Chapter 6

Chapter 6

22.00 น.

“ลุกขึ้นมาแต่งตัว ลงไปข้างล่างได้แล้ว...” หลังจากพัตเตอร์สวมใส่เสื้อผ้าเสร็จเรียบร้อย เขาก็หันมามองหญิงสาวที่ยังนอนตะแคงเปลือยกายอยู่บนเตียง

“ค่ะ...” นับดาวรับคำสั่งพร้อมกับมองตามร่างสูงที่เดินออกจากห้องไปด้วยใจสั่นหวิว ความสัมพันธ์ของเธอและเขาก็มีแค่เซ็กซ์ สถานะของเขาและเธอคือเจ้านายและลูกจ้าง

เมื่อสองเดือนก่อนเขายื่นมือเข้ามาช่วยเหลือค่ารักษาอาการป่วยคุณแม่ของเธอที่พึ่งตรวจพบว่าเป็นมะเร็งระยะที่สอง แต่การช่วยเหลือของเขากลับหวังผล เพราะค่ารักษาที่เขาออกให้ต้องแลกกับเงื่อนไขสามข้อที่เขาตั้งขึ้น

หนึ่ง เธอต้องมีเซ็กซ์กับเขา

สอง ห้ามเปิดเผยความสัมพันธ์ให้ใครรู้

สาม หากเขาเบื่อ เธอต้องออกไปจากชีวิตของเขาทันที

ตอนนั้นเธอกังวลเงื่อนไขข้อแรกมาก แต่เพื่อให้คุณแม่ได้ย้ายตัวมารักษาที่กรุงเทพ นับดาวยอมมอบความบริสุทธิ์ให้เขาแลกกับชีวิตคุณแม่ และได้แต่ภาวนาให้เขาเบื่อเธอเร็วๆ แต่ตอนนี้มันกลับสวนทางที่ดันกลัวเงื่อนไขข้อสาม เพราะไม่อยากให้เขาเบื่อสักนิด ถึงเขาจะเป็นคนดุ ปากแซ่บไปหน่อย ใจร้ายเป็นบางที และถึงจะรู้อยู่แก่ใจว่าเขาเป็นคนที่ไม่ควรรัก แต่หัวใจก็แปลกพิกลที่ดันหวั่นไหวแอบรักเขาเข้าอย่างจัง

นับดาวสลัดความคิดวุ่นวายใจที่ไม่มีทางเป็นไปได้ออกจากหัว จากนั้นเธอลุกขึ้นไปล้างตัว

ในเวลาต่อมาเมื่อแต่งตัวเสร็จเรียบร้อยก็ลงลิฟต์ไปชั้นล่าง นับดาวเดินไปทางแคบ ซึ่งเป็นทางผ่านหน้าห้องน้ำทะลุไปห้องแคชเชียร์ได้

“อ้าว...น้องนับดาว เจอตัวพอดีเลย พี่กำลังจะไปหาที่ห้องแคชเชียร์” วาวีทักทายพร้อมยิ้มหวานส่งให้หลานรหัสที่เจอกันหน้าห้องน้ำ

วาวีเรียนอยู่ปีสาม ซึ่งเป็นป้ารหัสของนับดาว โดยที่นับดาวมีพี่รหัสเป็นผู้ชาย ทำให้นับดาวเลือกที่จะปรึกษาเรื่องต่างๆ กับวาวีมากกว่าพี่รหัสของตัวเอง

“มาเที่ยวกับใครคะพี่วาวี” นับดาวเดินเข้าไปสวมกอดวาวีด้วยความออดอ้อนเหมือนที่ชอบทำประจำ พลางคิดในใจว่า ดีนะที่เจอวาวีที่นี่ตอนนี้ ถ้าก่อนหน้านั้นวาวีไปหาเธอที่ห้องทำงานแล้วไม่เจอ คงต้องหาคำพูดแก้ตัวอีกยาวว่าเธอขึ้นไปทำอะไรที่ชั้นสาม 

 “พี่มานั่งชิลเอาบรรยากาศกับพี่ธาวินและเพื่อนของเขาน่ะ แล้วหนูเป็นยังไงบ้าง ทำงานที่นี่เหนื่อยไหม...”

“เหนื่อยนิดนึงค่ะ...”

“นั่นไง...บอกแล้วให้ทำงานที่ห้างของป๊าพี่...” วาวีบีบปลายจมูกเชิดรั้นอย่างมันเขี้ยว 

เมื่อสามเดือนก่อนนับดาวมาปรึกษาเรื่องทำงานพาร์ตไทม์เพราะเห็นที่คลับพัตเตอร์เปิดรับสมัครผู้ช่วยแคชเชียร์ แต่วาวีนั้นไม่เห็นด้วยที่นับดาวจะทำงานที่คลับเพราะมันเลิกดึกเกินไป

แต่นับดาวกลับบอกกับวาวีด้วยน้ำเสียงหนักแน่นว่าทำได้ อีกทั้งนับดาวยังพูดว่าการทำงานที่คลับมันไม่เบียดเบียนเวลาเรียน พอวาวีเห็นถึงความตั้งใจของนับดาวก็เลยไปขอร้องพัตเตอร์เพื่อฝากงานให้นับดาว ซึ่งวันนั้นคงเป็นวันดีที่พัตเตอร์ผีออกพอดี เขาตอบรับมาง่ายๆ อีกทั้งยังบอกว่านับดาวพร้อมทำงานวันไหนก็ให้เริ่มงานได้ทันที

“ก็เทอมนี้หนูลงเรียนช่วงเช้าช่วงบ่ายอัดแน่นทุกวันเลย ถ้าทำงานที่ห้าง หนูกลัวว่าจะได้ชั่วโมงการทำงานน้อย”

ตอนนี้นับดาวเรียนอยู่ปีหนึ่งเทอมสองแล้ว บ้านเกิดอยู่ที่สระบุรี แต่ทว่าได้ทุนเรียนต่อที่มหาวิทยาลัยกรุงเทพ ตอนที่รู้ว่าได้ทุน เธอจะสละทุนนี้ให้คนอื่น เพราะทางบ้านมีอาชีพทำสวนอีกทั้งไม่ได้ร่ำรวยพอที่จะมาเรียนและใช้ชีวิตในเมืองศิวิไลซ์ แต่ทว่าคุณแม่ของเธอกลับไม่ยอมให้นับดาวทิ้งทุนนี้ นับดาวจึงได้ทำตามความต้องการของแม่มาเรียนต่อที่กรุงเทพ

พอมาเรียนกรุงเทพนับดาวไม่อยากรบกวนเงินทางบ้าน เทอมหนึ่งนับดาวจึงทำงานพาร์ตไทม์ที่คาเฟแห่งหนึ่งกับเพื่อนสนิทชื่อว่าน้ำมนต์ แต่พอเห็นคลับหรูชื่อดังเปิดรับสมัครผู้ช่วยแคชเชียร์หนึ่งอัตรา เงินเดือนสูงมาก อีกทั้งยังรับสมัครเป็นพนักงานพาร์ตไทม์อีกด้วย นับดาวก็เลยมาปรึกษาวาวีว่าอยากทำงานที่คลับแห่งนี้ แต่วาวีกลับอยากให้นับดาวทำงานที่ห้างมากกว่า แต่ทว่านับดาวไม่สะดวกเรื่องเวลา อีกทั้งเงินเดือนที่คลับก็ดีมากกว่าด้วย 

“อย่ามาทำเป็นพูดดี เพราะที่นี่เงินดีกว่าใช่ไหมล่ะยัยเด็กน้อยของพี่” วาวีทำเป็นแกล้งงอน แต่ภายในใจไม่ได้ถือสาอะไร กลับเอ็นดูนับดาวเสมือนน้องสาวคนหนึ่ง

“งื้อ...อย่างอนเลยค่ะนางฟ้าของหนู”