4 คนไม่หวังดี

สมิติโทรเรียกคนของเขามาพบในห้องทำงานหลังจากที่กฤติกาไปแล้ว

“ครับนาย”  วายุมารวดเร็วสมชื่อ

“วันนี้ลูกไก่มาพูดกับฉันแปลกๆ ว่าฉันไปทำให้เขาตกงาน นายลองไปสืบมาสิว่ามันเป็นยังไง มีอะไรเกิดขึ้น” 

วายุเป็นคนของสมิติ ทำงานกับเขามาหลายปีและชายหนุ่มรู้จักกฤติกาดีว่าเธอเป็นผู้หญิงของนาย

“ครับนาย”  เขาออกไปจากห้องทันทีเพื่อทำงานตามที่สมิติสั่ง

ไม่ถึงหนึ่งชม.วายุเข้ามารายงานผล เขาส่งสำเนาเอกสารดูจากหัวกระดาษส่งออกไปจากบริษัทของเขาเอง  จากแผนกทรัพยากรบุคคลอ้างคำสั่งของเขาว่าขอให้ขึ้นชื่อของกฤติกาอยู่ในบัญชีดำ

สมิติกำมือแน่น 

“ไปตามผจก.ฝ่ายบุคคลมา”  เสียงเขาเยียบเย็นแบบที่วายุรู้ได้ว่านายกำลังโกรธมาก

“ครับท่าน”  ผู้จัดการฝ่ายบุคคลยังไม่รู้ชะตากรรมตนเอง  แต่เขาก็ต้องเบี่ยงศีรษะหลบเมื่อสมิติเหวี่ยงกระดาษสำเนาหนังสือเวียนใส่  คมกระดาษบาดเข้าที่ขมับจนเลือดซิบ

ผจก.ฝ่ายบุคคลหน้าถอดสีเมื่อเห็นรายละเอียดในกระดาษใบนั้น

“คุณอยู่ฝ่ายบุคคล ไหนลองตอบผมมาสิว่าการอ้างชื่อผู้บริหารกระทำการที่มิชอบควรได้ผลยังไง” 

“ท่านครับ... ยกโทษให้ผมเถอะผมทำตามคำสั่งคุณหนูเล็กถ้าไม่ทำผมก็ตกงานนะครับ” 

“กลัวตกงานเลยทำให้คนอื่นตกงาน  มีความสุขไหมล่ะ”  สมิติย้อนถาม

“พฤติกรรมของคุณที่ผ่านมาผมพยายามทำเป็นมองผ่าน เพราะคุณเป็นคนของแม่ผม แต่ก็อย่าคิดว่าจะไม่มีใครกล้าทำอะไร จะเขียนใบลาออกเองหรือว่าจะให้ผมขึ้นแบล็คลิสต์คุณแบบที่คุณทำกับเด็กจบใหม่” 

สมิติลุกขึ้นเขาหันไปทางวายุ  สั่งสั้นๆ “ดูแลตามที่ฉันสั่งด้วย” 

วายุก้มศีรษะ  “ครับนาย” 

สมิติเดินไปที่แผนกการเงินที่สมาภรณ์ น้องสาวขาทำงานอยู่ เขาได้ยินเสียงเธอคุยกับใครบางคนลอดออกมาจึงหยุดฟัง

“แกทำเกินไปรึเปล่าหนูเล็ก”  นั่นเสียงของอัญมณี เพื่อนสนิทสมาภรณ์ที่แม่เขาหมายมั่นปั้นมืออยากได้เป็นลูกสะใภ้นักหนา  สมิติจำได้

“ไม่เกินไปหรอก ถ้ามันยังวนเวียนในวงการนี้สักวันมันต้องกลับมาหาเฮีย  ฉันไม่ยอมแน่แล้วแกก็ไม่ควรใจอ่อนนะเพชร  เฮียเลี้ยงมันมาตั้งหลายปีนี่แกไม่หึงเลยเหรอ”  สมาภรณ์พูดด้วยความหงุดหงิด

“ฉันไม่ได้เป็นอะไรกับเฮียแกเลยนะหนูเล็ก  ฉันจะไปหึงทำไม”  อัญมณีหมายความตามนั้นจริงๆ 

“ไม่รู้ล่ะ ถ้าฉันไม่ได้แกเป็นพี่สะใภ้ฉันไม่ยอมหรอก”  สุ้มเสียงนั้นมีแต่ความเอาแต่ใจ สมิติเปิดประตูเข้าไปทันทีหลังจากฟังจนแน่ใจ

“เฮีย..”  สมาภรณ์ตกใจที่พี่ชายมาอยู่ตรงนี้ 

“เฮียไม่คิดเลยนะ ว่าน้องสาวของเฮียเป็นคนจิตใจแบบนี้”  สมิติไม่ได้ใช้คำพูดหยาบคาย แต่สายตาของเขาทำให้สมาภรณ์อายที่ถูกจับได้ว่าทำผิด แต่เพียงไม่นานเธอก็เชิดหน้าขึ้น

“แล้วยังไงคะ เฮียทำตัวดีแล้วใช่ไหมที่ไปเกลือกกลั้วกับมันน่ะ  ผู้หญิงดีๆ ที่ไหนจะมาเป็นเมียเก็บเฮียล่ะ”

“เธอเอาอะไรมาวัดว่าดีหรือไม่ดี ผู้หญิงที่ชาติตระกูลดีบางคนก็ทำตัวไม่ต่างจากคนที่เธอว่า  อีกอย่าง..เวลาที่อยู่บนเตียงมันไม่ได้เอาชาติตระกูลมาชี้วัดหรอก”   

“เฮีย..”  สมาภรณ์อายเพื่อนที่พี่ชายใช้คำพูดแบบนี้  ส่วนอัญมณีหน้าแดงปนซีด  เธอคิดว่าสมิติน่าจะรู้เรื่องอะไรของเธอมาถ้าเขาพูดแบบนี้ 

“เรากลับก่อนนะหนูเล็ก” 

##################

            “แม่คะเฮียพักงานหนูเดือนนึงกับตัดเงินเดือนหนูค่ะ  แม่จัดการเฮียให้หนูที”  สมาภรณ์กลับบ้านมาฟ้องมารดา หลังจากเห็นหนังสือเวียนที่พี่ชายเซ็นว่าให้พักงานเธอหนึ่งเดือน และตัดเงินเดือน 50% เป็นเวลาหนึ่งปี 

            “อ้าวทำไมหมิงทำแบบนั้น  แล้วหนูเล็กไปทำอะไรล่ะ”  มารดาที่ถึงจะรักบุตรสาวคนเล็กแค่ไหน แต่ก็รู้นิสัยลูกชายคนโตดีว่าปกติเขาไม่แกล้งใคร

“เอ่อ..หนู”  สมาภรณ์อึกอัก 

“บอกแม่ไปสิว่าเธอทำอะไร”  สมิติกลับเข้าบ้านใหญ่เป็นครั้งแรกในรอบหลายเดือน

“เฮียเข้าข้างมัน นังเมียเก็บนั่นน่ะ”  สมาภรณ์ยังไม่รู้ตัว

“ถ้าการที่เธอออกจดหมายขึ้นแบล็กลิสต์ลูกไก่ส่งให้ทุกบริษัทในวงการนี้  แล้วพี่ลงโทษเธอแค่นี้จะบอกว่ามันไม่ยุติธรรมก็ไม่ผิด  เพราะเธอควรจะเจอเหมือนที่เขาเจอ”  สมิติเสียงกระด้าง

“หมิงน้องยังเด็ก ทำไมลงโทษรุนแรงแบบนี้แล้วต่อไปใครจะนับถือน้อง”  นางชื่นฤดีถึงจะไม่เห็นด้วยกับสิ่งที่ลูกสาวทำ แต่ความเป็นแม่ทำให้เธอเข้าข้างลูกมากกว่าคนนอกครอบครัว

“แล้วที่ลูกสาวแม่ทำให้เราหมดความน่าเชื่อถือด้วยการเป็นผู้ใหญ่รังแกเด็กนี่ไม่เสียหายกว่าเหรอครับ  จริงอยู่ว่าการขึ้นแบล็คลิสต์แบบนั้นไม่จำเป็นต้องแบบหลักฐาน แต่คิดเหรอว่านานไปคนอื่นจะไม่รู้ว่ามันเป็นแค่เรื่องความไม่ชอบส่วนตัว  เอสเอ็มไม่ได้สร้างชื่อเสียงมาหลายสิบปีเพื่อให้ลูกสาวแม่ดึงมันลงมาปู้ยี่ปูยำแบบนี้”  สมิติพูดยาวเหยียดจนแม่และน้องตกใจ

“อีกเรื่องที่ผมจะบอกคือ ผมไม่แต่งงานไม่หมั้นกับใครก็ตามที่แม่หาให้แน่  ไม่ต้องพยายามแล้วไปฟาดงวงฟาดงาใส่คนอื่นแบบนี้อีก” 

“ไม่ได้นะหมิง แกจะเอาผู้หญิงที่ไหนไม่รู้มาเป็นเมียไม่ได้นะ”  นางชื่นฤดีโวยวาย

สมิติหันมามองมารดา ก่อนจะพูดว่า

“แม่ก็เลือกเอาว่าแม่จะอยู่เฉยๆ เรื่องเมียผมหรือว่าจะให้ผมทิ้งเอสเอ็มไปทำงานอย่างอื่น  แม่น่าจะรู้นะว่าผมไม่เดือดร้อนอะไรถ้าจะทิ้งมันไป”  เขาพูดจบแล้วเดินออกจากบ้าน

นางชื่นจิตเงียบกริบเมื่อได้ยินแบบนั้น  นางรู้ดีว่าสมิติไม่ได้ชอบการเป็นประธานบริษัทยักษ์ใหญ่แบบที่เป็นอยู่ และรู้ว่าลูกชายคนโตมีทรัพย์สินส่วนตัวที่ได้จากปู่ย่ามากจนเขาไม่ต้องทำงานทั้งชาติก็ไม่หมด 

สมิติไม่ทำงานให้เอสเอ็มเขาก็สบายดี  แต่เอสเอ็มที่ไม่มีสมิติคงพังลงในไม่ช้าและหากเป็นแบบนั้นเครือญาติทุกคนในตระกูลที่ยังอยู่ในร่มเงาของเอสเอ็มต้องเดือดร้อนไปด้วย

สมิติกลับขึ้นรถที่วายุรออยู่  ทันทีที่เขาก้าวขึ้นนั่งวายุออกรถทันทีตรงไปที่หมู่บ้านที่กฤติกาเช่าบ้านอยู่

ชายหนุ่มสั่งให้จอดรถเยื้องกับบ้านเช่าของเธอ เขาไม่ได้ลงไปเพียงแค่มองหญิงสาวและน้องที่อยู่ในบ้านนั้น 

“คุณกฤติกาตกลงไปทำงานกับทางอัศราดูโฮมแล้วครับนาย”  วายุรายงาน

สมิติไม่แปลกใจ กฤติกาคงไม่รู้ว่าเขาล้างมลทินเรื่องบัญชีดำแล้วโดยการออกจดหมายเวียนฉบับใหม่ว่าการขอให้ชื่อของเธออยู่ในแบล็คลิตส์เป็นเรื่องเข้าใจผิด กฤติกาในครั้งที่เป็นพนักงานฝึกงานมีความประพฤติที่ดีไม่มีความด่างพร้อยใดๆ

แต่ถึงเรื่องนี้จะคลี่คลายแต่มันไม่ได้ทำให้ความตั้งใจเดิมของเขาที่จะจบความสัมพันธ์ในฐานะเมียเก็บของเธอเปลี่ยนจากเดิม  สมิติรู้ว่าเขาเก็บเธอไว้ในมุมมืดตลอดไปไม่ได้ หากเธอจะเป็นคนที่เขารักและเชิดชู  กฤติกาต้องพิสูจน์ตัวเองว่าเธอมีค่ามากพอกับตำแหน่งนั้น