เข้าสู่ระบบเพราะความเข้าใจผิด ที่คิดว่าพี่วินนอกใจ ทำให้ฉันต้องเอาคืนโดยการไปซื้อผู้ชายมานอนด้วย แต่ใครจะไปคิดว่า... วันไนท์สแตนด์คืนเดียว กับ โฮสต์ตัวท้อปของคลับอาซูร่า กลายเป็นถูกหมายหัวจากหัวหน้าแก๊งยากูซ่า !!! ที่ตามมาเช็คบิลเรียกเก็บค่าบริการในราคาหฤโหด แบบที่ต้องจ่ายจนหมดเนื้อหมดตัวกันเลยทีเดียว ********** ... ทุกเกมส์มันต้องมีกฎ ... และกฎข้อเดียวของเขาคือ ..เขาเป็นคนคุมเกมส์..!! **********
ดูเพิ่มเติมซี้ดดด...
อ่าา... เสียงหวานรัญจวนชวนเคลิบเคลิ้มออกจากริมฝีปากอิ่มงดงาม เมื่อสัมผัสถึงความเสียวซ่านทีแผ่ไปทั่วร่างกายอย่างไม่เคยรู้สึกมาก่อน อะไรบางอย่างที่กดทับอยู่บนตัวให้ความรู้สึกหนักแต่อบอุ่น มันขยับได้และไล้เลียไปเรื่อยๆจนทำให้รู้สึกร้อนรุ่มดั่งถูกไฟแผดเผา จากหน้าท้องจนค่อยๆมาหยุดอยู่ที่หน้าอกทั้งสองข้าง หน้าอกข้างขวาเหมือนมีมือใครซักคนบีบขยำเล่นจนเจ็บแปลบ ในทางกลับกันหน้าอกข้างซ้ายก็เหมือนถูกสิ่งที่ชุ่มชื้น ทั้งลื่นทั้งปราดเปรียวเข้าครอบครองดูดดึงเป็นจังหวะจนต้องแอ่นอกขึ้นร้องคราง อ๊าา... นี่มันอะไรกัน ความรู้สึกแสนประหลาดนี่คืออะไร อยากลืมตาตื่นแต่ทำไม่ได้ หรือเราโดนผีอำ อ๊ะ ! หน้าอกข้างขวาถูกสิ่งที่อุ่นและชุ่มชื้นเข้าดูดดึง มันแอบขบกัดเบาๆด้วยทำให้สยิวเสียวซ่านไปทั้งตัวจนต้องกัดฟัน อื๊ออ... ความรู้สึกร้อนรุ่มแล่นวูบวาบไปที่กลางลำตัวจนต้องพยายามบิดกายไปมา "ชอบมั๊ยครับ" เสียงทุ้มแหบพร่าสุดเซ็กซี่ก้องกังวาลเข้าหูจนหญิงสาวสะดุ้ง ถึงรู้ตัวว่าเกิดอะไรขึ้น ลิ้นร้อนก็กลับมาเลียวนรอบหัวนมสีชมพู ลากไล้ขึ้นลงและจบลงที่ก้มลงดูดแรงๆอยู่อย่างนั้น ราวกับติดอกติดใจนักหนา พริ้งพราย แตกตื่นตกใจมากจนช็อคค้างไปแล้ว พยายามนึกว่ามาถึงจุดนี้ได้ยังไง เรากำลังมีเซ็กซ์กับใครก็ไม่รู้ พยายามลืมตาขึ้นอย่างยากลำบาก ความรู้สึกวิงเวียนศีรษะจนเหมือนในสมองมันโครงเครงสับสนไปหมด แล้วภาพต่างๆก็วิ่งเข้ามาราวกับต้องการให้จดจำได้ ใช่แล้ว ฉันคือพริ้งพราย หรือพราย ฉันกำลังจะมีเซ็กซ์แบบวันไนท์สแตนด์กับโฮสต์ตัวท็อปจากคลับอาซูร่าจริงๆ ฉันเมามาก เลยขอซื้อเขาหนึ่งคืนแถมรูดด้วยบัตรเครดิตล่วงหน้า ในราคาตั้งแสนห้า !! บ้าไปแล้วใช่มั้ยล่ะ ใช่แล้ว ฉันยอมรับ เพราะอะไรน่ะเหรอ หึ.. หึ.. ฉันหัวเราะกับความบ้าคลั่งในครั้งนี้ของตัวเอง เรื่องมันมีอยู่ว่า ฉันมีแฟนชื่ออนาวิน หรือพี่วิน เขาทั้งหล่อทั้งเอาใจใส่ ทำให้เราคบกันมา 7 ปี จนถึงตอนนี้ ไม่กี่วันก่อนเขาเพิ่งจะขอฉันแต่งงงาน ในขณะที่ฉันเพิ่งจะรู้ความจริงว่า เขาแอบนอกใจมาตลอด !! แถมกับผู้หญิงไม่ซ้ำหน้า ไม่ได้มีเป็นตัวเป็นตนนะ แต่กลับทำตัวเหมือนพวกโรคจิตที่ชอบเปลี่ยนกลิ่นไปเรื่อยๆ ฉันโกรธมาก โกรธจนคลุ้มคลั่ง ความมั่นใจหดหาย ความรักพังทลาย ที่แย่ที่สุดคือ ฉันโครตเสียเซลฟ์ ! ตั้งแต่เล็กจนโต ใครๆก็บอกว่า น้องพรายสวยที่สุด หน้าตาสวยขนาดนี้ ใครได้เป็นแฟนต้องทำบุญมาถึงสิบชาติ ถ้าไม่ติดว่ามีแฟนอย่างพี่วินแล้วล่ะก็ ฉันคงวิ่งไปประกวดนางสาวแสนสยามได้มงกุฎไปแล้ว ป่านนี้ก็คงเดินสายทำงานรับทรัพย์โกยเงินเข้ากระเป๋าเตรียมเป็นเศรษฐีนีหน้าใหม่ ไม่ใช่มาเป็นพนักงานออฟฟิศต็อกต๋อยหน้าแห้งอย่างนี้หรอก ก็เพราะอีพี่วินนี่แหละตัวดีเลยที่ไม่ยอมให้ฉันไปประกวด ทั้งห้ามทั้งอ้อนวอนราวกับฉันจะไปตายอย่างนั้นแหละ ส่วนตัวเองก็ได้เป็นนักบินโก้หรู อยู่ประจำสายการบินยุโรป ทำงานทั้งเดือนได้กลับมาเจอหน้าแค่เดือนละสองวัน แถมสองวันที่เจอกันก็เอาแต่ป่ำปั๊มอยู่บนเตียงราวพวกอดอยากหิวโหย ทั้งๆที่แอบฟาดผู้หญิงไปทั่วโลกอย่างนั้น ฉันตัดสินใจทันที ถ้าเขามีคนอื่นได้ ฉันก็ต้องมีได้เหมือนกัน ฉันลืมตาขึ้นมองโฮสต์ที่ซื้อมาบนอกตัวเอง เขาเอาแต่ดูดนมอวบใหญ่ล้นทะลักของฉันอย่างเมามันจนฉันเสียววูบวาบไปทั้งตัว รสชาติของแปลกใหม่คืออย่างนี้นี่เอง อ๊าา.. ฉันอดร้องออกมาอีกครั้งไม่ได้เพราะมันรู้สึกดีเกินไป แม้มโนสำนึกจะบอกว่า หยุดเถอะ ฉันเป็นคนที่ดีกว่านั้นได้ ล้มเลิกเรื่องนี้ซะแล้วหาผู้ชายดีๆเริ่มต้นชีวิตใหม่ แต่มือเรียวอุ่นจัดของโฮสต์ตัวท็อปกำลังล้วงลงไปที่ตรงนั้นอย่างลื่นไหล สัมผัสเบาๆจนสติเล็กๆที่หลงเหลืออยู่แทบจะแตกกระเจิง "อย่า..ซี๊ดด.." "หืม ..ว่าไงนะครับ" เสียงของเขามีเสน่ห์มาก ยามกระซิบเข้าข้างหูจนทำให้ขนคอลุกเกรียวกราว แต่มือของเขายังลูบไม่หยุด และเริ่มสอดนิ้วเข้าไปสัมผัสด้านในที่ชุ่มชื้น หัวนมที่ไวต่อการสัมผัสก็ถูกเขาอมแล้วดูดจนแทบทนไม่ไหว ฉันต้องกัดริมฝีปากกลั้นเสียงครางที่จะหลุดรอดออกมาอย่างยุ่งยากใจ ปรือตามองไปที่โฮสต์อีกครั้งอย่างอ้อนวอน เขาหล่อมาก เรียกได้ว่าหล่อจัดจนต้องเหลียวมองจนคอหัก ถึงแม้พี่วินจะหล่อมากเช่นกัน แต่เทียบกันแล้ว โฮสต์คนนี้มีเสน่ห์บางอย่างที่ทำให้คนหลงใหลได้ในทันทีที่เห็นเขา ตอนนั้นฉันเมามาก เป็นเขาที่เข้ามาประคองพาไปส่งที่รถ ฉันเลยเอ่ยปากขอซื้อเขาทันที เหตุการณ์ต่อจากนั้นมันค่อนข้างมึนงง ฉันควักบัตรเครดิตยื่นให้เขา รู้ตัวอีกทีก็มาอยู่บนเตียงกับเขาแล้ว ดวงตาคมสบมาอย่างยั่วเย้า นิ้วของเขาสอดลึกขึ้นจนร่างกายฉันเริ่มสั่น แต่...คงต้องหยุดแค่นี้แล้วล่ะ เพราะใจฉันมันสู้ไม่ไหวแล้ว "พอแล้วค่ะ" ฉันตัดสินใจบอกออกไปทันทีที่ยังรู้สึกผิดชอบชั่วดี แต่เขาไม่ตอบ หรือว่าไม่ได้ยินเพราะยังเมานมอยู่ "นี่ ..คุณ พอแล้วค่ะ" "อืม" เสียงทุ้มพร่าทำทีเหมือนขัดใจ แถมเพิ่มนิ้วเข้าไปอีกจนรู้สึกคับแน่นไปหมด นิ้วเขาเริ่มสไลด์เข้าออกจับทิศทางการตอบสนองของฉันอย่างใจเย็น ไม่ไหวแล้ว ฉันประท้วงในใจ ต้องหยุดตอนนี้เลย เพราะถ้าเลยเถิดไปมากกว่านี้ก็คงทนไม่ไหวแล้วเหมือนกัน "พอค่ะ ไม่ทำแล้ว" "เปลี่ยนใจหรือครับ" หน้าหล่อๆเงยขึ้น แถมถามมาด้วยโทนเสียงพร่าจนใจสั่น ฉันรีบพยักหน้าตอบยืนยันทันที แล้วเขาก็ยิ้ม โอ้แม่เจ้า ! ยิ่งยิ้มยิ่งหล่อจนใจละลาย หล่อขนาดนี้ทำไมถึงมาทำงานแบบนี้เล่า ทำไมไม่ไปเป็นดาราไปเลย หน้าตาสุดขนาดนี้ต้องดังระเบิดแน่ๆ เขาเขยิบตัวขึ้นมาจนสายตาเราประสานกัน ดวงตาเขามันคมมากราวใบมีดจนคล้ายมีแสงวิบวับทิ่มเข้ามาในตา "ถ้าจะบอกว่า เปลี่ยนใจไม่ได้ล่ะครับ" "!?" **********Game On เขาแอบนั่งมองผู้หญิงที่ชื่อ พริ้งพราย ตาไม่กระพริบ เธอกำลังนั่งดูดน้ำในแก้วทำความเย็นทรงสูงด้วยริมฝีปากอิ่มนุ่มน่าจูบเป็นที่สุด ผู้หญิงหน้าตาสวยซึ้งจนใครเห็นก็อดรักไม่ได้แบบนี้ เธอมีเสน่ห์ที่ไม่อาจมองข้ามไปได้ง่ายๆ จนเขายังสนใจ เธอนั่งอยู่ในร้านกาแฟใต้ตึกสำนักงาน ที่มีเหล่าหนุ่มๆหลายคนจับจ้องตาเป็นมันไม่ต่างกันกับเขา แล้วก็มีหนุ่มเนิร์ดใจกล้า ที่เดินเข้าไปหาเธออย่างเขินๆอายๆ เพื่อที่จะมอบขนมคุกกี้เต็มถุงให้ เธอหันมามองแล้วยิ้มแย้มหวานหยด จนมดยังต้องพลีชีพให้กับรอยยิ้มสังหารนี้ รอยยิ้มของเฮเลนแห่งทรอย ที่ฆ่าผู้ชายให้ตายเป็นเบือเพียงแค่รอยยิ้มเดียว “ให้ฉันเหรอคะ.. ขอบคุณค่ะ” เธอรับมาโดยไม่ปฏิเสธ แถมยังส่งยิ้มน่ารักให้เป็นคำขอบคุณ จนไอ้หนุ่มเนิร์ดเดินเป๋ไปเป๋มากลับไปนั่งที่เดิมแทบไม่ถูก ต่อมา ก็มีหนุ่มพนักงานออฟฟิสกล้ามใหญ่รูปหล่อ เดินเข้าไปหาเธออีกคนอย่างมั่นอกมั่นใจ คิดว่ามีหน้าตาที่มีภาษีดีกว่าจะได้เปรียบ แล้ววางแก้วกาแฟยี่ห้อดังให้เธออย่างเอาใจ “ให้ฉันเหรอคะ.. ขอบคุณค่ะ” เธอรับมาโดยไม่ปฏิเสธอีกครั้ง และยังคงส่งยิ้มน่ารักให้เป็นคำขอบคุณเหมือนคนแรก จนไอ้หนุ่มออฟฟิสรู
จนถึงเวลาส่งตัวบ่าวสาวเข้าเรือนหออเล็กช์อุ้มฉันในท่าเจ้าสาว พาเข้าไปในห้องหอบนเรือนใหญ่ที่เป็นบ้านหลักของตระกูลเขาที่นี่มีกลิ่นอายโบราณคลาสสิคของยุควัฒนธรรมญี่ปุ่นสมัยเมจิ โชคดีที่ยังมีเตียงนอน ไม่ใช่นอนกับพื้นแบบเรียวกังตามสมัยโบราณ ที่จะปูฟูกที่นอนไว้กับพื้นเสื่ออีกทีห้องที่ถูกตกแต่งใหม่แบบร่วมสมัย หรูหราด้วยเตียงใหญ่นุ่มฟูที่ทำให้ฉันผ่อนคลายเมื่ออเล็กซ์วางฉันนอนราบลงอย่างเบามือ ก่อนจะตามลงมาเคียงข้างแล้วท้าวแขนคล่อมฉันไว้“โกรธอะไรพี่ครับ”เขาไม่ถามเปล่า แต่กลับรุกไล่จูบหอมไปทั่วใบหน้าของฉัน แล้วเริ่มถอดชุดกิโมโนออกไปที่ละชั้น“ห้ามจูบนะ”ฉันร้อง เมื่อทนไม่ไหวที่เขาทำอย่างเอาแต่ใจ แล้วก็เริ่มดิ้นหนีไม่ยินยอม แต่เขาก็ไม่เคยสนใจฟังฉันอยู่ดีกว่าจะถอดชุดออกไปจากตัวได้หมด ฉันก็ยื้อยุดปล้ำสู้กับเขาจนเหนื่อยหอบ สุดท้ายเขาก็ทาบทับร่างเปลือยเปล่าลงมา บดเบียดเรียกร้องจนฉันแทบจะต้านทานเขาไม่ไหว“ไม่ได้นะคะพี่อเล็กซ์ พรายท้องอยู่!”ฉันร้องห้ามเมื่อเขาจับขาเรียวของฉันแยกกว้าง เตรียมพร้อมจะดันตัวตนที่แข็งขึงเข้ามาให้ได้“ได้ครับ เลยสามเดือนแล้ว หมอบอกว่าเบาๆได้”แล้วเขาไปปรึกษาเรื่องนี้กับห
ในที่สุด ฉันก็ยอมกลับมาแต่งงานกับอเล็กซ์ที่ญี่ปุ่นงานแต่งของฉันกับอเล็กซ์ถูกจัดอย่างสุดยิ่งใหญ่อลังการก็แหม๋.. ซีอีโอบริษัท อาซูร่า โฮลดิ้งกรุ๊ป บริษัทฯยักษ์ใหญ่ของญี่ปุ่นแต่งงานทั้งที จะจัดเล็กๆให้เป็นขี้ปากชาวบ้านได้ยังไงแถมผู้คนยังให้ความสนใจเรื่องเจ้าสาวผู้ลึกลับของเขา จนพากันไปขุดคุ้ยเรื่องของฉันอย่างเอาเป็นเอาตายโชคดีที่ฉันเป็นพวกไม่ค่อยเล่นโซเชี่ยล การจะหาเรื่องราวของฉันมันเลยยิ่งยากขึ้นไปอีกมีแต่คนอยากจะรู้ว่า ฉันกับอเล็กซ์ไปเจอกันได้ยังไง และมีเรื่องราวความรักสุดโรแมนติกแบบไหนฉันคงกล้าพูดเนอะ...จนถึงวันงานแต่งงาน ที่เป็นงานช่วงเช้าแบบญี่ปุ่นฉันสวมชุดกิโมโนสีขาวบริสุทธิ์ตามธรรมเนียมเพื่อไปเข้าพิธีสาบานตน ส่วนอเล็กซ์ก็อยู่ในชุดมอนสึกิ ที่เป็นชุดประจำชาติของผู้ชายญี่ปุ่น โดยมีตราประจำตระกูลเป็นรูปหน้ายักษ์อาซูร่า ห้าจุดบนชุด บ่งบอกฐานะที่สูงส่งของเขาวันนี้เขาดูสง่างามมาก จนทำให้ฉันหวั่นไหวและประหม่าจนแทบไม่กล้าเดินอยู่ข้างๆเขาจนเขาสัมผัสได้ว่าฉันตื่นเต้น จึงยื่นมือใหญ่อบอุ่นมากุมมือนุ่มบอบบางของฉันเอาไว้ และพาก้าวเดินไปพร้อมๆกันฉันถึงสงบใจที่เต้นระรัวลงได้ และเงยหน้าม
สุดท้าย..ฉันก็พาตัวเองมาถึงทางตันที่มีป้ายตัวเบอเร่อเขียนเอาไว้ว่า“แต่งงาน!”และเจ้าบ่าวก็คือ ..ปิศาจอเล็กซ์!..หลังจากหลอกเอาฉันมากินที่เพนเฮ้าส์หรูหราหมาเห่าของเขาได้สำเร็จ ก็ดูเขาจะอารมณ์ดีมากจนเชิญเจ้าหน้าที่เขตมาทำเรื่องจดทะเบียนสมรสให้ถึงที่ริมฝีปากสีเข้มข่มขู่ฉันสารพัดให้เซ็นชื่อลงไปไวๆอย่าได้ตุกติกฉันร้องไห้สะอึกสะอื้นไม่ยินยอมเด็ดขาดนี่ไม่ใช่การแต่งงาน แต่นี่คือการจับฉันล่ามโซ่ขังฉันไว้กับเขาในคุกนี่ไปตลอดชีวิตเขาถึงขั้นจับมือที่สั่นเทาของฉันเซ็นชื่อให้ด้วยตัวเอง เมื่อได้ตามที่เขาต้องการแล้ว เขาก็ทิปให้เจ้าหน้าที่เป็นซองสีขาวที่ใส่เงินไว้แน่นจนซองแทบแตกเพราะอะไรน่ะเหรอที่เขาถึงทำกับฉันแบบนี้เพราะท้องของฉันมันนูนขึ้นเล็กน้อยจนเขาสังเกตได้ว่าฉันกำลังท้องอยู่แต่บอกก่อนนะว่าฉันไม่รู้ฉันไม่รู้ตัวเลยด้วยซ้ำว่าฉันท้อง!แล้วเขาจะมารู้ดีไปกว่าร่างกายของฉันได้ยังไงก็ไม่รู้ฉันอาจจะแค่อ้วนขึ้นแบบลงพุงนิดๆ แล้วเขาจะมาตู่เอาเองแบบนี้ใช้ได้ที่ไหนกันคนท้องมันนต้องมีอาการแพ้ท้องอะไรบ้างสิ ที่เป็นสัญญาณว่ากำลังจะเป็นแม่คนแล้วน่ะฉันมองเขาผ่านม่านน้ำตา ยามเขาอุ้มฉันกลับเข้าห้องและวาง
ฉันพยายามตั้งสติ แล้วตอบกลับเสียงห้วน"ใช่"เรื่องทั้งหมดมันเกิดขึ้นก็เพราะไอ้สารเลวคนนี้คนเดียวรวมทั้งความเศร้ามากมายของฉันที่สุดสงสารพี่วินแฟนตัวเองด้วยเหมือนกัน"ครับ ผมฟังอยู่"ฉันกล้ำกลืนความแค้นลงไป พยายามฝืนพูดด้วยเสียงสองอย่างอ่อนหวานว่า
"รอยนี่...ใครมันเป็นคนทำ!"เสียงพี่วินดุจัดเอาเรื่องจนฉันไม่กล้าสู้สายตาทำไมเรื่องทั้งหมดมันกลับตาลปัตรไปหมดแบบนี้ล่ะ แล้วฉันจะตอบเขาว่ายังไงดีตอบว่า พอดีพรายเข้าใจพี่วินผิดไป เมื่อคืนเลยไปซื้อผู้ชายมานอนด้วยอ่ะค่ะไม่ได้ ตอบแบบนี้พี่วินต้องจับฉันหักคอแน่
ฉันชะงักมือที่กำลังจะคล้องสายโซ่ประตูนี่เป็นเสียงพี่วินแฟนนักบินของฉันนี่เองไปบินยุโรปมา ปกติต้องกลับพรุ่งนี้นี่ ทำไมครั้งนี้กลับมาก่อนล่ะหรือว่าฟาดสาวๆหมดยุโรปละ ถึงได้กลับมาก่อนเสียงเดินเร็วๆมาถึงฉัน ก่อนที่เขาจะจับฉันให้หันไปเผชิญหน้ากับเขา"เมื
ฉันรีบลุกตามแต่ไม่ทัน ในตอนที่คิดว่าควรจะไล่ตามเขาไปประตูก็ถูกเปิดออกอีกครั้ง และมีผู้ชายที่ไม่รู้จักอีกคนเดินสวนกลับเข้ามาแทน เขาอยู่ในชุดสูทพนักงานอาซูร่าคลับ ท่าทางคล้ายพวกอยู่กับเอกสารทั้งวัน ผมสีน้ำตาลเข้มและสวมแว่นสายตา แถมหน้าก็เรียบเหมือนกระดาษขาวที่ไร้ความรู้สึก






ความคิดเห็น