MasukShare
ข้อตกลงใหม่
Tanggal publikasi:
2026-04-23 15:29:14
Bab terbaru
เมียผมกับลุง ตอนพิเศษ... การปกป้องของผัวรัก.!
ในความเงียบสงัดของค่ำคืนที่มีเพียงเสียงพัดลมเครื่องเก่าหมุนวนส่งเสียงดังสม่ำเสมอ แสงไฟสลัวจากถนนด้านนอกลอดผ่านรอยแตกของบานหน้าต่างเข้ามาเพียงน้อยนิด ทาบลงบนร่างของคนสองคนที่นอนกอดกกกันอยู่บนฟูกหลังเดิม นนท์กระชับอ้อมกอดแน่นจนแทบไม่มีช่องว่างให้อากาศไหลผ่าน เขากอดพลอยไว้เหมือนคนกำลังจะจมน้ำที่คว้าขอนไม้สุดท้ายไว้ได้ และเหมือนพยายามจะใช้ร่างกายของตัวเองเป็นกำบัง เพื่อชดเชยช่วงเวลาที่เขาปล่อยให้เธอต้องเผชิญกับความหนาวเหน็บและโดดเดี่ยวเพียงลำพังน้ำตาของลูกผู้ชายไหลพรากอาบแก้มลงมาอย่างเงียบเชียบ นนท์ไม่ได้สะอื้นไห้เสียงดัง แต่มันคือความเจ็บปวดที่หยั่งรากลึกลงไปในอก ทั้งคู่นอนหันหน้าเข้าหากันสบตากันเนิ่นนานในความมืดสลัว นนท์จ้องมองใบหน้าซูบเซียวของเมียรักราวกับจะบันทึกทุกรอยตำหนิและรอยแผลที่ความทุกข์ได้ทิ้งเอาไว้บนตัวเธอพลอยมองเห็นเงาสะท้อนของความรู้สึกผิดในดวงตาของนนท์ เธอรู้ดีว่าในใจของเขาตอนนี้กำลังถูกความเสียใจกัดกินจนเหวอะหวะ มือเรียวเล็กที่หยาบกร้านขึ้นจากการทำงานหนัก ค่อย ๆ เอื้อมขึ้นมาลูบไล้ที่ใบหน้าของผัวรัก เธอใช้ปลายนิ้วปาดน้ำตาที่ไหลนองแก้มเขาอย่างเบามือที่สุด ราวกับจะช่วยปัดเ
เมียผมกับลุง อ้อมกอดที่รอคอย.!
ท่ามกลางกลิ่นน้ำล้างจานที่เจือจางและไอร้อนระอุหลังร้านข้าวขาหมู นนท์ปล่อยให้น้ำตาไหลอาบแก้มอย่างไม่อายใคร เขาประคองใบหน้าซูบซีดที่ดูเล็กลงไปถนัดตาของพลอยไว้ในอุ้งมือที่หยาบกร้านแต่ทว่าอบอุ่นที่สุด นนท์ใช้หัวแม่มือเกลี่ยหยดน้ำตาออกจากพวงแก้มของเมียรักอย่างทะนุถนอม ราวกับกลัวว่าหากเขาลงแรงมากไปเพียงนิด ร่างกายที่ดูเปราะบางเหมือนแก้วร้าวนี้จะแตกสลายคามือ“พี่นนท์... พลอยขอโทษ... พลอยขอโทษจ้ะพี่...”พลอยยังคงพร่ำคำขอโทษออกมาไม่ขาดสาย เสียงของเธอสั่นพร่าและเบาหวิวเหมือนธูปที่กำลังจะมอดดับ แววตาที่จ้องมองนนท์เต็มไปด้วยความรู้สึกผิดที่ทับถมอยู่เต็มอก“พลอยไม่ต้องขอโทษพี่แล้ว... พี่ต่างหากที่ต้องขอโทษพลอย พี่มันโง่เอง พี่ไม่รู้เลยว่าพลอยต้องเจออะไรบ้าง” นนท์ตอบกลับด้วยน้ำเสียงที่สั่นระริก ละล่ำละลักบอกความในใจอย่างไม่คิดจะปิดบังความอ่อนแออีกต่อไป “กลับบ้านเราเถอะนะพลอย... กลับไปอยู่ด้วยกันนะ”คำว่า ‘บ้านเรา’ ที่หลุดออกมาจากปากนนท์ เหมือนน้ำทิพย์ที่ชโลมลงบนใจที่แห้งผากของพลอยมานานนับเดือน“พี่นนท์...”พลอยเรียกชื่อเขาด้วยเสียงที่เบาหวิวเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนที่ความตึงเครียดที่สะสมมานาน ความเหน
เมียผมกับลุง ความรัก ความเข้าใจ การให้อภัย.!
นนท์ชะงักงัน ร่างกายที่เคยแข็งทื่อราวกับหินผาพลันสั่นสะท้านขึ้นมาอย่างไม่อาจควบคุม เขาเงยหน้าขึ้นมองอี๊ดด้วยแววตาของคนที่เพิ่งจะตื่นจากฝันร้ายเพื่อมาพบกับความจริงที่ร้ายกาจยิ่งกว่า แววตาคมเข้มคู่นั้นสั่นระริกด้วยความสับสนและหวาดหวั่นในสิ่งที่เขากำลังจะได้ยิน“อี๊ด... อี๊ดหมายความว่ายังไง?” นนท์โพล่งออกมาอย่างร้อนรน น้ำเสียงที่เคยพยายามข่มให้มั่นคงกลับพร่าขาดเป็นห่วง ๆ“ก็หมายความว่า... มันไม่ได้อยากจะทิ้งพี่ไปอยู่กับไอ้พี่พงษ์นั่นหรอก แต่มันจำเป็นต้องไปน่ะสิ!” อี๊ดจ้องตานนท์กลับอย่างไม่ลดละ แววตาของเธอนอกจากความสลดรันทดแล้ว ยังมีความขุ่นเคืองแฝงอยู่ลึก ๆ ที่เห็นนนท์มองข้ามความจริงข้อนี้ไป “อยากรู้ไหมว่าทำไม?”“ทำไม!” นนท์ถามสวนกลับมาทันควัน หัวใจของเขาเต้นระรัวจนเจ็บแปลบในอก“เพราะมันไม่ต้องการให้พี่กับลุงชูต้องตกงาน และต้องเสียชื่อเสียงเพราะมันยังไงล่ะ!” อี๊ดพ่นความจริงออกมาด้วยน้ำเสียงที่เข้มและจริงจัง ราวกับจะตอกย้ำให้มันฝังลึกลงไปในจิตใต้สำนึกของนนท์ “ไอ้พี่พงษ์มันรู้จักหัวหน้าพี่... อันนี้พี่รู้หรือเปล่า?”นนท์นิ่งอึ้งไปครู่ใหญ่ ก่อนจะค่อย ๆ ส่ายหน้าช้า ๆ คิ้วหนาขมวดมุ่นจนแทบจะ
เมียผมกับลุง ความจริงที่สุดรันทด.!
ท่ามกลางแสงแดดยามบ่ายที่ทอแสงอ่อนลง ลมพัดเอื่อยพัดพากลิ่นหอมจาง ๆ ของยอดหญ้าและผิวน้ำในสวนสาธารณะอันกว้างขวาง นนท์ทรุดกายลงนั่งเอนหลังพิงโคนต้นไม้ใหญ่ต้นเดิมที่แผ่กิ่งก้านสาขาให้ร่มเงาอย่างอาทร เขาจ้องมองไปยังผืนน้ำนิ่งสงบที่มีจักรยานน้ำรูปหงส์สีขาวสะอาดตาหลายลำกำลังลอยล่องอยู่ไกล ๆสายตาของเขาจับจ้องไปที่คู่รักหนุ่มสาวคู่หนึ่งที่กำลังปั่นจักรยานน้ำลำนั้นอย่างสนุกสนาน เสียงหัวเราะสดใสและเสียงตะโกนหยอกล้อของทั้งคู่ดังก้องมาตามลม มันช่างเป็นภาพที่ทิ่มแทงใจนนท์อย่างรุนแรง เพราะมันช่างเหมือน... เหมือนเขากับพลอยในวันแรก ๆ ที่เคยมาที่นี่ด้วยกันเหลือเกินในหัวของนนท์ ภาพซ้อนทับเริ่มปรากฏขึ้น ราวกับกาลเวลาถูกหมุนย้อนกลับไป เขายังจำวันนั้นได้ดี วันที่เขาและพลอยตกลงใจกันว่าจะลองลงไปเล่นเจ้าหงส์ขาวนั่นเป็นครั้งแรก พลอยในชุดกระโปรงตัวเก่งที่ดูร่าเริงสดใสพยายามจะก้าวลงเรือด้วยท่าทางเก้ ๆ กัง ๆ จนเขาต้องรีบเอื้อมมือไปคว้าข้อมือเล็ก ๆ นั่นไว้แน่น ความอบอุ่นจากฝ่ามือในวันนั้นยังคงติดตรึงอยู่ในความรู้สึกเขาจำได้ถึงเสียงหัวเราะที่พลอยแกล้งปั่นจนเขาตามไม่ทัน จำได้ถึงหยาดเหงื่อที่ซึมตามไรผมของเธอ และแวว
เมียผมกับลุง ความจริงหลังความอัปยศ!
ภายในแคนทีนของห้างสรรพสินค้าช่วงพักเที่ยง กลิ่นอาหารคละคลุ้งไปกับเสียงพูดคุยเซ็งแซ่ แต่ที่มุมลึกสุดซึ่งอับสายตาผู้คน พงษ์ นั่งก้มหน้าก้มตาอยู่ลำพัง มือที่ถือช้อนสั่นเทาน้อย ๆ ขณะตักข้าวเข้าปากอย่างแกน ๆ เขาเลือกโต๊ะที่ติดเสาและห่างไกลจากจุดรวมสายตาที่สุด เพราะตลอดสองสัปดาห์ที่ผ่านมา โลกของพงษ์แคบลงจนเหลือเพียงปลายจมูกตัวเองข่าวฉาวเรื่องคลิปหลุดของพลอย แม้จะเริ่มซาลงไปตามกาลเวลา แต่ในความรู้สึกของพงษ์ เขายังคงได้ยินเสียงหัวเราะเยาะคิกคัก และสัมผัสได้ถึงสายตาเหยียดหยามที่ทิ่มแทงแผ่นหลังอยู่ตลอดเวลา ศักดิ์ศรีลูกผู้ชายที่เขาเคยทระนงนักหนา บัดนี้ดูเหมือนจะถูกป่นจนเป็นผงเพียงเพราะเมียที่เขาเพิ่งประกาศตัวออกไปอย่างภาคภูมิใจ กลับกลายเป็นนางเอกหนังผู้ใหญ่ให้คนทั้งห้างเอาไปดูเล่นในกลุ่มแชทครืด...เสียงเก้าอี้พลาสติกฝั่งตรงข้ามถูกดึงออกอย่างแรงจนเกิดเสียงดังแสบแก้วหู พงษ์สะดุ้งสุดตัว หัวใจเต็นรัวด้วยความหวาดระแวง เขาเงยหน้าขึ้นมองแขกที่ไม่ได้รับเชิญด้วยสายตาลอกแลก“นั่งด้วยได้มั้ย?”น้ำเสียงนั้นใสแต่แฝงไปด้วยความแข็งกร้าว และยังไม่ทันที่พงษ์จะอ้าปากอนุญาต หญิงสาวตรงหน้าก็หย่อนก้นลงนั่งทันที กร
เมียผมกับลุง ตัดเยื่อขาดใย.!
พลอยมองนนท์ด้วยแววตาที่น่าเวทนา น้ำตายังคงไหลพรากอาบแก้มลงมาเป็นสายสม่ำเสมอ เธอเริ่มก้าวเท้าเดินเข้าหาอดีตผัวรักช้า ๆ อย่างลืมตัวด้วยความโหยหาอ้อมกอดที่อบอุ่นที่สุดในชีวิต แต่นนท์กลับขยับเท้าถอยห่างออกไปโดยสัญชาตญาณ ท่าทางที่เขาพยายามเว้นระยะห่างทำให้พลอยชะงักกึก ความรู้สึกเหมือนถูกผลักให้ตกเหวซ้ำสองทำให้นิ้วมือของเธอจิกเกร็ง“พี่นนท์... พลอยผิดไปแล้ว พลอยขอโทษจริง ๆ จ้ะพี่”พลอยพร่ำคำขอโทษซ้ำแล้วซ้ำเล่า แววตาที่สั่นระริกนั้นดูเปราะบางเหมือนแก้วที่จวนจะแตกสลาย เธออยากจะเข้าไปซบที่อกของเขาใจจะขาด“มันเกิดอะไรขึ้นเหรอพลอย...”นนท์ถามเสียงแผ่ว น้ำเสียงนั้นมีความรวดร้าวปนอยู่ในทุกพยางค์ที่เปล่งออกมา เขาสับสนไปหมดว่าทำไมผู้หญิงที่เคยเดินจากเขาไปอย่างทระนงในวันนั้น ถึงกลับมาในสภาพที่แหลกเหลวได้ขนาดนี้“เขา... เขาไม่ได้รักพลอยเหมือนที่พลอยเข้าใจ พี่พงษ์เขาเห็นแก่ตัว... พี่นนท์ พลอยขอกลับมาอยู่กับพี่เหมือนเดิมได้ไหมจ๊ะ? จะให้พลอยทำยังไงก็ได้ พลอยยอมทุกอย่างเลยพี่...”พลอยร้องขออย่างหมดทางสู้ สีหน้าและท่าทางในตอนนี้ช่างแตกต่างจากตอนที่นนท์ไปหาเธอที่หอพักของพงษ์อย่างลิบลับ วันนั้นเธอคือหงส์ที่
เมียผมกับลุง ขอคุยก่อน!์?
นนท์นิ่งสงบลงอย่างผิดปกติหลังจากที่ได้ฟังความเห็นของลุงชูที่สรุปถึงเบื้องหลังและความต้องการของพงษ์ เขานั่งนิ่งราวกับรูปปั้น แววตาคมกริบหรี่ลงอย่างครุ่นคิดประเมินสถานการณ์ ความเงียบของเขามันน่ากดดันเสียยิ่งกว่าการโวยวาย“ไอ้พงษ์คนนี้มันเป็นคนยังไง?” เขาหันมาทางพลอยแล้วถามขึ้นด้วยน้ำเสียงจริงจังแต่ยั
เมียผมกับลุง ปมใหม่... ใหญ่กว่าเดิม.!
นนท์เดินนำหน้าพลอยขึ้นบันไดไม้ที่ส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดของห้องแถวเก่ามุ่งหน้าไปยังห้องพักของเขา วันนี้ทั้งวันนนท์รู้สึกเหมือนยกภูเขาออกจากอก สำหรับเขาแล้วมันเป็นวันที่ดีมากวันหนึ่ง ข่าวการตายของเชิดนำความโล่งใจมาสู่เขาอย่างมหาศาล เขาไม่ต้องดิ้นรนไปทำเรื่องรุนแรงหรือเอาพิมเสนไปแลกกับเกลือเหมือนที่เคยคิด
เมียผมกับลุง กดดัน.!!!
พลอยยืนตัวสั่นระริก ใบหน้าสวยที่เคยอิ่มเอิบด้วยความสุขจอมปลอมบัดนี้ซีดเผือดจนดูสยดสยอง เธอยังพยายามจะปั้นคำพูดเพื่อรักษาหน้ากากใบเดิมเอาไว้ แม้ในใจจะพังทลายลงไปแล้ว“ไม่นะคะพี่นนท์... พลอยไม่เคยปิดบังอะไรพี่! พี่กำลังเข้าใจพลอยผิด...” เสียงของเธอสั่นพร่าและเบาหวิวขัดกับท่าทางที่พยายามปฏิเสธ“อย่าโก
เมียผมกับลุง คำพูดจากใจผัว.!!
สายลมเอื่อย ๆ ยามเย็นในสวนสาธารณะหอบเอาความเย็นสดชื่นมาปะทะผิวกาย นนท์ขยับหลังพิงเปลือกไม้ใหญ่ที่ขรุขระอย่างหาที่พึ่งพิงบนเสื่อผืนเดิมที่เขาเคยพาพลอยมานั่งบ่อย ๆ ในช่วงที่ชีวิตยังเรียบง่ายและเปี่ยมไปด้วยความสุขตามประสาผัวเมียรายได้น้อยเบื้องหน้าของเขาคือแผ่นหลังบอบบางของพลอยที่นั่งเยื้องออกไปเล็กน
Anda juga akan menyukai
How Much รักนี้เท่าไหร่
ณดารินทร์102.1K Dibacaเด็กเสี่ย NC-25
C135.2K Dibacaให้ตายเถอะ โยนอดีตสามีไปข้างหลังคนรักที่มิอาจเอื้อม เขาคลั่งไปแล้ว
เล่อเอิน66.5K Dibacaเจ้าสาว ผู้แสนเลอค่า ผู้น่าสงสาร ของ ท่านเทรมอนต์
สาวน้อยสุดจี๊ด126.1K Dibacaท่านประธานมาดขรึมพ่ายรักเมียเด็ก
ทรายสีรุ้ง 34 Dibacaใจบาง
เย้ายวน28 Dibacaรวมเรื่องเร่า(ร้อน) เร้าอารมณ์
Tiwa Tatree / นามปากกาอัษฎากร786 Dibacaหลุมพรางรักกับดักมาเฟีย
อัญธิญาน์290 Dibaca
