LOGIN“พอดีคุณพ่อเขาหัดให้ลูกกินอาหารเอง” ไอริณตอบผู้เป็นแม่ พร้อมบุ้ยปาก “เก่งจังเลยนะภูชิตเนี่ย เลี้ยงลูกเอง” ดาริณชมลูกเขยเล่นเอาสามีตัวโตมองลูกเขยตาขวาง “ที่รักจะชมมันทำไม” “อ้าว...ก็เขาเก่งจริง ช่วยยัยไอริณเลี้ยงลูก.” ดาริณส่ายหน้ากับคุณตาขี้หวงหลานชาย “พี่ก็เคยช่วยหนูเลี้ยงไอริณเถอะ..” ทิเบตเคยยอมซะที่ไหน “ค่า คนเก่ง ไม่งอนนะคะ ทานข้าวเถอะ” ดาริณยอมใจ ส่วนไอริณก็ไม่ลืมเช็ดปากให้ลูกชายหัวเราะ ดูยังไงก็เป็นครอบครัวที่แสนอบอุ่นแม้จะดูความสัมพันธ์ระหว่างพ่อตากับลูกเขย ลมพัดใบไม้เย็น ๆ บรรยากาศค่ำคืนยามเย็น เจ้าภูผาอ้วนกินข้าวอิ่มก็เล่นกับคุณตา ส่วนภูชินก็เดินออกมาตามภรรยาที่ชอบมานั่งตากลมข้างนอก คนตัวใหญ่สวมกอดร่างอรชรจากทางด้านหลัง หอมแก้มนุ่มแรง ๆ “คิดถึงใครอยู่ครับ” ภูชิตกระซิบข้างหู “คิดถึงใครได้ล่ะ หนูคิดถึงป๊าคนเดียว” ไอริณหัวเราะคิกคัก เอี้ยวตัวมาจับปลายจมูกโด่ง ๆ ของสามีตัวโต “แล้วมาทำอะไรตรงนี้ละครับ” “ก็คิดอะไรเพลิน ๆ ไงค
“ครับผมคุณพ่อตา” “เดี๋ยวเถอะ...” ไอริณสุดจะทนกับพ่อตัวเองและสามีที่เจอกันทีไรแยกเขี้ยวใส่กันทุกที ส่วนตัวเองก็เข้าครัวไปทำอาหารกับผู้เป็นแม่ ปล่อยให้สองเฒ่าเลี้ยงลูกกันอยู่แบบนั้น “อะ พะ มำ มำ” เสียงของเด็กน้อยวัยหกเดือนพูดขึ้นอ้อแอ้มือน้อยยังอยู่ในปาก “อุ้ย เรียกตาเหรอครับภูผา” ทิเบตตาวาว ทำราวกับว่าตัวเองเข้าใจ คนเป็นพ่อที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ถอนหายใจใส่ เท่านั้นล่ะทิเบตเหลียวมองลูกเขยตาขวาง “เรียกผมต่างหากล่ะครับ” “อะ อ่า มำ มำ” เจ้าหนูน้อยตัวอ้วนส่งเสียงอ้อแอ้อีกครั้ง ตากลมป๊อกของมองตาปริบ ๆ หันมองพ่อแล้วหัวเราะ “หิวเหรอครับ / หิวเหรอครับ” ทั้งพ่อตาและลูกเขยถามเด็กน้อยพร้อมกัน “ทำไมแกต้องพูดเหมือนฉัน” “แล้วทำไมพี่ต้องพูดเหมือนผม” คนอย่างภูชิตเคยยอมพ่อตาซะที่ไหน เจ้าภูผามันเรียกเขาต่างหาก แล้วทำแบบนี้ลูกชายของเขาเขารู้ดี ว่าเจ้าภูผากำลังหิว.... “หึ...มามะ หลานตา” ทิเบตไม่ยอมให้ไอ้ภูชิตอุ้มหรอก เจ้าภูผาดูสนุกกับการอุ้มของเข
ร่างเล็กซวยซบลงบนอกแกร่ง เสียงหายใจหอบระทวยดังขึ้นเป็นระยะด้วยความเหนื่อยอ่อน “ตอนเย็นอีกมั้ย” คนหื่นมิวายเอ่ยชวน แค่สองรอบมันยังไม่คุ้มสำหรับการตั้งหน้าตั้งตารอหรอกนะ “ก็ได้ ถ้าลูกหลับแล้วนะ” ไอริณไม่ค้านสามีตัวเอง ในเมื่อเธอก็มีความต้องการเช่นกันไม่จำเป็นเลยที่ต้องปิดบังความต้องการของตัวเอง “งั้นนอนพักก่อนนะครับ” ภูชิตหอมศีรษะชื้นเหงื่อของภรรยา ฝ่ามือลูบผมนุ่มด้วยความถนอม “ค่ะ หนูรักป๊านะคะ” สาวน้อยพึมพำแต่เปลือยตาแทบจะปิดแล้ว “ป๊าก็รักหนูครับ” ภูชิตหัวเราะถูกใจในลำคอ เขาขอนอนกอดภรรยาอีกสักพัก อยู่ตรงนี้เพื่อชาร์จพลังแล้วไปเลี้ยงเจ้าอ้วนแสนดื้อ “มาแล้วครับ..........หลานตา เจ้าอ้วน” เสียงของคุณตาผู้แสนใจดีทำเอาสองสามีภรรยารีบลุกจากเตียงทันที เพราะเสียงของพี่ทิเบตดังมาตั้งแต่โรงจอดรถ พอลุกขึ้นมาในสภาพยุ่งเหยิง ไอริณและภูชิตสบตาก่อนจะพากันขำ เพราะเผลอหลับเพลินจนลืมไปว่าลูกน้อยนอนอยู่ข้างนอก แล้วเมื่อกี้คนหูดีอย่างภูชิตได้ยินเสียงเจ้าภูผาตื่นแล้ว ถ้าแต่งตัวไม่เรียบร้อยออกไปพี่
ตั่บ ตั่บ ตั่บ ภูชิตรั้งขาสวยขึ้นมาพาดบ่าเอาไว้ ใบหน้าซุกสูดกลิ่นกายจากปลีน่องสวย แต่ก็ยังเคลื่อนไหวสะโพกเข้าหาแรง ๆ จนคนที่นอนใต้ร่างสั่นคลอนไปด้วยความเสียวสยิว สายตากลมโตนัยน์ตาฉ่ำหวานมองเรือนร่างแกร่ง ๆ ของสามีด้วยความปรารถนา ภูชิตก็ยิ่งกระหน่ำสะโพกเข้าใส่อย่างแรง ยิ่งกระแทกก็ยิ่งเสียว ความเสียวสยิวแพร่ซ่านเข้าไปในร่างกายทำให้ชายหนุ่มต้องเร่งจังหวะแรง ๆ ไม่นานน้ำอุ่น ๆ ฉีดพ่นเข้าใส่เรือนร่างของสาวน้อย ไอริณปรือตาขึ้นมองชายหนุ่มที่เสร็จเร็วกว่าครั้งไหน สาวน้อยโอบลำคอแกร่งของสามีเอาไว้ ส่วนเขาก็หอมแก้มนุ่ม ๆ ของเมีย “ฮะ ฮ่า ๆ ๆ ไม่เอาหนวด ทำไมวันนี้ป๊าเสร็จเร็วจัง” ไอริณถามสามีพร้อมเลิกคิ้วด้วยความสงสัย ทั้งที่ตรงนั้นของทั้งสองยังเชื่อมติดกันอยู่แบบนั้น “เสียวไม่ได้เอานาน เสียวมากเลย เจ้าภูผายังไม่ตื่น ป๊ายังมีเวลาแก้ตัวอีกรอบ” คนหื่นพูดขึ้นอย่างไม่แยแสก่อนจะจับร่างเล็กพลิกตัวขึ้นมาควบขี่ร่างกายแสนใหญ่โต ยิ่งนานวันก็ยิ่งรู้ทันสามีตัวโตของเธอด้วยการขย่มสะโพกผายกลมกลึงใส่ท่อนเอ็นที่แข็ง
“ป๊า...หนวด” “หนูจ๋า....” “ไม่เอาหนวด...” คนหื่นโดนเมียไม่ยอมให้หอมเพราะหนวด แต่คนหื่นก็ไม่มีอาการนอยด์แต่อย่างใด มือหนาจับขาทั้งสองของไอริณแยกออกจากกัน เปิดเผยความงามของกุหลาบงามกลางกายที่เขาโหยหามาตลอดหลายเดือน คนหล่อไม่รอช้าเขาโหยหิวไม่ต่างจากสัตว์ร้ายที่ต้องการดื่มน้ำหวานจากเรือนร่างอันยั่วยวนของเมียรัก.... “อะ” ไอริณหลุดเสียงครางออกมาอย่างที่ห้ามไม่ได้เช่นกัน จนต้องยกมือขึ้นปิดปากเอาไว้ “เสียวเหลือครับ” ภูชิตหัวเราะพอใจในลำคอ เหลือบตาคู่สวยขึ้นมองสาวน้อยร้อนรักที่นอนตัวแดง....มือของหญิงสาวสอดแทรกเข้ามาขยุ้มผมดำของสามีตัวร้ายด้วยความเสียวซ่านที่พุ่งเข้ามาในร่างกายที่ปลายลิ้นตวัดเป็นเชิงหยอกล้อกับจุดศูนย์กลางความเสียวแล้ว สาวน้อยก็ยิ่งดิ้นพล่าน...... “อ๊า....ป๊าขา” “.....” คนหื่นยังใจเย็นไม่ยอมทำอะไรนอกจากตวัดลิ้นแสนร้ายกาจของเขาเลียเร็วรัว จนคนตัวเล็กเริ่มเกร็งสะโพกด้วยความเสียวจนมวนหน้าท้อง ไอริณได้แต่เม้มปากเอาไว้ “ป๊าเร็ว..”
ช่วงบ่ายแก่ ๆ เป็นช่วงที่นอนภูพาชอบนอนยาว เรียกได้ว่าหลับลึกเชียวล่ะ การหลับลึกมันก็ดีแบบนี้แหละ พ่อจะได้มีเวลาอยู่กับแม่บ้าง ตั้งแต่มีลูกภูชิตทำตัวเป็นพ่อดีเด่นขนาดไหน ทุกคนรู้ทุกคนเห็น....งานสบาย ๆ อย่างเล่นกับลูกน้อยก็เลยเป็นของไอริณ น้องภูผาหลับพร้อมกับกอดตุ๊กตาตัวใหญ่เอาไว้ ทำเอาคนเป็นพ่อกู่ร้องในใจ พัฒนาของเด็กน้อยเนี่ยช่างอัศจรรย์เหลือเกิน เมื่อวานยังเห็นไม่ชอบอยู่เลย วันนี้กลับกอดเสียแน่นเลย ภูชิตหอมแก้มป่อง ๆ ของเจ้าอ้วนภูผาที่มีหน้าที่แค่กินกับนอน ถึงได้อ้วนขนาดนี้ “หลับให้สบายนะครับ ลูกพ่อ เดี๋ยวพ่อขอไปหาแม่ก่อน อย่าตื่นมานะครับ ไม่งั้นพ่อไม่หาน้องให้นะครับ” ภูชิตดูท่าจะเห่อลูกจริง ๆ ถึงขั้นมานั่งคุยกับลูกเวลาหลับ ดวงตาคมกริบมองไปที่ภรรยาที่นอนอยู่ด้านนอก อ่านหนังสือคู่มือแม่และเด็กที่เขาอ่านไปแล้วร้อยรอบ เสร็จโจร! ไวเท่าความคิดของเขา ภูชิตก้าวขายาว ๆ ไปที่ด้านนอกที่มีเมียคนสวยนอนอยู่ ได้โอกาสงาม ๆ แบบนี้เขาก็ทำการอุ้มร่างเล็กที่กำลังหลับใหลขึ้นมาในท่าเจ้าสาว แขนแข็งแกร่งโอบลำขาส







