MasukChapter 7
“ถ้าไม่อยากให้พี่งอน หนูต้องไปนั่งดื่มเป็นเพื่อนพี่...” วาวีจับมือนับดาวจะพาเดินเข้าคลับ แต่ทว่านับดาวขืนตัวเอาไว้
“หนูไปนั่งด้วยไม่ได้ค่ะ หนูยังไม่เลิกงานเลย เดี๋ยวคุณพัตเตอร์ดุเอา”
“เดี๋ยวพี่เคลียร์ให้ เฮียเตอร์ไม่กล้าหือกับพี่หรอก นะๆ ไปนั่งเป็นเพื่อนพี่หน่อยนะ พี่เหงาอะ...” วาวีมาเที่ยวกับพี่ชายและเพื่อนสนิทของเขา แต่แทนที่จะสนุกกลับเหงากว่าเดิม เพราะพวกเขาคุยเรื่องอะไรกันก็ไม่รู้ที่เธอเข้าไม่ถึง
“จะดีเหรอคะ...” นับดาวแสดงสีหน้าไม่เชื่อว่าวาวีจะเคลียร์ได้จริง พลางคิดว่า คนอย่างพัตเตอร์เนี่ยนะไม่กล้าหือกับวาวี
“ไม่เชื่อพี่เหรอ...” วาวีหลุดขำเสียงดังเมื่อเห็นสีหน้าของนับดาวไม่เชื่อสิ่งที่เธอพูดเมื่อครู่นี้
“...” นับดาวมองวาวีตาแป๋วไม่ได้ตอบรับหรือปฏิเสธ
“เอาน่า...แค่คืนเดียวเอง เฮียคงไม่ว่าอะไรหรอก...” พูดจบวาวีก็ดึงนับดาวเดินเข้าไปในคลับทันที พอมาถึงโต๊ะ นับดาวก็เจอกับผู้ชายสามคนหน้าตาหล่อเหลาดูดีทุกคนเลย
“พาใครมาครับน้องวาวี...” ซีวิคผู้เป็นเพื่อนสนิทพี่ชายวาวีเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงแพรวพราว ที่วาวีพาหญิงสาวตัวเล็กผิวขาวมาด้วย ถึงเธอจะสวมใส่เพียงเสื้อยืดสีดำพอดีตัว กางเกงยีนดำรัดรูป รองเท้าผ้าใบสีขาว แต่กลับดูสวยน่ารักสดใสดึงดูดสายตาของเขาจริงๆ
“น้องชื่อนับดาว เป็นหลานรหัสของหนูเองค่ะพี่ซีวิค...” วาวีแนะนำนับดาวให้เพื่อนพี่ชายได้รู้จัก
“สวัสดีค่ะพี่ธาวิน พี่สกาย พี่ซีวิค...” นับดาวยกมือไหว้คนที่อายุมากกว่าด้วยความนอบน้อม จากนั้นเธอก็หย่อนตัวนั่งเก้าอี้ข้างวาวี ซึ่งอยู่ตรงข้ามกับซีวิค
นับดาวรู้จักธาวินและสกายมาก่อนหน้านี้แล้ว วาวีเคยพานับดาวไปที่บ้านตอนเทอมหนึ่งในช่วงกิจกรรมรับน้อง ซึ่งตอนนั้นธาวินและสกายเข้ามาที่บ้านพอดี วาวีก็เลยแนะนำให้รู้จักกับทั้งสองคน
“หวัดดีน้องนับดาว...” ธาวินยิ้มรับ ส่วนสกายก็พยักหน้าแล้วยิ้มอบอุ่นส่งให้นับดาว
“อ้าว...พวกมึงรู้จักน้องนับดาวได้ยังไง ทำไมกูถึงไม่รู้จัก กูพลาดตรงไหน...” ซีวิคหันไปถามเพื่อนของเขา เพราะเขาเป็นคนเดียวในกลุ่มที่ไม่เคยรู้จักนับดาวมาก่อน สวยน่ารักแบบนี้หลุดรอดสายตาเขาไปได้ยังไง
“ดีแล้วแหละที่มึงไม่รู้จัก เว้นน้องนับดาวไว้สักคน...” ธาวินพูดตอบกลับซีวิค เพราะรู้จักนิสัยเพื่อนคนนี้ของเขาดีว่ามันเจ้าชู้ขนาดนี้
“น้องนับดาวสวยน่ารักขนาดนี้ กูต้องรู้จักเป็นการส่วนตัวครับ ไม่ใช่ให้กูปล่อยผ่าน...” ซีวิคส่งยิ้มแพรวพราวโปรยเสน่ห์ให้นับดาว
“มารู้จักหนูดีกว่าพี่ซีวิค...” วาวีขยิบตาส่งให้ซีวิคเชิงหยอกล้อ
“มันรู้จักหนูจนเบื่อแล้ว...” สกายพูดแทรกขึ้นทั้งที่นั่งเงียบมานาน
“แล้วพี่สกายเบื่อหนูด้วยหรือเปล่า...”
“อืม...” สกายตอบรับด้วยสีหน้านิ่ง
“มึงจะแรงเพื่อ? เดี๋ยวน้องสาวกูก็ร้องไห้พอดี...” ธาวินเหมือนพูดปรามสกาย แต่เขากลับหลุดหัวเราะออกมาเหมือนสะใจ จนวาวีอยากจะยกมือทุบกลางหลังธาวินที่เหมือนเยาะเย้ยเธอ
“หนูก็เบื่อพี่สกายเหมือนกันค่ะ...” วาวีตอบกลับอย่างไม่ยอมแพ้ เบื่อมาเบื่อกลับ ถึงภายในใจจะแอบรักก็ช่างเถอะ ปากต้องเก่งไว้ก่อน แม่สอนไว้
“น้องนับดาวดื่มเข้มไหมครับ...” ซีวิคที่กำลังผสมเหล้าให้นับดาวเอ่ยถามแทรกขึ้นกลางวง
“หนูไม่ดื่มแอลกอฮอล์ค่ะ...” นับดาวส่งยิ้มบางปฏิเสธซีวิค
“งั้น...ลองดื่มแบบอ่อนๆ ดูไหม เดี๋ยวพี่ผสมให้รับรองน้องนับดาวดื่มได้แน่นอน ไม่เมาชัวร์...”
“มานั่งทำอะไรตรงนี้ ทำไมไม่รู้จักไปทำงาน...” เสียงเข้มดังแทรกขึ้นพร้อมกับร่างสูงที่เดินมาอยู่ข้างหลังนับดาว ทำให้นับดาวสะดุ้งตัวโหยง ขนาดคลับมืดสลัวขนาดนี้ ยังไม่รอดสายตาของเขาอีก
“เอ่อ...” ในขณะที่นับดาวกำลังคิดคำพูดแก้ตัว แต่ทว่าวาวีกลับพูดช่วยชีวิตเธอไว้ก่อน ‘ขอบคุณค่ะพี่วาวี’ นับดาวได้แต่ขอบคุณวาวีในใจ
“คืนนี้หนูขอซื้อตัวน้องนับดาวนะคะเฮียเตอร์...”
“นับดาวไม่ได้ขายตัว จะซื้อตัวเพื่อ?...”
ตอนพิเศษ 2“เอิงเอยไม่เอา”“เอาไปเถอะ” ลีโอรีบยัดเงินใส่มือให้เอิงเอยทันที “กลับบ้านได้แล้วเจ้าสองแสบ” ยาหยีเอ่ยเรียกลูกฝาแฝดของเธอจากในรถ“ครับ / ค่ะ” ฝาแฝดหันไปตอบรับคุณแม่ของเขา ก่อนที่จะวิ่งขึ้นรถไปทันที และเมื่อลีโอกับซีน่าขึ้นมาบนรถแล้ว ยาหยีก็แซวลูกชายของเธอทันที“มีสาวเอาดอกบัวมาให้เหรอลูก”“ผมไม่ได้เอามาฟรี ๆ หรอกม้า ผมให้เงินเธอไปหนึ่งร้อยบาทครับ เพราะผมสงสารเอิงเอย” ลีโอบอกแม่ของเขา“สงสารเอิงเอยจนต้องซื้อดอกไม้กลับบ้านทุกวันเลยใช่ไหม” “ครับผม” ลีโอพยักหน้าตอบคุณแม่ของเขา “เฮ้อ” จู่ ๆ ซีน่าก็ถอนหายใจออกมาพรืดใหญ่ จนวายุที่เห็นลูกสาวนั่งหน้างอถือดอกกุหลาบช่อโตเอาไว้ในอ้อมกอด รีบอุ้มลูกสาวมานั่งตักทันที “ใครให้ดอกกุหลาบลูกสาวคนสวยปะป๊าเนี่ย” “ไม่มีใครให้หรอกค่ะป๊า หนูตั้งใจแกะกระปุกออมสินซื้อดอกกุหลาบให้ป๊าในวันวาเลนไทน์เลยนะคะ” ในระหว่างที่ซีน่าพูดบอกคุณพ่อของเธอ ซีน่าก็มองหน้าลีโอไปด้วยความระแวง เพราะกลัวว่าลีโอจะแฉความจริงออกมาว่าแท้จริงแล้ว เธอแอบขโมยเงินคุณพ่อไปซื้อดอกกุหลาบให้พี่ฉลาม แต่ทว่าพอพี่ฉลามกลับไม่เอา เธอก็เลยเอามาให้คุณพ่อของเธอแทน“ว้าว...หนูซื้อดอกกุหลา
ตอนพิเศษ 14 ปีผ่านไป... 14 กุมภาพันธ์ ลีโอ เด็กชายวัยสามขวบ นั่งกอดอกบนม้านั่งชิงช้า แล้วทำสีหน้าเซ็งที่แม้จะเลิกเรียนแล้ว แต่ต้องมานั่งรอน้องสาวฝาแฝดที่จะเอาดอกกุหลาบไปให้รุ่นพี่ ป.2 “ยืนบิดอะไรนักหนาวะซีน่า รีบเอาดอกกุหลาบไปให้พี่ฉลามดิเดินมานู่นแล้ว” ลีโอรบเร้าน้องสาวฝาแฝดที่ยืนตัวบิดเขินเป็นไส้เดือน ไม่ยอมเอาดอกกุหลาบไปให้ฉลามสักที ทั้งที่ตอนนี้ฉลามเดินตรงดิ่งไปยังรถหรูของทางบ้านที่มารอรับแล้ว “ซีน่าไม่กล้า” ซีน่าหันมาหาพี่ชายฝาแฝดด้วยสีหน้าไม่มั่นใจนัก“งั้นก็กลับบ้าน ป๊ากับม้ามารอรับแล้วเนี่ย”“ไม่กลับ ซีน่ายังไม่ได้ให้ดอกกุหลาบกับพี่ฉลามเลย”“มึงก็รีบเอาไปให้พี่ฉลามสิซีน่า มายืนบิดแบบนี้ วันนี้พี่ฉลามจะได้ดอกกุหลาบของมึงไหม” ลีโอกัดฟันพูดด้วยความมันเขี้ยวน้องสาวของเขาสุด ๆ ที่เพิ่งจะอายุเพียงแค่สามขวบ แต่ทำตัวแรดตั้งแต่เด็ก “งั้นซีน่าเอาดอกกุหลาบไปให้พี่ฉลามเลยนะ”“มึงรีบไปเถอะซีน่า ก่อนที่พี่ฉลามจะขึ้นรถกลับบ้านซะก่อน” “พี่ลีโอให้กำลังใจซีน่าหน่อยสิ”“เออ...สู้ ๆ รีบวิ่งไปดิ” ลีโอลุกจากม้านั่ง แล้วเดินมาดันซีน่าให้เดินไปหาฉลามทันทีและเมื่อเด็กหญิงตุ้ยนุ้ยผิวขาวราวกับน
The End“หนูมีอะไรจะบอก แต่ถ้าหนูบอกแล้ว เฮียห้ามโกรธหนูนะคะ” ยาหยีดึงเขามานอนบนเตียง แล้วเอาขาก่ายตัววายุเอาไว้“ไม่มีทางที่เฮียจะโกรธหนูหรอก ตอนนี้เฮียแทบจะกราบขอบคุณหนูเป็นพัน ๆ ครั้งที่ให้โอกาสกับเฮีย ว่าแต่หนูมีอะไรจะบอกเฮียเหรอครับ”“เฮียจำเหตุการณ์คืนนั้นที่หนูไปนอนถอดเสื้อผ้าที่ห้องเฮียได้ไหมคะ”“จำได้ไม่ลืมครับ แต่หนูอย่ารื้อฟื้นเรื่องนี้เลยนะเพราะมันผ่านมาแล้ว อีกอย่างตอนนี้เฮียก็รักหนูที่สุด” วายุน่ะรู้แล้วว่าเรื่องทั้งหมดเกิดจากแผนการของคุณพ่อของเขา และเขาอยากจะขอบคุณคุณพ่อของเขามาก ๆ ที่คิดแผนนี้ขึ้นมา จนเขาได้เมียดี ๆ อย่างยาหยี“ไม่ได้ค่ะ เรื่องนี้หนูต้องพูด”“พูดแล้วก็อย่านอยด์นะ เพราะตอนนี้เฮียรักหนูมาก”“ไม่นอยด์แน่นอนค่ะ หนูขอเล่าต่อนะคะ ย้อนไปตอนที่หนูเข้าไปนอนที่ห้องเฮีย แล้วหนูบอกว่าเจ็บจิ๋ม ทั้งที่ความจริงแล้วเฮียไม่ได้ทำอะไรหนูเลย เพราะหนูโดนเฮียเปิดซิงที่นี่ หนูค้างคาใจมาก ก็เลยแอบไปถามความจริงกับม้า ว่าผู้หญิงเราจะเจ็บจิ๋มทั้งที่ไม่โดนเปิดซิงได้ด้วยเหรอ? ม้าก็หัวเราะขึ้นแล้วบอกกับหนูว่าเรื่องทั้งหมดเป็นแผนการของป๊า และที่หนูเจ็บจิ๋มทั้งที่เฮียไม่ได้ทำอะไรหนู
Chapter 117วันต่อมา...15.00 น.“ยูริครับ มาหาป๊าเร็ว” วายุเอ่ยเรียกยูริด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน แต่ทว่ายูริกลับเมินและไม่ยอมเข้าใกล้วายุแม้แต่น้อย“ยูริยังงอนเฮียอยู่เหรอคะ” ยาหยีที่เพิ่งเดินออกมาจากห้องแต่งตัว มองไปที่ยูริด้วยความเอ็นดู เพราะไม่ว่าวายุจะเรียกกี่ครั้งต่อกี่ครั้ง แต่ทว่ายูริกลับทำเมินราวกับว่าไม่ได้ยินที่วายุเอ่ยเรียก“ถ้ายูริงอนป๊า งั้นป๊าไม่ให้ยูริไปเกาะด้วยนะ” พอยูริโดนวายุขู่ เจ้าแมวแสนรู้ก็เดินเข้ามาวายุทันที “เมี้ยว”“หายงอนป๊าได้แล้ว ป๊าขอโทษนะลูก” วายุอุ้มยูริมานั่งบนตัก แล้วเอามือลูบหัวยูริด้วยความอ่อนโยน เรื่องวันนั้นเขาเองก็รู้สึกผิดกับยูริมาโดยตลอด ที่ยูริถูกยี่หวาทำร้าย แต่เขากลับเข้าข้างยี่หวาอย่างไม่ลืมหูลืมตา“เมี้ยว” ยูริร้องขึ้นแล้วเอาหัวถูไถที่ขาของวายุอย่างออดอ้อน“ถ้ายูริหายงอนป๊า เดี๋ยวป๊าหาเมียให้เอาไหม”“หยุดความคิดเฮียเดี๋ยวนี้เลย หนูจะให้ยูริอยู่เป็นโสดตลอดไป” ยาหยีรีบพูดขัดขึ้นทันที“ถ้ายูริมันโสด เดี๋ยวยูริมันจะมีลูกไม่ทันใช้นะ”“อย่าไปคิดแทนมัน ยูริมันอยากโสดไปตลอดชีวิต”“เนอะยูริ หนูอยากโสดใช่ไหมครับ” ว่าแล้วยาหยีก็อุ้มยูริออกจากตักวายุทันที
Chapter 116“หึ...” วายุแสยะยิ้มร้ายออกมา เมื่อเห็นเพื่อนสนิททำหน้าราวกับอยากกระทืบเขาเต็มทน “เอาน้ำเปล่ามาให้เมียกูก็แล้วกัน”“อะเอาไป” พัตเตอร์หยิบน้ำแร่ส่งให้วายุหนึ่งขวด แต่เมื่อวายุรับมา เขาก็ตรวจเช็กดูขวดน้ำทันที “ส่องอะไรนักหนาไอ้เชี่ย”“เผื่อมีใครคิดพิเรนทร์หยอดยาเชี่ย ๆ ให้เมียกูดื่ม” “ที่คลับกูปลอดภัย 100%”“นอกจากเจ้าของคลับจะทำซะเองใช่ไหมวะ” ดินแดนช็อตฟีลพัตเตอร์ทันที“ทำอะไรกันอยู่เหรอ?” เสียงหวาน ๆ ของหญิงสาวที่เพิ่งเดินเข้ามาในห้องเอ่ยถามขึ้น“ก็พี่ชายของเธอชอบใส่ยาปลุกเซ็กซ์ให้สาว ๆ กินน่ะสิ” ดินแดนเอ่ยบอกพริกหวาน “แกยังทำนิสัยเชี่ย ๆ อีกเหรอพัตเตอร์ ฉันจะฟ้องเมียแกแน่”“นั่นมันเรื่องในอดีต ตอนนี้กูรักเมียที่สุด” พัตเตอร์เอ่ยขึ้นทันที “แล้วเนี่ยมึงมาทำไม”“มาเฝ้าเฮียคิมน่ะ เฮียคิมพาลูกค้ามาเลี้ยงที่นี่ เมื่อกี้เห็นเขาคุยงานกันอยู่ ก็เลยกะว่าจะมานั่งเล่นที่นี่สักหน่อย แต่พอเห็นคนบางคนอยู่ที่นี่ด้วย ตอนนี้ไม่อยากนั่งละ เกลียด” “เขาดีกันแล้ว มึงไม่แหกตาดูหน่อยเหรออีพริก” “สวัสดีค่ะพี่พริกหวาน” “สวัสดีค่ะน้องยาหยี” พริกหวานยิ้มหวานให้ยาหยีก่อนจะเบ้ปากใส่วายุ“มึงก็งอ
Chapter 115@คลับ20.00 น.ก่อนหน้าที่เขาจะมาคลับ ในระหว่างที่กำลังนอนกอดยาหยีที่เพนต์เฮาส์ พัตเตอร์ที่รู้ข่าวว่าเขากลับมากรุงเทพฯ แล้ว ก็โทรชวนเขามาหาที่คลับ อ้างว่ามีธุระสำคัญจะคุยด้วย “เฮียขา” ยาหยีจับมือวายุเอาไว้ ในขณะที่เขากำลังจะลงจากรถ “ครับ” วายุหันกลับมายกมือลูบหน้ายาหยีด้วยความรัก“พอเฮียโกนหนวดโกนเคราออกแล้ว เฮียหล่อจังเลยค่ะ มาให้หนูหอมแก้มหน่อยเร็ว” ตั้งแต่ออกจากเพนต์เฮาส์เธอแอบมองเขาตลอดทางเลย จนตอนนี้อดใจไม่ไหวที่จะหอมแก้มสากสักฟอด “มากกว่าหอมแก้มก็ทำเลยครับ”พอวายุเอียงหน้าเข้าหาเธอโดยไม่อิดออด ยาหยีก็ยื่นหน้าไปพรมจูบใบหน้าหล่อเหลาด้วยความรักการกลับมาอยู่ด้วยกันครั้งนี้มันดีกว่าที่ผ่านมามาก ๆ เธอตัดสินใจไม่ผิดเลยที่ให้โอกาสเขาอีกครั้ง เพราะตอนนี้เธอมีความสุขมาก ๆ ที่ได้อยู่กับเขา “ชื่นใจจังเลยค่ะที่รักของหนู”“ไหน ๆ ก็เรียกเฮียว่าที่รักแล้ว บอกรักเฮียให้ชื่นใจหน่อยสิครับ” “เฮียก็บอกรักหนูก่อนสิคะ” ยาหยียักคิ้วแล้วทำหน้าทะเล้นใส่เขา“เฮียรักหนูมาก ๆ เลยนะครับยาหยี”“หนูก็รักเฮียมากเช่นกันค่ะ” “โคตรชื่นใจเลย เมียบอกรักแล้ว” ว่าจบ เขาก็จับล็อกใบหน้าสวยมาประกบจูบปาก
ตอนพิเศษ 1ห้าปีผ่านไป...หญิงสาวสวยสะพรั่งนักศึกษาปีสี่ในวัยยี่สิบสามปี เดินคุยกับหนุ่มนักศึกษาหน้าตาหล่อเหลาคนหนึ่งด้วยท่าทางสนิทสนม ออกมาจากตึกคณะบริหารธุรกิจ แต่ในขณะกำลังคุยกันนั้น ก็มีเด็กชายผิวขาวสะอาดในวัยสี่ขวบเอ่ยเรียกหญิงสาวเสียงเข้มดุด้วยสีหน้าไม่ค่อยพอใจ“แม่ครับ!” พอร์ชเด็กชายในวัยสี่
ตอนพิเศษ 4“อ้าว...พี่ชื่อเหมือนลูกหนูเหรอ...”“ใครเป็นลูกเธอ”“นี่ไง น้องพอร์ชลูกหนู...” เด็กหญิงผิวขาวตัวอวบชี้ไปที่สุนัขของเธอ“ไปเปลี่ยนชื่อหมาหัวหยองของเธอเลยนะ อย่ามาตั้งชื่อเหมือนฉัน ฉันไม่ยอม...”“หนูก็ไม่ยอม พี่นั่นแหละไปเปลี่ยนชื่อเลย มาชื่อเหมือนลูกหนูได้ไง” เด็กหญิงผิวขาวตัวอวบเถียงสุดใ
Chapter 104@คลับหรู“ปล่อยน้องนับดาวลงจากตักบ้างก็ได้” วายุพูดน้ำเสียงกึ่งประชด ตั้งแต่พัตเตอร์มาถึงคลับก็เอาแต่กอดเมียเด็กไม่ยอมปล่อยลงจากตัก จนทำให้วายุรู้สึกหมั่นไส้ อยากจะแซะพัตเตอร์ด้วยเรื่องอดีตของมันชะมัด แต่ก็ต้องหุบปากให้สนิทเหยียบให้มิด เพราะกลัวว่าพัตเตอร์จะต้องง้อเมียเด็กจนต้องทิ้งงานท
Chapter 30“วันนี้ฉันมีธุระต้องไปจัดการ งั้นฉันกลับก่อนนะ...” พัตเตอร์โน้มตัวหอมแก้มนุ่มฟอดหนึ่ง และเดินออกจากห้องไป นับดาวนั่งนิ่งที่ปลายเตียง ยกมือปิดหน้าแล้วร้องไห้ออกมาอย่างหนักจนตัวสั่นโยน นอกจากร้องไห้กับอดทน เธอก็ทำอะไรไม่ได้สักอย่าง‘ทน ทน ทน’ ได้แต่บอกคำนี้กับตัวเอง จากนั้นนับดาวก็เดินไ







