บทที่ 37

แสงแดดสาดส่องเข้ามาในห้องนอน หญิงสาวลืมตาขึ้นมาด้วยความปวดร้าวไปทั้งตัว อย่างที่ไม่เคยเป็น โดยเฉพาะตรงแกนกายสาว พอเปิดผ้าออกดูมันบวมเป่งอย่างเห็นได้ชัด เมื่อคืนไม่รู้สึกตัวว่าทำอะไรไปบ้างนึกเท่าไหร่ก็นึกไม่ออก มองไปยังนาฬิกากลางห้องเกือบบ่ายโมง ทั้งที่ตัวเองไม่เคยตื่นสายขนาดนี้ มากสุดก็ไม่เกินแปดโมง