Masukต่อ...
“อืม...”
มายาวีครางเสียงกระเส่าตอนเริ่มรู้สึกตัว เธอรู้สึกเหมือนร่างกายถูกใครสักคนจับเหวี่ยงลอยขึ้นสูง ก่อนตกลงสู่พื้นพรมแสนนุ่ม รองรับด้วยกลีบกุหลาบสีขาวหอมฟุ้งกระจาย บังเกิดเป็นความสุขอย่างบอกไม่ถูก มันเป็นความสุขในรูปแบบใหม่ หรือมันคือความฝัน เป็นฝันที่มายาวีคิดว่ามันวาบหวิวที่สุดเท่าที่เธอเคยฝันมา ใจหนึ่งแอบหวังไว้ว่า เธออยากตกอยู่ในความฝันเช่นนี้ไปนานแสนนาน ถ้ามันจะทำให้เธอพบความสุขใจกับเขาได้บ้าง...
“เม...” ในฝันเธอได้ยินเสียงเรียก
“เมจ๋า...ช่างดีเหลือเกิน” และดูเหมือนเสียงเรียกนั้นมันดังอยู่ไม่ไกล
เสียงใครกันนะ? เธอไม่คุ้นหูเอาเสียเลย หากพอขยับปากหมายขานรับเสียงเรียกนั้น เธอกลับได้ยินเป็นเพียงเสียงครางผะแผ่วน่าอาย ทำเอาเธอรู้สึกตกใจ
พยายามลืมตาขึ้น ทว่าเปลือกตามันรู้สึกหนักอึ้งเหลือเกิน อยากจะลืมก็ลืมไม่ขึ้น หญิงสาวทำได้เพียงขยุกขยิก และไอ้อาการเหมือนตนเองกำลังถูกเหวี่ยงขึ้นที่สูง มันได้วิ่งวนกลับมาคุกคามอีกครั้ง ครานี้มายาวีพยายามลืมตา ก่อนต้องเกิดอาการช็อกแบบสุดขีด ร่างกายที่คล้ายเหมือนถูกจับเหวี่ยงในความฝัน เย็นเฉียบลงในพริบตา ดวงตาหวานเบิกโต ความรู้สึกบางอย่างตีวนอยู่ตรงช่วยท้องน้อย ก่อนเจ้าตัวจะส่งเสียงกรีดร้องลั่นห้องคล้ายดั่งคนเสียสติ
กรี๊ด! กรี๊ด!
มายาวีทั้งตกใจและหวาดกลัว สติเพิ่งหวนคืนนั้นแตกกระเจิงเป็นริ้ว
หญิงสาวพยายามหนีบขาตัวเองเข้าหากัน เมื่อตอนนี้เธอถูกหนุ่มฝรั่งตัวโตที่มีดวงตาน่ากลัวคนนั้น เขากำลังตั้งหน้าตั้งตาซบซุกใบหน้าหล่อเหลาลงตรงกึ่งกลางลำตัวของเธอ
เธอกำลังนอนเปลือยเปล่า บนเตียงกว้างกับ...คนของคุณลุง!
นี่มันเกิดอะไรขึ้น?
“โอ้ว!...ไม่...หยุดนะ”
มายาวีทำได้เพียงส่งเสียงสะอื้นอยู่ในลำคอ ตอนนี้ความเป็นเธอกำลังถูกชายหนุ่มตัวโตกัดกินด้วยความเอร็ดอร่อย เธอยังได้ยินเสียงหอบหายใจของเขาถี่กระชั้น และด้วยอารามตกใจ มายาวีจึงรีบหุบขาลงฉับ หมายปิดกั้นไม่ให้ถูกล่วงเกินไปมากกว่านี้...
และพอเธอหนีบขาเข้า นั่นก็เท่ากับเธอหนีบศีรษะที่มีกลุ่มผมดกหนาสีดำสนิทเข้าไปด้วย เธอได้ยินเสียงเขาสบถคำหยาบด้วยอารมณ์หงุดหงิด ก่อนฝ่ามือหนากระชากเรียวขาเธอออกกว้าง ช้อนสะโพกอวบอัดของเธอลอยเหนือพื้นเตียง แล้วก้มหน้าลงมาหาใหม่ เขาตวัดปลายลิ้นยาวน่ากลัวในความรู้สึกเลียริมฝีปากมันเยิ้ม ซึ่งมันเลอะด้วยน้ำเมือกขุ่นเกาะติดโดยรอบปากหยัก
“ไม่...นั่นแกจะทำอะไร!ไอ้คนสารเลว ” มายาวีแผดเสียงด่าทอเป็นภาษาอังกฤษลั่น พยายามตวัดเรียวขาถีบไปยังร่างใหญ่โต
เธอไม่ยอม
“ช่วยหุบปากน่าจูบของเธอเสียแม่สินค้าเนื้อหวาน เธอนี่มันหอมหวานสมคำเยินยอปอปั้น ของไอ้แก่ผีพนัน มันสาธยายเอาไว้ไม่มีผิด”
เดวิสรำพันเสียงแหบแห้ง ดวงตายาวรีสีควันบุหรี่พราวระยับ เขารู้สึกถูกใจกับแม่ดอกเบี้ยเงินกู้รายนี้อย่างบอกไม่ถูก
จะบอกว่าถูกใจตั้งแต่ได้เห็นเพียงรูปภาพจากไอ้บวรนั่นก็ไม่ผิดนัก...
“สินค้าอะไรของแก ไอ้บ้า ปล่อยฉันนะ อย่าได้คิดว่าจะรังแกกันได้ง่ายๆ ฉันไม่ยอมเด็ดขาด...” มายาวีดันร่างเปลือยเปล่าของตัวเองลุกขึ้นนั่ง สองเรียวแขนยันพื้นเตียงนอนเอาไว้ พร้อมกับพยายามสะบัดตัวเพื่อลุกหนี ทว่ามันไม่ง่ายเลย เมื่อเรียวขาของเธอนั้นถูกตรึงไว้ด้วยมือหยาบทั้งสองข้าง
“จุ...จุ..ไม่เอาน่าคนสวย พูดจาให้ไพเราะหูกับผัวตัวเองหน่อยสิจ๊ะ..ฉันกำลังจะพาเธอขึ้นสวรรค์เชียวนะ...”
เดวิสจุปากปรามแม่สาวเนื้อหวาน ส่งนัยน์ตากระหายหิว ก่อนกระชากร่างอวบอัดอิ่มเอิบไม่แพ้ใครอย่างไม่ออมแรง จนเจ้าตัวหงายหลังลงบนเตียงกว้าง ส่งเสียงร้องด้วยความตกใจ
“ว้าย! ไอ้คนสารเลว...”
มายาวีแหวเสียงดุ แต่ด้วยไม่ทันตั้งตัว พอถูกเขากระชากเธอเลยถลาทั้งร่างลงไปนอนหงายเหมือนเดิม รู้สึกจุกจนน้ำตาริน ก่อนถูกความร้อนจากกลีบปากร้ายกาจ ซึ่งมันแผล็บไปด้วยน้ำรักนั้นกระโจนเข้าหาอย่างดิบเถื่อน เขากัดกินเนื้ออ่อนภายในซอกหลืบจนมันชอกช้ำ ตวัดปลายลิ้นระรัว กระหน่ำลงกับตุ่มไตไวต่อจุดสัมผัสรัวเร็ว มายาวีซึ่งไม่เคยพานพบประสบการณ์ร่วมรักมาก่อน ได้แต่นอนร้องไห้เสียงกระเส่า บิดกายด้วยถูกความเสียวทรมานเร่าๆ
“อือ...ปล่อยนะ...อ๊าห์...ซี้ด...โอ้ยยยย...อย่าทำตรงนั้น...”
ไม่เพียงแต่ถูกปลายลิ้นใหญ่ของฝรั่งตัวโตร่วมรักในช่องสวาทอย่างไร้ความปรานีเท่านั้น เพียงอึดใจต่อมา ร่างอรชรขาวโพลนถึงกับปวดร้าวไปทั้งสรรพางค์ เหมือนมีของแหลมคมกำลังทิ่มแทงเข้าไปในร่างกาย เมื่อเดวิสส่งนิ้วมือเรียวยาวของตนเข้าไปในสำรวจภายในถ้ำเร้นลับ กวาดต้อนน้ำหวานตามผนังด้านในชักเข้าชักออกจนมันไหลเอ่อล้นปากถ้ำ พร้อมให้เขาซดดื่มดับกระหายอย่างตะกละตะกลาม เสียงดัง จ๊วบ จ๊าบ
“อร่อย...หวาน รสชาติกำลังดีทีเดียว...” เดวิสสาธยายเหมือนตนเองกำลังชิมรสชาติของอาหารมื้อพิเศษอยู่สักจาน
ทำอย่างไรได้ ก็เจ้าหล่อนคนนี้เป็นสาวไทยคนแรกที่เขาเคยได้ลิ้มลอง ถึงตัวจะเล็กสำหรับเขาไปนิด ทว่าอะไรๆในตัวของเจ้าหล่อน มันไม่เล็กตามตัวเลยนี่นา
คนไร้ประสบการณ์เอาแต่ส่งเสียงครวญคราง มันทั้งแสบทั้งเสียวสะท้าน เธอหลับตาปี๋ ไม่อาจฝืนทนดูสภาพตัวเองตอนนี้ได้ ปฏิกิริยาร่างกายตอบรับตามธรรมชาติ เมื่อมายาวีร่อนเอวส่ายก่อนกระแทกกลีบอวบของเธออัดใส่ริมฝีปากร้อน เธอไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรให้หายจากความทรมานนี้ไปได้เสียทีนอกจากบิดเร้าร่างกายไปมา
“อะ...อะ...อ่าห์...อย่าทำนะ อย่า...” ปากส่งเสียงร้องห้ามแต่ร่างกายกับตรงกันข้ามสิ้นเชิง เธอตอบสนองความเร่าร้อนด้วยท่าทางเงอะงะ แต่มันกลับทำให้เจ้าพ่อมาเฟียถึงกับฮึมฮำในลำคอ ด้วยความรู้สึกพึงพอใจสุดแสน
“หวาน หอม รสชาติอร่อยลิ้นฉันเสียจริง แม่ดอกเบี้ยคนงาม”
เดวิสรำพันขยับปากติดกับกลีบสวยด้วยความพึงพอใจ ไม่คิดว่าดอกเบี้ยสาวของลูกหนี้รายสำคัญ เล่นเอาความเป็นเขาปวดร้าวทั่วทั้งแก่นกาย ก่อเกิดเป็นความกระสันอยาก เขาไม่เคยรู้สึกร้อนแรงจนเตียงแทบเผาไหม้เป็นจุณแบบนี้มาก่อน กับสาวคู่ขาคนไหนๆ ของเขา ที่ไม่ว่าจะเก่งกาจหรือเชี่ยวชาญเรื่องบนเตียงขนาดไหน ก็ไม่เคยมีใครทำเอาเขาหัวหมุนมือไม้สั่นไปหมดได้แบบสาวไทยคนนี้เลยสักราย และแม้แต่ดุ้นเอ็นของเขามันยังลำพองตัวขยายใหญ่โต จนเขาเกือบปลดซิปกางเกงยีนออกไม่ทัน เพียงแค่เขาได้เห็นเรือนร่างงดงามเปลือยเปล่า ไอ้ลูกชายตัวดีของเขามันก็เต้นดุกดิกผงกหัวดีใจ กระดี๊กระด๊าอยากมุดหัวเข้าไปสัมผัสกับโพรงเนื้อนุ่มภายในนั่นแทบขาดใจเสียแล้วตอนนี้
เดวิสระรัวทั้งนิ้วและปลายลิ้นเข้าใส่กลีบสวาทที่ปิดสนิทอวบสวยไม่ยั้งแรง เมื่อความต้องการของเขามันแล่นลิ่วขึ้นมากระจุกตัวอยู่ตรงปลายแท่งร้อนหัวเห็ด น้ำใสหยดแหมะ เดวิสจำต้องกำรูดดุ้นร้ายเอาไว้ด้วยมือเดียวที่ว่างจากการปรนเปรอให้หญิงสาว
“ร่องรักของเธอนี่มันช่างร้ายนัก เล่นตอดปลายลิ้นกับนิ้วฉันเสียจนเสียวไปหมด”
หนุ่มฝรั่งคลั่งสวาทยังคงเอ่ยปากชมไม่หยุดหย่อน ไม่เคยคิดมาก่อนในสมอง สาวไทยตัวเล็กๆ จะมีอะไรดี คงมีเพียงหนังหุ้มกระดูกเสียมากกว่า แต่พอได้มาสัมผัสใกล้ชิด ทุกสิ่งบนเรือนร่างอวบอิ่มของสาวคนนี้ ทำเอาฝรั่งหนุ่มตาน้ำข้าว ผู้เคยผ่านมรสุมบนเตียงนอนมาอย่างโชกโชน ถึงกับตะลึงตะลานหัวหมุนเลยทีเดียว
ก่อนเขาจะเร่งจังวะสุดท้าย ส่งร่างน้อยที่เผยอปากกรีดร้องขึ้นสุดเสียง เอื้อมมือคว้าเอาเส้นชัยมากำไว้ได้ในที่สุด และดุ้นยักษ์มันส่ายตัวอยู่ในอุ้งมือ เฝ้ารอเวลาออกศึกคึกคะนอง...
“อร๊ายยยย...อืมมมม” มายาวีแผดเสียงร้องโหยหวน ร่างน้อยสั่นไหวก่อนจะนอนหอบหมดเรี่ยวแรง
“เสร็จแล้วสินะแม่ยอดยาหยีของฉัน โอ้ว...ดูนี่สิ น้ำรักของเธอสีสวยเป็นบ้า” เดวิสดึงนิ้วมือออกมาจากร่องสาว แสดงสีหน้าล้อเลียน ตอนเขายกนิ้วมือขึ้นโชว์
มายาวีหลบสายตาเจ้าชู้วูบ ไม่อาจทนมองภาพแสลงใจ น่าอายเหลือเกิน
เรียวนิ้วชายหนุ่มมันเยิ้มด้วยน้ำรักสีขาวขุ่น เขายื่นส่งเข้าปากอิ่มของคนไร้ประสบการณ์ ตอนนี้หญิงสาวนอนหายใจหอบถี่ ใบหน้าแดงก่ำร้อนซู่ ด้วยทั้งโกรธ ทั้งอาย
ถึงอย่างนั้นมายาวีจำต้องอ้าปากรับน้ำของตนเองไว้ เพราะถูกบีบปลายคางจนเจ็บ เธอไม่มีแรงสู้รบกับผู้ชายร่างสูงไม่ต่างจากยักษ์ รสชาติมันฝืดเฝื่อนจนเธอสะบัดหน้าหนี เดวิสมองภาพนั้นด้วยความหลงใหล เขาโน้มกายหนาทาบทับร่างสาว ประกบปากมอบจูบร้อนแรง ทำเอาคนไม่เคยเอาแต่ร้องเสียงอู้อี้ ฝืนต่อต้านได้เพียงเล็กน้อย ก่อนสมยอมโอนอ่อน เผยอกลีบปากอิ่มบวมช้ำต้อนรับลิ้นซุกซนเข้ามาหยอกล้อเล่นกับลิ้นเล็กของตนเองไปโดยปริยาย
เดวิสมัวเมากับความหอมหวานในโพรงปาก ก่อนเลื่อนใบหน้าลงมาซุกซบกับซอกคอขาวหอมกลิ่นอ่อนบริสุทธิ์ เขาไม่ลืมกดปากย้ำจนเกิดรอยแดง มายาวีเจ็บจี๊ดเมื่อถูกเขากัดตรงซอกผิวอ่อน
คนดื้อด้านเอาแต่ใจ“ไม่เข้าใจ...”คนไม่เข้าใจพูดออกมาอย่างชัดถ้อยชัดคำพร้อมหรี่ตาเรียวยาวคล้ายดวงตานกอินทรีลงแคบ สายตาเขาแน่นิ่งคล้ายกำลังสะกดให้คนเอาแต่พูดมากนั้นหุบปากลงสักที เขาไม่อยากขัดใจหญิงสาวก็จริง แต่ก็รู้สึกเมื่อยหูทนฟังเต็มทีผู้หญิงถือเป็นเพศจัดได้ว่าสามารถสรรหาคำพูดมากมาย ขุดออกมาสาธยายได้ทั้งวี่ทั้งวันแบบไม่ซ้ำประโยคกันเสียด้วยเห็นแบบนี้ท่าจะจริงแฮะ แต่คนอย่างเดวิส รีคอร์ ซาเนสคนนี้ไม่เคยต้องอดทนฟังใครพล่ามนานๆ โดยไม่จำเป็นมาก่อนนี่นา แล้วครั้งนี้ล่ะ? มันจำเป็นต่อเขามากขนาดนั้นแล้วใช่ไหมชายหนุ่มกลอกตาขึ้นมองเพดานก่อนเอียงหน้าลงมองกลุ่มผมสีดำขลับเหมือนสีขนนกอีกา บางทีเขาอดแปลกใจตัวเองไม่ได้ ทำไมกับผู้หญิงตัวเล็กเท่ามดคนนี้ถึงได้ชอบท้าทายความอดทนในตัวเขาบ่อยครั้งนักล่ะ นี่ถ้าหากเป็นเดวิสคนก่อนนะเหรอ ป่านนี้มายาวีคงได้กลับเข้าโรงพยาบาลใหม่อีกหน แต่นี่เขากลับไม่รู้สึกโกรธเจ้าหล่อน มีเพียงแค่รู้สึกหงุดหงิด รำคาญ ไม่ได้โมโหถึงขั้นฟิวส์ขาดจนถึงขั้นอยากบีบคอให้ตาย แต่แค่อยากลุกขึ้นมาทำอย่างอื่นทดแทนความรู้สึกรำคาญเส
(ต่อ)ภายนอกตัวตึกที่ว่าดูสูงตระหง่านหรูหราโอ่อ่าสมกับฐานะเจ้าพ่อมาเฟียแห่งกรุงลอนดอนแล้วนะ หากทว่าภายในกลับดูยิ่งใหญ่อลังการหรูหราหนักกว่าหลายเท่า แต่ก็อย่างที่ว่าไว้ ต่อให้สวยหรูหรือเลิศเลอมากกว่านี้อีกสักกี่เท่า ก็ไม่อาจทำให้มายาวีเกิดความสนใจขึ้นมาได้เลยบานประตูหนาถูกเปิดออกจากคนด้านใน มายาวีเห็นเด็กสาววัยไม่น่าเกินยี่สิบกำลังยืนก้มศีรษะมือสองข้างประสานกันไว้ด้านหน้าดูท่าทางเรียบร้อย ไม่ได้เล่นหูเล่นตาเหมือนกับพวกสาวๆ ในโรงพยาบาล สาวน้อยยืนสำรวมกิริยา ชุดที่สวมใส่นั้นคงเป็นชุดยูนิฟอร์มของที่นี่ ตั้งแต่เธอเดินเข้ามาภายในตัวตึกโอ่อ่า ก็เห็นมีหญิงสาวหลายคนสวมใส่ชุดแบบนี้เหมือนกันกับเด็กสาวเดวิสเดินนำหน้าเธอเข้ามาภายใน เขาเอามือสอดใส่กระเป๋ากางเกงทั้งสองข้าง ดวงตาคมกริบไม่ได้แลเด็กสาวเลยแม้แต่น้อย เขาเดินเลยผ่าน ก่อนหยุดยืนตรงกลางห้องพลางหันซ้ายหันขวา“มาเรียม...”สาวน้อยมาเรียมมีสะดุ้งเล็กน้อยตอนถูกเดวิสเรียกหา สายตาคมกริบกวาดสำรวจภายในห้องพักกว้างขวาง โดยเขาสั่งปรับเปลี่ยนใหม่หมดทั้งชุด เพื่อให้มายาวีรู้สึกสบายตา ด้วยโทนของสีห้องเดิมมันออกจะดูอึมครึมมืดครึ้มด้วยตกแต่งเฉดของสีดำเป็
(ต่อ)มายาวีนั่งถอนหายใจทิ้งเป็นว่าเล่น เธอพยายามเบียดร่างเข้าหาบานประตูรถมากที่สุดเท่าที่มันจะไม่เปิดผางออกจนทำเธอหล่นตุบแล้วต้องวกกลับเข้าโรงพยาบาลใหม่อีกหนความรู้สึกตอนนี้คือเธอไม่ได้ยินดียินร้ายกับอะไรรอบกายทั้งนั้น เอาแต่นั่งมองผ่านกระจกติดฟิล์มสีดำทะมึนของรถสปอร์ตคันหรูด้วยความรู้สึกเฉื่อยชา ถ้าจะพูดให้ถูกให้เธอนั่งมองสีดำด้านข้างยังดีกว่าต้องทนมองเห็นใครบางคนอยู่ในสายตาเป็นไหนๆหญิงสาวหมดอารมณ์กับทุกสิ่งรอบกาย อุตส่าห์หลงดีใจ ตนเองกำลังหลุดพ้นจากสัมภเวสีหน้าหื่นได้เสียที ทว่าที่ไหนได้พ่อเจ้าประคุณยังเกาะติดเป็นปลิงตัวผู้ ตามตอแยเธอไม่เลิกรา ยังมีหน้ามาบังคับให้เธอย้ายข้าวของเครื่องใช้ส่วนตัว ให้เข้ามาพักรักษาตัวต่อยังบ้านของเขาจนกว่าร่างกายของเธอจะหายเป็นปลิดทิ้ง แน่นอนนั่นเป็นสิ่งที่เธอไม่ได้ต้องการจากชายหนุ่มด้านข้าง แต่เธอไม่มีแรงลุกขึ้นสู้รบตบมือกับคนดื้อด้านเอาแต่ใจพอ...เขายกเหตุผลเกลี้ยกล่อมเธอสลับกับคำขู่ยาวเหยียด เธอเบื่อจะเถียงสู้เลยจำต้องปิดปากเงียบ ปล่อยเลยตามเลย นึกเสียว่า ให้เป็นการชดเชยในสิ่งที่เขาทำให้เธอต้องเข้ามานอนซมในโรงพยาบาล แทนที่จะได้ออกเที่ยวตามแผนที่เ
(ต่อ)“อู้ย...ซี้ดดดด...โอ้ววว...ก๊อด....ดีมาก ดันเข้ามาแรงๆ อย่างนั้นแหละฉันชอบ”เสียงครางกระเส่าของหญิงสาวใต้ร่าง เร่งเร้าแรงกระทุ้งของคนด้านบนจนหัวสั่นหัวคลอน ชายหนุ่มรูปร่างค่อนข้างหนาแต่เบี่ยงไปในทิศทางของคนหุ่นดีที่ไม่ดูอ้วนจนเทอะทะจำต้องกัดฟันแน่น เขาเท้ามือลงกับพื้นหญ้า โก่งก้นกกขึ้นพร้อมรัวกระหน่ำซอยบั้นเอวกระชั้นถี่อย่างไม่ลืมหูลืมตาตามคำเรียกร้องของอีคุณหนูคนสวย ไอ้หนุ่มนักรักทั้งลงน้ำหนัก ทั้งกระทุ้งดุ้นทะลุทะลวงเข้าใส่ร่องนุ่มร้อนฉ่า ให้ส่วนหัวหยักคล้ายดอกเห็ดกำลังบานสะพรั่งชนเข้ากับผนังมดลูกเสียงดัง กึก กึก มันรุนแรงก็จริง แต่ไม่ได้ทำให้คนตัวเล็กกว่ารู้สึกเจ็บปวด มันมีแต่สร้างความรู้สึกเสียวซ่านถึงอุราให้แก่เจ้าหล่อนเท่านั้นเอง“อา...อา...ซี้ดดดด”คนถูกป้อนความเสียวกำต้นหญ้าในมือทั้งสองข้างไว้แน่น ใบหน้าสวยหวานบิดเบี้ยวเหยเก ความสุขแล่นลิ่วพลุกพล่าน ตอนนี้ในสมองคิดเพียงเรื่องเดียว เธอต้องการปลดปล่อยจากความอึดอัดโมนาฉีกเรียวขาออกกว้างมากขึ้นเพื่อต้อนรับแรงส่งจากคนด้านบน ไม่เสียแรงที่เธออุตส่าห์ลดตัวลงมาเกลือกกลั้วกับไอ้พวกจับกัง ลีลาของมันช่างเด็ดไม่เบา ถึงจะดูสกปรกไปสัก
(ต่อ)มายาวีรีบพลิกตัวนอนตะแคงหันหลังหนีสายตาคมกริบของคนที่เธอเกลียดขี้หน้าจนเข้าเส้นทันทีที่ลืมตาแล้วเห็นเขานั่งมองมายังเธอตาเขม็ง หญิงสาวเกิดอาการเซ็งขึ้นมาในบัดดล เมื่อไหร่หนอหมอนี้จะยอมออกไปให้พ้นจากชีวิตของเธอเสียที ตามติดยิ่งกว่าผีคอยตามหลอกหลอนกันก็ไม่ปาน ทั้งที่เขาน่าจะรู้ตัวเองได้แล้ว เธอนั้นเกลียดขี้หน้าเขามากขนาดไหน ไม่รู้เขายังมาวุ่นวายกับชีวิตเธอทำไม จะว่าเขาอดอยากปากแห้งจนถึงขั้นขาดแคลนผู้หญิงข้างกาย ไอ้เรื่องนี้คงไม่น่าใช่เหตุผลสำหรับผู้ชายรูปร่างหน้าตาดีจัด อีกทั้งฐานะมั่งคลั่งร่ำรวยมหาศาล จนกระทั่งมีเงินให้ลุงบวรถลุงใช้จนกลายเป็นหนี้สินก้อนโต เดือดร้อนมาถึงหลานอย่างเธอ ต้องก้มหน้าชดใช้ให้อย่างไม่รู้อีโหน่อีเหน่อีกทั้งดูได้จากตอนเธอเพิ่งรู้สึกตัวใหม่ๆ สิ ยัยผู้หญิงนมใหญ่คนนั้นแทบจะขับขี่เขาต่อหน้าต่อตาเธอเลยด้วยซ้ำ คิดถึงแล้วยังอดขยะแขยงไม่หาย หญิงก็ไร้ยางอาย ผู้ชายก็ตัณหาจัดจนบังตา ไม่นึกละอายต่อสถานที่หรือแม้ต่อหน้าคนป่วยนอนอยู่บนเตียง แต่จะว่าไปช่างเป็นคู่ที่ดูเหมาะสมเหมาะเจาะลงตัวดีไม่หยอกแฮะ...หญิงสาวระบายลมหายใจหนักหน่วง ใคร่ครวญหาวิธีกำจัดไอ้คนสารเลวที่ชอบใช้ก
สามีที่ไม่ปรารถนานางพยาบาลรูปร่างอวบอัด มองปราดเดียวผู้ชายทั้งหลายต่างต้องลงความเห็นเป็นเสียงเดียวกัน เจ้าหล่อนคนนี้มีรูปร่างเรียกน้ำลายได้ดีขนาดไหน ทั้งเซ็กซี่ขยี้ใจชายแบบสุดยอด ไม่ว่าจะเป็นหน้าอกทรงโต สะโพกพายรับช่วงกันดีกับเอวเล็กแสนคอดกิ่ว หรือแม้แต่เรียวขายาวเสลา กำลังก้าวอย่างเฉิดฉายเข้ามายืนอยู่หน้าห้องพักฟื้น ทุกสัดส่วนบนเรือนร่างของเจ้าหล่อนถ้ามองด้วยความรู้สึกไม่ลำเอียง มันช่างเข้ากันอย่างพอเหมาะพอเจาะเจ้าหล่อนเคาะประตูพร้อมด้วยเอ่ยคำขออนุญาต จนได้ยินเสียงขานรับดังจากด้านใน ไดแอนน่ายิ้มร่า เจ้าหล่อนผลักบานประตูเปิดเข้ามา พร้อมด้วยสีหน้ามุ่งมั่นหญิงสาวมั่นใจในสิ่งต้องการนั้นไม่ใช่เรื่องยากเย็น หากเธอเป็นฝ่ายชักนำเขาก่อน มีหรือผู้ชายประเภทนี้จะไม่ยื่นมือรับไว้ มีแต่จะชอบใจนะสิไม่ว่า แม้เธอจะเป็นได้เพียงผู้หญิงชั่วคราวของเขา ใครล่ะจะสนใจ...ตอนเอ่ยคำอนุญาตให้คนข้างนอกเข้ามาได้ เดวิสมีเหลือบหางตาขึ้นมองเพียงเล็กน้อย ก่อนชี้นิ้วให้นำของที่ต้องการวางไว้ตรงโต๊ะ ก่อนชายหนุ่มละความสนใจในทันที เขาหันมาจัดการกับร่าง


![นรสิงห์ [มาเฟียร้ายรัก]](https://acfs1.goodnovel.com/dist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)




