ตอนที่6 ยัยเมียเด็กอยากทำงาน

"หนูอย่าลืมกินข้าวนะพี่สั่งของมาให้วันนี้อาจจะกลับค่ำหน่อย"

"..อือ"

"พี่เติมเกมส์ให้แล้วนะ"

"..อือ"

"เงินก็โอนไว้ให้แล้วอย่าเอาไปเติมเกมส์นะคะ"

"เออ"

"เดี๋ยวพี่ให้แม่บ้านมาทำความสะอาดห้องเกมส์ให้นะ.."

"ไม่ต้อง!"

"ทำไมล่ะคะ"

"มึงจะบ้าเหรอพี่แบงค์จะให้คนอื่นมาเช็ดเยี่ยวที่ตัวเองทำพิเรนไว้เนี่ยนะ!"

"งั้นหนูทำความสะอาดหน่อยนะคะเดี๋ยวพี่ซื้อขนมมาฝาก"

"พี่แบงค์! กูโตแล้วนะ''

"อ่ะอ่ะ อยากได้อะไรพี่จะให้โอเคไหม"

"กูเป็นเมียมึงนะ ไม่ใช่ลูกมึง"

"หนูคิดแบบนั้นเหรอ?"

"กูรู้สึกว่าชีวิตกูมันหน่อมแน้มเกินไป"

"พึ่งรู้เหรอคะ"

"พี่แบงค์!..กูจะทำงาน"

"อื้ม~เหรอคะ "

"สายตามึงไม่เชื่อกู"

"หึหึไม่ใช่ค่ะ พี่รู้จักหนูมาตั้งแต่เด็กหนูเป็นคุณหนูไงอยู่สบายมาตลอดแล้วทำไมพี่ต้องเลี้ยงหนูให้ลำบากด้วย เรื่องเล่นเกมส์มันเยอะไปพี่ก็ต้องปรามบ้างเป็นเรื่องธรรมดา แค่หนูโตขึ้นพี่ก็ดีใจแล้ว"

"กูจะทำงานและไม่ใช่เส้นด้วยกูจะออกไปหางานเอง!"

"โอเค~ ตามสบายเลยค่ะมีอะไรให้ผัวช่วยก็บอกนะคะ"

ก็ตามนั้นแหละครับลั่นวาจาหลังจากโดนเย็บเยี่ยวราดเเล้วคืนนั้นก็เข้าห้องเกมส์ไม่ได้จึงต้องนอนเล่นบนที่นอนในมือถือ

(หลุยส์) พี่แบงค์หรือผู้หมวดแบงค์ สามีวัยสามสิบห้าผู้ชายที่เพียบพร้อมพูดเพราะใจเย็นสุขุมที่ไม่ใช่กับเรื่องอย่างว่า

อยู่ข้างนอกเคร่งขรึมจริงจังใจกว้างเป็นที่รักของทุกคนแม้แต่พ่อแม่ผมก็รักมัน

แต่ตอนอยู่กับเมียแค่เห็นหน้ากันเหมือนมันเห็นคนยืนแก้ผ้ากระดิกนิ้วเรียกมันมาเปิดสวิชต์เสียวเปิดโหมดกระปู๋แข็งทันทีทั้งห่ามเถื่อนซาดิสม์คล้ายคนโรคจิตเก็บกด

กับเรื่องอย่างว่ามันใส่สุดใส่เต็มพิเรนได้ไม่มีที่สิ้นสุดพักหลังมาใช้เงินกับเกมส์มากไปจนโดนมันขู่จะฟ้องแม่จนต้องขอตังเติมเกมส์ทุกครั้ง

เรื่องที่ด่ามันว่าเห็นเมียเป็นกระหรี่ไม่ใช่เรื่องจริงไม่ได้คิดมากอะไรเพราะมันเป็นผัวจะกระหรี่ดอกทองร่านร่อนยังไงก็ได้

แต่พักนี้มันแค่เบื่อก็เลย

ตื๊อดื่ออออ~

ติ้ด ๆๆๆ

"ทั้งหมดหนึ่งร้อยบาทรับขนมจีบเพิ่มไหมครับ?"

"รับพ่อค้าเพิ่มได้ไหมครับ?"

"มาทำไม?"

"มาดูเด็กทำงานยิ้มหน่อยสิคะคุณพนักงาน"

"นี่มันเซเว่นหน้าหมู่บ้านจะมาทำไม?"

"อยากดูเมียทำงานมันน่ารักดี "

"อย่ามากวนได้ไหม!"

"เพื่อนที่ทำงานไปไหนหมดคะ?"

"กินข้าวมั้ง คนนึงพึ่งลาออกด้วยวันนี้งานเยอะจะจัดของ"

"อยากมองเมียทำงานจังเพลินดีสวมชุดนี้ก็ดูดีนะเนี่ยกลับไปพี่ขอเอาคาชุดนี้ได้ไหมคะ?"

"ไม่ได้!กูทำงานแล้วมีเงินเดือนแล้วไม่ง้อเงินผัวหรอกเพราะฉะนั้นกูไม่ให้เอา!"

"เหรอคะ~"

"เออ!"

ร่างเพรียวสวมชุดพนักงานลายทางสีเขียวปาดเจลจัดทรงผมปาดข้างท่าทางกวนตีนเหมือนเด็กช่างสวมกางเกงยีนสีดำรัดรูป หน้าตี๋ผมสีทองสวมต่างหูเงินข้างหนึ่งดูน่าเท่และเซ็กซี่อย่าบอกใคร

หลุยส์ก้มๆ เงยๆ หน้าตู้น้ำเพื่อเติมสต๊อกของเสื้อพนักงานขยับล่นขึ้นลงจนเห็นกางเกงรัดสะโพกกับเรียวขาชัดเจน

ปกติอยู่บ้านสวมขาสั้นแต่อยู่นอกบ้านสวมกางเกงขายาวก็ดูดีไปอีกแบบ

"พี่มึงอย่ามาเกะกะสิคนจะทำงาน"

คุณตำรวจเดินตามพนักงานเซเว่นหน้าตี๋ตัวบางยกลังน้ำมาจัดวางใส่ตู้หน้าตายิ้มแย้มมองเมียหน้าเหวี่ยงตาเป็นประกาย สายตาปลื้มปีติราวกับมีเมียเป็นนายกไม่อยากเชื่อว่าเมียจะมาสมัครทำงานจริงๆ ถึงจะเป็นพนักงานร้านสะดวกซื้อผัวก็ปลื้มจนแทบจะวิ่งรอบหมู่บ้าน

"พี่อยากช่วยทำงานหนักแบบนี้จะมีเวลาให้ผัวไหมเนี่ย?"

"ไม่มีต่างคนต่างนอนไม่ต้องมายุ่งเลย"

"ไม่อยากให้ทำงานแล้วอ้ะเมียไม่ทำการบ้าน"

"พี่มึงเกะกะว่ะไม่ต้องมายืนซ้อนหลังเลยนะในร้านมันมีกล้องเนี่ยเห็นไหม!"

คุณตำรวจมองตามนิ้วเมียเด็กถึงจะมีกล้องแต่ตอนเปิดประตูตู้มันก็ปังอยู่ดี

"ใส่กางเกงรัดจัง"

มือหนาลูบสะโพกสอบขึ้นลงจนจึงถูกหลุยส์ตีมือมองซ้ายขวากลัวใครเข้ามาเห็น

"ก็มันไม่มีกางเกงนี่ปกติอยู่บ้านใส่แต่บ็กเซอร์"

เมียเด็กส่งเสียงปรามพยายามทำงานมาได้สามวันแล้วสามีก็เข้ามาก่อกวนแทะโลมทุกวัน..เหมือนคนของขาด

"เวลาก้มมันรัดตูดเนี่ยอยากเอานะคะ~"

"ออกไปไกลๆ เลย"

"ขอจับหน่อยนะคะนิดเดียวคิดถึงเมียชะมัดมาทำงานสามวันกลับไปก็เล่นแต่เกมส์"

.