Share

EP.9

Author: Xiaohlinz
last update publish date: 2026-10-10 16:42:56

จริงๆแล้วพี่คุณทำกับฉันมากกว่านั้นอีก จนเกือบจะ...แต่ฉันก็ไม่พูดออกไปหรอกนะ ฉันแค่ไม่เข้าใจว่าพี่เจ้าคุณจะโกหกพี่ปรางทำไม...

ชั่งเขาเถอะกลับห้องดีกว่าเรา...

"เดี๋ยวสิชิโน ลงไปทานข้าวด้วยกันนะ"

ฉันหมุนตัวกำลังจะเดินกลับห้องแต่ก็ถูกเสียงเรียกของพี่ปรางชะงักเท้าเอาไว้ ฉันหยุดเดินแล้วค่อยๆหันกลับไปเผชิญหน้ากับทั้งสองคน

"ปราง ปรางจะไปชวนมันทำไมอะคุณอยากกินข้าวกับปรางแค่สองคนนะ"

"คุณ!"

"อือก็ได้" พี่ปรางทำให้พี่เจ้าคุณใจอ่อนอีกแล้ว ทุกอย่างเป็นไปได้หมดใช่ไหมถ้าเป็นเพราะพี่ปรางขอร้อง...

"คะ..คือหนูไม่กิ.."

"อย่าเรื่องมาก!!" ฉันกำลังจะปฏิเสธิ แต่ก็ถูกพี่เจ้าคุณตวาดดักคอเอาไว้ก่อน ฉันคงต้องลงไปกินข้าวกับพวกเขาสินะ

เอาวะไหนๆก็ไหนๆแล้ว...

พี่เจ้าคุณกับพี่ปรางเดินนำลงไปก่อน ส่วนฉันก็ยืนนิ่งอยู่พักนึง ทบทวนทุกสิ่งทุกอย่างให้ดี ก่อนจะเดินตามพวกเขาลงไป...

@โต๊ะอาหาร...

พี่เจ้าคุณและพี่ปรางนั่งเก้าอี้ติดกัน ส่วนฉันน่ะเหรอนั่งถัดจากพวกเขามาประมาน3-4เก้าอี้ได้ ถึงจะไม่มีใครไล่ให้ฉันมานั่งตรงนี้ แต่ฉันก็รู้ตัวเองดีว่าควรนั่งตรงไหน

"กินข้าวสิชิโน พี่ไม่ได้เรียกให้เรามานั่งดูพี่กินนะ" พี่ปรางพูดกับฉันอย่างอ่อนโยน ผิดกับพี่เจ้าคุณที่เอาแต่จ้องมองฉันด้วยสายตาที่ไม่พอใจ..

"อ่าค่ะๆ" ฉันพยักหน้าตอบแบบเกร็งๆก่อนจะค่อยเอื้อมมือไปตักแกงเขียวหวานที่อยู่ใกล้มือที่สุดมาใส่จานอย่างเก้งๆกังๆ

หลังจากกินข้าวเสร็จแล้วฉันก็เอาจานทั้งหมดไปล้าง จริงๆพี่ปรางบอกว่าไม่ต้องล้างหรอก เพราะมีแท่บ้านคอยล้างอยู่แล้ว แต่ฉันมันชินแล้วไงปกติเวลาอยู่บ้านก็ล้างให้พ่อให้แม่ตลอด...

พอล้างจานเสร็จฉันก็กลับขึ้นไปที่ห้องของตัวเอง ส่วนพี่เจ้าคุณกับพี่ปรางหายไปไหนกันก็ไม่รู้ สงสัยคงจะนอนหมดแล้วมั้ง...

"อ๊ะะ อ๊าา คะ..คุณขา ซี๊ดด" ขณะที่ฉันกำลังจะเดอนกลับห้อง ก็ดันไปได้ยินเสียงอะไรบางอย่างดังลอดออกมาจากห้องของพี่ปราง

ตรับ ตรับ ตรับ ตรับ ตรับ!

"ซี๊ดด อ๊าา ปะ..ปรางจ๋า" เสียงนี้เป็นเสียงของพี่เจ้าคุณแน่นอน นะ..นี่อย่าบอกนะว่าทั้งคู่กำลัง...กันอยู่น่ะ

พอได้ยินแบบนั้นขาฉันมันยืนหยุดนิ่งไม่ยอมเคลื่อนไหวไปไหนเลยแฮะ.. จริงสิ ไออาการหวิวๆในใจมันกลับมาอีกแล้ว เหมือนครั้งนี้มันจะมากกว่าเดิมด้วย ทำไมฉันรู้สึกแบบนี้ได้นะ..

ฉันพยายามสลัดความคิดทุกอย่างออกจากหัว เดินกลับเข้าไปในห้องของตัวเอง ทำเหมือนว่าไม่ได้ยินอะไรมา นี่ฉันพยายามจะโกหกตัวเองทำไมกัน...

"เฮ้อ..." ฉันถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ให้กับความยุ่งเหยิงที่เกิดขึ้นทั้งหมดภายในวันนี้ ก่อนจะเตรียมตัวเข้าไปอาบน้ำในห้องน้ำ

"จริงสิ เราลืมเอากระเป๋าเสื้อผ้ามานี่นา..." ก็ตอนนั้นฉันมัวแต่ลาแม่ แล้วแม่ก็รีบดันฉันออกมาข้างนอกบ้านอีก ฉันเลยไม่ทันได้เอากระเป๋าออกมาด้วยน่ะสิ

ทำยังไงดีล่ะทีนี้...ใส่เสื้อตัวนี้ของพี่ปรางกับนุ่งผ้าขนหนูนอนไปก่อนละกัน...

หลังจากนั้นฉันก็เอาเสื้อที่พี่ปรางให้มาใส่โดยที่ไม่ได้ใส่เสื้อในหรอก เพราะว่ามันยังไม่ได้ซักเลย ส่วนท่อนล่างของฉันฉันนุ่งแค่ผ้าขนหนูผืนเดียว คงไม่เป็นไรหรอก เพราะยังไงฉันก็นอนคนเดียวอยู่แล้ว

พรุ่งนี้ฉันจะลองขอพี่เจ้าคุณกลับไปเอาเสื้อผ้าที่บ้านแม่ได้ไหมนะ...หวังว่าพี่เจ้าคุณคงจะไม่ใจร้ายถึงขั้นให้ฉันแก้ผ้าอยู่ที่บ้านของเขาหรอกนะ...

กลางดึก...

ปัง! ปัง! ปัง!

"เปิดประตูดิวะ!"

"ชิโน ชิโน!!"

ปัง! ปัง! ปัง!

"อื้อ~" ฉันค่อยๆรู้สึกตัวตื่นเพราะได้ยินเสียงคนเคาะประตูดังมาก ไม่สิ..แบบนี้ไม่เรียกว่าเคาะแล้ว แบบนี้น่ะเขาเรียกว่าทุบประตูชัดๆ

"ชิโน! กูบอกให้เปิดประตู!!" เสียงเรียกครั้งนี้ของพี่เจ้าคุณทำเอาฉันหัวใจเกือบจะวาย ฉันไม่เข้าใจทำไมพี่เจ้าคุณจะต้องเสียงดังโวยวายด้วย เรียกฉันพูดดีๆกับฉันบ้างไม่ได้รึไง

"ค่ะ จะไปเปิดเดี๋ยวนี้แหละ" ฉันพูดออกไปอย่างน้อยใจ ก่อนจะลุกจากที่นอนแล้วไปเปิดประตูให้พี่เจ้าคุณ

แกร่ก! ทันทีที่ประตูถูกเปิดออกพี่เจ้าคุณก็ดันร่างฉันให้ถอยหลังพร้อมกับตัวเขาที่เดินเข้ามาก่อนจะใช้เท้าเขี่ยปิดประตูเอาไว้

"พะ..พี่เจ้าคุณ ดะ..ดื่มมาเหรอคะ" ฉันถามพลางยกมือขึ้นปิดจมูก เพราะกลิ่นจากตัวพี่เจ้าคุณมันมีแต่กลิ่นแอลกอฮอล์ แถมท่าทางพี่เจ้าคุณยังดูเมาเอามากๆอีกต่างหาก สงสัยจะไปดื่มมา

หมับบบ!

"ชิโน.. ชิโน.." พี่เจ้าคุณโน้มตัวเข้ามากอดฉันแรงและแน่นมากจนเราทั้งคู่ล้มลงบนที่นอนด้วยกัน

ตอนนี้พี่เจ้าคุณกำลังนอนคร่อมร่างของฉันเอาไว้อยู่ ใบหน้าคมคายซุกอยู่ตรงหัวไหล่ของฉันพร้อมกับเป่ารดลมหายใจอุ่นๆลงมา

"ชิโน..ชิโน.." พี่เจ้าคุณพึมพำเรียกชื่อฉันเสียงยานอย่างงัวเงีย พร้อมกับซุกใบหน้าลงที่ซอกคอของฉันแทน เขาจะรู้ไหมว่าทำแบบนี้หัวใจฉันมันเต้นแรงแค่ไหน...

"คะ? มะ..มีอะไรเหรอคะ" ฉันตอบรับเขาไปแบบนั้นแหละ ทั้งๆที่รู้ว่าพี่เจ้าคุณเมาหนักมาก

ถ้าพี่เจ้าคุณไม่ได้เมา พี่เจ้าคุณคงไม่มีทางมานอนกับฉันแบบนี้หรอก...

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • เมียบำเรอ    EP.70 (The end)

    สรุปแล้วฉันกับพี่ปรางอายุเท่ากันอย่างงั้นเหรอ แถมเธอคือลูกแท้ ๆ ของแม่ฉัน เราถูกสลับตัวกัน.. ฉันไม่อยากจะเชื่อเลย..“ถ้าเป็นแบบนั้น ชิโนก็หลุดพ้นจากการถูกตราหน้าว่าเป็นลูกสาวของฆาตรกรน่ะสิ..” พี่แนนนี่โพล่งพูดออกมาด้วยความดีใจ มันเรียกรอยยิ้มจากพี่เจ้าคุณได้อย่างดี หมับ! พี่เจ้าคุณได้ยินแบบนั้นก็รีบวิ่งเข้ามากอดฉันแน่น เขาหายใจถี่รัวมาก คงจะดีใจมากสินะ ฉันเองก็ดีใจและก็ทั้งเสียใจด้วย..แม้ฉันจะดีใจที่ไม่ต้องถูกตราหน้าว่าเป็นลูกสาวของฆาตรกรแต่ฉันก็เสียใจที่ฉันไม่ใช่ลูกแท้ ๆ ของแม่ แต่ไม่ว่าจะยังไงฉันก็จะรักและดูแลแม่ของฉันเหมือนเดิม..หลายเดือนผ่านไป...ตอนนี้ฉันท้องโตจนใกล้คลอดแล้ว พี่เจ้าคุณดูแลฉันดีมาตลอด วันแรกที่เขารู้ว่าฉันท้องเขาดูแลฉันเว่อร์ยังไง วันนี้เขาก็ยังดูแลฉันเว่อร์อยู่อย่างนั้น แต่ฉันก็มีความสุขนะ ^ ^ฉันและพี่เจ้าคุณอยู่ด้วยกันที่บ้านหลังเดิมไม่ได้ย้ายไปไหน เรารักกันได้อย่างสนิทใจเต็มที่มาก พี่แนนนี่เองก็มาหาฉันบ้างเวลาที่เธอว่าง ตอนนี้ได้ข่าวว่าเธอมีงานใหม่ทำแล้ว และก็กำลังจะแต่งงานด้วยนะ รู้สึกว่าแฟนของเธอน่ะก็เจอกันที่บริษัทนี่แหละ ฉันล่ะดีใจกับพี่สาวของฉันจริ

  • เมียบำเรอ    EP69

    พี่เจ้าคุณระบายความรู้สึกออกมาอย่างเหลืออด เขาคงอึดอัดมากสินะที่เก็บงำเรื่องนี้เอาไว้ในใจของตัวเองมาโดยตลอด พอมาถึงตอนนี้ฉันเริ่มจะเข้าใจเขาขึ้นบ้างแล้วล่ะ เพราะถ้าฉันเป็นเขา ฉันก็คงจะทำแบบเขาเหมือนกัน.. เดี๋ยวนะ! งั้นแสดงว่าพี่เจ้าคุณก็รักฉันจริง ๆ น่ะสิ เขาไม่ได้หลอกหรือคิดจะแก้แค้นเอาคืนฉัน เขารักฉัน..รักจนยอมลำบากขนาดนี้...“ตอนนี้ฉันยังไม่ได้ดูผลตรวจหรอกนะ เพราะฉันไม่กล้าดู..ฉันกลัว..กลัวว่าผลมันจะออกมาว่าเธอเป็นลูกแท้ ๆ ของผู้หญิงคนนั้น” ลึก ๆ ก็แอบสงสารพี่เจ้าคุณเหมือนกันนะ การรักกับฉันสำหรับเขาแล้วนั้น...มันไม่ง่ายเลย...“ไม่ต้องกลัวหรอกค่ะ เพราะผลมันไม่มีทางออกมาเป็นแบบนั้นแน่นอน..“ คุณพยาบาลที่ยืนเงียบอยู่นานพูดขึ้น ทำเอาฉันกับพีาเจ้าคุณหันมามองหน้ากันแบบงง ๆ “คุณหมายความว่ายังไงเหรอครับ..”“ไหน ๆ เรื่องมันก็มาขนาดนี้แล้ว ฉันจะขอเล่าในความบาปที่ฉันเคยได้ทำเพื่อชดใช้ให้หนูละกันนะจ๊ะ“ คุณพยาบาลคนนั้นหันมามองหน้าฉันแล้วยิ้มออกมา ฉันคิดเอาไว้อยู่แล้วเชียว ว่ามันต้องมีอะไรแน่ ๆ แล้วมันก็เป็นแบบนั้นจริง ๆ คุณพยาบาลคนนี้รู้อะไรบางอย่างเกี่ยวกับตัวฉันและแม่แน่นอน “ย้อนไปเมื่อ18

  • เมียบำเรอ    EP.68

    ฉันยืนจ้องซองกระดาษสีน้ำตาลนี่อยู่นาน ฉันอยากรู้นะแต่ไม่กล้าเปิดดูเลยจริง ๆ ผลตรวจDNAอันนี้มันเป็นผลตรวจของใครกัน...“ถ้าฉันเปิดดูแล้วพี่เจ้าคุณจะโกรธฉัน ไหม..” ฉันตัดสินใจไม่ถูกเลยตอนนี้ว่าควรจะเปิดดูเองหรือรอถามพี่เจ้าคุณสุดท้ายฉันก็เลือกที่จะวางซองเอกสารนั่นเอาไว้ที่เดิม รอให้พี่เจ้าคุณกลับมาก่อนแล้วค่อยไปถามก็ได้เนอะ 30นาทีผ่านไป...นี่ก็นานแล้วนะทำไมพี่เจ้าคุณถึงยังไม่กลับมาอีก หรือว่าตามคุณพยาบาลคนนั้นไปไกล ไม่ใช่ว่าออกจากเขตโรงพยาบาลไปแล้วนะ..เฮ้อ...ตลอด30นาทีที่ผ่านมา ฉันไม่สามารถละสายตาไปจากซองเอกสารนั่นได้เลย ความอยากรู้มันแน่นอกอยู่เต็มไปหมด “เป็นไงเป็นกัน” ฉันปลุกพลังในใจของตัวเองก่อนจะลุกไปหยิบซองเอกสารนั่นขึ้นมาอีกครั้ง ตึกตัก ตึกตัก~ ฉันจ้องคำว่าผลตรวจDNAไป หัวใจก็เต้นแรงไปด้วย ทำไมถึงได้ตื่นเต้นขนาดนี้นะ หวังว่านี่คงไม่ใช่ผลการตรวจDNAของฉันกับแม่หรอกใช่ไหม...ฉันทำใจสักพักก่อนจะค่อย ๆ เปิดซองเอกสาร ข้างในมีกระดาษสีขาวแผ่นนึง ฉันหยิบมันออกมาอ่านตั้งแต่บรรทัดแรก “เอกสารฉบับนี้ขอยืนยันว่านาง ศีนี เพิ่มพูน มะ..ไม่ใช่มะ..มารดาของนางสาว ชิโน เพิ่มพูน...” ฉันอ่านด้วยน้

  • เมียบำเรอ    EP.67

    พี่เจ้าคุณวางดอกไม้ไว้ที่โต๊ะตรงโซฟา ก่อนจะเดินเข้ามาวางมือลงบนศรีษะฉันแล้วลูบไปมาเบา ๆ“ดีขึ้นแล้วค่ะ คุณหมอบอกว่าอีก2-3วันก็น่าจะออกจากโรงพยาบาลได้แล้ว” ฉันยิ้มร่าตอบพี่เจ้าคุณ“งั้นคุยกันไปก่อนนะคะ เดี๋ยวไปหาอะไรกินที่ข้างล่างหน่อย” พี่แนนนี่พูดขึ้นก่อนจะเดินออกจากห้องไปฉันรู้ว่าเธอไม่ได้ไปหาอะไรกินหรอก เธอคงอยากจะให้ฉันได้อยู่กับพี่เจ้าคุณแบบสองต่อสองมากกว่า“แล้วเรื่องคดีเป็นยังไงบ้างคะ..พี่โอเคใช่ไหม” ฉันถามออกไปอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ ใจนึงก็กลัวมันไปสะเทือนใจเขา ส่วนอีกใจมันก็อยากรู้..“โอเคสิ ทำไมฉันต้องไม่โอเคด้วยล่ะ” “ก็พี่ปราง..เป็นคนรักของพี่นิคะ” ให้ตายสิ! นี่ฉันพูดอะไรออกไปเนี่ย..“เรื่องนั้นน่ะ..มันไม่ได้เป็นแบบนั้นหรอก” พี่เจ้าคุณก้มหน้าอมยิ้มออกมาแบบเศร้า ๆ ทำไมอยู่ ๆ ถึงกลายเป็นเศร้าไปได้นะ..JAOKHUN TALK ที่ผมพูดไปว่ามันไม่ได้เป็นแบบนั้นหรอก เพราะตอนนี้ผมไม่ได้รักปรางแล้ว คนที่ผมรักก็คือชิโนนั่นแหละ..ผมกล้าพูดได้อย่างเต็มปากว่ารักเธอเข้าแล้วจริง ๆ แต่ด้วยเหตุผลเดิมทำให้ผมยังรักได้ไม่สนิทใจมากนัก ผลตรวจDNAก็ไม่ออกมาสักที พยาบาลที่ชิโนเคยเล่าให้ฟังผมก็ให้คนออกตามหาแ

  • เมียบำเรอ    EP.66

    พี่เจ้าคุณและพี่แนนนี่ถามฉันด้วยท่าทางแตกตื่นตกใจที่เห็นแผลที่หน้าท้องของฉัน “ลูก..ลูกจะเป็นอะไรไหมคะพี่เจ้าคุณ ฮึก” ฉันเอามือลูบท้องของตัวเองเบา ๆ ด้วยความหวาดกลัว “คุณตำรวจช่วยเรียกรถพยาบาลด่วนเลยครับ!” พี่เจ้าคุณตะโกนออกไปทางหน้าโกดัง ตรงนั้นคงมีตำรวจอยู่“เดี๋ยวค่ะ อึก” ฉันขอร้องพี่เจ้าคุณที่กำลังจะพาฉันออกไปจากที่นี่ให้หยุด เพราะมีอะไรที่อยากจะจัดการ “ชิโนจะไปไหน”“หนูจะไปเอาคืนให้ลูก” ฉันพูดพร้อมกับมองขวางไปทางพี่ปรางที่ตอนนี้ถูกผู้ชายคนนั้นจับมัดกับเสาเอาไว้ “เอาคืนยังไง..”ฉันไม่ได้ตอบคำถามของพี่เจ้าคุณ ฉันแกะมือตัวเองออกจากมือเขาแล้วเดินตรงเข้าไปหาอีปรางที่พยายามดิ้นอยู่เหมือนฉันในตอนแรก “มึงจะทำไมกูอิชิโน ห๊ะ!!” มันขึ้นเสียงใส่หน้าฉันเมื่อเห็นว่าฉันจ้องมันอย่างเอาเรื่อง ตอนแรกฉันสงสารจนเกือบจะให้อภัยมันไปแล้วนะ แต่พอมันคิดที่จะทำร้ายลูกของฉันไม่หยุด ฉันทนไม่ไหวจริง ๆ ฉันจะเอาคืนให้ลูกของฉัน “เงียบทำไม มึงเป็นใบ้เหรอ อีชิโน อีลูกกะหรี่!!”เพี๊ยะ!! เพี๊ยะ!! เพี๊ยะ!!ฉันฟาดฝ่ามือหนัก ๆ ลงที่หน้าของมันอย่างแรงสามทีรวด จนตอนนี้ที่มุมปากของมันมีเลือดไหลออกมา“กรี๊ดดด!! มึงก

  • เมียบำเรอ    EP.65

    เสียงคุ้นหูของใครบางคนเรียกสติของฉันให้กลับมาอีกครั้ง ฉันหันมองไปตามทางที่ต้นเสียงยืนอยู่ หัวใจมันก็ชื้นขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก “พี่เจ้าคุณ ฮึก..” ฉันยิ้มออกมาทั้งน้ำตาด้วยความดีใจ ในที่สุดพี่เจ้าคุณก็มาช่วยฉัน ความรู้สึกมันตื้นตันแน่นอกไปหมด “มาสนุกกับพี่ดีกว่าหน่า”“กรี๊ดด!! ออกไปนะ!!”ปั่ก!! ผู้ชายคนนึงตั้งท่าเข้ามาจะข่มขืนฉัน แต่ฉันถีบมันออกไปเสียก่อน “หยุดเถอะปราง คุณขอ” พี่เจ้าคุณค่อย ๆ เดินเข้ามาใกล้พี่ปรางมากขึ้นเรื่อย ๆ สีหน้าของพี่ปรางตอนนี้ดูสับสน กระวนกระวาย เหมือนคนที่กำลังจะเสียสติ “ปะ..ปรางหยุดไม่ได้! พวกมึงรุมเอามันดิวะ!!” “พวกมึงหยุด!! กูแจ้งตำรวจมารอจับพวกมึงไว้แล้ว ใครแตะต้องเมียกูแม้แต่ปลายเล็บ กูไม่เอาไว้แน่!!!”พี่เจ้าคุณตวาดขึ้นเสียงดังทำให้พวกผู้ชายที่จะเข้ามารุมฉันในตอนแรกค่อย ๆ ถอยออกไปทีละคน ๆฉันดีใจมากเลยตอนนี้ที่พี่เจ้าคุณมาช่วยฉันและปกป้องฉันขนาดนี้ และที่ดีใจที่สุดคือการที่พี่เจ้าคุณได้เห็นธาตุแท้ของพี่ปราง“คุณ! นี่คุณแจ้งตำรวจมาจับปรางเหรอ!!”“คุณไม่ได้แจ้ง แต่คนอื่นแจ้ง”“มันเป็นใคร!!”“ฉันเอง!!” พี่แนนนี่นิ นี่เธอก็มาช่วยฉันด้วยเหรอเนี่ย ฮึก ดี

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status