로그인ดีเดย์....ตอนนี้ผมกำลังส่งนิ้วเข้าไปให้ความสุขกับรวงข้าว มองดูสีหน้าของเธอผ่านกระจกมันทำให้เห็นว่าเธอเสียวขนาดไหน จนเธอทนไม่ไหวสักพักนิ้วมือของผมก็เปียกชุ่มไปด้วยน้ำของเธอ เธอเสร็จไปแล้วครับเสร็จคานิ้วของผม แต่นี่มันแค่จุดเริ่มต้นของคืนนี้"อื้มมมมม เดย์ มันแสบไม่เอานิ้วแล้วได้มั้ย""แล้วจะเอาอะไร
รวงข้าว.....วันนี้เป็นวันที่ฉันไม่คิดไม่ฝันว่าจะมีนั่นคืองานแต่งงานค่ะ ฉันคิดว่าไม่ต้องมีก็ได้เพราะอยู่ด้วยกันมานานแล้ว ลูกก็มีตั้ง6คนมาแต่งกันตอนนี้บอกตรงๆ ว่าเขินค่ะอันที่จริงเดย์เคยขอฉันแต่งงานมาแล้วหลายครั้งแต่ฉันเลี่ยงมาตลอดเลยค่ะ เพราะมันเสียเวลาจัดงานไหนจะตัดชุดแจกการ์ดทำของชำร่วยอีกสาระพัด
"อย่ามาโกหก ถ้าไม่มีละใครที่หอมแก้มเดย์เมื่อวานที่ห้องทำงาน""หอมแก้ม??? ""ใช่ น้องเดมีเดลี่บอกว่ามีผู้หญิงหอมแก้มเดย์ ฮือออออ ถ้าเบื่อก็บอกกันตรงๆ จะเลิกก็แค่พูดมา ทำไมต้องพาผู้หญิงคนใหม่มาที่นี่และให้ลูกเจออีก ฮืออออ ใจร้ายไม่เคยเปลี่ยนเลย ข้าวนึกว่าเดย์จะเป็นสามีเป็นพ่อดีได้ แต่ตอนนี้ข้าวคิดว่าข
รวงข้าวเวลาผ่านไป เด็กแฝดสี่ตอนนี้ก็ครบ1ขวบแล้วค่ะส่วนลูกสาวทั้งสองก็5ขวบกว่าๆ ซนกันสุดๆ ทั้งพี่ทั้งน้อง พอน้องๆ เริ่มเดินได้พี่สาวก็ดีใจพาจูงมือเดินไปทั่วบ้านล้มบ้างเป็นบางครั้งเพราะยังเดินไม่คล่อง ดีที่มีพีเลี้ยงเดินตามเพราะถ้าดูคนเดียวคงไม่ไหวตั้ง6คน มาคิดๆ ดูฉันมีลูกถึงหกคนเลยเหรอ ฉันไม่ได้ฝันไ
รวงข้าว...คืนนั้นหลังจากพาลูกๆ เข้านอนกันเรียบร้อยทั้งน้องเดมี่เดลี่ และแฝดน้อยทั้งสี่คน เขาก็จูงมือฉันเข้าห้องพอประตูปิดปุ๊บเขาก็จู่โจมทันทีโดยที่ฉันไม่ทันตั้งตัว เขากอดฉันจากทางด้านหลัง มือลูบไล้ไปทั่วร่างกาย พร้อมกับจูบไซร้ตรงซอกคอและกัดลงไปเบาๆ ให้ฉันรู้สึกสยิว เราไม่ได้มีะไรกันมาหลายเดือนแล้วค
หลายวันต่อมารวงข้าว .....ฉันพาน้องเดมี่กับเดลี่มาเยี่ยมแม่ครูค่ะ และมาเลี้ยงอาหารกลางวันให้กับน้องๆ ด้วย ท่านบอกว่าดีใจที่ฉันไม่ลืมที่นี่ ฉันจะลืมที่นี่ได้ยังไงคะถ้าไม่มีแม่ครูชีวิตจะเป็นยังไง ฉันเล่าเรื่องกันตาให้แม่ครูฟังค่ะ ท่านก็ได้แต่พยักหน้ารับรู้ ท่านไม่คิดว่ากันตาจะกล้าทำอะไรแบบนี้ส่วนเรื่
"พี่ไม่เคยบอกรักใคร ไม่เคยคิดที่จะรักใคร ม่านคือคนแรกที่พี่รักนะ" ฉันปล่อยให้เขาพูดในสิ่งที่เขาอยากจะพูดแต่ถามว่าฉันได้ยินแล้วใจอ่อนไหม...ไม่เลยสักนิด ถ้าเป็นเมื่อก่อนฉันคงดีใจมากทีได้ยินคำพูดเหล่านี้แต่ว่ามันสายเกินไปแล้ว ถ้าฉันไม่อยากเจ็บปวดอีกก็ห้ามใจอ่อนเป็นอันขาด ให้จำในสิ่งที่เขาเคยทำจำให้แม่
ม่านไหม..."เธอไม่พูดอะไรกับมันหน่อยเหรอ""ม่านไม่มีอะไรจะพูดค่ะ""ดีแล้วล่ะนังหนูเอ็งไม่ต้องไปพูดกับไอ้ผู้ชายเฮงซวยไม่รับผิดชอบแบนั้นเลยนะลูก ดูหน้าก็รู้ว่านิสัยสันดานเป็นแบบไหนยังไง ยัยหนูจันทร์เอ็งก็เหมือนกันนะลูกคราวหน้าคราวหลังอย่าให้เขาอุ้มอีกล่ะเข้าใจมั้ย" จันทร์เจ้าทำหน้าไม่เข้าใจก่อนจะนอนกิ
เจ้าสมุทร....พอลงจากเครื่องปุ๊บผมก็รีบเรียกรถแท็กซี่ให้ไปที่โรงพยาบาลทันทีตอนนี้ผมอยากเจอเมียเจอลูกใจจะขาด ระหว่างทางที่มาผมเอาแต่คิดเอาแต่คิดหาคำพูดหาวิธีวว่าทำยังไงให้ม่านไหมให้อภัยผม ผมรู้ว่าเธอคงโกรธคงเกลียดผมมากไม่อย่างนั้นเธอคงจะมาขอให้ผมช่วยเรื่องลูกแล้วคงไม่คิดขายไตของตัวเอง ผมไม่อยากจะคิดถ
เจ้าสมุทร....ตู๊ดดดด ตู๊ดดดดด ตู๊ดดดดด ผมเอามือควานหามือถือไม่ไม่รู้โยนไว้ตรงไหน ไอ้เหี้ยนุมันโทรมาทำไมตอนเที่ยงตืน"มึงโทรมาทำเหี้ยไรตอนเที่ยงคืนกูง่วงจะน๊อน!!!" ผมตะคอกใส่มันผ่านโทรศัพท์"มึงอย่าเพิ่งนอนกูมีข่าวดีจะบอกมึง""ข่าวดีเหี้ยไรของมึง""กูเจอเมียมึงแล้ว""มึงว่าไงนะ มึงเจอม่านแล้วเหรอ" ผ







