Masukดีเดย์....ตอนนี้ผมกำลังส่งนิ้วเข้าไปให้ความสุขกับรวงข้าว มองดูสีหน้าของเธอผ่านกระจกมันทำให้เห็นว่าเธอเสียวขนาดไหน จนเธอทนไม่ไหวสักพักนิ้วมือของผมก็เปียกชุ่มไปด้วยน้ำของเธอ เธอเสร็จไปแล้วครับเสร็จคานิ้วของผม แต่นี่มันแค่จุดเริ่มต้นของคืนนี้"อื้มมมมม เดย์ มันแสบไม่เอานิ้วแล้วได้มั้ย""แล้วจะเอาอะไร
รวงข้าว.....วันนี้เป็นวันที่ฉันไม่คิดไม่ฝันว่าจะมีนั่นคืองานแต่งงานค่ะ ฉันคิดว่าไม่ต้องมีก็ได้เพราะอยู่ด้วยกันมานานแล้ว ลูกก็มีตั้ง6คนมาแต่งกันตอนนี้บอกตรงๆ ว่าเขินค่ะอันที่จริงเดย์เคยขอฉันแต่งงานมาแล้วหลายครั้งแต่ฉันเลี่ยงมาตลอดเลยค่ะ เพราะมันเสียเวลาจัดงานไหนจะตัดชุดแจกการ์ดทำของชำร่วยอีกสาระพัด
"อย่ามาโกหก ถ้าไม่มีละใครที่หอมแก้มเดย์เมื่อวานที่ห้องทำงาน""หอมแก้ม??? ""ใช่ น้องเดมีเดลี่บอกว่ามีผู้หญิงหอมแก้มเดย์ ฮือออออ ถ้าเบื่อก็บอกกันตรงๆ จะเลิกก็แค่พูดมา ทำไมต้องพาผู้หญิงคนใหม่มาที่นี่และให้ลูกเจออีก ฮืออออ ใจร้ายไม่เคยเปลี่ยนเลย ข้าวนึกว่าเดย์จะเป็นสามีเป็นพ่อดีได้ แต่ตอนนี้ข้าวคิดว่าข
รวงข้าวเวลาผ่านไป เด็กแฝดสี่ตอนนี้ก็ครบ1ขวบแล้วค่ะส่วนลูกสาวทั้งสองก็5ขวบกว่าๆ ซนกันสุดๆ ทั้งพี่ทั้งน้อง พอน้องๆ เริ่มเดินได้พี่สาวก็ดีใจพาจูงมือเดินไปทั่วบ้านล้มบ้างเป็นบางครั้งเพราะยังเดินไม่คล่อง ดีที่มีพีเลี้ยงเดินตามเพราะถ้าดูคนเดียวคงไม่ไหวตั้ง6คน มาคิดๆ ดูฉันมีลูกถึงหกคนเลยเหรอ ฉันไม่ได้ฝันไ
รวงข้าว...คืนนั้นหลังจากพาลูกๆ เข้านอนกันเรียบร้อยทั้งน้องเดมี่เดลี่ และแฝดน้อยทั้งสี่คน เขาก็จูงมือฉันเข้าห้องพอประตูปิดปุ๊บเขาก็จู่โจมทันทีโดยที่ฉันไม่ทันตั้งตัว เขากอดฉันจากทางด้านหลัง มือลูบไล้ไปทั่วร่างกาย พร้อมกับจูบไซร้ตรงซอกคอและกัดลงไปเบาๆ ให้ฉันรู้สึกสยิว เราไม่ได้มีะไรกันมาหลายเดือนแล้วค
หลายวันต่อมารวงข้าว .....ฉันพาน้องเดมี่กับเดลี่มาเยี่ยมแม่ครูค่ะ และมาเลี้ยงอาหารกลางวันให้กับน้องๆ ด้วย ท่านบอกว่าดีใจที่ฉันไม่ลืมที่นี่ ฉันจะลืมที่นี่ได้ยังไงคะถ้าไม่มีแม่ครูชีวิตจะเป็นยังไง ฉันเล่าเรื่องกันตาให้แม่ครูฟังค่ะ ท่านก็ได้แต่พยักหน้ารับรู้ ท่านไม่คิดว่ากันตาจะกล้าทำอะไรแบบนี้ส่วนเรื่
เจ้าสมุทร...ผมนั่งเซ็งอยู่บนรถแล้วมองออกไปนอกหน้าต่างมองดูสภาพบ้านเมืองที่ผมจากไปนานหลายสิบปี หึ สิบห้าปีแล้วสินะที่ผมไม่ได้กลับมาประเทศไทยหลังจากที่แม่ผมเสียผมก็ย้ายไปอยู่กับปู่กับย่าที่อเมริกาทันทีเพราะทำใจไม่ได้ที่ต้องอยู่ที่นี่อยู่ในบ้านหลังที่เคยมีความทรงจำทั้งดีและร้าย "คุณเจ้าสมุทรจะกลับบ้า
ม่านไหมพ่อ!!!ฉันสะดุ้งมากลางดึกหลังจากที่ฝันถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อสิบปีก่อน ภาพเหตุการณ์ในวันนั้นฉันยังจำมันได้ดี ภาพที่ฉันเห็นไฟไหม้รถของพ่อและพ่อก็เสียชีวิตอยู่ภายในรถโดยที่ฉันไม่สามารถช่วยเหลือท่านได้พ่อ พ่อขา หนูคิดถึงพ่อ ฮือออ ฉันลุกขึ้นมานั่งกอดเข่าร้องไห้อยู่บนที่นอนเพราะคิดถึงพ่อคิดถ
ม่านไหม..."นี่นังม่านแกอย่าริไปฟ้องคุณท่านเชียวนะเรื่องที่พวกฉันสองคนใช้งานแกน่ะ""ใช่ถ้าพวกฉันสองคนรู้ว่าแกไปฟ้องคุณท่านว่าพวกฉันใช้งานแกแกอย่าหวังเลยว่าจะอยู่ที่นี่อย่างมีความสุขเข้าใจไหม" ฉันทำได้แค่พยักหน้าเท่านั้นก่อนจะก้มหน้าก้มล้างจานต่อ"พวกแกนี่มันยังไงนังนุ่มนังแจงใช้นังม่านแล้วยังไปขู่มั
ตู้มมมมมมมมมม!!!!"กรี๊ดดดดดด!!!!" เสียงของเด็กหญิงวัยเจ็ดขวบกรีดร้องออกมาด้วยความตกใจอย่างสุดขีดเมื่อเห็นรถยนต์ที่เธอนั่งมากับพ่อของเธอไฟลุกท่วมทั้งคันหลังเกิดอุบัติเหตุพลิกคว่ำทำให้ตัวของเธอกระเด็นออกมานอกตัวรถไปนอนอยู่พงหญ้าข้างทางส่วนพ่อของเธอติดอยู่ภายในรถ"พ่อ ฮือออ พ่อ" เด็กหญิงหมายจะวิ่งเข้า







