงท่อนเอ็นร้อนออกจากร่องรักแล้วพลิกมานอนหงายบนเตียงกว้าง“เอาเลยเอริ ขย่มผมเลยนะคนเก่ง”หญิงสาวยกสะโพกขึ้นแล้วกดลงช้าให้ร่องรักครอบครองท่อนเอ็นไปทีละนิดโดยมีมือใหญ่คอยประคองสะโพกของเธอไว้“อื้อ...คุณรามิล”ร่างกายเธอสั่นสะท้านเมื่อท่อนเอ็นกำลังเข้าไปในร่องรักอย่างช้าๆ ตามแรงกดของสะโพกกลมกลึง“ขยับช้าๆ เอริอยากได้แบบไหนก็ขยับตามใจเลยเธอนะ”ชายหนุ่มช่วยประคองสะโพกเอริญาไว้ในขณะที่หญิงสาวก็ขยับบดเบียดอยู่บนกายของเขา เอริญาหมุนวนและส่ายร่อนบดเบียดเข้าหาท่อนเอ็นร้อนไปตามอารมณ์ ทุกการเคลื่อนไหวของหญิงสาวเต็มไปด้วยความเย้ายวนและเร่าร้อนทำให้เขาเสียวไปทั่วทั้งตัว“เอริเธอเก่งมาก....อื้อ....”“ชอบไหมคะ ชอบให้หนูทำแบบนี้หรือเปล่า”“ชอบมาก ถูกใจฉันที่สุดเลย”

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status