ログインวันต่อมา"อือออ~"มือหนาควานหาหญิงสาวที่ควรจะอยู่ด้วยกันบนเตียง เมื่อคืนเขาพลาดไปหน่อยเผลอหลับไปได้ เปลือกตาของเขาค่อยๆ ลืมขึ้นอย่างช้าๆ ปรับโฟกัสการมองเห็นชั่วครู่เดียวก็เห็นว่าห้องที่นี่เป็นห้องในโรงแรม เขารีบดีดตัวขึ้นนั่งแล้วกวาดสายตามองไปรอบห้อง เห็นว่าที่ข้างตัวเขามีเพื่อนของเขาสองคนและที่ห้องนี้ก็ไม่ใช่ห้องที่เขาอยู่กับซีลเวียร์ด้วย"แย่แล้ว… ซีล"เบิร์ดรีบสวมเสื้อลวกๆ แล้วเดินออกมาอย่างรีบร้อนตรงไปยังที่พักที่เขาจองเอาไว้เพื่อนอนกับซีลเวียร์สองคน เมื่อคืนนี้เขาพลาดไปจริงๆ เพราะเขาเริ่มกังวลใจคล้ายว่าไอ้โซ่มันจะไม่ยอมทนอีกต่อไปแล้ว เมื่อเบิร์ดเดินออกมาก็มีหลายๆ คนที่อยู่ในกลุ่มเดียวกันทักทายเขา ก่อนหน้านี้เขาพยายามอย่างหนักหาลูกทีมเพื่อที่จะได้เป็นจ่าฝูงแทนที่โซ่ แต่ไม่รู้เพราะอะไรเหมือนหลายๆ คนยังไม่เอาด้วย แต่บางคนก็เริ่มนับถือเขาไม่ต่างจากโซ่เหมือนกัน คงเห็นว่าเขาเป็นลูกชายนักการเมืองเหมือนกัน และคงเป็นพวกที่หมั่นไส้ในความเย่อหยิ่งจองหองของโซ่ เหมือนเขา"อ้าว เฮียเบิร์ด ไปไหนครับ""เห็นแฟนกูมั้ยวะ""ไม่เห็นนะเฮีย""อืม ขอบใจ" เบิร์ดตอบกลับไปก่อนจะตรงไปที่ห้องพัก เขาพยายามเรี
"เบิร์ด เป็นไงมั่ง""เบิร์ดโอเชดี""โอ๊ย ซีลไปเข้าห้องน้ำแป๊บเดียวเองทำไมเป็นแบบนี้แล้วล่ะ""กลับที่พักมั้ย""ซีลลลล~ อย่าทิ้งเบิร์ดไปนะ อย่าทิ้งเบิร์ด"ก่อนหน้านี้กินไปสักพักใหญ่ๆ แล้วเบิร์ดก็ยังพูดคุยกับเพื่อนของเขาอย่างเป็นปกติ แต่ยอมรับเลยว่าเขาดื่มลงไปมากจริงๆ อาจจะเป็นเพราะเรื่องเครียดที่มีก่อนหน้านี้ ทำให้เขากระดกดื่มจนมีอาการมึนเมามากขนาดนี้"แล้วจะกลับห้องพักยังไงล่ะเนี่ย"ซีลเวียร์มองไปที่โต๊ะอื่นๆ ก็เห็นบางคนยังคงสนุกอยู่ บางคนก็หมอบลงไปกับโต๊ะ ส่วนเพื่อนๆ ของเขาไม่ต้องพูดถึงเลย ขนาดเบิร์ดยังเมาขนาดนี้แล้วเพื่อนของเขาจะขนาดไหน ขณะที่กำลังคิดอยู่นั้นก็เหมือนกับว่ามีใครบางคนมายืนอยู่ที่ด้านหลังของเธอ"จะกลับที่พักหรือยัง""พี่โซ่ เบิร์ดเมา""แล้ว? ""ซีลแบกเบิร์ดไม่ไหว""แล้วทำไมต้องแบกมัน คนอื่นเมาก็นอนกันที่พื้นนี่""แต่" โซ่จิ๊ปากก่อนกระดกแก้วที่ถือติดมือมาด้วยขึ้นดื่มจนหมดแก้วแล้ววางเอาไว้ที่โต๊ะ เขามองคนตัวเล็กที่ดูจะห่วงแฟนตัวเองมากจนเขารู้สึกหงุดหงิดใจก่อนจะใช้สองมือของเขาจับบ่าเล็กของเธอไว้ แล้วขยับไปด้านข้างเธอพร้อมกับใช้เท้าเขี่ยไปที่เบิร์ดที่กำลังหลับอยู่ที่โต๊ะ"ไ
"จะไปไหน""จะไปหาเบิร์ด""จะไปทำไม""เอ้า ก็ซีลมากับเบิร์ดนะ จะมานอนกับพี่โซ่ได้ไง""..." โซ่นิ่งเงียบ เขาลุกขึ้นนั่งแล้วคว้าข้อมือของซีลเวียร์เอาไว้ ขณะเดียวกันซีลเวียร์ก็หันมามองที่ข้อมือของตัวเอง เห็นโซ่นั่งเงียบๆ จับมือเธออยู่อย่างนั้น แล้วก็อดที่จะสงสัยไม่ได้เพราะสายตาที่เคยแข็งกร้าวของเขาวันนี้กลับดูเศร้าหมองยังไงไม่รู้"เป็นอะไรรึเปล่า ทำไมทำหน้าแบบนั้น""จะไปหามันไม่ใช่เหรอ""ใช่ ซีลจะไปคุยกับเบิร์ดให้รู้เรื่อง""ไม่ไปไม่ได้เหรอ" เขานิ่งไปเพียงครู่ ก่อนจะพูดออกมาน้ำเสียงแผ่วเบา เขาไม่อยากให้เธอไป"ไม่ได้หรอกซีลมากับเบิร์ด จะมานอนกับพี่ได้ยังไง มันน่าเกลียด""แต่" โซ่นึกถึงความเป็นจริงขึ้นมา ที่ซีลเวียร์พูดออกมานั้นมันก็เป็นอย่างนั้นถึงจะถูกต้อง ในตอนนี้เธอเป็นแฟนของมัน จะมานอนกับเขาได้ยังไง มือหนาค่อยๆ คลายมือของตัวเองออกปล่อยให้ซีลเวียร์เดินออกไปโดยที่ตัวเองยังนั่งอยู่ในห้องเมื่อเธอเดินออกไปแล้วโซ่ก็ลุกขึ้นแล้วอาละวาดขว้างปาข้าวของลงพื้นจนแตกกระจายเพื่อระบายอารมณ์โกรธ ความแค้น ความเจ็บใจ ความเสียใจ และอารมณ์อึดอัดที่ตัวเองมี ถ้าไม่ใช่เพราะมัน ซีลเวียร์ก็คงจะยังเป็นของเขาจนถึ
ภูทับเบิกรถบิ๊กไบค์คันใหญ่ค่อยๆ ทยอยขับเข้ามาจอดในที่จอดรถที่โรงแรมเตรียมเอาไว้ให้ เมื่อพวกเขามาถึงก็ฟังกำหนดการณ์จากขุนเขา และเดวิด ส่วนเชาวน์ก็ถ่ายรูปเก็บบรรยากาศไปเรื่อยๆ และ 'จ่าฝูง' ก็ยืนสูบบุหรี่อยู่ด้านหลังเพื่อนของเขา ใครหลายๆ คนต่างก็ทยอยเดินเข้ามาทักทายโซ่ ที่เป็น 'จ่าฝูง' ซึ่งเบิร์ดเองก็มองภาพนั้นอยู่ตลอดเวลา ทั้งๆ ที่เขาก็เป็นลูกชายของนักการเมืองเหมือนกัน พ่อของเขาก็อยู่พรรคเดียวกันกับพ่อของมัน มันมีบิ๊กไบค์ เขาก็มีบิ๊กไบค์ มันกับเขามีอะไรที่ต่างกันเหรอเหรอ มันเลว มันเกเร มันเป็นอันธพาล แต่เขาไม่ใช่ เขาไม่เคยเป็นอันธพาลแบบมันเลยสักครั้งเขากลับเป็นคนที่เรียกว่าดีเลยทีเดียว ทั้งยังอ่อนโยนมีนิสัยที่ไม่เคยเกเรอย่างมันสักครั้งเลย"เบิร์ดซีลอยากพักแล้วอ่ะ รออะไรอยู่เหรอ""ไม่รู้ไอ้โซ่มัน" ซีลเวียร์หันหลังกลับไปมองที่โซ่ ซึ่งเขาก็กำลังมองดูเธออยู่พอดี เห็นว่าใบหน้าของเธอเริ่มชื้นเหงื่อ ดวงตาของเธอแสดงถึงความอ่อนล้าเพียงเท่านี้โซ่ที่มองดูเธออยู่ตลอดก็เรียกขุนเขาให้เข้ามาหาแล้วกระซิบบอกเพื่อนของเขา"เอาล่ะ เดี๋ยวมารับคีย์การ์ดห้องพักได้เลยนะ มารับที่ผม หรือเดฟก็ได้" เมื่อพูดอย่าง
เบิร์ดเดินกลับเข้ามานั่งรอเพื่อนของตัวเองที่ใต้ตึกคณะ ไอ้โซ่มันพูดเหมือนกับว่าเขาเป็นฝ่ายแย่งซีลเวียร์มาจากมัน เบิร์ดนั่งรออยู่ไม่นานเพื่อนของเขาก็เดินเข้ามาแล้วพากันเดินขึ้นไปบนห้องเรียน ส่วนพวกโซ่ ก็รอจนกินขนมหมด และดูดบุหรี่เรียบร้อยแล้วถึงได้เดินขึ้นไปบนห้องเรียนเช่นกัน•••เช้าวันศุกร์ 05.30 น. (วันหยุดยาว ศุกร์-จันทร์)เบิร์ดขับรถมารับซีลเวียร์ที่บ้านของเธอ โดยที่ซีลเวียร์ก็สะพายกระเป๋ารอเขาอยู่หน้าบ้านอยู่แล้ว เธอขออนุญาตแม่ของเธอแล้ว และแม่เธอก็อนุญาต แต่ก่อนจะอนุญาตก็ถามเธอว่าพี่โซ่ไปด้วยหรือเปล่า"เดินทางปลอดภัยนะลูก""ค่าา~""สวัสดีครับคุณน้า"เบิร์ดจอดรถอยู่หน้าบ้านของซีลเวียร์ เขาเห็นซอลเดินออกมาส่งลูกสาวจึงยกมือขึ้นไหว้ เขารู้สึกว่าซอลไม่ค่อยชอบเขาเท่าไหร่แต่ที่ยังดีกับเขาแบบนึ้เป็นเพราะซีลเวียร์ลูกสาวของเธอกำลังคบกับเขาอยู่ อีกอย่างเขาเองก็ใช่ว่าจะชอบแม่ของซีลเวียร์ เพราะรู้สึกว่าแม่ของซีลเวียร์จะเชียร์อีกคนมากกว่าเขา แต่ก็นั่นแหละเพราะว่าแท้จริงแล้วสำหรับแม่ของซีลเวียร์ ไอ้เวรนั่นมันมาก่อนเขา"สวัสดีลูก สวัสดี เดินทางกันดีๆ นะเบิร์ด อย่าขับรถเร็วนะ""ครับคุณน้า""ดูทาง
7.30 น."ซีลไปเรียนก่อนนะคะแม่""จ้าาาาา ตั้งใจเรียนนะลูก""ค่าาา~""แล้วน้องซีลจะปลุกพี่โซ่มั้ยคะ""ไม่เอาดีกว่าค่ะ พี่โซ่เพิ่งนอนไปตอนตี 5 เอง""งั้นก็ตามใจลูกค่ะ"ซีลเวียร์เดินออกมาจากบ้าน ในมือมีของพะรุงพะรังทั้งสองข้างซึ่งก็คือขนมที่เธอจะเอามาส่งให้กับเพื่อนๆ ของเธอ และคนอื่นๆ ในมหาวิทยาลัยสั่ง เธอไม่ต้องนั่งรถเลยเพราะว่าบ้านอยู่ใกล้มหาวิทยาลัยมาก มากขนาดที่สามารถเดินไปที่มหา'ลัยได้เลย•••ซอลเดินเข้ามาในบ้านเห็นโซ่ผุดตัวลุกขึ้นนั่งอยู่ที่โซฟากลางบ้านซึ่งก็ถือว่าเป็นที่ประจำของโซ่ไปแล้ว โซ่ชอบมาตีเนียนแบบนี้ตั้งแต่เขาเริ่มเข้ามัธยม ส่วนเธอที่ยอมเป็นเพราะว่าเธอรู้มาว่าพ่อแม่ของเขาไม่ได้สนใจเขาเท่าที่ควร เธอไม่ได้หมายถึงว่าพ่อแม่ของเขาไม่รักเขาหรอกนะ แต่เธอหมายถึงว่าพ่อแม่ของเขากลับเลี้ยงลูกด้วยเงินมากกว่าความรัก เพราะตัวเองก็เอาแต่ทำงานเธอจึงได้เห็นอีกด้านของเด็กผู้ชายคนนี้ อีกอย่างเธอเองก็อยากจะมีลูกชายเหมือนกัน และถึงแม้ว่าโซ่จะเป็นเด็กเกเร อันธพาลมากแค่ไหน แต่กับเธอเขาไม่เคยมีกิริยาที่ไม่ดีเลย แถมเขายังแอบปกป้องลูกสาวของเธอได้อีกด้วย แค่นี้เธอก็พึงพอใจแล้วส่วนเรื่องอนาคตของเขา







