พันธนาการรัก แค้นสามหัวใจ

ตอนที่ 1 คืนแห่งเปลวไฟ

พันธนาการรัก แค้นสามหัวใจ

ตอนที่ 1 คืนแห่งเปลวไฟ

      ฝนตกหนักในค่ำคืนหนึ่ง หยดน้ำจำนวนมากกระทบลงบนกระจกบานสูงของคฤหาสน์เมธาวิน เสียงสายฝนดังต่อเนื่องราวกับกำลังกลบเสียงบางอย่างที่กำลังจะเกิดขึ้น

    ท้องฟ้าเหนือกรุงเทพมหานครมืดครึ้ม สายฟ้าสีขาววาบผ่านหน้าต่างเป็นระยะ ส่องให้เห็นคฤหาสน์หลังใหญ่ที่ตั้งตระหง่านอยู่ท่ามกลางความมืด

    สถานที่แห่งนี้... เคยเป็นบ้านที่เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะ เป็นสถานที่ที่เด็กหญิงตัวเล็กคนหนึ่งคิดว่า จะสามารถเรียกว่า "บ้าน" ได้ตลอดไป แต่ไม่มีใครรู้ว่า... ค่ำคืนนี้จะเป็นคืนสุดท้ายของความสุข และไม่มีใครคาดคิดว่า เปลวไฟที่กำลังจะลุกขึ้น จะเปลี่ยนชะตาชีวิตของเด็กหลายคนไปตลอดกาล

    "มีเรีย” เสียงทุ้มอ่อนโยนดังขึ้นจากด้านหลัง 

     เด็กหญิงวัยเจ็ดขวบที่กำลังนั่งอยู่บนพรมผืนหนา เงยหน้าขึ้นจากหนังสือนิทานในมือ ดวงตากลมโตสดใส มองชายวัยกลางคนที่กำลังเดินเข้ามาหา ก่อนริมฝีปากเล็กจะเผยรอยยิ้มกว้าง

    "คุณพ่อ" เด็กหญิงเรียกด้วยน้ำเสียงสดใส

     ชายคนนั้นเดินมานั่งลงข้างลูกสาว ก่อนยื่นมือไปลูบศีรษะเล็กอย่างทะนุถนอม สำหรับเขา… มีเรียไม่ใช่เพียงลูกสาว แต่เป็นสิ่งล้ำค่าที่สุดในชีวิต

     "อ่านหนังสืออะไรอยู่ครับ"

     "นิทานค่ะ คุณพ่อ" เด็กหญิงยกหนังสือขึ้นให้ดู "ในนี้มีเจ้าหญิงด้วย แต่มีเรียคิดว่า เจ้าหญิงไม่ต้องรอให้เจ้าชายมาช่วยก็ได้"

     ชายผู้เป็นพ่อเลิกคิ้วเล็กน้อย "ทำไมล่ะ"

     เด็กหญิงทำหน้าครุ่นคิด ก่อนตอบอย่างจริงจังตามประสาเด็ก "เพราะเจ้าหญิงต้องช่วยตัวเองได้ค่ะ"

      คำตอบนั้นทำให้ชายวัยกลางคนหัวเราะออกมาเบา ๆ เขามองลูกสาวด้วยความภูมิใจ เด็กคนนี้…แม้อายุเพียงเจ็ดขวบ แต่กลับมีความคิดที่แตกต่างจากเด็กคนอื่น

     "มีเรีย"

      "คะ?" 

     เขาเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนมองออกไปยังสายฝนนอกหน้าต่าง "ถ้าวันหนึ่ง ลูกต้องเจอกับเรื่องที่ยากมาก ๆ ลูกจะทำยังไง" เด็กหญิงขมวดคิ้ว เธอคิดอย่างจริงจังอยู่พักหนึ่ง ก่อนตอบด้วยน้ำเสียงไร้เดียงสา "ถ้ายากมาก ๆ มีเรียก็ร้องไห้ค่ะ" คำตอบนั้นทำให้ชายผู้เป็นพ่อยิ้ม "ร้องไห้ได้" เขาพูดพลางลูบผมลูกสาว "แต่ร้องเสร็จแล้วต้องลุกขึ้นนะ"

     เด็กหญิงมองเขาอย่างสงสัย "ทำไมคะ"

     ชายคนนั้นมองใบหน้าเล็กของลูกสาว ก่อนพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่น "เพราะคนที่เข้มแข็ง ไม่ใช่คนที่ไม่เคยเจ็บปวด" "แต่คือคนที่เจ็บแล้ว...ยังเดินต่อได้"

เด็กหญิงวัยเจ็ดขวบยังไม่เข้าใจความหมายทั้งหมด สำหรับเธอ โลกใบนี้ยังเรียบง่าย มีเพียงพ่อ มีแม่ มีบ้านหลังใหญ่ และมีความรักที่เธอเชื่อว่าจะไม่มีวันหายไป

     "มีเรียจะจำไว้ค่ะ" เด็กหญิงยิ้มกว้าง ก่อนโผเข้ากอดบิดา "มีเรียจะเป็นเด็กที่เข้มแข็ง"

      ชายผู้เป็นพ่อกอดลูกสาวกลับแน่นขึ้น โดยไม่มีวันรู้เลยว่า… อีกไม่กี่ชั่วโมงต่อมา คำพูดเหล่านั้นจะกลายเป็นสิ่งเดียวที่ช่วยให้ลูกสาวของเขาผ่านคืนที่เลวร้ายที่สุดในชีวิต

      คฤหาสน์เมธาวิน ตระกูลมหาเศรษฐีที่มีอำนาจในวงการการเงินมายาวนาน ผู้คนภายนอกมองสถานที่แห่งนี้ว่า เป็นสัญลักษณ์ของความมั่งคั่ง เป็นบ้านของผู้มีอำนาจ เป็นสถานที่ที่ไม่มีวันพบกับความสูญเสีย

     แต่ไม่มีใครรู้ว่า...ภายใต้กำแพงสูงและความหรูหรา กำลังซ่อนความลับบางอย่างเอาไว้