PWP STORY (รวมเรื่องแซ่บอ่านฟิน)

~ PWP STORY ~

อาเซน ( 1 )

TRIGGER WARNING

Dub - Con (Dubious consent) : การมีเพศสัมพันธ์โดยความยินยอมของอีกฝ่ายนั้นอยู่ในภาวะคลุมเครือ หรือไม่มีการให้ความยินยอมอย่างชัดแจ้ง หรือไม่อยู่ในภาวะที่มีสติ หรือวิจารณญาณครบถ้วนสมบูรณ์ที่จะตัดสินใจ

Sadism : การทำให้ผู้อื่นเจ็บปวด รู้สึกดีและทำให้เกิดความต้องการทางเพศ

Masochism : ชื่นชอบความเจ็บปวดระหว่างมีเพศสัมพันธ์

Dirty talk : การใช้ถ้อยคำหยาบโลน

มีความรุนแรงทั้งเนื้อหาเเละการใช้ภาษา ผู้อ่านที่มีอายุต่ำกว่า18ปีโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน

.

.

.

ปิดเทอมฤดูร้อนปีนี้ ‘พระพาย’ มีแผนที่จะเดินทางท่องเที่ยวไปในสถานที่ต่างๆทั่วโคโรราโด เขามาพักอยู่กับคุณอาซึ่งเป็นน้องชายแท้ๆของพ่อ ช่วงแรกๆ พระพายพยายามปรับตัวให้เข้ากับคุณอาของเขาที่มีอายุแก่กว่าถึงสิบหกปี และแน่นอนว่าความแตกต่างของอายุช่างเป็นอุปสรรคต่อการอยู่ร่วมกันเป็นอย่างมาก

ปีนี้พระพายอายุย่างเข้าสิบเก้าปี เขากำลังแตกเนื้อหนุ่ม หน้าตาพายจะออกไปทางคล้ายกับแม่ของเขาเสียมากกว่า รูปร่างของเด็กหนุ่มที่ไม่ค่อยจะมีกล้ามเนื้อเพราะพายไม่ชอบออกกำลังกายสักเท่าไหร่ ตอนที่เขาอยู่กับแม่ที่ไมอามี่พายเอาแต่หมกตัวอยู่แต่ในห้อง แน่นอนว่าเขานั้นคือหนอนหนังสือตัวยงเลยทีเดียว พายเป็นเด็กเนิร์ดที่เรียนเก่งแต่คนเราก็ไม่ได้เพอร์เฟคขนาดนั้น เรื่องกีฬานั้นพายแย่เอามากๆ เขามักจะถูกเพื่อนๆล้ออยู่เป็นประจำ

พ่อของพระพายเป็นนักธุรกิจและเป็นคนอเมริกันส่วนแม่ของพระพายเป็นคนไทย พระพายจึงเป็นลูกครึ่งที่หน้าตาดีคนหนึ่ง เด็กหนุ่มถูกส่งมาเรียนยังโคโรราโดโดยพ่อกับแม่ และยังได้ฝากฝังเขากับคุณอาหนุ่มที่แทบจะไม่รู้จักนิสัยใจคอเลย

‘เซน’ คือคุณอาวัยสามสิบห้าของเขา ร่างสูงใหญ่สไตส์คนฝรั่งแท้ แต่บุคลิคที่เคร่งขรึมกับท่าทางน่ากลัวนั่นทำให้พระพายไม่อยากเผชิญหน้ากับคุณอาโดยตรง แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าน้องชายของพ่อคนนี้หน้าตาหล่อเหลาเอามากๆ

“อืม!...คงเป็นที่นี่แหล่ะ”

รูปร่างสูงโปร่งกับแว่นสายตาหนาเตอะและบุคลิกที่เดินหลังงอบวกกับท่าทางที่ไม่มีความมั่นใจแบบนั้น ทำให้พระพาย ไม่ได้เป็นที่น่าสนใจของใครหลายๆคน ฝ่ามือบางล้วงเอาโทรศัพท์ยังเป้ใบใหญ่ซึ่งสะพายอยู่ด้านหลัง ขยับแว่นสายตาอีกนิดพร้อมกับจ้องมองเบอร์ที่โชว์อยู่หน้าจอ

“ค...ครับคุณอา”

“จะกลับบ้านเมื่อไหร่”

เสียงทุ้มต่ำกับสำเนียงไทยที่ฟังดูแปล่งๆแต่ดูมีอำนาจส่งมาตามสาย พระพายเม้มริมฝีปากบางพลางเหลือบมองไปยังตึกสีขาวข้างหน้าซึ่งตนยังไม่ได้ย่างกายเข้าไป

“คือผม...อยู่ที่อุทยาน Garden of the Gods อีกสักสามชั่วโมงคงจะกลับครับคุณอา”

น้ำเสียงที่ตอบออกไปฟังดูจะกล้าๆกลัวๆไม่มีความมั่นใจเอาเสียเลย เขากลัวที่จะต้องเผชิญหน้ากับคุณอาแท้ๆของเขา

“อาจะรอทานข้าว รีบมาแล้วกัน อาไม่ชอบคนที่ไม่รักษาเวลา”

“ค...ครับ”

วางสายแล้ว พระพายกระชับเป้ด้านหลังแล้วเดินเข้าศูนย์วิจิตรศิลป์ ซึ่งเป็นสถานที่ตั้งแสดงงานศิลปะที่ตนชื่นชอบ ยกนาฬิกาที่ข้อมือขึ้นดู ยังเหลือเวลาอีกตั้งเยอะ คงไม่ต้องรีบร้อน

..............

ร่างสูงใหญ่กำยำของผู้ชายวัยสามสิบกว่ากำลังนั่งพิงพนักโซฟาอย่างใจเย็น วันนี้เขารีบออกมาจากบริษัทเพื่อที่จะมาดูเด็ก แต่แล้วกลับไม่เจอ หลังจากที่เพิ่งได้รู้ว่าเด็กนั่นออกไปเที่ยวเพียงลำพัง ความจริงเขาก็ไม่ได้อยากอาศัยอยู่ร่วมกับใครเพราะการอยู่คนเดียวนั้นสะดวกกว่ามาก จะกลับดึกหรือจะพาสาวมาทำอะไรกันก็ไม่ต้องกลัวใครจะเห็น คนโสดก็แบบนี้ 'เซน'ใช้ชีวิตเสเพลตามประสาหนุ่มโสดมาหลายปี เขาไม่จำเป็นต้องรีบร้อนมีครอบครัว และเขาก็ชอบความสัมพันธ์แบบ one night standเป็นอย่างมาก น้ำแตกแล้วแยกทางอะไรทำนองนั้น

“อ...อาเซน รอผมนานไหมครับ”

เปลือกตาหนาเปิดออกมองคนตรงหน้าด้วยสายตาที่ไม่ค่อยจะดีนัก จนพระพายเองก็แทบจะเดินหนี แต่ติดตรงที่ว่าเขาต้องอาศัยบ้านหลังนี้เป็นที่ซุกหัวนอนอีกหลายปี

“ทำไมมาช้า”

“คือ... ผมหารถกลับลำบากไปหน่อย คงเพราะผมไม่ค่อยชินเส้นทางน่ะครับ”

ร่างสูงหัวเราะในลำคอ แต่เป็นเสียงหัวเราะที่ดูจะไม่ค่อยสบอารมณ์สักเท่าไหร่ พระพายรีบเดินเข้าไปในครัวก่อนที่คุณอาของเขาจะโกรธมากไปกว่านี้ ร่างผอมบางก้มลงเพื่อที่จะเปิดตู้เย็น ปกติถ้าเขากลับมาจากมหาลัยก่อนพายจะหาอะไรทำกินเอง ส่วนคุณอาของเขานั้นก็จะกินมาจากข้างนอก แต่ถ้าวันไหนร่างสูงบอกว่าจะรอกินข้าว นั่นหมายถึงพายจะต้องเข้าครัว เซนเดินตามหลานชายตัวเล็กเข้ามาแต่เนื่องจากพายกำลังง่วนอยู่กับการหาวัตถุดิบในการทำอาหารเลยไม่ได้ทันสังเกตุ สายตาคมจ้องมองบั้นท้ายที่อวบผิดกับร่างที่ผอมบางของเจ้าของ

“จะทำอะไรให้อากิน หื้ม”

“อุ้ย! ตกใจหมด ผมนึกว่าคุณอาจะรออยู่ข้างนอกเสียอีก ผมว่าจะทำสลัดแล้วก็ผัดสปาเก็ตตี้อีกอย่าง คุณอาทานได้ไหมครับ”

“อืม แต่อาอยากทานอย่างอื่นมากกว่า”

สายตาที่เจ้าเล่ห์จ้องมองบั้นท้ายขาวที่ซ่อนอยู่ภายใต้เสื้อผ้าอย่างจาบจ้วง ใช่ เซนเคยคิดที่จะเคลมหลานชายตัวเอง แต่ครั้งนั้นพระพายกลับรอดไปได้ เพราะเขานั้นเมามาก จึงได้แค่กอดจูบ แต่ครั้งนี้คงจะต้องได้มากกว่านั้น เซนเป็นเพลย์บอยที่ไม่เคยคิดจะจริงจังกับใครเขาก็แค่อยากปลดปล่อย คู่นอนแต่ละคนของเซนนั้นแสนจะเพอร์เฟค แต่เหตุใดเมื่อเขาได้เห็นหลานชายตัวเองครั้งแรก เลือดในกายถึงได้พลุ่งพล่านอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ทั้งๆที่เด็กหนุ่มก็ออกจะเนิร์ดเสียขนาดนั้น แถมการแต่งตัวก็สุดแสนที่จะเฉิ่ม แต่หุ่นที่ซ่อนอยู่ภายใต้เสื้อผ้าเฉิ่มเชยนั้นกลับน่าหลงใหล ทำไมเขาถึงได้รู้ ก็เพราะกล้องที่ซ่อนอยู่ในห้องนอนของพระพายนั่นคือสิ่งที่บอกได้ทุกอย่าง

“อา...อาเซนหมายความว่าไง”

“ก็…”

ร่างสูงใหญ่ไล่สายตามองเรือนร่างของเด็กหนุ่มที่อยู่ในคราบของเด็กเนิร์ดในตอนกลางวัน แต่กลับกลายเป็นเด็กร่านในยามกลางคืน

เซนแอบดูหลานชายตัวเองในอีกเวอร์ชั่นหนึ่ง ซึ่งเจ้าตัวไม่เคยรู้ ความลับของพายที่ชื่นชอบการได้สวมใส่ชุดกระโปรงของเด็กสาว ทุกคืนพายจะหยิบชุดเดรสผ้าลูกไม้สีหวานที่เก็บซ่อนเอาไว้ใต้เตียงออกมาสวมใส่ ภาพที่เด็กหนุ่มตัวขาวถอดชุดกระโปรงออกนั้นมันยังติดตรึงตาร่างสูงไม่หาย ลิ้นร้อนแลบเลียริมฝีปากหยักอย่างลืมตัว

“หมายความตามที่พูด”

พระพายขมวดคิ้วเข้าหากันอย่างงงงวย วันนี้ทำไมคุณอาของเขาถึงได้พูดจาวกวน หรือว่าวันนี้คุณอาของเขาอยากจะกินอาหารอย่างอื่นกัน

“อาเซนอยากกินอะไรอย่างอื่นหรือครับ เดี๋ยวผมจะทำให้”

“จริงหรือเปล่า?”

“ครับ”

พระพายตอบกับคุณอาของเขาไปตามความจริง ถ้าหากคุณอาของเขาอยากกินอะไรเขาก็จะทำให้ พระพายยืนรอคำตอบ แต่ร่างสูงใหญ่กลับไม่ยอมพูดอะไร ซ้ำยังเดินเข้ามาหาเขาอีก พายขยับถอยหลังตามสัญชาตญาณ เพราะพักหลังมานี้อาเซนของเขาชอบมีท่าทางแปลกๆหลังจากคืนที่เมากลับมาคืนนั้น

“ไม่ต้องกลัวอา...เด็กดี”

“คุณอาจะทำอะไร”

บั้นท้ายของพายชนเข้ากับอ่างล้างจาน เขาจึงขยับไปไหนไม่ได้อีก แต่ร่างสูงใหญ่ไซส์ฝรั่งยังคงคุกคามไม่เลิก เซนโน้มใบหน้าเข้าไปใกล้จนพายตกใจรีบเบือนหน้าหนีทันที ร่างสูงจึงได้แค่หัวเราะในลำคอ สองแขนเเกร่งค้ำยันที่ขอบอ่างเพื่อเป็นการกักขังร่างเล็กเอาไว้ ชายหนุ่มชอบการเป็นผู้ที่เหนือกว่า อีกทั้งยังชอบการควบคุม ยิ่งได้เห็นท่าทางหวาดกลัวของเด็กหนุ่มยิ่งชื่นชอบ

“ทำไม?กลัวอาจะทำอะไรหรือไง”

พายหันหน้ากลับมาทันที ดวงตากลมโตภายใต้แว่นสายตาหนาเต๊อะจ้องมองใบหน้าที่ดูน่าเกรงขามของคนที่เป็นอาพร้อมกับตอบกลับทันควัน

“ไม่ได้กลัวซะหน่อย”

“แล้วทำไมถึงทำท่าทางอย่างนั้นล่ะ”

“ผ...ผมแค่อึดอัด คุณอาทำให้ผมอึดอัด”

---------------------------------------